atmosphere
Moderator w spoczynku
- Dołączył
- 12.2005
- Odpowiedzi
- 2 525
- Przepis prawny:
Art. 387 kpk
1. Do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na
rozprawie głównej oskarżony, któremu zarzucono występek może złożyć
wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub
środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego; jeżeli oskarżony
nie ma obrońcy z wyboru, sąd może, na jego wniosek, wyznaczyć mu
obrońcę z urzędu.
§ 2. Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego,
gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania
zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości;
uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie sprzeciwią
się temu prokurator, a także pokrzywdzony należycie powiadomiony o
terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego
tego wniosku.
§ 3. Sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku oskarżonego od dokonania w nim
wskazanej przez siebie zmiany. Przepis art. 341 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Przychylając się do wniosku sąd może uznać za ujawnione dowody wymienione
w akcie oskarżenia lub dokumenty przedłożone przez stronę.
§ 5. Jeżeli wniosek złożono przed rozpoczęciem rozprawy, sąd rozpoznaje go na
rozprawie.
Instytucja z art.387 kpk zwana jest skazaniem bez przeprowadzania postępowania dowodowego, jak również dobrowolnym poddaniem się karze(czyli identycznie , jak w przypadku instytucji z art.335 kpk, choć to różne rozwiązania procesowe).
Możliwość korzystania z tej instytucji uzależniona jest od spełnienia szeregu przesłanek:
1) oskarżony musi złożyć wniosek nie później niż przed zakończeniem pierwszego przesłuchania ostatniego oskarżonego na rozprawie głównej. Jeśli jest zatem kilku oskarżonych, wówczas terminem ostatecznym jest zakończenie przesłuchania ostatniego z nich; nie ma również przeszkód, by wniosek złożyć przed rozpoczęciem rozprawy(wynika to z art.387§5 kpk)
2) czyn zarzucany oskarżonemu jest występkiem. Zgodnie z art.7 kodeksu karnego występkiem jest czyn zabroniony zagrożony grzywną powyżej 30 stawek dziennych, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc, nie będący zbrodnią. Zbrodnią zaś jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 albo karą surowszą;
3)oskarżony występując z wnioskiem musi zaproponować wymierzenie dla siebie określonej kary lub środka karnego, przy czym propozycja powinna być zgodna z przepisami prawa karnego materialnego. Podkreślić trzeba, że art.387 kpk nie zawiera(inaczej niż przy skazaniu bez rozprawy) elementów pozwalających na samoistne nadzwyczajne złagodzenie kary. Zatem oskarżony może wnosić np. o zawieszenie wykonania kary czy o nadzwyczajne złagodzenie kary wówczas, gdy ma to oparcie w przepisach kodeksu karnego.
Wniosek oskarżonego może być złożony na piśmie, może być też złożony ustnie do protokołu.
4)okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości; chodzi tu o to, że zebrane dowody w sposób niezbity powinny świadczyć o sprawstwie oskarżonego oraz o okolicznościach popełnienia czynu. Nie można zatem stosować instytucji z art. 387kpk, jeśli nie ma pewności, że czyn popełniła określona osoba.
5) cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości; chodzi tutaj o cele wskazane w art.2 kpk;
6) brak sprzeciwu prokuratora oraz pokrzywdzonego,należycie powiadomionego o
terminie rozprawy oraz pouczonego o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego
tego wniosku; brak sprzeciwu może być również wyrażony przez milczenie;
Co może zrobić sąd po złożeniu wniosku?
Sąd może, ale nie musi uwzględniać wniosku oskarżonego. Przede wszystkim zależy to od tego, czy zostały spełnione przesłanki, o których była mowa wyżej.
Po drugie – sąd może też nie zgadzać się w wysokością kary, jaką zaproponował oskarżony. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 387 § 3 kpk, sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku oskarżonego od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany. Sąd może również w tym przypadku odroczyć lub przerwać rozprawę,
jeżeli uzna to za celowe ze względu na możliwość porozumienia się oskarżonego
z pokrzywdzonym w kwestii naprawienia szkody lub zadośćuczynienia(art.387§ 3 kpk w zw. z art.341§ 3 kpk).
Jeśli sąd zaakceptuje wniosek oskarżonego (i zostaną spełnione wszystkie przesłanki), orzeka wyrokiem. „Przychylenie się sądu do wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego na zasadach określonych w art.387 kpk zobowiązuje sąd do wymierzenia kary zgodnej z akceptowanym wnioskiem. Orzeczenie przez sąd kary surowszej oznacza złamanie swoistej ugody określającej warunki dobrowolnego poddania sie karze i tym samym stanowi podstawę do kasacji, gdyż jest rażącym naruszeniem prawa procesowego, mającym istotny wpływ na treść orzeczenia”(SN z 7.09.1999 r. WKN 32/99)
Natomiast w razie nieuwzględnienia wniosku sąd wydaje niezaskarżalne postanowienie(SN z 16.11.1999 r. V KKN 453/99).
Obrońca
Zgodnie z art.387 § 1 kpk jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, sąd może, na jego wniosek, wyznaczyć mu obrońcę z urzędu. Dotyczy to oczywiście oskarżonego, który złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego.
Informacja
1. Skazanie w trybie art.387 kpk to co innego niż dobrowolne poddanie się karze, o którym mowa w art.335 kpk(i 343 kpk).
2. Art.387 kpk nie stanowi samoistnej podstawy dla łagodniejszego traktowania sprawcy, ale w literaturze podnosi się, że skoro oskarżony wnosi o skrócenie rozprawy, zaniechanie postępowania dowodowego itd. itd., ma prawo liczyć na łagodniejsze traktowanie.
Ostatnią edycję dokonał moderator: