Zabezpieczenie roszczeń niepieniężnych

Witam, nie znalazłam oddzielnego wątku w sprawie procedury cywilnej dlatego pytam tutaj. Czy waszym zdaniem na podstawie 755 kpc sąd powinien doręczyć postanowienie o zabezpieczeniu przez zajęcie pojazdu w roszczeniu niepienięznym obowiązanemu czy tylko uprawnionemu? Moim zdaniem tylko uprawnionemu, ale sąd doręczył obowiązanej i mam dylemat co z tym zrobić.

witam

przepisu art. 755 § 3 kpc zdanie pierwsze (czyli "Sąd doręcza obowiązanemu postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym") nie stosuje się, jeżeli wykonanie czynności ma polegać na wydaniu rzeczy będących we władaniu obowiązanego. Ma to zastosowanie do samochodu. Do zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych mają zastosowanie ogólne przepisy o postępowaniu zabezpieczającym. W przedmiotowym wypadku (czyli w takim, w którym postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia wydano na posiedzeniu niejawnym i gdy podlega ono wykonaniu przez organ egzekucyjny, czyli sąd rejonowy lub komornika) postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym doręcza obowiązanemu komornik, przystępując do wykonania postanowienia zabezpieczającego - o czym mówi art. 740 § 1

Cel takiego rozwiązania to potrzeba szybkiego wykonania postanowienia o zabezpieczeniu i to, aby obowiązany swoimi działaniami nie udaremnił jego wykonania. Obowiązany ma jednak tę opcję, iz moze tak czy tak zapoznać się wcześniej z treścią postanowienia korzystając z prawa przeglądania akt sprawy.

jesli chodzi o pytanie co mozna z tym dalej zrobic skoro sąd postąpił niewlaściwie:

- nie wchodzi w grę wniosek o uchylenie lub zmianę prawomocnego postanowienia, którym udzielono zabezpieczenia z art 742 § 1, ani tez zastosowanie art. 394 § 1 w zw. z art. 13 § 2

- mozna by posłuzyć się natomiast instytucją z Art. 741: "Na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia przysługuje zażalenie". Przepis ten nie ogranicza mozliwości złozenia zazalenia tylko do strony obowiązanego. Wydaje mi się iz brak takiego ograniczenia uzasadnia mozliwość uzycia tego art w sytuacji opisanej tj niezasadngo skierowania informacji do obowiązanego.
Wskazywać na to mogłoby to, iz zarzuty zawarte w tym rodzaju zażalenia mogą dotyczyć tylko przepisów procesowych o zabezpieczeniu, do których zaliczyć mozna omawiany problem.
W takim wypadku mozna domagać się wstrzymanie wykonania na zasadach ogólnych opisanych w art. 396 w zw. z art. 13 § 2. - wstrzymanie takie nadaje sens zabezpieczeniu w omawianej sytuacji.