[Wczoraj otrzymałem pismo z MSWiA, ładnie napisali ale niewiele mogą zrobić, dzięki i za to :
MINISTERSTWO
SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
BIURO MINISTRA
WYDZIAŁ KOMUNIKACJI I PROMOCJI
Warszawa, dnia 7 grudnia 2007 r.
BMK- 0661-970-e:2804/2007/PO
Pan
Szanowny Panie,
odpowiadając na Pana zapytanie, uprzejmie informuję o istniejących w systemie prawa procedurach działania organów władzy publicznej i podejmowania przez nie rozstrzygnięć. Rozstrzyganie indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej następuje na zasadach i w trybach procedur przewidzianych w przepisach ustaw regulujących daną materię spraw oraz w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) ? zarówno w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym. Poszczególne organy administracji publicznej samodzielnie rozstrzygają sprawy należące do ich kompetencji. Realizacja interesu prawnego każdego zainteresowanego, jak też rozstrzyganie kierowanej przez niego korespondencji może następować wyłącznie w oparciu o odpowiednie dla danych rozstrzygnięć przepisów. Zauważyć ponadto należy, że ogół rozstrzygnięć zapadłych w ww. postępowaniu administracyjnym podległych jest kontroli sądu administracyjnego. Zatem przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego określają zarówno zasady ww. postępowania, jak również konsekwencje ewentualnych uchybień w jego prowadzeniu, m.in. wskazują na możliwość wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do pracownika organu administracji publicznej winnego powstałych uchybień, polegających na pociągnięciu go do odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej.
Nie sposób przy tym pominąć społecznej kontroli administracji, wyrazem której jest m.in. składanie skarg i wniosków. Zasady, tryb oraz właściwość organów do rozpatrywania skarg reguluje Kodeks postępowania administracyjnego oraz wydane na jego podstawie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz.U. Nr 5, poz. 46). W myśl postanowienia art. 227 Kpa przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie sprawy. Istotnym przy tym pozostaje fakt, iż w myśl postanowień art. 237 §1 Kpa organ właściwy do załatwienia skargi jest zobowiązany załatwić skargę bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca a skarżący powinien zostać zawiadomiony o sposobie załatwienia skargi. W przypadku zatem stwierdzenia faktu nienależytego podejmowania czynności czy też działań organów administracji publicznej (bądź podległych im pracowników), należałoby rozważyć ewentualne skorzystanie z tego rodzaju uprawnień przez wystąpienie do właściwych organów. Niemniej, charakter postępowania skargowego (jako odrębnego od innych postępowań, np. administracyjnego w trybie Działu II Kpa) oraz przedmiot rozpatrywanych w nim spraw nie stwarza możliwości do rozstrzygania kwestii, które podlegają rozpatrywaniu w drodze innych procedur. Postępowanie skargowe nie stanowi również samoistnej podstawy do kierowania do kompetentnych organów lub podmiotów żądań w zakresie podjęcia określonych decyzji personalnych.
Mając na uwadze powyższe informacje należy wskazać, że jakakolwiek możliwość podjęcia działań władczych przez każdy organ administracji publicznej musi bezsprzecznie wynikać z przepisów prawa, zaś podstawą jest zawsze konkretna norma kompetencyjna. Na gruncie obowiązujących obecnie regulacji ustawowych brak jest przepisów, które mogłyby stanowić podstawę do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, nie naruszając przy tym ustawowych kompetencji przysługujących właściwym w powyższym zakresie organom oraz przepisów postępowania administracyjnego.
Ewentualna bowiem weryfikacja działań organu właściwego do podjęcia rozstrzygnięcia w danej sprawie ? zarówno co do strony merytorycznej, jak i poszczególnych elementów formalnych ? będzie pozostawała w gestii właściwych organów, zgodnie z obowiązującymi w danym zakresie przepisami prawa. Zakres spraw i zadań realizowanych w ramach danego działu administracji publicznej wskazuje na właściwość rzeczową ministra kierującego tym działem. Przepis art. 9a ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437 z późn. zm.) stanowi, że sprawy z zakresu budownictwa oraz nadzoru architektoniczno ? budowlanego należą do działu budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa, którym kieruje Minister Infrastruktury. Zgodnie z art. 88 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) centralnym organem administracji rządowej w sprawach administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, który jest organem właściwym w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze postępowania administracyjnego w zakresie wynikającym z przepisów prawa budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wykonuje zadania określone przepisami prawa budowlanego, w szczególności pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kpa w stosunku do wojewodów i wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego oraz sprawuje nadzór nad ich działalnością oraz kontroluje działanie organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego (vide art. 88a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy).
Z wyrazami szacunku
Naczelnik
Wydziału Komunikacji i Promocji
Biuro Ministra
MSWiA