Poniżej zamieszczam projekt zażalenia na postanowienie PINB.
Może komuś się przyda.
"Zażalenie,
na postanowienie Nr …. z dnia …..
W przedmiotowej sprawie miał miejsce następujący przebieg wydarzeń.
W dniu ….. w Urzędzie Gminy…. zgłosiłem zamiar:
1) zabudowania ściany wjazdowej do garażu domu jednorodzinnego przy ul. …., a następnie osadzenia w powstałej ścianie dwóch okien,
2) zmiany sposobu wykorzystania garażu na cele mieszkalne
W dniu ….2012r. postanowieniem ….zostałem wezwany do uzupełnienia mojego wniosku z dnia ….2012r. o ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na przedmiotową zmianę sposobu użytkowania. Jako podstawę prawną Urząd Gminy podał art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Treść powyższego postanowienia przesłana została również właściwemu Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.
Dnia ….2012r., wobec nie uzupełnienia w ustawowym terminie obowiązku nałożonego w postanowieniu …., decyzją ….Urząd Gminy zgłosił sprzeciw w sprawie robót budowlanych polegających na zmianie sposobu użytkowania pomieszczenia garażowego na cele mieszkalne. Pismo w tej sprawie zostało również przesłane właściwemu Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.
W dniu ….2012r., po przeprowadzonej z rażącym naruszeniem prawa wizji lokalnej, na podstawie tezy postawionej w oparciu o niewystarczające dowody i błędne wnioski wyciągnięte po wadliwych prawnie oględzinach, pismem z dnia….2012r. Urząd Gminy, powiadomił właściwego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przeprowadzonej wizji lokalnej w terenie, w wyniku której stwierdzono wykonaną zmianę sposobu użytkowania.
Dnia ….2013r., o czym organ zawiadomił pismem z dnia ….2012r., miały miejsce oględziny właściwego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Zgodnie z brzmieniem art. 71 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane przez zmianę sposobu użytkowania rozumie się w szczególności podjęcie lub zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych, ochrony środowiska lub układ obciążeń. Słowem, o zmianie sposobu użytkowania możemy mówić, jeśli zostały spełnione łącznie dwie przesłanki: nastąpi podjęcie bądź zaniechanie działalności oraz zmiana warunków bezpieczeństwa (pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkości lub układu obciążeń).
Należy podkreślić, że warunkiem koniecznym stwierdzenia zaistnienia zmiany sposobu użytkowania, o której mowa w art. 71 Prawa budowlanego, konieczne jest uprzednie ustalenie w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, w toku postępowania administracyjnego, że doszło do zmiany sposobu użytkowania w sposób określony w art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Aby móc dokonać takiego ustalenia, należy w pierwszej kolejności wykazać, jaki był przewidziany dopuszczalny sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części i jaki jest obecny sposób użytkowania. Ustaleń tych należy dokonać w oparciu o pozwolenia na budowę lub zgłoszenia określonego obiektu lub jego części i ustalenia faktyczne odzwierciedlające rzeczywiste wykorzystywanie obiektu lub jego części. Innymi słowy należy dokonać zestawienia pierwotnego przeznaczenia obiektu z jego obecnym sposobem wykorzystywania, a następnie w sytuacji stwierdzenia rozbieżności w tym zakresie, dokonać subsumcji czyli odniesienia ustalonego stanu faktycznego sprawy do hipotezy normy prawnej zawartej w art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Dlatego też w doktrynie jednolicie wskazuje się, że ”nie każda zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części jest prawnie relewantna, ale tylko taka, która wpływa na zmianę wymagań stawianych obiektowi, związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego, zmienionego sposobu użytkowania” (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1335/10). Żadna przesłanka nie została w przedmiotowej sprawie spełniona, aby móc mówić o zmianie sposobu wykorzystania pomieszczenia garażowego na cele mieszkalne, co w czasie kontroli w dniu ….2012r. potwierdził inspektor PINB.
W niniejszym przypadku, zważywszy na fakt, że przedmiotowe pomieszczenie garażowe ma ponad 4m wysokości, posiada instalację wodną, elektryczną, c.o., wentylacyjną oraz okna w ilości i o powierzchni wymaganej normami dla pomieszczeń mieszkalnych, w świetle art. 71 ust. 1 pkt. 2, ewentualna zmiana sposobu wykorzystania garażu na cele mieszkalne, w ogóle nie pociąga za sobą konsekwencji zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia, rozumianej w myśl definicji powołanej wyżej normy prawnej. Przeciwnie - garażowanie zatankowanych silnikowych pojazdów jednośladowych, paliw, olejów, smarów, bezdyskusyjnie stwarza większe zagrożenie pożarowe, higieniczno-sanitarne i zdrowotne niż użytkowanie sprzętów elektrycznych w typowym budynku mieszkalnym, takich jak telewizor, kuchenka mikrofalowa czy też żelazko.
W związku z powyższym, zważywszy, że w zgłoszeniu z dnia ….2012r. precyzyjnie został wymieniony zakres prac i ostateczny cel zamierzenia inwestycyjnego, bezprzedmiotowy i nie mający umocowania w obowiązującym prawie był nałożony przez Urząd Gminy …. w dniu ….2012r. postanowieniem …., obowiązek przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na przedmiotową zmianę sposobu użytkowania, decyzji opartej na art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane.
Ponadto, Urząd Gminy …. utrzymuje, że w toku postępowania administracyjnego stronom zapewniono czynny udział, co nie jest prawdą. Należy więc bezwzględnie wskazać, że w toku prowadzonego postępowania Urząd Gminy …. rażąco naruszył normę art. 79 KPA, ponieważ dowód w sprawie, jakim były oględziny w dniu w dniu…. 2012r. przeprowadzono bez zawiadomienia mnie, jako strony. Jak zauważył WSA w Wyroku z dnia 8 czerwca 2012r. (sygn. akt II SA/Kr 455/11) "Nadto należy wskazać na naruszenie przez organ l instancji zasady czynnego udziału strony w postępowaniu z art. 10 §1 kpa, który stanowi ab initio, że organy administracji publicznej zobowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania oraz uchybienie przepisowi art. 79 § 1 i 2 kpa , który stanowi, że strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin przynajmniej na 7 dni przed terminem i ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu. " Podobne stanowisko znajdujemy w wyroku NSA z dnia 22 listopada 2006r. (sygn. akt II OSK 375/06) „Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wskazywał, iż zachowanie wymagań określonych w art. 79 i 81 K.p.a. jest bezwzględnym obowiązkiem organów administracji państwowej. Uchybienie tym przepisom w szczególności jeżeli przeprowadzone bez udziału strony i kwestionowane przez nią dowody stanowiły podstawę rozstrzygnięcia sprawy uznać należy za naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie danej sprawy. (…) W komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 86 wyrażono pogląd, iż naruszenie zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym należy traktować jako kwalifikowaną wadę procesową, która stanowi podstawę wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek strony (art.147).”
Urząd Gminy w toku postępowania pozbawił mnie tych praw, wydał decyzje i postanowienia z rażącym naruszeniem prawa (w związku z czym toczą się trzy niezależne postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym i Wojewódzkim Sądem Administracyjnym). O powyższych zastrzeżeniach i wadach prawnych Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego był w czasie prowadzonej kontroli poinformowany przy dwóch świadkach, gdyż urzędnik odmówił zaprotokołowania niniejszych uwag. Pomimo powyższego, w czasie kontroli dotyczącej „sprawdzenia sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym”, inspektor PINB, choć nie potwierdził zarzutu Urzędu Gminy, nie stwierdził zmiany sposobu użytkowania garażu na cele mieszkalne, dopuścił jednak wszystkie sprzeczne z prawem dowody Urzędu Gminy, jako podstawę postanowienia ….w „sprawie dotyczącej samowolnie wykonanych robót budowlanych w pomieszczeniu gospodarczym”, naruszając ten sposób normę zapisaną w art. 75 par. 1 KPA.
W dniu ….2013r., w ślad za przeprowadzoną w dniu ….2013r. kontrolą, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując się na art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, nałożył obowiązek przedłożenia „oceny technicznej wykonanych robót budowlanych związanych z wykonaniem zamurowania otworu wrót garażowych i wykonaniem okien w pomieszczeniu gospodarczym w budynku mieszkalnym, w zakresie ich zgodności z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej”, czym naruszył art. 77 par. 1 KPA przez błędne rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego oraz nie wzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego. Zważywszy, że ścianka z oknami w przestrzeni dawnych wrót wjazdowych jest wypełnieniem pod istniejącym podciągiem (na istniejącym fundamencie budynku, a tym samym – ławie fundamentowej), osadzone okna oddalone są o ok. 10m od granicy działki, inspektor PINB w czasie oględzin nie stwierdził najmniejszych śladów zawilgoceń lub objawów przemarznięć , jakichkolwiek rys świadczących o ułomności konstrukcji, jej wypełnienia, wykończenia lub innych nieprawidłowości to nie ma żadnych uzasadnionych wątpliwości co do jakości robót budowlanych a także stanu technicznego budynku, a co za tym idzie – postanowienie umocowane w art. 81c ust.2 ustawy Prawo budowlane, jest nie tylko bezpodstawne, ale i bezprzedmiotowe. Żadnymi merytorycznymi wątpliwościami Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego swojego stanowiska nie uzasadnił poza usankcjonowaniem wydanej z rażącym naruszeniem prawa decyzji Urzędu Gminy, jako podstawy, aby zakwalifikować arbitralnie prace jako samowolę budowlaną. Więcej – naruszona została norma prawna zapisana w art. 80 KPA polegająca na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności bezkrytyczne uznanie, że wybudowana ścianka posiada wady techniczne lub prawne, skoro wybudowana została „w warunkach samowoli budowlanej”. Skoro Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stan i jakość wybudowanej przegrody oraz jej wpływ na stan techniczny całego budynku, mógł oszacować na podstawie samej tylko oceny wizualnej, można mieć też wrażenie, że tym sposobem obowiązki organu są bez jakiejkolwiek uzasadnionej faktycznej podstawy przerzucane na stronę postępowania. Jak zauważył WSA w wyroku z dnia 21 maja 2012r. (sygn. akt II SA/Kr 1641/11) "Zgodnie z art. 7, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgodnie z art. 77 § 1 KPA, organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast art. 80 stanowi, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona." Z powyższej wykładni prawa jednoznacznie wynika, że zebranie materiału dowodowego to obowiązek organu administracji. Jak również zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w Wyroku z dnia 7 czerwca 2011r. „przesłanki określające możliwość wydania postanowienia dowodowego w oparciu o art. 81c ust.2 znalazły odzwierciedlenie w bogatym orzecznictwie sądów administracyjnych, z którego jednoznacznie wynika, że w przypadku, gdy nie ma wątpliwości co do jakości robót budowlanych lub stanu technicznego budynku organy nadzoru budowlanego nie mogą domagać się dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. W związku z tym muszą jakość robót budowlanych i stan techniczny obiektów budowlanych oceniać samodzielnie” (sygn. akt II OSK 486/10). Pamiętać też należy, że organ administracji może nałożyć na stronę obowiązek przedłożenia ekspertyzy, o której mowa w art. 81c ust. 2 ustawy - Prawo budowlane dopiero po przeprowadzeniu postępowania dowodowego zgodnie z art. 7 i 77 § 1 k.p.a., które to przepisy nakładają na organy administracji publicznej obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Bezwzględnie należy podkreślić, co zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w Wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r. (sygn. akt II SA/Kr 351/07 niepubl.), że ” nadzór budowlany to fachowy pion administracji publicznej, a zatem co do zasady ewentualne wątpliwości w ramach swoich kompetencji powinien rozstrzygać we własnym zakresie. Zgodnie bowiem z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c Prawa budowlanego do podstawowych obowiązków organu nadzoru budowlanego należy m.in. nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. Art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, który faktycznie przerzuca na stronę koszty ustalenia stanu technicznego budynku, powinien być wykorzystywany tylko w sytuacjach wyjątkowych, kiedy organy nadzoru budowlanego nie są w stanie - przy użyciu posiadanej wiedzy i środków, którymi dysponują - rozstrzygnąć powstałych wątpliwości. W żadnym razie omawiany przepis nie może być nadużywany” ( wyrok WSA Olsztynie z 9 wrześnie 2010r. II SA/Ol 620/10).
Nałożony w postanowieniu ….. obowiązek jest bezpodstawny również (a może przede wszystkim) z innego powodu. Otóż należy zauważyć, że zawiadomienie stron pismem PINB z dnia …. grudnia 2012r. „w sprawie sprawdzenia sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym” na podstawie przepisu z art. 79 par. 1 KPA jest nieprawidłowe, ponieważ przepis ten dotyczy oględzin przedmiotu postępowania przeprowadzonych dopiero po formalnym wszczęciu postępowania administracyjnego. Tymczasem w niniejszej sprawie postępowanie zostało wszczęte z urzędu dopiero pismem ......... z dnia …. stycznia 2013r. Ponadto wszczęcie postępowania z urzędu następuje w dniu zawiadomienia stron o wszczęciu tego postępowania. Skoro tak, za wszczęcie postępowania należy uznać datę doręczenia pisma PINB...... z dnia ….stycznia 2013r. Jak zauważył WSA w Wyroku z dnia 19 marca 2004r. (sygn. akt II SA/Wr 553/01) „postępowanie dowodowe w sprawie może legalnie się toczyć po wszczęciu postępowania i dopiero dowody gromadzone w toku postępowania, przy zapewnieniu stronom udziału w ich przeprowadzeniu, mogą służyć za podstawę ustaleń faktycznych”. Przy takim spraw obrocie, obowiązek nałożony w postanowieniu ….nie ma również żadnego umocowania w zebranym przez PINB materiale dowodowym.
Biorąc pod uwagę powyższe, w oparciu o stan prawny, który w niniejszej sprawie ma zastosowanie w mojej ocenie w przedmiotowym przypadku postanowienie nie podlega wykonaniu."
Nie namieszałem za bardzo? "Może być"? Bardzo proszę o rzeczowe uwagi...
