A
aleksandrowice
Nowy użytkownik
- Dołączył
- 11.2008
- Odpowiedzi
- 15
- Autor Autor
- #21
tak, mieszkają stale i wspólnie (bodaj od 28 lat) w jednym lokalu (objętym ubezpieczeniem Warta Dom).
w myśl poniższego - tak
"Natomiast przez osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym rozumie się wspólne zamieszkiwanie tych osób wraz ze wspólnym zaspokoja-niem potrzeb życiowych. Z uwagi na fakt, że w systemie prawa nie występuje normatywna definicja pojęcia „osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym” projektodawca przyjął konstrukcję ukształtowaną przez orzecznic-two Sądu Najwyższego i poglądy doktryny. Jako przykład można przytoczyć wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1996 r. (syg. akt II URN 56/95).
W uzasadnieniu do wyroku Sąd Najwyższy wypowiedział się, że ocena, czy dana osoba pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym nie jest wyłącz-nie zdeterminowana przez sam fakt wspólnego zamieszkiwania. Cechami do-datkowymi dla prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego jest udział i wzajemna ścisła współpraca w załatwianiu codziennych spraw związanych z prowadzeniem domu, niezarobkowanie i pozostawanie w związku z tym na całkowitym lub częściowym utrzymaniu osoby, z którą się gospodarstwo domo-we prowadzi, a wszystko to dodatkowo uzupełnione cechami stałości, które tego typu sytuację charakteryzują. Dlatego też projektodawca, uwzględniając stanowisko Sądu Najwyższego oraz poglądy doktryny, przyjął, że przez pojęcie „osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym” należy rozumieć wspólne zamieszkiwanie tych osób wraz ze wspólnym zaspokajaniem potrzeb życiowych".
w myśl poniższego - tak
"Natomiast przez osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym rozumie się wspólne zamieszkiwanie tych osób wraz ze wspólnym zaspokoja-niem potrzeb życiowych. Z uwagi na fakt, że w systemie prawa nie występuje normatywna definicja pojęcia „osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym” projektodawca przyjął konstrukcję ukształtowaną przez orzecznic-two Sądu Najwyższego i poglądy doktryny. Jako przykład można przytoczyć wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1996 r. (syg. akt II URN 56/95).
W uzasadnieniu do wyroku Sąd Najwyższy wypowiedział się, że ocena, czy dana osoba pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym nie jest wyłącz-nie zdeterminowana przez sam fakt wspólnego zamieszkiwania. Cechami do-datkowymi dla prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego jest udział i wzajemna ścisła współpraca w załatwianiu codziennych spraw związanych z prowadzeniem domu, niezarobkowanie i pozostawanie w związku z tym na całkowitym lub częściowym utrzymaniu osoby, z którą się gospodarstwo domo-we prowadzi, a wszystko to dodatkowo uzupełnione cechami stałości, które tego typu sytuację charakteryzują. Dlatego też projektodawca, uwzględniając stanowisko Sądu Najwyższego oraz poglądy doktryny, przyjął, że przez pojęcie „osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym” należy rozumieć wspólne zamieszkiwanie tych osób wraz ze wspólnym zaspokajaniem potrzeb życiowych".
