Zawieszenie postępowania administracyjnego

Organ zawiesił sprawę na podstawie, że Trybunał Konstytucyjny bada przepis na podstawie którego organ działa; Czy to jest prawidłowe ?
Mam zastrzeżenie tego rodzaju: organ administracji publicznej działa na podstawie przepisów prawa, nawet jeśli dany przepis podlega kontroli Trybunału Konstytucyjnego (ten przepis mimo to cały czas wywołuje bezwzględnie określone skutki prawne), i z tego względu organ przekracza swoje uprawnienia, bo działa jak władza sądownicza: przewiduje, że przepis może być wykluczony nie biorąc np. pod uwagę faktu, że TK może uchylić moc prawną danego przepisu po rocznym terminie, co często się zdarza; organ administracji publicznej to tylko władza wykonawcza.
Prosiłbym o komentarz problemu.

Najlepszym komentarzem będzie przeczytanie postanowienia NSA z 28 marca 2006 r., I FZ 99/06 - LEX nr 193472, gdzie uważa się, że zawieszenie jest niecelowe oraz glosę krytyczną do tego postanowienia (lex/el.), gdzie z kolei uważa się, że jak najbardziej zawieszenie jest wówczas zasadne.

Podstawą jest powołanie się na wyrok WSA z 17 maja 2007 r., , sygn. akt: I SAlWa 526/07, - LEX nr 346395) - organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd -> Przez pojęcie zagadnienia wstępnego należy rozumieć zagadnienie materialnoprawne o charakterze samodzielnym i otwartym, które pojawiło się w toku postępowania w danej sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia jest właściwy inny organ lub sąd, przy czym rozstrzygnięcie tego zagadnienia ma wpływ na etap rozpatrywania sprawy i zakończenie jej decyzją. Wymogi tej definicji spełnia wyłoniona w toku postępowania kwestia konstytucyjności przepisu stanowiącego podstawę prawną załatwienia sprawy.

Pytanie wysłane do Trybunału Konstytucyjnego sygn. P 107/08 postanowieniem WSA w Warszawie z dnia z 05.09.2008 r.sygn. IV SA/Wa 973/08 o treści: czy § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia l marca 1945 L W sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U.1945 r.Nr 10, poz.51 ze zm.), w zakresie w jakim na jego mocy orzekanie w przedmiocie podpadania nieruchomości ziemskich pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 L o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U.1945.3.13 ze zm.) przekazano do kompetencji organu administracji publicznej jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Jest pięć nieprawomocnych postanowień WSA wraz z bazowym zawieszających postępowanie w sprawie jak wyżej; IV SA/Wa 973/08 - baza, IV SA/Wa 2055/08, IV SA/Wa 1079/08, IV SA/Wa 973/08, IV SA/Wa 2055/08, ale i bardzo dużo procesów zakończonych wyrokami po 2008-09-05, data postanowienia WSA -IV SA/Wa 973/08- o zadaniu pytania TK; (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych ->symbol sprawy – 6290)
Poczekam na stanowisko NSA i ewentualnie podejmę postępowanie z art. 97. § 2 kpa; po kilku miesiącach wszystko powinno być jasne….
Tryb odwoławczy w sprawie dekretu PKWN o przeprowadzeniu reformy rolnej w Ministerstwie Rolnictwa, to jakby wpaść do czarnej dziury - akta sprawy znikają na kilka lat…..dosłownie; mają ze 20 tysięcy spraw zaległych, a jest tylko kilku, zdaje się sześciu urzędników - ministerstwo załatwia sprawy reprywatyzacyjne dopiero pod presją WSA....
Zablokowaaało się, no trudno; osobiście wolę, żeby to była jednak sprawa cywilna, jak najdalej od administracji.....
Dziękuję za informacje

No to jeszcze ja coś dorzucę:

Generalnie w doktrynie jest tak, jak przedstawił Korab - część uznaje, iż zawieszenie postępowania jest w takim przypadku jak najbardziej zasadne, inni zaś, że w cale nie. Osobiście przychyliłbym się do zawieszenia postępowania, choć Kpa wprost o tym nie stanowi (organ wszak teoretycznie jest w stanie rozstrzygnięcia, nie do końca jest to zagadnienie wstępne). Dla przeciwników zawieszania postępowań w takich sytuacjach argumentem najczęstszym jest możliwość ewentualnego wznowienia postępowania. Argument ten jest, nie tylko moim zdaniem, jednak błędny, gdyż biorąc pod uwagę ekonomię (ekonomikę?) postępowania, słuszniej jest zawiesić postępowanie i nie dokonywać w tym momencie rozstrzygnięcia, niż procedować potem w tej samej sprawie po raz wtóry. Innymi słowy - to faza postępowania wina w tym zakresie decydować o zawieszeniu / wznowieniu postępowania. Nie bez znaczenia jest też fakt, że ewentualna możliwość wznowienia postępowania może być środkiem iluzorycznym. Przykładowo, firma obciążona karami administracyjnymi nałożonymi na podstawie niekonstytucyjnych przepisów przestaje istnieć, a ewentualne wznowienie postępowania kilka lat później połączone z odzyskaniem - kolejne kilka lat później - uiszczonej kwoty w żaden sposób nie odtworzy firmy, ani jej udziału w rynku.
W tym zakresie zatem przydałaby się zmiana w k.p.a. - przynajmniej wedle modelu przyjętego w p.p.s.a. (art. 125 par. 1).

Choć jestem ciekaw, jaką opinię Korab ma na ten temat

Pozdrawiam,
Lukasz

Te przykłady nie za bardzo pasują do mojej sprawy…..
Przepisy powołane w postanowieniu o zawieszeniu:
1. Art. 20 dekretu PKWN z 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (tekst wsp.Dz.U.1945.3.13) (art. 20. Wykonanie niniejszego dekretu porucza się Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych)
2. § 5 ust. 1 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych w sprawie wykonania dekretu PKWN z 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (§ 5 ust. 1 Orzekanie w sprawach, czy dana nieruchomość podpada pod działanie przepisów art. 2 ust. (1) pkt e) należy w I instancji do kompetencji wojewódzkich urzędów ziemskich).
3. art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (art. 92 ust. 1 Rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu.)
Oraz uzasadnienie postanowienia:
(…)przepisy dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej nie zawierają choćby nawet ogólnego upoważnienia do tego, aby w rozporządzeniu wykonawczym uregulowana została kwestia orzekania o zaistnieniu skutku nacjonalizacyjnego, wynikającego z tego dekretu. Takie upoważnienie winno zostać zapisane wyraźnie, gdyż stanowi odstępstwo od zasady, że o prawach cywilnych, w tym prawie własności, orzekają sady powszechne w ramach procedury cywilnej. Tak więc jest wysoce prawdopodobne, że Trybunał Konstytucyjny zakwestionuje zgodność § 5 cyt. rozporządzenia z Konstytucją, a co za tym idzie - niniejsze postępowanie okaże się bezprzedmiotowe. Ponadto należy dodać, że niniejsze postanowienie o zawieszeniu postępowania jest zgodne z dotychczasowym orzecznictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
W wyżej opisanym stanie rzeczy Wojewoda jest zatem zobowiązany zawiesić postępowanie o wydanie decyzji stwierdzającej, że nieruchomość stanowiąca majątek ziemski w (……..) nie podlegała działaniu przepisu art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu z dnia 6 września 1944 L o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 L, nr 3, poz. 13 ze zm.)(…).

Przeciwnie do powyższego, uważam że art. 20 dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej jednak zawiera choć bardzo ogólne upoważnienie, żeby w rozporządzeniu została uregulowana kwestia orzekania o zaistnieniu skutku nacjonalizacyjnego, oraz nie wyobrażam sobie zakwestionowania skutków bardzo wielu decyzji wydanych na podstawie § 5 cyt. rozporządzenia, więc nie jest tak wysoce prawdopodobne, że TK zakwestionuje zgodność powołanego przepisu z Konstytucją, albo zrobi to, ale warunkowo z instrukcją o uzupełnienie tego przepisu.

Powyżej, w poście p. LukaszWawa zostało użyte stwierdzenie: "organ wszak teoretycznie jest w stanie rozstrzygnięcia, nie do końca jest to zagadnienie wstępne".
Czy ktoś mógłby to skomentować ?

Moim zdaniem, nie powinno się zawieszać postępowania w tym przypadku (przynajmniej z urzędu). Odnośnie argumentu dot. ekonomiki procesowej, to przy utrzymaniu dotychczasowych przepisów przez Trybunał w mocy, to właśnie zawieszenie postępowania będzie nie ekonomiczne.

To jest ten sam przypadek jak np. wystąpienie do organu nadrzędnego o interpretacje przepisów - w tym przypadku także nie zawiesza się postępowania.

Przepraszam, ale boli mnie jeszcze jedno - nie jestem prawnikiem, tylko amatorem zmuszonym sytuacją do studiowania prawa, ale wydaje mi się chyba słusznie, że nie ma podstawy prawnej do zawieszenia postępowania administracyjnego z urzędu w oparciu o art. 97. § 1 ust. 4 Kpa. w sytuacji jak wyżej, ponieważ w tym przepisie nie jest wymieniona jako przeszkoda sprawa tocząca się przed Trybunałem Konstytucyjnym ?
W przepisach o postępowaniu przed sądem administracyjnym sprawa tocząca się przed TK jest wymieniona, ale w Kodeksie Postępowania Administracyjnego (art. 97. § 1 ust. 4 Kpa.) jest wymieniony tylko inny sąd, ale nie Trybunał Konstytucyjny.......
Z góry Dziękuję Serdecznie za ewentualną uwagę

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
W ocenie Sądu, stanowisko jak i orzeczenie, które powołał organ w zaskarżonym postanowieniu nie jest zasadne.
Należy mieć bowiem na uwadze, że przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. powstał i funkcjonuje w takim samym brzmieniu od daty uchwalenia ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w 1960 r. Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym, stanowiąca podstawę jego działania została natomiast uchwalona w dniu 29 kwietnia 1985 r. Zatem fakt, że w treści art. 97 k.p.a. nie ujęto Trybunału Konstytucyjnego - choć możliwość tą przewidziano w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa - nie wyłącza zastosowania przez organ art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
Ponadto - zdaniem Sądu - organ błędnie przyjął, że rozstrzygnięcie pytania prawnego, jako leżące w kompetencji Trybunału Konstytucyjnego nie stanowi zagadnienia wstępnego rozstrzyganego przez inny organ lub sąd, gdyż Trybunał Konstytucyjny nie jest sądem.
W tym miejscu wskazać trzeba, iż zgodnie z art. 173 i 174 Konstytucji RP Sądy i Trybunały są władzą odrębną i niezależną od innych władz i wydają wyroki w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej. W przepisie artykułu 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym wprost wskazano, że Trybunał Konstytucyjny jest organem władzy sądowniczej, mieści się zatem zarówno w pojęciu sądu jak i organu, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa.


VII SA/Wa 129/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2008-06-18

NSA wyrokiem z dnia 2009-06-02 sygn. akt II OSK 895/08 oddalił co prawda skargę kasacyjną organu (II OSK 895/08 - Wyrok NSA z 2009-06-02) jednakże w uzasadnieniu wskazał iż mimo błędnie sformułowanych podstaw kasacyjnych co nie pozwalało mu na odniesienie się do zarzutów skargi kasacyjnej, to jednak argumentacja GINB dotycząca istoty problemu prawnego zaistniałego w rozpatrywanej sprawie jest trafna. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesienie skargi konstytucyjnej lub pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego co do zgodności aktu ustawowego z Konstytucją, nie stanowi zagadnienia wstępnego uzasadniającego konieczność zawieszenie postępowania w innej sprawie, niż w tej, w związku z zawisłością której skarga lub pytanie prawne zostało skierowane i w tym zakresie argumentacja zaprezentowana przez Sąd I instancji jest błędna. Nie zmienia to faktu, że zasada związania NSA granicami skargi kasacyjnej, nie pozwala NSA podjąć innego rozstrzygnięcia niż oddalenie skargi kasacyjnej
Dodatkowo NSA w wyrokach z dnia 2009-05-21 II GSK 940/08, 2009-02-11 II GSK 771/08 uznał że postępowanie przed TK nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 par. 1 pkt 4

O super, też poszła kasacja co do ww 129, więc będzie git.:evil: