Zapłodnienie in-vitro w Czechach a zgoda partnera

Dzień dobry,

Sytuacja wygląda tak - samotna kobieta chce dokonać zapłodnienia in-vitro w Czechach. Zostaje poinformowana, że prawo nie zezwala na taką procedurę samotnym kobietom, a w takim razie potrzebuje jakiegoś mężczyzny, który by poświadczył, że jest jej partnerem i wyraża zgodę na in-vitro. Prosi więc o pomoc przyjaciela.

Pytanie brzmi: z jakimi konsekwencjami wiąże się dla niego podpisanie takiej zgody? Czy jest ryzyko, że kiedyś będzie musiał płacić alimenty? Czy może coś zrobić, żeby pomóc znajomej, a jednocześnie zabezpieczyć się przed takimi konsekwencjami? Generalnie - czy decyzja o takiej pomocy to coś zbyt poważnego i ryzykownego, żeby w ten sposób komuś pomagać? Czy np. w przyszłości mężczyzna musi oświadczać w różnych urzędowych sytuacjach (np. przy spisywaniu protokołu przedślubnego), że ma dziecko?

Pozdrawiam

Kto będzie dawcą nasienia? Przyjaciel ? (to w kwestii udowadniania ojcostwa badaniami DNA)
KRiO wspomina jedynie przypadki uznania (dobrowolnego i potwierdzenia tego przez matkę) ojcostwa w wyniku procedury - (materiał genetyczny czy zarodek od anonimowego dawcy) oraz wyrażenia zgody przez męża matki.
Protokół przedślubny? Chodzi o 'zapewnienie, że nie wiedzą iż istnieją przeszkody..' nie, zupełnie tu tego się nie wpisuje, mężczyzna oświadcza że jest kawalerem (wdowcem, rozwodnikiem) i że ślub może być zawarty, nie musi on poinformować narzeczonej ile i z jakich związków ma dzieci.

To poświadczenie bycia parnerem jest po Czesku, znana jest jego treść? (pewnie chodzi o finansowanie i niedostępność tej procedury w PL tak?)

Dziękuję za odpowiedź. Dawca będzie anonimowy. Jeśli zaś chodzi o treść zgody, nie jest znana. Była na razie rozmowa z lekarzem na ten temat. Wygląda, że to będzie tak jak w Polsce, czyli oświadczenie o uznaniu ojcostwa przez partnera, bo w Czechach również prawo nie pozwala na in-vitro samotnym kobietom. Czy to prawda, że można takie uwikłanie w prawne ojcostwo łatwo odkręcić, jeśli po urodzeniu dziecka matka poda, że ojciec jest nieznany?

Przecież podpisze oświadczenie - tożsame z uznaniem ojcostwa jeszcze przed urodzeniem. Nieznajomość języka urzędowego (pewnie będzie po Czesku) nie będzie tu żadnym argumentem. Uznać ojcostwo (które nie ma ojca) można 18 lat od urodzenia.
A i pozew o ustalenie ojcostwa - termin pół roku dla matki, a dziecko ma 3 lata po uzyskaniu pełnoletności (np uzna że chce studiować za $$$), prokuratora nie wiążą terminy, np za 5 lat matka nagle chce pieniędzy na utrzymanie dziecka, ma dowody (choćby wprost odpis oświadczenia przyjaciela z Czech, polski sąd poprosi, Czechy przyślą) - interes społeczny i dobro dziecka mogą zapewnić przyjacielowi obowiązek opłacania alimentów.

To się nie "odkręca" ani też (bo takie coś czasem słychać w sądzie) "dałem tylko nazwisko" a po kilku latach (na ogół 3 bo o tyle wstecz można) jest pozew o alimenty.

Prawo nie tyle nie pozwala, co dofinansowanie w wielu krajach jest możliwe tylko dla kobiet w związkach z mężczyzną. Po co się w takie coś pakować ?