OD 1 MAJA 2010 r. ZMIENIŁY SIĘ ZASADY DOTYCZĄCE PRZYZNAWANIA ZAGRANICZNYCH ŚWIADCZEŃ RODZINNYCH
1 maja 2010 r. zmieniły się zasady regulujące tzw. koordynację systemów zabezpieczenia społecznego. Dotyczy to w szczególności ustalania, który kraj ma wypłacać świadczenie rodzinne, gdy jeden rodziców pracuje za granicą. Obok miejsca wykonywania pracy przez tego rodzica oraz kraju pobytu dzieci, regionalny ośrodek polityki społecznej będzie też brał pod uwagę miejsce zamieszkania, gdy rodzic nie pracuje w Polsce, ale ten, który przebywa za granicą nie ma pracy.W przypadku ustalenia, że Polska jest krajem mającym pierwszeństwo do wypłaty świadczeń, po wyeliminowaniu przez gminę decyzji z obrotu prawnego, lub w przypadku, gdy do ROPS został przekazany wniosek w trybie art. 23a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych ROPS wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych i wydaje w tym zakresie decyzję administracyjną.
Jeżeli ROPS uzna (na podstawie informacji uzyskanej z zagranicznej instytucji właściwej), że na podstawie ustawodawstwa państwa aktywności zawodowej członka rodziny może istnieć prawo do dodatku dyferencyjnego niezwłocznie przekazuje wniosek do instytucji właściwej tego państwa członkowskiego oraz informuje o tym zainteresowanego. Ponadto ROPS powiadamia instytucję państwa aktywności zawodowej członka rodziny o swojej decyzji w sprawie wniosku oraz o kwocie wypłaconych świadczeń rodzinnych. ROPS informuje o tym Państwo pobytu członka rodziny w formie decyzji o ustaleniu właściwości.Zmieniły się także procedur wymiany informacji między instytucjami łącznikowymi w Polsce i za granicą, co znacznie przyśpieszy przyznawanie świadczeń.
Jeżeli rodzic składa wniosek o zasiłek rodzinny w Polsce, a drugi z nich pracuje za granicą, gmina w której złożony był wniosek, przesyła dokumenty do regionalnego ośrodka polityki społecznej, który po stwierdzeniu prawa do świadczenia, przesyła je bezpośrednio do odpowiedniej instytucji w danym kraju.
