W Niemczech jest jedna ustawa, a w niej konkretny przepis. Tą ustawą jest Einkommenstuergesetz (czyli: ustawa o podatku dochodowym), a w niej § 4 ust. 4, który definiuje koszty uzyskania przychodu (niem.= Betriebsausgaben). Kosztami w rozumieniu tego przepisu są wszelkie wydatki i nakłady dokonane w celu uzyskania przychodu. W Niemczech nie ma takiej reguły, żeby jakąś część wartości tworu intelektualnego uznawano lub traktowano jako koszt uzyskiwania przychodu (Betriebsausgaben). Co innego jest jednak znane: Wykonujący wolny zawód (a do takich należą pracujący samodzielnie programiści) mają prawo do zryczałtownych kosztów uzyskiwania przychodu (Betriebsausgaben); np. roczny przychód pomniejszany jest o 25% tytułem kosztów uzyskania przychodu, bez konkretnego udowadniania i wyliczania tych kosztów.
Wyjaśniam, że działalność zarobkowa osoby fizycznej polegająca na tworzeniu programów informatycznych nie musi być działalnością gospodarczą (Gewerbe) w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej. Jest to wykonywanie tzw. wolnego zawodu; podobnie jak archtekci, artyści, lekarze, adwokaci itp. Podatkowo różnica polega np. na tym, że wolne zawody nie płacą tzw. "Gewerbesteuer", czyli podatku od działalności gospodarczej. Sposób ustalania dochodu, czyli podstawy do wyliczenia podatku dochodowego, to zawsze tzw. "Überschussrechnung" (w skrócie "E/A"-Rachnung), czyli ustalenie nadwyżki przychodów nad wydatkami. Oczywiście nie są brane przy tym wystawione faktury, a tylko wyłącznie faktyczne wpływy pieniężne (tzw. "Zuflussprinzip"); innymi słowy wystawione, a nie zapłacone faktury nie stanowią żadnego "dochodu", podlegającego opodatkowaniu