Postanowienie Urzędu Skarbowego w Olsztynie
z dnia 1 marca 2005 r.
US.II/PDF-415/19/2005
Pytanie podatnika:
Czy wartość faktur wystawionych na właściciela lokalu za energię elektryczną, które opłacane są przez spółkę (wspólników) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie działając na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 8 poz. 60), uznał stanowisko wnioskodawców zajęte we wniosku z dnia 7 lutego 2005 r. (data wpływu 14 lutego 2005 r.) o pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego - za prawidłowe.
W dniu 14 lutego 2005 r., w trybie art. 14a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 8 poz. 60), wspólnicy spółki cywilnej złożyli wniosek o pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, przedstawiając następujący stan faktyczny:
Wspólnicy prowadzą warsztat samochodowy i w tym celu wynajmują lokal. Czynsz najmu opłacany był na podstawie otrzymywanych faktur VAT do miesiąca maja 2004 r. i z tego tytułu nie było zaległości z płatnościami dla ww. firmy. Jednakże zaczęły napływać informacje, że właściciel lokalu jest nieuchwytny i nie reguluje swoich zobowiązań. Od marca 2004 r. zaczęto opłacać faktury za energię elektryczną wystawione na właściciela, gdyż Zakład Energetyczny groził odłączeniem prądu i dlatego też musieliby Panowie zamknąć warsztat.
Ponadto otrzymano pisma od komornika o zajęciu wierzytelności i prawa na wniosek wierzycieli:
- Bank Spółdzielczy w G.,
- Urząd Miasta Olsztyn,
które muszą być spłacane wartością należnego czynszu.
Obawiając się wyłączenia prądu faktury za energię elektryczną są przez nas nadal opłacane.
W związku z powyższym pytacie Panowie - czy wartość faktur wystawionych na właściciela lokalu za energię elektryczną, które opłacane są przez spółkę (wspólników) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Zdaniem wnioskodawców - „opłaty za energię elektryczną ponoszone są w celu osiągnięcia przychodu. Bez energii elektrycznej warsztat nie mógłby funkcjonować. Dowodem poniesienia kosztu są przelewy i wyciągi bankowe. Na fakturach otrzymywanych z Zakładu Energetycznego figuruje adres mojej firmy i numer licznika zainstalowany w moim warsztacie. W związku z powyższym opłaty za energię elektryczną w opisanej sytuacji zaliczyłbym do kosztów uzyskania przychodów”.
Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie rozpatrując powyższe stwierdza, co następuje:
Artykuł 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) stanowi, że kosztami z poszczególnych źródeł są wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 23 ustawy.
Zarachowanie wydatku do kosztów uzyskania przychodów danego roku podatkowego wymaga udokumentowania stosownym dowodem księgowym i wykazania związku wydatku z osiągniętymi przychodami oraz potwierdzenia, że wydatek został faktycznie poniesiony.
Zagadnienia dotyczące dokumentowania wydatków regulują przepisy § 12-14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. 2003 r. Nr 152 poz. 1475 ze zm.). Zgodnie z § 13 pkt 5 wyżej cyt. rozporządzenia, za dowody księgowe uważa się również inne dowody opłat, w tym dokonywane na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2.
W opisanym przez Panów stanie faktycznym, dokumentami potwierdzającymi poniesienie kosztu za energię elektryczną są przelewy i wyciągi bankowe, tak więc w świetle wyżej cyt. przepisu stanowią one dowody potwierdzające zasadność zarachowania wydatków do kosztów podatkowych stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając powyższe na uwadze Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie uznał, że stanowisko zajęte we wniosku jest prawidłowe i postanowił jak w sentencji.
Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.
Załączone dokumenty nie podlegały ocenie.
Stosownie do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta.
Wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla wnioskodawcy do czasu zmiany lub uchylenia, zgodnie z art. 14b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa.
Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.
Na niniejsze postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).
