Zakaz konkurencji po ustaniu stosunku pracy

Pracodawca zawarł umowę o zakazie konkurencji z dwoma pracownikami, która stanowiła, że pracownik jest zobowiązany do nieprowadzenia działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy w trakcie trwania stosunku pracy oraz przez 12 miesięcy po jego ustaniu. Za przestrzeganie konkurencji po ustaniu stosunku pracy przysługiwało im odszkodowanie, platne w ratach miesięcznych, każda z rat 40% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, płatna 12 dnia nastęonego miesiąca kalendarzowego. Przez nieuwagę księgowej pracodawca wypłacił panom ratę tego odszkodowania za styczeń 2016 r dopiero 18 lutego 2016 r. natomiast kolejne raty wypłacał najpozniej 12 dnia miesiaca. Nie pytajac pracodawcy o zgodę obaj panowie zatrudnili się w spółce konkurencyjnej, janek od 10 lutego a marcin od 15 marca 2016 r.

Jakie działania może podjąć wobec nich pracodawca ?

Jaka jest Twoja propozycja rozwiązania tego kazusu?

Ogólnie doszłam do wniosku, że pracownicy nie naruszyli zakazu konkurencji. Świadczy o tym art.1012 §2 k.p., który wskazuje, że umowa o zakazie konkurencji przestaje obowiązywać przed upływem terminu, na jaki została zawarta, w tym przypadku przez niewywiązanie się pracodawcy z obowiązku wypłaty odszkodowania. W rozpatrywanej sprawie pierwszy termin płatności przypadał na 12 stycznia 2016 r. w związku z brakiem płatności do tego dnia, już w dniu 13 stycznia 2016 r. zaistniał stan niewywiązania się pracodawcy z obowiązku wypłaty odszkodowania co zwolniło pracowników z zakazu konkurencji.

Zastanawiam się, czy pracodawca może dochodzić roszczeń odszkodowawczych.

Albo pracownik nie naruszył zakazu konkurencji, albo pracodawca może dochodzić roszczeń odszkodowawczych. Te dwie możliwości wzajemnie się wykluczają. To czy opóźnienie w wypłacie odszkodowania stanowi niewywiązywanie się z obowiązku wypłaty odszkodowania w rozumieniu art. 101(2) §2 kp należy rozpatrywać w okolicznościach konkretnej sprawy i w odniesieniu do momentu w którym pracownik podjął konkurencyjne zatrudnienie. Zobacz I PK 528/02 i II PK 300/08