zarzuty kasacyjne

Jest taki wyrok:

IV SA/Wr 346/10 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2010-11-24

cała konstrukcja uzasadnienia decyzji organu II instancji jak również wyroku WSA opiera się na założeniu, że zaskarżona decyzja ma charakter konstytutywny; pomijając kwestię zasadności dychotomicznego podziału decyzji pozytywnych na konstytutywne i deklaratoryjne, która to zasadność w przypadku decyzji pozytywnych jest często kwestionowana w piśmiennictwie (Kiełkowski, Adamiak, Borkowski czy choćby Zimmermann);
skarżący ma zamiar wykazać, że ustalenia organu w tym zakresie było błędne, gdyż faktycznie zaskarżona decyzja ma charakter deklaratoryjny, a to z tego względu, że faktyczną podstawą jej wydania była wcześniejsza decyzja organu wyższego szczebla o niewątpliwie konstytutywnym charakterze, którą to decyzją została zmieniona treść stosunku administracyjno-prawnego; jednakże, żeby ta decyzja została wykonana, konieczne jest wydanie kolejnej decyzji na podstawie przepisu kompetencyjnego zawartego w prawie materialnym;
w postępowaniu administracyjnym niewątpliwie byłaby to uniwersalna triada 7-77-80 ew. w połączeniu z niewłaściwą wykładnią przepisu kompetencyjnego;
w postępowaniu przed NSA sprawa się odrobinę komplikuje, gdyż w przypadku zarzutów naruszenia procedury trzeba powiązać powiązać procedurę administracyjną naruszoną przez organ z konkretnym przepisem p.p.s.a; Uchwała Pełnego Składu NSA liberalizująca te sztywne ramy skargi kasacyjnej mnie osobiście nie satysfakcjonuje i ze względów ostrożnościowych mam zamiar zarzuty proceduralne sformułować "tradycyjnie";
w ramach tej podstawy rozważam postawienie następujących zarzutów:
- uchybienia art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 16 § 1 kpa
- uchybienia art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 kpa
- uchybienia art. 170 p.p.s.a. (nieuwzględnienie terminu przywrócenia do służby po uchyleniu decyzji ws. zwolnienia)
niezależnie od tego z ostrożności procesowej podniesione zostaną również zarzuty naruszenia prawa materialnego, ale tutaj sprawa jest już zupełnie prosta

w całej sprawie najśmieszniejsze jest to, że wobec skarżącego w przeszłości były wydawane pozytywne decyzje ws. mianowania na stanowisko służbowe określające datę mianowania wstecz (decyzja z 22 kwietnia mianująca na stanowisko z dniem 1 stycznia i od tego dnia ustalająca wyższe uposażenie); tutaj sprawa jest o tyle niekorzystna dla organu, że uposażenie przysługiwałoby z okres sześciu lat i to jest faktyczna przyczyna załatwienia sprawy z naruszeniem interesu strony; innymi słowy słusznemu interesowi strony organy przeciwstawiły swój interes ekonomiczny, co nie może spotkać się z aprobatą, o czym dobrze wiedzą, ale wyraz swój znalazło to w rozmowach "gabinetowych"

mając na względzie doniosłość prawidłowego sformułowania zarzutów skargi kasacyjnej bardzo liczę na Wasze opinie

Nareszcie jakiś ciekawy temat.
Ja Ci odpowiem ,że jak chcesz powoływać się na naruszenie przez organ administracji przepisów postępowania zawartych w KPA to musisz powiązać je z art.141 par.4 lub z art.145 p.p.s.a.
wyrok NSA 18 sierpnia 2007 r., I FSK 1204/06

A naruszenie art.153 zamiast 170 p.p.s.a nie wchodzi w rachubę ?
wiwowiec@o2.pl

153 odpada gdyż dotyczy wskazań do dalszego postępowania po uchyleniu przez WSA decyzji, a tutaj chodzi o prawomocnośc materialną
wiązanie zarzutów proceduralnych ze 145 § 1 pkt 1 lit. c, choć może wydawać się oczywiste, to jednak jest ryzykowne i zawiera zdaniem niektórych składów NSA błąd logiczny sprowadzający się do tego, że skoro WSA nie stwierdził naruszenia innych przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, to nie mógł zastosować tej normy, gdyż nie została spełniona hipoteza w niej zawarta; innymi słowy z naruszenie 145 powinno sie podnosić w sytuacjach, gdy sąd dostrzega uchybienie przepisom postępowania mogące mieć wpływ na wynik sprawy (musi to wynikać z uzasadnienia), a pomimo tego skargę oddala;