C
Coronado
Nowy użytkownik
- Dołączył
- 12.2011
- Odpowiedzi
- 16
W mojej opinii jest tak, gdy firma OVB ma w ich mniemaniu ma żelazne podstawy do żądania zwrotu prowizji to faktycznie występuje na drogę sądową, natomiast gdy tych podstaw jest brak przekazuje sprawę firmie Altus, która działa w oparciu o udzielone im pełnomocnictwo. Przy setkach/tysiącach byłych agentów, ww. firma musiałaby wydać krocie na pozwy sądowe i obsługę prawną każdej ze spraw. Z racji na fakt, iż nie posiada ona praktycznie żadnych podstaw prawnych do żądania od swoich byłych pracowników zwrotu przekazanych im środków finansowych – aby tak było każda indywidualnie zawierana z klientem umowa musiałaby posiadać, wpis o odpowiedzialności del credere i uwzględniać dodatkowe wynagrodzenie dla Agenta – nie może ona sprzedać (dokonać cesji) wierzytelności i dlatego licząc na naiwność swoich ex pracowników windykację zleciła innej firmie działającej na mocy jej pełnomocnictwa.
Abstrahując od powyższego, przy tego typu windykacji trzeba pamiętać o następujących rzeczach:
1) zająć majątek dłużnika może tylko komornik, a jeśli w ramach windykacji polubownej pracownik firmy windykacyjnej zabierze składniki majątku dłużnika, np. z jego domu, to popełni przestępstwo kradzieży, oszustwa lub rozboju;
2) zmusić dłużnika do wyjawienia posiadanego majątku może tylko sąd;
3) urząd skarbowy, ZUS, banki nie mają prawa udzielić informacji firmie windykacyjnej o dłużniku, o źródłach jego dochodu;
4) firma windykacyjna nie ma prawa zamieścić danych dłużnika w Biurze Informacji Kredytowej zgodnie z ustawą – Prawo bankowe;
5) firma windykacyjna nie ma prawa nękać telefonami dłużnika (tzw. mir domowy podlega ochronie przepisami cywilnymi (art. 23 i 24 k.c.), a naruszenie miru domowego podpada pod art. 193 k.k.);
6) firma windykacyjna nie może naliczać kosztów windykacyjnych i obciążać nimi dłużnika (wyrok z 20 lutego 2007 r. Urzędu Ochrony Konsumentów i Konkurencji, sygn. akt XVII A na 95/05), koszty postępowania określa tylko sąd lub komornik zgodnie z przepisami k.p.c.; zawyżanie kwoty zadłużenia i powiększanie jej o dowolne sumy naruszają ponadto przepisy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;
7) zabronione jest informowanie dłużników, którzy podnosili zarzut przedawnienia, iż „w świetle zawartych umów i historii spłaty zadłużenia” nadal pozostają zadłużeni;
8) zabronione jest informowanie konsumentów o nieuchronności wydania przez sąd tytułu wykonawczego, gdyż wydanie tytułu wykonawczego następuje po przeprowadzeniu postępowania sądowego w sprawie i ocenie dowodów przez sąd;
9) kierowanie do konsumentów pism zatytułowanych „postępowanie egzekucyjne” sugerujących dłużnikowi prowadzenie takiego postępowania wobec niego; art. 759 k.p.c. wskazuje do prowadzenia czynności egzekucyjnych jedynie komorników z wyjątkiem czynności zastrzeżonych dla sądów.
10) Dłużnik nie ma obowiązku współpracować z firmą windykacyjną lub detektywem, wpuszczać ich do mieszkania lub wskazywać składniki swojego majątku. Jeśli pracownik firmy windykacyjnej zabierze składniki majątku dłużnika np. z jego domu, to popełni przestępstwo kradzieży, oszustwa lub rozboju.
11) Jeżeli windykator próbuje wtargnąć do mieszkania dłużnika, starając się np. siłą sforsować drzwi, może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za naruszenie tzw. miru domowego na podstawie art. 193 k.k. – kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
12) Dłużnik nie ma obowiązku wyjawić składników posiadanego majątku firmie windykacyjnej. Tylko sąd może zmusić dłużnika do wyjawienia majątku. Wniosek o nakazanie dłużnikowi wyjawienia majątku składa się w sądzie miejsca zamieszkania lub siedziby dłużnika (art. 913 i nast. k.p.c.).
13) Urzędy skarbowe, ZUS oraz banki nie mają prawa udzielić informacji firmie windykacyjnej o dłużniku oraz o źródłach jego dochodu. Firma nie może więc skutecznie straszyć dłużnika że po interesujące ją informacje o dłużniku zwróci się do przedmiotowych instytucji.
14) Jeśli pismo skierowane przez firmę windykacyjną naruszy w odczuciu dłużnika jego dobra osobiste bądź zawiera niepełne lub nieprawdziwe informacje, to dłużnik jako konsument może zawiadomić pisemnie prezesa UOKiK o podejrzeniu stosowania praktyk ograniczających konkurencję na podstawie art. 86 ustawy z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 z późn.zm.) – każdy może zgłosić prezesowi urzędu na piśmie zawiadomienie dotyczące podejrzenia stosowania praktyk ograniczających konkurencję wraz z uzasadnieniem.
15) Jeśli w ocenie dłużnika pismo firmy windykacyjnej lub zachowanie pracownika firmy windykacyjnej wypełnia dyspozycję art. 191 k.k. – chodzi o stosowanie przemocy wobec dłużnika lub groźby bezprawnej w celu zmuszenia go do określonego działania, zaniechania lub znoszenia w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności – należy zawiadomić policję lub prokuratora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z ww. artykułu. Działanie firmy windykacyjnej może polegać tutaj na straszeniu dłużnika bezpodstawnym zawiadomieniem policji lub prokuratora o popełnieniu przestępstwa oszustwa czy wyłudzenia, ujawnieniem danych dłużnika, grożeniu zabraniem składników mienia. Sprawca podlega karze pozbawienia wolności od trzech miesięcy do pięciu lat.
17) Jeśli pracownik firmy nęka dłużnika telefonami w różnych godzinach, może on zawiadomić policję o popełnienia wykroczenia z art. 107 kodeksu wykroczeń – kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1500 zł albo karze nagany.
18) W razie naruszenia dóbr osobistych – np. godności, wolności lub czci – dłużnik może żądać zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 k.c. Sąd może przyznać dłużnikowi odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia.
Na zakończenie słów kilka:
Bez nagłośnienia sprawy niestety nie wiele uda się zdziałać, a ofiar tej firmy będzie co raz więcej. Nie wspomnę o ludziach, którzy popełnią swój największy życiowy błąd jeśli zawrą umowę agencyjną z OVB Polska. Może dla tego warto zacząć działać, zamiast biernie przyglądać się temu, jak za malwersacje byłego ‘’prezesa’’ płacą ex pracownicy.
Takie tematy kocha fakt i super exspres, a przy skali tej sprawy pewnie pokocha również Gazeta Wyborcza lub któryś z programów interwencyjnych[... ] Więc może czasu ich użyć w we własnej obronie.
Abstrahując od powyższego, przy tego typu windykacji trzeba pamiętać o następujących rzeczach:
1) zająć majątek dłużnika może tylko komornik, a jeśli w ramach windykacji polubownej pracownik firmy windykacyjnej zabierze składniki majątku dłużnika, np. z jego domu, to popełni przestępstwo kradzieży, oszustwa lub rozboju;
2) zmusić dłużnika do wyjawienia posiadanego majątku może tylko sąd;
3) urząd skarbowy, ZUS, banki nie mają prawa udzielić informacji firmie windykacyjnej o dłużniku, o źródłach jego dochodu;
4) firma windykacyjna nie ma prawa zamieścić danych dłużnika w Biurze Informacji Kredytowej zgodnie z ustawą – Prawo bankowe;
5) firma windykacyjna nie ma prawa nękać telefonami dłużnika (tzw. mir domowy podlega ochronie przepisami cywilnymi (art. 23 i 24 k.c.), a naruszenie miru domowego podpada pod art. 193 k.k.);
6) firma windykacyjna nie może naliczać kosztów windykacyjnych i obciążać nimi dłużnika (wyrok z 20 lutego 2007 r. Urzędu Ochrony Konsumentów i Konkurencji, sygn. akt XVII A na 95/05), koszty postępowania określa tylko sąd lub komornik zgodnie z przepisami k.p.c.; zawyżanie kwoty zadłużenia i powiększanie jej o dowolne sumy naruszają ponadto przepisy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;
7) zabronione jest informowanie dłużników, którzy podnosili zarzut przedawnienia, iż „w świetle zawartych umów i historii spłaty zadłużenia” nadal pozostają zadłużeni;
8) zabronione jest informowanie konsumentów o nieuchronności wydania przez sąd tytułu wykonawczego, gdyż wydanie tytułu wykonawczego następuje po przeprowadzeniu postępowania sądowego w sprawie i ocenie dowodów przez sąd;
9) kierowanie do konsumentów pism zatytułowanych „postępowanie egzekucyjne” sugerujących dłużnikowi prowadzenie takiego postępowania wobec niego; art. 759 k.p.c. wskazuje do prowadzenia czynności egzekucyjnych jedynie komorników z wyjątkiem czynności zastrzeżonych dla sądów.
10) Dłużnik nie ma obowiązku współpracować z firmą windykacyjną lub detektywem, wpuszczać ich do mieszkania lub wskazywać składniki swojego majątku. Jeśli pracownik firmy windykacyjnej zabierze składniki majątku dłużnika np. z jego domu, to popełni przestępstwo kradzieży, oszustwa lub rozboju.
11) Jeżeli windykator próbuje wtargnąć do mieszkania dłużnika, starając się np. siłą sforsować drzwi, może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za naruszenie tzw. miru domowego na podstawie art. 193 k.k. – kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
12) Dłużnik nie ma obowiązku wyjawić składników posiadanego majątku firmie windykacyjnej. Tylko sąd może zmusić dłużnika do wyjawienia majątku. Wniosek o nakazanie dłużnikowi wyjawienia majątku składa się w sądzie miejsca zamieszkania lub siedziby dłużnika (art. 913 i nast. k.p.c.).
13) Urzędy skarbowe, ZUS oraz banki nie mają prawa udzielić informacji firmie windykacyjnej o dłużniku oraz o źródłach jego dochodu. Firma nie może więc skutecznie straszyć dłużnika że po interesujące ją informacje o dłużniku zwróci się do przedmiotowych instytucji.
14) Jeśli pismo skierowane przez firmę windykacyjną naruszy w odczuciu dłużnika jego dobra osobiste bądź zawiera niepełne lub nieprawdziwe informacje, to dłużnik jako konsument może zawiadomić pisemnie prezesa UOKiK o podejrzeniu stosowania praktyk ograniczających konkurencję na podstawie art. 86 ustawy z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 z późn.zm.) – każdy może zgłosić prezesowi urzędu na piśmie zawiadomienie dotyczące podejrzenia stosowania praktyk ograniczających konkurencję wraz z uzasadnieniem.
15) Jeśli w ocenie dłużnika pismo firmy windykacyjnej lub zachowanie pracownika firmy windykacyjnej wypełnia dyspozycję art. 191 k.k. – chodzi o stosowanie przemocy wobec dłużnika lub groźby bezprawnej w celu zmuszenia go do określonego działania, zaniechania lub znoszenia w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności – należy zawiadomić policję lub prokuratora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z ww. artykułu. Działanie firmy windykacyjnej może polegać tutaj na straszeniu dłużnika bezpodstawnym zawiadomieniem policji lub prokuratora o popełnieniu przestępstwa oszustwa czy wyłudzenia, ujawnieniem danych dłużnika, grożeniu zabraniem składników mienia. Sprawca podlega karze pozbawienia wolności od trzech miesięcy do pięciu lat.
17) Jeśli pracownik firmy nęka dłużnika telefonami w różnych godzinach, może on zawiadomić policję o popełnienia wykroczenia z art. 107 kodeksu wykroczeń – kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1500 zł albo karze nagany.
18) W razie naruszenia dóbr osobistych – np. godności, wolności lub czci – dłużnik może żądać zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 k.c. Sąd może przyznać dłużnikowi odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia.
Na zakończenie słów kilka:
Bez nagłośnienia sprawy niestety nie wiele uda się zdziałać, a ofiar tej firmy będzie co raz więcej. Nie wspomnę o ludziach, którzy popełnią swój największy życiowy błąd jeśli zawrą umowę agencyjną z OVB Polska. Może dla tego warto zacząć działać, zamiast biernie przyglądać się temu, jak za malwersacje byłego ‘’prezesa’’ płacą ex pracownicy.
Takie tematy kocha fakt i super exspres, a przy skali tej sprawy pewnie pokocha również Gazeta Wyborcza lub któryś z programów interwencyjnych[... ] Więc może czasu ich użyć w we własnej obronie.
Ostatnia edycja: