bezczynność Urzędu w wydaniu decyzji o warunkach zabudowy

  • Autor wątku Autor wątku Sachalin
  • Data rozpoczęcia Data rozpoczęcia
czyli WSA umorzył postępowanie?
 
Widzę, że znowu organy nie odpowiedziały na moje pisma w terminie:
a) WINB na zażalenie od postanowienia PINB "o nałożeniu obowiązku",
b) SKO na odwołanie od decyzji Gminy "o odmowie wydania warunków",
c) SKO na zażalenie na bezczynność Gminy (poprzedzające powyższą skargę do WSA).

Ad. a) wysłałem wezwanie "do usunięcia naruszenia prawa" przez WINB do GUNB i w ślad za tym skargę na bezczynność organu do WSA via WINB,

Ad. b) wysłałem wezwanie "do usunięcia naruszenia prawa" przez SKO do SKO a dziś skargę do WSA na bezczynność SKO (via SKO),

Ad. c) wysłałem wezwanie "do usunięcia naruszenia prawa" przez SKO w związku z bezczynnością SKO w sprawie rozpatrzenia mojej skargi na bezczynność Gminy W.
Ale zastanawiam się nad skargą do WSA: czy ten ruch będzie miał sens i jeśli tak, to jaki ("dydaktyczny" dla SKO?), skoro skarga na bezczynność Gminy póki co została już rozpatrzona przez WSA...?
 
voyteg napisał:
czyli WSA umorzył postępowanie?
Kliknij, aby rozszerzyć...

tak. Co dalej? Czy jest podstawa do sformułowania i skierowania skargi kasacyjnej?
 
voyteg napisał:
proszę przeanalizować, czy podstawa prawna zawarta przez PINB daje organowi takie umocowanie

w tym wątku PINB żądał podobnie http://forumprawne.org/postepowanie...chody-na-dzialce-prywatnej-2.html#post1435410
Kliknij, aby rozszerzyć...

Jak ongiś informowałem, dzięki nowym (dla mnie) informacjom zawartych w powyższym wątku sformułowałem do WINB zażalenie na postanowienie PINB. Przedwczoraj otrzymałem z WINB postanowienie (inna sprawa, że WINB przedmiotowe postanowienie wydał dopiero po złożeniu przeze mnie kolejnej skargi do WSA na bezczynność WINB - plus więc przynajmniej taki, że wydał ją już na drugi dzień po wpłynięciu mojej skargi).

Z postanowienia WINB, w celu dydaktycznym, zacytuję tylko kwintesencję uzasadnienia. Może się komuś przyda...

"W ocenie WINB zaskarżone postanowienie zasługuje na uchylenie.
Zgodnie z dyspozycją art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości, co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1 (tzn. od uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu), obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia."

Po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, w ocenie organu II instancji nałożenie na ....... obowiązku przedstawienia dokumentacji odnoszącej się do stanu technicznego wykonanych robót budowlanych związanych z zabudową wrót garażowych i wykonaniem w powstałej ścianie dwóch otworów okiennych o wym. .... nie jest zasadne.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że uzasadnione wątpliwości, o których mowa w w/w przepisie muszą wynikać z ustaleń dokonanych przez organ nadzoru budowlanego w toku przeprowadzonych czynności kontrolnych. Możliwość nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej może więc nastąpić dopiero w przypadku braku możliwości jednoznacznego określenia stanu technicznego przez sam organ nadzoru budowlanego dysponujący określoną wiedzą techniczną.

W rozpatrywanym przypadku organ I instancji nie wskazał okoliczności, które zadecydowały o zaistnieniu uzasadnionych wątpliwości, co decyduje o wadliwości podjętego rozstrzygnięcia. Samo stwierdzenie, że wykonane roboty budowlane powstały w warunkach samowoli budowlanej nie jest wystarczającym uzasadnieniem powstałych ewentualnych wątpliwości co do jakości robót budowlanych.

Ponadto tut. organ zauważa, że zabudowanie wrót garażowych nie stanowi skomplikowanych robót budowlanych i tym samym PINB może dokonać oceny prawidłowości wykonanych robót.

Z uwagi, iż rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, zasadne jest w myśl art. 138 par. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- KPA uchylić skarżone postanowienie i przekazać niniejszą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji."
 
voyteg napisał:
(...)
natomiast powinien ocenić czy była bezczynność
Kliknij, aby rozszerzyć...

W uzasadnieniu orzeczenia mamy uzasadnienie "(...) przy zarzucie bezczynności Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezspornym jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność organu, bowiem wniosek skarżącego o ustalenie warunków zabudowy w dniu [...] grudnia 2012 r. został rozpoznany."

Ja rozumiem to tak, że bezczynność była, skoro/ale/bo ustała i skarga kasacyjna nic nowego nie wniesie. Może się mylę... ale jeśli tak, piszę kasację (mam jeszcze 3 dni).

Czyli niezależnie od rozwoju sytuacji pozostaje mój wniosek na podstawie art. 38 KPA. Do burmistrza dzielnicy? Zarządu dzielnicy (rady)?
 
Ostatnia edycja:
voyteg napisał:
zażalenie do SKO (...)
Kliknij, aby rozszerzyć...

Dziś otrzymałem via epuap odpowiedź z SKO na moje zażalenie - czyli pismo poprzedzające i warunkujące zasadność skargi do WSA na bezczynność organu (urzędu gminy).

Poniżej pouczająca (mam nadzieję) jego treść - "Bezczynność a przewlekłość". Generalnie winnych JUŻ nie ma - poza mną ;)

postanowienie

ABC/..../12




POSTANOWIENIE
działając na podstawie art. 37 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (jt. Dz.U. z 2001r. Nr 79, poz. 856), po zapoznaniu się z zażaleniem z ... 2012r. Pana .... „na przewlekłe prowadzenie postępowania i niezałatwienie sprawy w terminie przez Urząd Gminy...”,

orzeka:
na podstawie art. 37 par. 2 k.p.a. uznać zażalenie Pana.... za niezasadne.

UZASADNIENIE

W dniu ... grudnia 2012r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ... wpłynęło zażalenie ... na „ przewlekłe prowadzenie postępowania i niezałatwienie sprawy w terminie przez Urząd Gminy ...” w przedmiocie wniosku Pana .... z dnia .... o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym wolno stojącym na cel mieszkalne na działce nr ew.... w obr. ..., położonej przy ul. ..., na terenie Dzielnicy ... w ... Pismem z dnia ... 2012r. Kolegium wezwało Zarząd Dzielnicy .... do ustosunkowania się do treści złożonego zażalenia oraz nadesłanie akt sprawy o czym żalący się został poinformowany za pomocą środka komunikacji elektronicznej (art. 391 k.p.a.).
W dniu .... 2013r. do Kolegium wpłynęły wyjaśnienia z organu I instancji z których wynika, że akta zostały przesłane do WSA w związku ze skargą pana ... z dnia ... 2012r. na bezczynność Urzędu Gminy ...... Do pisma organ załączył kserokopię skargi oraz kserokopię odpowiedzi na w/w skargę, z których wynika m.in. że Zarząd Dzielnicy... decyzją z dnia ... 2012r. Nr ... rozpoznał wniosek pana ... z dnia....

Skład orzekający zważył co następuje.
Na wstępie podnieść wypada, iż zażalenie zostało złożone na „ przewlekłe prowadzenie postępowania i niezałatwienie sprawy w terminie przez Urząd Gminy...”. Kolegium w tym zakresie wskazuje, iż abstrahując od istnienia tak określonego podmiotu to Urząd Gminy nie jest organem a jedynie ciałem pomocniczym organu w związku z powyższym nie jest możliwe złożenie zażalenia w trybie 37 k.p.a. na taki podmiot.

Mając jednak na względzie treść złożonego zażalenia Kolegium uznało, iż w istocie intencją żalącego się było złożenie zażalenia na Zarząd Dzielnicy..., który w tym wypadku był zobligowany na mocy art. 11 ust.3 ustawy z dnia .... 2002r. o ustroju m. (Dz.U.Nr ..., poz. ... z późn. zm.) i uchwały nr ... z dnia ... 2008r. w sprawie przekazania dzielnicom ... do wykonywania niektórych zadań i kompetencji ... (Dz.Urz. Woj. ...) oraz uchwały ... z ... 2010r. Zmieniającej ... do rozpoznania wniosku pana.... z dnia ... 2012r. w zakresie ustalenia warunków zabudowy.

Rozpoznając zatem niniejszą sprawę, wskazać wypada, że zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Natomiast w myśl art. 37 § 2 k.p.a. organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienie sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W wyroku z dnia 8 grudnia 2011r., sygn. akt I SAB/Rz 5/11 (dost. CBOSA), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wskazał, iż pojęcie: „przewlekłe prowadzenie postępowania” należy wypełnić takimi stanami faktycznymi, które nie są zawarte w pojęciu „bezczynność” organu. Będą to zatem przypadki prowadzenia postępowania w sprawach indywidualnych jeszcze przed upływem terminu do załatwienia sprawy (Paweł Kornacki op. cit., B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie IV – teza 35 do art. 3), tyle że w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny (J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. ), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 2011, str. ...). Pojęcie „przewlekłość postępowania” obejmować więc będzie niesprawność działań organu w ramach terminu podstawowego, jeżeli sprawa mogła być załatwiona w okresie krótszym, zarówno gdy organ dokonywał określonych czynności lecz nieskutecznie, jak i – tym bardziej – jeżeli w tym okresie organ żadnych czynności nie podjął. Poza tym „przewlekłością” będzie stan, w którym organ administracyjny albo w sposób bezzasadny „przedłuża” termin załatwienia sprawy w trybie art. 36 § 2 Kpa, powołując się na przyczyny niezależne od niego uniemożliwiające zachowanie terminu podstawowego, albo gdy bieg terminu jest zatrzymany (podobnie WSA w Białymstoku wyrok z dnia 17 kwietnia 2012r. Sygn. SAB/Bk 15/12 i w Łodzi wyrok z dnia 7 marca 2012r. Sygn. SAB/Łd 2/12 - CBOSA).

W niniejszej sprawie jak wynika z wyjaśnień organu oraz przesłanych do Kolegium dokumentów Zarząd Dzielnicy... po wpłynięciu w dniu ... 2012r. wniosku Pana ... o ustalenie warunków zabudowy pismem z dnia ... 2012r. zawiadomił strony postępowania o wpłynięciu wniosku i o jego wszczęciu a następnie dopiero w dniu ... 2012r. postanowieniem nr ... wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku. Nie ulega zatem wątpliwości, iż organ pozostawał w przewlekłości nie podejmując przez 4 miesiące żadnych czynności w sprawie. Nie mniej jednak zauważyć wypada, iż jak wskazano wyżej o przewlekłości możemy mówić wówczas, gdy nie upłynął ustawowy termin wskazany w art. 35 k.p.a. do załatwienia sprawy. Po upływie tego terminu mamy już jednak do czynienia z bezczynnością. A zatem zażalenie na przewlekłości (wniosek wpłynął do Kolegium w dniu ... 2012r.) w istocie zostało złożone przez Pana .... wówczas gdy w sprawie zaistniała już bezczynność organu.

Tym samym nie można uznać, iż zażalenie na przewlekłość jest zasadne.

Niezależnie od powyższego Kolegium przeanalizowało również, kwestię występującej w sprawie bezczynności. W tym zakresie należy jednak wskazać, iż w dniu ... 2012r. Zarząd Dzielnicy ... wydał decyzję nr ..., którą rozpoznał wskazany wyżej wniosek Pana ... w sprawie warunków zabudowy a zatem w dniu orzekania przez Kolegium a także w dniu wpłynięcia do Kolegium informacji przez Zarząd Dzielnicy ... (pismo z dnia ... 2013r.) w odpowiedzi na wezwanie Kolegium z dnia ... 2012r., brak było bezczynności.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Postanowienie niniejsze jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.
Strona może jednak zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) złożyć skargę na bezczynność lub przewlekłość Zarządu Dzielnicy ... do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ..., za pośrednictwem organu, którego skarga dotyczy.
 
Ostatnia edycja:
Sachalin napisał:
Ja rozumiem to tak, że bezczynność była, skoro/ale/bo ustała i skarga kasacyjna nic nowego nie wniesie.
Kliknij, aby rozszerzyć...

we wzorze skargi zacytowano orzeczenie, które ponownie zacytuję:

„1. O ile wydanie przez organ administracyjny na dzień orzekania przez Sąd żądanego rozstrzygnięcia sprawy czyni z natury rzeczy niemożliwymi zobowiązanie organu do działania, o tyle nie zwalnia to Sądu z obowiązku zbadania, czy w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, a następnie oceny, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz rozważania, czy zachodzą podstawy do wymierzenia organowi grzywny (art. 149 par. 1 i 2 p.p.s.a.)
2. Przewlekłość postępowania jest stanem sprawy, którego zaistnienie Sąd ocenia bez względu na to, czy organ podjął, czy też nie dalsze czynności w sprawie. Podjęcie przez organ czynności procesowych powoduje, iż ustaje stan ewentualnej bezczynności organu, co uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie skargi na bezczynność organu, ale nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania sądowego dotyczącego skargi strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ.”



Sachalin napisał:
Dziś otrzymałem via epuap odpowiedź z SKO na moje zażalenie - czyli pismo poprzedzające i warunkujące zasadność skargi do WSA na bezczynność organu (urzędu gminy).
Kliknij, aby rozszerzyć...

niezłe tempo ma to SKO, skoro WSA był szybszy nawet z uzasadnieniem :)
 
voyteg napisał:
niezłe tempo ma to SKO, skoro WSA był szybszy nawet z uzasadnieniem :)
Kliknij, aby rozszerzyć...

Hmmm... taki papierek lakmusowy włożony w prawdziwe życie. Tak w państwie prawa zadziałał organ, który orzeka i poucza "o bezczynności lub przewlekłości" dywagując przy tym pomiędzy "organem" a "ciałem pomocniczym". Ale tu skargę do WSA sobie darowałem.
Natomiast, przypomnę, że na SKO złożyłem skargę do WSA w innym wątku - do tej pory nie doprosiłem się odpowiedzi na moje odwołanie na decyzję gminy "o odmowie wydania warunków".

Otrzymałem już też powiadomienie o przekazaniu do WSA mojej skargi na bezczynność WINB w rozpatrywaniu mojego zażalenia na postanowienie PINB "o nałożeniu obowiązku". W wolnej chwili na dniach zacytuję stanowisko skarżonego organu.

==========================================================================================================
voyteg, mimo wszystko bardzo dziękuję za pomoc. Bez niej na pewno bym tak daleko nie zabrnął w gąszczu przepisów KPA i orzeczeń SA. A już na pewno bym się tyle nie nauczył.
Jeszcze raz dziękuję za ogromne faktyczne wsparcie.
==========================================================================================================
 
Ostatnia edycja:
Sachalin napisał:
Hmmm... taki papierek lakmusowy włożony w prawdziwe życie.
Kliknij, aby rozszerzyć...


w praktyce zażalenie art. 37 KPA jest tylko warunkiem formalny, alby można było złożyć skargę na bezczynność do WSA

Sachalin napisał:
Ale tu skargę do WSA sobie darowałem.
Kliknij, aby rozszerzyć...

Te postanowienie nie podlega zaskarżeniu do WSA.


Sachalin napisał:
do tej pory nie doprosiłem się odpowiedzi na moje odwołanie na decyzję gminy "o odmowie wydania warunków".
Kliknij, aby rozszerzyć...



a zastosował pan już ten poradnik?

http://forumprawne.org/prawo-admini...szale-rozpatruje-odwolanie-lub-zazalenie.html
 
voyteg napisał:
skoro organ wydał decyzję, to WSA powinien umorzyć
umorzył - znaczy przyznał rację, że organ był bezczynny

natomiast powinien ocenić czy była bezczynność
Kliknij, aby rozszerzyć...

I na tej tezie oparłem skargę kasacyjną, która jest już "w drodze".
Zamieszczam poniżej. Może okaże się komuś pomocna.

miejscowość, dnia … marca 2013r.


Naczelny Sąd Administracyjny
ul. Gabriela Piotra Boduena 3/5
00-011 Warszawa
za pośrednictwem

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie

Skarżący:
…

Miasto … reprezentowane przez Zarząd Dzielnicy …
Adres:……….

sygn. akt. IV SAB/Wa 8/13

SKARGA KASACYJNA
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2013r.

Na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w imieniu pana S.L., zaskarżam w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2013r. (sygn. akt IV SAB/Wa 8/13) doręczone skarżącemu w dniu 26 lutego 2013r.

Na zasadzie art. 174 ust. 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzucam naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy:
- art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 149 §1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 154 § 6 p.p.s.a. z uwagi na to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe bez rozważenia istoty sprawy, tj. nie stwierdził bezczynności lub przewlekłości postępowania z rażącym naruszeniem prawa i w związku z tym nie orzekł o wymierzeniu organowi grzywny.

Na postawie art. 185§ 1 p.p.s.a. wnoszę o:
1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie,
2. zasądzenie koszów postępowania według norm przepisanych.



Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 lutego 2013r. umorzył postępowanie, na podstawie art. 161§1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż Gmina … wydała merytoryczną decyzję w toku sprawy. Pominął przy tym fakt, że Gmina uczyniła to w nieskomplikowanej sprawie dopiero po kilku miesiącach bezczynności, pomimo zakreślonego art. 35 § 3 k.p.a. terminu 30 dni. Tym samym nie rozpatrzył istotny sprawy.

Należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania była bezczynność Gminy.... Gdy jednak po kilku miesiącach od złożenia wniosku wydała ona decyzję, to należało z urzędu rozważyć przewlekłość postępowania.
WSA umorzył postępowanie, błędnie przyjmując, że wydanie przez Gminę … decyzji w sprawie, w której złożono skargę na bezczynność przed dniem rozprawy wyłącza możliwość uwzględnienia tej skargi. Tymczasem została ona wydana z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Stanowisko WSA narusza art. 149 p.p.s.a.

Wydanie, w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi, przez Gminę … decyzji nie zwalniało WSA z obowiązku rozpoznania skargi wniesionej, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., w zakresie orzekania: czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 zd. drugie p.p.s.a.) oraz co do wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu (art. 149 § 2 p.p.s.a.). O uwzględnieniu skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania można orzec nie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie decyzji.

Jak wynika z art. 149§1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Według §2 tego przepisu Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Uwzględnieniem skargi, w rozumieniu art. 149 p.p.s.a. jest również stwierdzenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie organowi grzywny. Inna wykładnia art. 149 p.p.s.a. nie respektowałaby intencji ustawodawcy.

Ustawami:
- z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r.),
- z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (która weszła w życie z dniem 17 maja 2011 r.) oraz
- z dnia 25 marca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (która weszła w życie z dniem 12 lipca 2011 r.) ustawodawca zagwarantował m.in. środki przeciwdziałania bezczynności organu i przewlekłemu prowadzeniu postępowania administracyjnego oraz naruszaniu przez organ administracji terminów załatwienia spraw. Wprowadzenie tych zmian uwzględnia Konwencję o ochronie praw człowiek i podstawowych wolności oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w zakresie przeciwdziałania przewlekłości postępowań administracyjnych. Interpretacja art. 149 p.p.s.a. musi uwzględniać cele powyższy zmian.

Sąd administracyjny rozpatrując skargę na bezczynność powinien w istocie orzec o tym, czy doszło do przewlekłości postępowania z rażącym naruszeniem prawa, mimo istnienia podstaw do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania decyzji, gdyż została ona wydana przez organ po wniesieniu skargi do sądu. Taki pogląd wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Np. w orzeczeniu z dnia 5 lipca 2012 (sygn. akt II OSK 1031/12) NSA orzekł: że o ile wydanie przez organ administracyjny na dzień orzekania przez Sąd żądanego rozstrzygnięcia sprawy czyni z natury rzeczy niemożliwymi zobowiązanie organu do działania, o tyle nie zwalnia to Sądu z obowiązku zbadania, czy w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, a następnie oceny, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz rozważania, czy zachodzą podstawy do wymierzenia organowi grzywny (art. 149 par. 1 i 2 p.p.s.a.). W tym wyroku NSA stwierdził również, że przewlekłość postępowania jest stanem sprawy, którego zaistnienie Sąd ocenia bez względu na to, czy organ podjął, czy też nie dalsze czynności w sprawie. Podjęcie przez organ czynności procesowych powoduje, iż ustaje stan ewentualnej bezczynności organu, co uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie skargi na bezczynność organu, ale nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania sądowego dotyczącego skargi strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Z kolei w postanowieniu dnia 26 lipca 2012r. NSA stwierdził, że wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 ppsa, że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (II OSK 1360/2012, LexPolonica nr 3989870).

Z uwagi na powyższe, należy uznać, że prawidłowe rozpoznanie skarg w niniejszej sprawie wymaga rozstrzygnięcia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz rozważenia kwestii wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu.


Załączniki:
- odpisy skargi
- pełnomocnictwo
- opłata od pełnomocnictwa,
- wpis 100 zł.
 
voyteg napisał:
Te postanowienie nie podlega zaskarżeniu do WSA.
Kliknij, aby rozszerzyć...

Postanowienie SKO (co do istoty zagadnienia) - NIE, ale bezczynność SKO w wydaniu postanowienia w temacie bezczynności (!) Zarządu Dzielnicy (a tę sytuację miałem na myśli) - już TAK. Nieprawdaż?
 
Ostatnia edycja:
voyteg napisał:
a zastosował pan już ten poradnik?
http://forumprawne.org/prawo-admini...szale-rozpatruje-odwolanie-lub-zazalenie.html
Kliknij, aby rozszerzyć...

Cały czas stosuję...
Złożyłem skargę na bezczynność SKO do WSA.

W ślad za tym SKO wystosowało dwa pisma:

a) do Zarządu Dzielnicy:

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w .... w związku z wpłynięciem w dniu ... stycznia 2013r. w formie elektronicznej do Kolegium odwołania Pana ... od decyzji Zarządu Dzielnicy... nr... (znak:...) z dnia ... grudnia 2012r. odmawiającej ustalenia warunków zabudowy, ponownie zwraca się o informację czy organ zastosował w sprawie przepis art. 132 k.p.a. a jeżeli nie to o ustosunkowanie się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu i nadesłanie całości akt dot. sprawy.
Jeżeli akta w dalszym ciągu znajdują się w Sądzie w związku ze skarg Pana ... to proszę o nadesłanie teczki zastępczej w/w akt.

b) do WSA:

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w ... zwraca się z uprzejmą prośba o wypożyczenie na okres 1 miesiąca akt administracyjnych znajdujących się w Sądzie przy sprawie wszczętej skargą Pana ... na bezczynność „Urzędu Gminy ...” w przedmiocie nierozpoznania wniosku w/w z dnia ... lipca 2012r. o ustalenie warunków zabudowy.
Wskazane wyżej akta są niezbędne do prawidłowego rozpoznania złożonego przez Pana ... odwołania od decyzji Zarządu ... nr .... z dnia ... grudnia 2012r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy.


Zastanawiam się jeno, czy jestem już pieniaczem, czy nadal po prostu dbam o swoje "interesy"...
 
Sachalin napisał:
Zastanawiam się jeno, czy jestem już pieniaczem, czy nadal po prostu dbam o swoje "interesy"...
Kliknij, aby rozszerzyć...

Jeśli organy nie dopełniają swoich obowiązków, to taka postawa jest jak najbardziej praworządna.
 
Sachalin napisał:
Widzę, że znowu organy nie odpowiedziały na moje pisma w terminie:
a) WINB na zażalenie od postanowienia PINB "o nałożeniu obowiązku",
b) SKO na odwołanie od decyzji Gminy "o odmowie wydania warunków",
c) SKO na zażalenie na bezczynność Gminy (poprzedzające powyższą skargę do WSA).

Ad. a) wysłałem wezwanie "do usunięcia naruszenia prawa" przez WINB do GUNB i w ślad za tym skargę na bezczynność organu do WSA via WINB,
Kliknij, aby rozszerzyć...

Skarga przekazana przez WINB do WSA.
W załączeniu wyjaśnienia WINB.

Dziś z Sądu otrzymałem wezwanie do uiszczenia wpisu i podpisania skargi - organ akta przekazuje do WSA w formie papierowej.
 

Załączniki

    Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą przeglądać załączniki.
voyteg napisał:
Jeśli organy nie dopełniają swoich obowiązków, to taka postawa jest jak najbardziej praworządna.
Kliknij, aby rozszerzyć...

Z drugiej strony, mam wrażenie, że moja skarga jest o dziwo wodą na urzędniczy młyn. Ktoś ją rozpatruje, przyznaje (bądź nie) rację i kółko się zamyka, bo wniosków (poza moim malejący zaufaniem do organów) nikt nie wyciąga.

Widzę, że są instytucje publiczne, w których istnieją całe departamenty ds. Skarg i Wniosków, przy czym w części dotyczącej "wniosków" spełniają tylko funkcję biura podawczego dystrybuującego przychodzące dokumenty do właściwych merytorycznie komórek.

BTW: W pewnej gminie strażnicy Straży Miejskiej otrzymali wpinane w odzież mikrokamery a w pewnym mieście wojewódzkim wypadkowe pogotowie policji otrzymało dyktafony do rejestracji zeznań.

Do jakiego poziomu spadła ilość skarg od "interesantów" w obu przypadkach po doposażeniu? Do zera.
Kto więc był do tej pory faktycznym pokrzywdzonym...?

Warto chyba problem usunąć u źródła (przynajmniej protezą), bo na to, aby hamująca od czasów przemian ustrojowych mentalna lokomotywa wyhamowała do zera, raczej się nie zapowiada...
 
Ostatnia edycja:
Jakiś czas temu napisałem odwołanie (jest w poście tutaj) do SKO na decyzję organu odmawiającego wydania warunków zabudowy. Parę dni temu otrzymałem pismo z SKO z decyzją. Jej treść, w celach dydaktycznych, publikuję poniżej:


"
D E C Y Z J A
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w ...
w składzie orzekającym:

(...)

działając na podstawie art. 127 § 2 k.p.a. w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a., oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Pana ... od decyzji Zarządu Dzielnicy ... z dnia ... odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym wolnostojącym na cele mieszkalne na działce nr ew. ... położonej przy ul. ... na terenie Dzielnicy ... w ...,

orzeka:
na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylić zaskarżoną decyzję w całości a sprawę przekazać organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia

UZASADNIENIE

Zarząd Dzielnicy ..., po rozpatrzeniu wniosku Pana ... z dnia ... uzupełnionego w dniu ..., decyzją ... z dnia ... odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym wolnostojącym na cele mieszkalne na działce nr ew. ... położonej przy ul. ... na terenie Dzielnicy ... w ... ze względu na to iż wniosek o ustalenie warunków zabudowy nie spełniał wymogów z art. 52 ust.2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z uzasadnienia decyzji wynika nadto, iż organ dokonał wizji w terenie dnia ... W wyniku której ustalono, iż zmiana sposobu użytkowania została już wykonana o czym powiadomiony został Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego.

Odwołanie od w/w decyzji wpłynęło za pomocą Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (dalej e-PUAP), z zachowaniem terminu ustawowego. Skarżący w odwołaniu podniósł, iż :
-bez podstawy prawnej organ I instancji wezwał go do uzupełnienia braków złożonego wniosku,
-organ naruszył przepis art. 79 par. 1 k.p.a. bowiem nie jest mu wiadome aby ktokolwiek prowadził w dniu ... na terenie jego działki, która jest ogrodzona, oględziny. Wskazał również, że o planowanej wizji nie został powiadomiony.
-nie została dokonana zmiana sposobu użytkowania części budynku który był garażem, bowiem mimo zamurowania drzwi w pomieszczeniu tym nadal nie mieszka a przedmiotowe pomieszczenie w bryle budynku nadal jest wykorzystywane jako garaż. Nadto skarżący wskazał również, iż jego zdaniem w przedmiotowym przypadku w ogóle nie zaistniał obowiązek zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania garażu na cele mieszkalne. W związku z powyższym zdaniem skarżącego organ i instancji:
-nie miał podstaw do odmowy wydania warunków zabudowy,
-nie przeprowadził wyczerpującego i wnikliwego postępowania wyjaśniającego
-dokonał błędnej interpretacji i niewłaściwe zastosował przepisy Prawa budowlanego.

(...)

Rozpatrując powyższą sprawę skład orzekający zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, iż w sprawie niniejszej ma zastosowanie ustawa z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (jt. Dz. U. z 2012 poz.647 z późn. zm.). Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Artykuł 61 ust. l cytowanej ustawy wskazuje, iż wydanie decyzji o warunkach zabudowy przestrzeni pozbawionych planu miejscowego możliwe jest jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków wymienionych w pkt 1-5 tj. kontynuacji istniejącej już zabudowy w zakresie jej funkcji oraz cech architektonicznych i urbanistycznych (art. 61 ust. l pkt l), dostępu do drogi publicznej (art. 61 ust. l pkt 2), zapewnienia wystarczającego uzbrojenia terenu ( art. 61 ust. l pkt 3), teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne ( art. 61 ust. l pkt4) oraz decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi ( art. 61 ust. l pkt 5).

Przepis art. 61 ust. l pkt l uzależnia zmianę zagospodarowania terenu od dostosowania się do określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego (tzw. zasada dobrego sąsiedztwa). Regulacja taka ma na celu zagwarantowanie ładu przestrzennego, określonego w art. 2 pkt l ww. ustawy jako takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo-społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjne- estetyczne. Zasada dobrego sąsiedztwa określa konieczność dostosowania nowej zabudowy do wyznaczonych przez zastany w danym miejscu stan dotychczasowej zabudowy, cech i parametrów o charakterze urbanistycznym (zagospodarowanie terenu) i architektonicznym (ukształtowanie wzniesionych obiektów). W celu spełnienia tych wymagań, w procesie decyzyjnym związanym z ustalaniem warunków zabudowy, ustawodawca ustanowił obowiązek przeprowadzenia wstępnej analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikającej z przepisów odrębnych (art. 53 ust. 3 pkt l w zw. z art. 64 ust. l ustawy).

Szczegółowy sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy w powiązaniu z analizą stanu istniejącego, na podstawie upoważnienia zawartego w art. 61 ust. 6 ustawy, określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz.

Analizując zatem niniejszą sprawę Kolegium stwierdziło, iż rację ma skarżący wskazując iż brak jest podstaw do wydania decyzji odmownej, bowiem wywiązał się z nałożonego nań obowiązku złożenia wyjaśnień i stosownych dokumentów. Z uzasadnienia skarżonego orzeczenia w szczególności wynika, że zdaniem organu I instancji wniosek Pana ... z dnia .... mimo złożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów w dalszym ciągu nie spełnia wymogów określonych przez przepis art. 52 ust.2 pkt 1 i pkt 2, bowiem inwestor nie wykazał, iż uzbrojenie terenu jest wystarczające dla wnioskowanej inwestycji, brak jest wstępnej koncepcji zagospodarowania terenu na „fragmencie kserokopii mapy zasadniczej w skali 1:500 lub 1: 1000 z usytuowaniem budynku, szamba ujęcia wody, miejsc parkingowych, terenów przeznaczonych na zieleń i rekreację oraz zjazdu na działkę, nie wskazano powierzchni biologicznie czynnej. Nadto zdaniem organu ze względu na to, że „wnioskodawca nie złożył wyjaśnień popartych stosownymi dowodami” to nie zostały stały spełnione warunki wskazane w art. 61 ust.1 pkt 3 oraz pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wskazanego stanowiska organu nie można jednak uznać za prawidłowe. Podnieść bowiem należy, iż przepis art. 52 ust.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi: Wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien zawierać:
1) określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000;
2) charakterystykę inwestycji, obejmującą:
a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów,
b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie opisowej i graficznej,
c) określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko.

Natomiast przepis art. 61 ust. 1 pkt 3 i 5 w/w ustawy określa, że: wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: (…) 3. istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;(...) 5. decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

W aktach sprawy Kolegium odnalazło wniosek skarżącego oraz dołączone doń dokumenty w tym: mapa w skali 1:500 wydaną przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z dnia .... na której oznaczone są granice działki nr ew. ..., kserokopię z w/w mapy na której inwestor oznaczył teren działki oraz obrys garażu którego funkcja ma być zmieniona, wniosek w którym wskazano m.in. iż woda jest pobierana z ujęcia własnego, ścieki są odprowadzane do szamba oraz energia jest pobierana z sieci miejskiej a wody opadowe są odprowadzane na własną nieruchomość. Nadto z wniosku wynika że powierzchnia biologicznie czynna jest bez zmian oraz że liczba kondygnacji budynku pozostaje również bez zmian a jedyne co się zmienia to funkcja istniejącego garażu na mieszkalną. Nadto w aktach sprawy znajdują się: kserokopia umowy kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej z dnia ..., kserokopia umowy kompleksowej dostarczania paliwa gazowego z dnia ..., kserokopia umowy na odbiór ścieków (odpadów płynnych) z dnia ..., kserokopia umowy na odbiór odpadów stałych z dnia ... kopia mapy przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 z dnia .... W aktach jest również pismo z dnia .... Pana ... w którym wskazuje on, iż zapotrzebowanie w media i sposób unieszkodliwiania odpadów nie ulegnie zmianie. Nie ulegnie zmianie również powierzchnia zabudowy oraz powierzchnia biologicznie czynna. Natomiast ulegnie zmianie jedynie powierzchnia użytkowa, która przed zmianami wynosi ... a po zmianach wyniesie ....

Powyższe dokumenty i wyjaśnienia wynikające z akt sprawy wskazują, iż brak było podstaw do uznania, że wniosek po jego uzupełnieniu nie spełniał wymogów przepisu art. 52 ust.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tym samym odmowa wydania decyzji o warunkach zabudowy z tego względu jest nieuzasadniona.

Rację ma również skarżący zarzucając organowi I instancji naruszenie przepisu art. 7, 77 poprzez nieprzeprowadzenie dokładnego postępowania wyjaśniającego, co w istocie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Jak wynika bowiem z akt sprawy skoro inwestor planuje zamurowanie drzwi i budowę 2 otworów okiennych w pomieszczeniu przeznaczonym dotychczas na garaż, który chciałby użytkować jako pomieszczenie mieszkalne mamy do czynienia z potrzebą uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Zauważyć w tym miejscu jednak wypada, iż roboty budowlane we wskazanym obiekcie – jak wynika ze znajdujących się w aktach kserokopii zdjęć oraz postanowienia ... Wojewódzkiego (faktycznie - POWIATOWEGO) INB z dnia ...– zostały już wykonane. Pozostaje zatem do wyjaśnienia czy wykonanie w/w prac budowlanych nie jest również de facto samowolną zmianą sposobu użytkowania. W tym zakresie organ jednak winien przeprowadzić szczegółowe postępowanie wyjaśniające łącznie z dokonaniem oględzin (art. 75 i 79 k.p.a.) z których powinien być sporządzony protokół (art. 67 in fine) i które winny być przeprowadzone z udziałem strony. Wyjaśnienie powyższej kwestii jest szczególnie istotne, bowiem jak twierdzi skarżący mimo wykonania określonych robót budowlanych polegających na zamurowaniu drzwi garażowych i wymurowaniu okien przeznaczenie tego pomieszczenia w budynku nie uległo zmianie – pełni ono bowiem nadal funkcję garażową.

Podnieść w tym miejscu również wypada, że samo wykonanie we wskazanym wyżej zakresie robót budowlanych nie przesądza jeszcze o zmianie sposobu użytkowania pomieszczenia garażowego, nadal jest to bowiem pomieszczenie pomocnicze związane z funkcją mieszkalną.

Wskazać w tym miejscu również wypada, że stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86 w/w ustawy, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Podnieść przy tym należy, iż zarówno ze wskazanych wyżej przepisów jak i z żadnego innego przepisu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie wynika zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji zrealizowanej w części lub w całości. Nadto za dopuszczalnością wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji zrealizowanej przemawia przywołane w uzasadnieniu decyzji organu II instancji z dnia 2 czerwca 2008 r. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. akt P 37/06, którego skutkiem jest możność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w trakcie trwającego postępowania legalizacyjnego, a więc dla obiektu częściowo lub w całości zrealizowanego. (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 maja 2011r., II SA/Po 221/11, LEX 993588; wyrok WSA w Gliwicach z 25 czerwca 2009 r., II SA/Gl 113/09, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 21 października 2009 r., II SA/Sz 644/09, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Za niezasadny natomiast należy uznać zarzut dot. błędnej wykładni i zastosowania przepisów budowlanych. Należy bowiem wyjaśnić, iż w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy organ nie rozpoznaje sprawy w oparciu o te przepisy. Do stwierdzenia bowiem czy ma my do czynienia np. z samowolą budowlaną są odpowiednie organy do których kompetencji to należy.
(mój zarzut w części dot. Prawa budowlanego dotyczył tezy organu I instancji, w którym organ uznał, że "zmiana sposobu użytkowania została już przeprowadzona", co wniósł widząc jedynie zamurowane wrota garażowe)

Ponownie rozpoznając sprawę organ winien w szczególności przeprowadzić szczegółowe ustalenia dot. ewentualnej zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia garażowego na pomieszczenie o funkcji mieszkalnej oraz dokonać w niezbędnym zakresie analizy i po zgromadzeniu niezbędnych dokumentów i powiadomieniu strony w trybie art. 10 k.p.a. o możliwości zapoznania się z aktami i wypowiedzeniu w sprawie, wydać należycie uzasadnioną decyzję z zachowaniem wymogów art. 107 par. 3 k.p.a.


"
Strasznie SKO pogmatwało wątki; połączyło wątek zabudowy wrót garażowych ze zmianą sposobu użytkowania (choć PINB w aktach stwierdził, że zmiana jednego stanu nie pociąga za sobą zmiany drugiego). No, ale odwołanie dotyczyło tylko odmowy wydania warunków zabudowy i tu (póki co) jest sukces. Sprawa będzie miała zaraz rok od zainicjowania...
 
Mam właśnie skargę w Sądzie na bezczynność organu - w podobnej nieco sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego w jednej sprawie ale robienia w jego trakcie czegoś zupełnie z tym nie zwiazanego - ciekaw jestem jak się sprawy mają w tej opisanej sytuacji - co słychać?

A co do tych przytoczonych dokumentów to po własnych doświadczeniach twierdzę, że ORGANY czerpią swoją energię z takich dziąłań - ja też dostaję takie enigmatyczne pisma. Coraz bardziej mam wrażenie że ONI tam mają niezły ubaw z takich skarg i odwołań...
 
Inwestorwroclove napisał:
co słychać?
Kliknij, aby rozszerzyć...
Cisza... żadnej odpowiedzi/warunków zabudowy. Zastanawiam się tylko, czy czekać całe 30 dni od daty doręczenia decyzji z SKO do organu, czy już teraz składać kolejną skargę (poprzedzoną kolejnym zażaleniem do SKO?) na bezczynność urzędu miasta...
 
Zaloguj lub zarejestruj się, aby odpowiedzieć w tym wątku
Powrót
Góra