I
ikcelip
Użytkownik
- Dołączył
- 10.2012
- Odpowiedzi
- 338
Witam,
zglosowałem kazus, chciałbym abyście te 'wypociny' ocenili, może coś zasugerowali, jakąś poprawę, może mam coś dodać. Czy w ogóle to jest dobrze zrobione, ten trop, czy może coś innego, z góry dzięki.
D. 14.6[De senatus consulto Macedoniano].14
Iulianus, lib. 10 digestorum
Filium habeo et ex eo nepotem: nepoti meo creditum est iussu patri eius: quaesitum est, an contra sentuas consultum fieret. Dixi etiamsi verbis senatus consulti filii continerentur, tamen et in persona nepotis idem servari debere: iussum autem huius patris non efficere, quo minus contra senatus consultum creditum existimaretur, cum ipse in ea causa esset, ut pecuniam mutuam invito patre suo accipere non possit. *
Mam syna i z niego wnuka: mojemu wnukowi została udzielona pożyczka z rozkazu jego ojca: powstało pytanie, czy było to uczynione wbrew SCtum? Odpowiadam, jakkolwiek słowa SCtum odnoszą się do synów, wszelako i co do osoby wnuka te same powinny być zastosowane: zatem rozkaz tego ojca nie jest skuteczny, aby mniej wbrew SCtum pożyczka była oceniana, jeśli sam jest w takim położeniu prawnym, tak że pieniądze pożyczone wbrew woli swego ojca nie może przyjąć.
Inskrypcja,
tekst poddany analizie pochodzi z czternastej księgi Digestów justyniańskich, tytuł szósty: De senatus consulto Macedoniano. Kompilator zaczerpnął go z 10 księgi komentarza, do dzieł klasycznego prawnika Iulianusa, który w oryginale stanowił prawdopodobnie część tytułu, który poświęcono De senatus consultum Macedoniano (kontrakt pożyczki)
Interpretacja,
Stronami stosunki, które wzięły udział w zaistniałym przypadku były: dziadek, ojciec, syn, pożyczkodawca (d, o, s, p).
W odniosieniu do De senatus consultum Mecedoniano syn, jako alieni iuris znajdował się pod władzą patris familias nie mógł wbrew jego woli wziąć pożyczki.
Był to zakaz bezwzględny, czyli taka możliwość(pożyczka) mogła zaistnieć(oczywiście w przypadku, gdyby było to uczynione wbrew woli ojca), wtedy wierzyciel nie mógł domagać się jej zwrotu za pomocą:
denegatio actionis lub przez udzielenie specjalnej ekscepcji dla dluznikow.
Można więc rzecz, że ich ochrona procesowa(wierzyciela) była odebrana, w przypadku złożenia wniosku o zwrot należności dochodziło do odrzucania wniosków przez pretora. Obowiązywało to nawet w przypadku, gdy dłużnik stawał się sui iuris.
Odnosząc się do osoby dziadka i pytania; 'czy zostało to uczynione wbrew Sctum odpowiadam, że tak, co jasno pokazuję treść De senatus consultum Mecedoniano, a uczynienie tego wiązało się z odpowiedzialnością, którą przedstawiłem wyżej.
Jednak po bardziej szczegółowej analizie doszedłem do wniosku, że jeżeli patris familias nałożył rozkaz na swojego syna (alieni iuris), to tym samym uznał pożyczkę syna, więc jeżeli syn był niepełnoletni, to pożyczka uzyskiwała normalną sankcję po dojściu do samodzielności, bądź, gdy już był pełnoletni, to sankcja obowiązywała (nie jest to napisane w treści kazusu), możemy więc wnioskować, że w takim przypadku wierzyciel może domagać się zwrotu za pomocą:
condictio certae creditae pecuniae,
condictio certae creditae rei,
denegatio actionis lub przez udzielenie specjalnej ekscepcji dla dluznikow.
Zatem możemy stwierdzić, iż był chroniony procesowo, mógł złożyć wniosek do pretora, który najprawdopodobniej byłby zatwierdzony.
Więc druga teza, jeżeli przyjąc takie przesłanki co do oceny sytuacji zainstiały jest bardziej prawdopodobna.
Więc jeżeli pożyczka zostałą uznana przez ojca, mogła zostać dana s- jako alieni iuris, a wierzyciel, jako pożyczkodawca mógł domagać się jej zwrotu- miał ochronę procesową.
kopiowanie, udostępnianie, bądź jakakolwiek inna forma korzystania z tej pracy bez mojej zgody zabroniona!
zglosowałem kazus, chciałbym abyście te 'wypociny' ocenili, może coś zasugerowali, jakąś poprawę, może mam coś dodać. Czy w ogóle to jest dobrze zrobione, ten trop, czy może coś innego, z góry dzięki.
D. 14.6[De senatus consulto Macedoniano].14
Iulianus, lib. 10 digestorum
Filium habeo et ex eo nepotem: nepoti meo creditum est iussu patri eius: quaesitum est, an contra sentuas consultum fieret. Dixi etiamsi verbis senatus consulti filii continerentur, tamen et in persona nepotis idem servari debere: iussum autem huius patris non efficere, quo minus contra senatus consultum creditum existimaretur, cum ipse in ea causa esset, ut pecuniam mutuam invito patre suo accipere non possit. *
Mam syna i z niego wnuka: mojemu wnukowi została udzielona pożyczka z rozkazu jego ojca: powstało pytanie, czy było to uczynione wbrew SCtum? Odpowiadam, jakkolwiek słowa SCtum odnoszą się do synów, wszelako i co do osoby wnuka te same powinny być zastosowane: zatem rozkaz tego ojca nie jest skuteczny, aby mniej wbrew SCtum pożyczka była oceniana, jeśli sam jest w takim położeniu prawnym, tak że pieniądze pożyczone wbrew woli swego ojca nie może przyjąć.
Inskrypcja,
tekst poddany analizie pochodzi z czternastej księgi Digestów justyniańskich, tytuł szósty: De senatus consulto Macedoniano. Kompilator zaczerpnął go z 10 księgi komentarza, do dzieł klasycznego prawnika Iulianusa, który w oryginale stanowił prawdopodobnie część tytułu, który poświęcono De senatus consultum Macedoniano (kontrakt pożyczki)
Interpretacja,
Stronami stosunki, które wzięły udział w zaistniałym przypadku były: dziadek, ojciec, syn, pożyczkodawca (d, o, s, p).
W odniosieniu do De senatus consultum Mecedoniano syn, jako alieni iuris znajdował się pod władzą patris familias nie mógł wbrew jego woli wziąć pożyczki.
Był to zakaz bezwzględny, czyli taka możliwość(pożyczka) mogła zaistnieć(oczywiście w przypadku, gdyby było to uczynione wbrew woli ojca), wtedy wierzyciel nie mógł domagać się jej zwrotu za pomocą:
denegatio actionis lub przez udzielenie specjalnej ekscepcji dla dluznikow.
Można więc rzecz, że ich ochrona procesowa(wierzyciela) była odebrana, w przypadku złożenia wniosku o zwrot należności dochodziło do odrzucania wniosków przez pretora. Obowiązywało to nawet w przypadku, gdy dłużnik stawał się sui iuris.
Odnosząc się do osoby dziadka i pytania; 'czy zostało to uczynione wbrew Sctum odpowiadam, że tak, co jasno pokazuję treść De senatus consultum Mecedoniano, a uczynienie tego wiązało się z odpowiedzialnością, którą przedstawiłem wyżej.
Jednak po bardziej szczegółowej analizie doszedłem do wniosku, że jeżeli patris familias nałożył rozkaz na swojego syna (alieni iuris), to tym samym uznał pożyczkę syna, więc jeżeli syn był niepełnoletni, to pożyczka uzyskiwała normalną sankcję po dojściu do samodzielności, bądź, gdy już był pełnoletni, to sankcja obowiązywała (nie jest to napisane w treści kazusu), możemy więc wnioskować, że w takim przypadku wierzyciel może domagać się zwrotu za pomocą:
condictio certae creditae pecuniae,
condictio certae creditae rei,
denegatio actionis lub przez udzielenie specjalnej ekscepcji dla dluznikow.
Zatem możemy stwierdzić, iż był chroniony procesowo, mógł złożyć wniosek do pretora, który najprawdopodobniej byłby zatwierdzony.
Więc druga teza, jeżeli przyjąc takie przesłanki co do oceny sytuacji zainstiały jest bardziej prawdopodobna.
Więc jeżeli pożyczka zostałą uznana przez ojca, mogła zostać dana s- jako alieni iuris, a wierzyciel, jako pożyczkodawca mógł domagać się jej zwrotu- miał ochronę procesową.
kopiowanie, udostępnianie, bądź jakakolwiek inna forma korzystania z tej pracy bez mojej zgody zabroniona!