Nie.
Art. 14.
1. Wierzyciel może przekazać do biura informacje gospodarcze o zobowiązaniu
dłużnika będącego konsumentem wyłącznie wówczas, gdy są spełnione łącznie
następujące warunki:
1) zobowiązanie powstało w związku z określonym stosunkiem prawnym, w
szczególności z tytułu umowy o kredyt konsumencki oraz umów, o których
mowa w art. 187 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowa-
nia cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późń. zm. 6) );
2) łączna kwota wymagalnych zobowiązań dłużnika będącego konsumentem
wobec wierzyciela wynosi co najmniej 200 złotych oraz są one wymagalne
od co najmniej 60 dni;
3) upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez wierzyciela listem poleco-
nym albo doręczenia dłużnikowi będącemu konsumentem do rąk własnych,
na adres do doręczeń wskazany przez dłużnika będącego konsumentem, a
jeżeli nie wskazał takiego adresu – na adres miejsca zamieszkania, wezwa-
nia do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do
biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura.
