Zignorowanie jednego z pozwanych w wyroku

Dzień dobry.

Proszę o podpowiedź, na jakim paragrafie mogę oprzeć w apelacji zarzut naruszenia prawa procesowego przez Sąd, gdy zarzut ma polegać na wskazaniu na zignorowanie istnienia jednego z pozwanych w wydanym wyroku.

Wyjaśniam:
Powództwo dotyczyło dwojga pozwanych: najemcy i jego pełnoletniej córki. Sąd oddalił powództwo na podstawie art. 5 k.c., skupiając się na argumentach dotyczących sędziwego wieku pozwanego i jego rzekomego stanu zdrowia, lecz zignorował fakt że pozwałem również jego pełnoletnią i zdrową córkę (w ogóle nie ma o niej mowy w wyroku). Jak odnieść się do tego niedopatrzenia?

Art. 386 § 4 k.p.c (nierozpoznanie istoty sprawy)? Ale rozumiem, że z uzasadnienia nie wynika jakoby Sąd orzekł o żądaniu wobec drugiej pozwanej? Bo co innego jeśli Sąd omyłkowo nie wskazał jej w komparycji, to może sprostować z urzędu omyłkę. Jeśli natomiast uchybiono rozpoznania żądania wobec pozwanego (np. zasądzenia solidarnie odszkodowania za np. bezumowne korzystanie z lokalu) to wydaje mi się, że jest to nierozpoznanie istoty sprawy - bo Sąd w tym zakresie nie orzekł o żądaniu wynikającym z powództwa. Może ktoś napisze coś ciekawszego.

Pozdrawiam.

W całym toku sprawy, Sąd skupiał się na pozwanym, ignorując jego córkę (pozwaną), mimo że powództwo dotyczyło ich razem (solidarnie byli zobowiązani do zapłaty czynszu). W wydanym wyroku Sąd powołał się tylko na art. 5 k.c., uzasadniając takie rozstrzygnięcie poprzez odnoszenie się jedynie do wieku i stanu zdrowia pozwanego, a zupełnie ignorując istnienie pozwanej (której stan zdrowia i wiek nie mógł być oczywiście pretekstem do wydania wyroku na podstawie art. 5 k.c.). Sąd w wyroku oddalił powództwo w całości (czyli rozumiem, że formalnie wobec obojga pozwanych, oczywiście), jednak nie przeprowadzając żadnego postępowania dowodowego/procesowego wobec pozwanej.