Przesyłam kazus, który udało mi się napisać- proszę o uwagi!!!!!!!!!!!!!!
Sevak M., obywatel Armenii wraz innymi członkami rodziny- ojcem któremu odmówiono nadania statusu uchodźcy zaskarżył opinie, którą wydał Minister Spraw Zagranicznych na prośbę właściwych organów orzekających o ponownym rozpatrzeniu wniosku o nadanie statusu uchodźcy . Opinia ta opierała się na argumentacji, że ugrupowanie polityczne, z którym związany był ojciec skarżącego w dacie opinii znajdowało się w legalnej od 1998r. opozycji z ugrupowaniem rządzącym. Mające miejsce wcześniej represje dotyczyły tylko przywódców ugrupowania, nie zaś jego szeregowych członków co czyniło wątpliwym możliwość uznania iż sympatyków tego ugrupowania mogą spotkać z tego tylko powodu prześladowania. Skarżący korzystał raczej z okoliczności dotyczących ojca, nie podał konkretnych faktów świadczących o realności jego obaw. Skarżący zarzucił naruszenie w postanowieniu Ministra Spraw Zagranicznych art. 7 i art.9 KPA, wyrażających się w braku dostatecznego zindywidualizowania oceny wyrażonej w opinii, która mogła mieć wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona. Zarzut indywidualizacji opinii pozostałby uzasadniony gdyby podał jakieś fakty dotyczące jego osoby, mające wskazać na szczególną obawę prześladowań w Armenii, a które w opinii byłyby pominięte. Taka sytuacja w sprawie jednak nie wystąpiła. Skarżący nie przytoczył tego rodzaju okoliczności. Zarzut naruszenia art. 7 KPA uznany jest za bezzasadny. W interesie strony leży uzyskanie korzystnego dla niej rozstrzygnięcia. Jednakże „słuszny interes strony” o którym mówi cytowany przepis KPA nie może być rozumiany jako obowiązujący organ administracyjny do wydania decyzji z naruszeniem prawa, bądź sformułowanie opinii wbrew faktom. Zaskarżona decyzja jest dla Skarżącego niekorzystna lecz nie może pozostać uznana za nierzetelną bądź wadliwą. Choć art. 7 KPA in fine, mówiąc o „słusznym interesie”odnosi go tylko do „obywateli”, sąd orzekający uznał, że taka wykładnia literalna w tym wypadku jest niewłaściwa, gdyż chodzi tu o „słuszny interes” każdej jednostki, czy osoby prawnej, która uczestniczy w postępowaniu administracyjnym, niezależnie od tego czy jest ona polskim obywatelem, czy cudzoziemcem. Wykładnia gramatyczna KPA w tym zakresie powinna być skorygowana przez wykładnie systemową, biorąc pod uwagę art. 32 ust. 1 Konstytucji.
W takiej sytuacji, na podstawie art.27 ust.1 z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zm. / należało skargę oddalić.