11. Przerwa a warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary (art. 155 k.k.w.)
Skazany, któremu udzielono przerwy może zostać przez sąd penitencjarny zwolniony w każdym czasie z odbycia reszty kary, jeżeli łącznie istnieją 4 przesłanki:
a) skazany korzystał z przerwy przez okres co najmniej roku (to znaczy skazany przebywał na wolności nieprzerwanie co najmniej 1 rok, chociażby sąd penitencjarny orzekał w sprawie kilkakrotnie; obojętne są powody, dla których udzielono przerwy),
b) skazany odbył przed udzieleniem przerwy co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności ("w całości" - 6 miesięcy od razu lub "w częściach" - w sumie 6 miesięcy),
c) wobec skazanego orzeczono karę nie przekraczającą 3 lat pozbawienia wolności,
d) postawa skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa, okoliczności jego popełnienia oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, iż skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa (art. 77 § 1 k.k.).
Sąd powinien również uwzględnić zachowanie się skazanego w czasie przerwy w odbywaniu kary.
Z warunkowego zwolnienia na wyżej przedstawionych zasadach mogą korzystać również recydywiści.
Zwolnienie może nastąpić zarówno wtedy, gdy skazany korzystając z przerwy przebywa na wolności, jak również gdy skazany po przerwie powrócił do zakładu karnego.
Wniosek o zwolnienie należy złożyć do tego sądu penitencjarnego (okręgowego), w którego okręgu skazany przebywa (art. 3 § 2 k.k.w.). Nie ma znaczenia okoliczność, który sąd udzielił skazanemu przerwy.