Dług w firmie PRESCO INVESTMENTS s.a.r.l., INTRUM JUSTITIA lub innej FW cz. II

  • Autor wątku Autor wątku Ag_Maz
  • Data rozpoczęcia Data rozpoczęcia
Status
Ten wątek został zamknięty.
Pozwy z e-sądu praktycznie prawie nigdy nie są odrzucane przez system , jest to właśnie ta dziura w prawie i wszystko toczy się w trybie przyspieszonym „bez zbędnych formalności”- (e-sądy miały odciążyć sądy drugiej instancji w „błahych sprawach”) Gdyby większość pozwanych nie płaciła nie swoich długów lecz składała apelacje do wyroku w ciągu 14-dni, to może z racji ogromnej ilości skierowanych spraw odwoławczych, Ministerstwo Sprawiedliwości zajęło by się przeprowadzeniem jak najszybszej reformy tego dziwacznego systemu, zaczęto by patrzyć na ręce firmą windykacyjnym i załatano by tę dziurę, ponieważ system zamiast odciążać raczej dociążałby sądy II instancji – niestety na naszym rynku powstała ogromna ilość firm windykacyjnych zarejestrowanych w różnych państwach europy które to werbują bardzo „sprytnych” prawników z naszego rynku bezkarnie wykorzystujących ten system.
Co jest zatem najbardziej zastanawiające ?
Czy aby system e-sądu nie wykorzystuje dziwnej zasady że „ każdy pozwany jest winny dopóki w regulaminowym terminie nie udowodni swojej niewinności”?
Bo wygląda na to że na takiej zasadzie działa ten system.
Zawsze myślałem że wszystkie sądy świata kierują się zasadą „ każdy jest niewinny dopóki nie udowodni mu się winy”.
Poza tym każde państwo raczej stara się chronić swojego obywatela a nie przekazuje w ręce zagranicznych spółek narzędzia za pomocą którego mogą one nękać Polaków i wywozić polski kapitał za granicę.
Kto zatem na tym traci , a kto zyskuje?
Miejmy cichą nadzieję , że Ministerstwo Sprawiedliwości weźmie w obronę swoich obywateli i załata tę absurdalną dziurę prawną, a Prokuratura Generalna zbada sprawę czy aby spółki windykacyjne nie dopuszczają się procederu nękania Polaków.
Ja mimo wszystko nadal wierzę , że działanie e-sądów to tylko niedopatrzenie i że Polacy będą mogli spokojnie żyć we własnym kraju.
 
Przekazuje

POWSZECHNA DEKLARACJA PRAW CZŁOWIEKA


[Preamble][1]


Trzecia Sesja Ogólnego Zgromadzenia ONZ, obradująca w Paryżu, uchwaliła 10 grudnia 1948 roku jednomyślnie Powszechną Deklarację Praw Człowieka. Dokument ten stanowi niewątpliwie jedno z największych i najtrwalszych osiągnięć ONZ. Przetłumaczona na większość języków świata Powszechna Deklaracja Praw Człowieka zbiera oraz porządkuje osiągnięcia i postulaty człowieka, który od wielu setek lat toczy nie skończoną jeszcze walkę o swoją wolność i swoją godność.

ZWAŻYWSZY, że uznanie przyrodzonej godności oraz równych i niezbywalnych praw wszystkich członków wspólnoty ludzkiej jest podstawą wolności, sprawiedliwości i pokoju świata,

ZWAŻYWSZY, że nieposzanowanie i nieprzestrzeganie praw człowieka doprowadziło do aktów barbarzyństwa, które wstrząsnęły sumieniem ludzkości, i że ogłoszono uroczyście jako najwznioślejszy cel ludzkości dążenie do zbudowania takiego świata, w którym ludzie korzystać będą z wolności słowa i przekonań oraz z wolności od strachu i nędzy,

ZWAŻYWSZY, że konieczne jest zawarowanie praw człowieka przepisami prawa, aby nie musiał - doprowadzony do ostateczności - uciekać się do buntu przeciw tyranii i uciskowi,

ZWAŻYWSZY, że konieczne jest popieranie rozwoju przyjaznych stosunków między narodami,

ZWAŻYWSZY, że Narody Zjednoczone przywróciły swą wiarę w podstawowe prawa człowieka, godność i wartość jednostki oraz w równouprawnienie mężczyzn i kobiet, oraz wyraziły swe zdecydowanie popierania postępu społecznego i poprawy warunków życia w większej wolności,

ZWAŻYWSZY, że Państwa Członkowskie podjęły się we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych zapewnić powszechne poszanowanie i przestrzeganie praw człowieka i podstawowych wolności,

ZWAŻYWSZY, że jednakowe rozumienie tych praw i wolności ma olbrzymie znaczenie dla ich pełnej realizacji,

PRZETO ZGROMADZENIE OGÓLNE

Ogłasza Uroczyście niniejszą Powszechną Deklarację Praw Człowieka jako wspólny najwyższy cel wszystkich ludów i wszystkich narodów, aby wszyscy ludzie i wszystkie organy społeczeństwa - mając stale w pamięci niniejszą Deklarację - dążyły w drodze nauczania i wychowywania do rozwijania poszanowania tych praw i wolności i aby zapewniły za pomocą postępowych środków o zasięgu krajowym i międzynarodowym powszechne i skuteczne uznanie i stosowanie tej Deklaracji zarówno wśród narodów Państw Członkowskich, jak i wśród narodów zamieszkujących obszary podległe ich władzy.


Artykuł 1


Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw. Są oni obdarzeni rozumem i sumieniem i powinni postępować wobec innych w duchu braterstwa.


Artykuł 2


Każdy człowiek posiada wszystkie prawa i wolności zawarte w niniejszej Deklaracji bez względu na jakiekolwiek różnice rasy, koloru, płci, języka, wyznania, poglądów politycznych i innych, narodowości, pochodzenia społecznego, majątku, urodzenia lub jakiegokolwiek innego stanu.
Nie wolno ponadto czynić żadnej różnicy w zależności od sytuacji politycznej, prawnej lub międzynarodowej kraju lub obszaru, do którego dana osoba przynależy, bez względu na to, czy dany kraj lub obszar jest niepodległy, czy też podlega systemowi powiernictwa, nie rządzi się samodzielnie lub jest w jakikolwiek sposób ograniczony w swej niepodległości.


Artykuł 3


Każdy człowiek ma prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa swej osoby.


Artykuł 4


Nie wolno nikogo czynić niewolnikiem ani nakładać na nikogo służebności; niewolnictwo i handel niewolnikami są zakazane we wszystkich swych postaciach.


Artykuł 5


Nie wolno nikogo torturować ani karać lub traktować w sposób okrutny, nieludzki lub poniżający.


Artykuł 6


Każdy człowiek ma prawo do uznawania wszędzie jego osobowości prawnej.


Artykuł 7


Wszyscy są równi wobec prawa i mają prawo, bez jakiejkolwiek różnicy, do jednakowej ochrony prawnej. Wszyscy mają prawo do jednakowej ochrony przed jakąkolwiek dyskryminacją, będącą pogwałceniem niniejszej Deklaracji, i przed jakimkolwiek narażeniem na taką dyskryminację.


Artykuł 8


Każdy człowiek ma prawo do skutecznego odwoływania się do kompetentnych sądów krajowych przeciw czynom stanowiącym pogwałcenie podstawowych praw przyznanych mu przez konstytucję lub przez prawo.


Artykuł 9


Nikogo nie wolno samowolnie aresztować, zatrzymać lub wygnać z kraju.


Artykuł 10


Każdy człowiek ma na warunkach całkowitej równości prawo, aby przy rozstrzyganiu o jego prawach i zobowiązaniach lub o zasadności wysuwanego przeciw niemu oskarżenia o popełnienie przestępstwa być słuchanym sprawiedliwie i publicznie przez niezależny i bezstronny sąd.


Artykuł 11


Każdy człowiek oskarżony o popełnienie przestjpstwa[2] ma prawo, aby uznawano go za niewinnego dopóty, dopóki nie udowodni mu się winy zgodnie z prawem podczas publicznego procesu, w którym zapewniono mu wszystkie konieczne środki obrony.
Nikt nie może być skazany za przestępstwo z powodu działania lub zaniechania nie stanowiącego w chwili jego dokonania przestępstwa według prawa krajowego lub międzynarodowego. Nie wolno także wymierzać kary wyższej niż ta, która była przewidziana w chwili popełnienia przestępstwa.


Artykuł 12


Nie wolno ingerować samowolnie w czyjekolwiek życie prywatne, rodzinne, domowe, ani w jego korespondencję, ani też uwłaczać jego honorowi lub dobremu imieniu. Każdy człowiek ma prawo do ochrony prawnej przeciwko takiej ingerencji lub uwłaczaniu.


Artykuł 13


Każdy człowiek ma prawo swobodnego poruszania się i wyboru miejsca zamieszkania w granicach każdego Państwa.
Każdy człowiek ma prawo opuścić jakikolwiek kraj, włączając w to swój własny, i powrócić do swego kraju.


Artykuł 14


Każdy człowiek ma prawo ubiegać się o azyl i korzystać z niego w innym kraju w razie prześladowania.
Nie można powoływać się na to prawo w przypadku ścigania wszczętego rzeczywiście z powodu popełnienia przestępstwa pospolitego lub czynu sprzecznego z celami i zasadami Organizacji Narodów Zjednoczonych.


Artykuł 15


Każdy człowiek ma prawo do posiadania obywatelstwa.
Nie wolno nikogo pozbawiać samowolnie obywatelstwa ani nikomu odmawiać prawa do zmiany obywatelstwa.


Artykuł 16


Mężczyźni i kobiety bez względu na jakiekolwiek różnice rasy, narodowości lub wyznania mają prawo po osiągnięciu pełnoletności do zawarcia małżeństwa i założenia rodziny. Mają oni równe prawa w odniesieniu do zawierania małżeństwa, podczas jego trwania i po jego ustaniu.
Małżeństwo może być zawarte jedynie za swobodnie wyrażoną pełną zgodą przyszłych małżonków.
Rodzina jest naturalną i podstawową komórką społeczeństwa i ma prawo do ochrony ze strony społeczeŃstwa[3] i Państwa.


Artykuł 17


Każdy człowiek, zarówno sam jak i wespół z innymi, ma prawo do posiadania własności.
Nie wolno nikogo samowolnie pozbawiać jego własności.


Artykuł 18


Każdy człowiek ma prawo wolności myśli, sumienia i wyznania; prawo to obejmuje swobodę zmiany wyznania lub wiary oraz swobodę głoszenia swego wyznania lub wiary bądź indywidualnie, bądź wespół z innymi ludźmi, publicznie i prywatnie, poprzez nauczanie, praktykowanie, uprawianie kultu i przestrzeganie obyczajów.


Artykuł 19


Każdy człowiek ma prawo wolności opinii i wyrażania jej; prawo to obejmuje swobodę posiadania niezależnej opinii, poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania informacji i poglądów wszelkimi środkami, bez względu na granice.


Artykuł 20


Każdy człowiek ma prawo spokojnego zgromadzania i stowarzyszania się.
Nikogo nie można zmuszać do należenia do jakiegoś stowarzyszenia.


Artykuł 21


Każdy człowiek ma prawo do uczestniczenia w rządzeniu swym krajem bezpośrednio lub poprzez swobodnie wybranych przedstawicieli.
Każdy człowiek ma prawo równego dostępu do służby publicznej w swym kraju.
Wola ludu jest podstawą władzy rządu; wola ta wyraża się w przeprowadzanych okresowo rzetelnych wyborach, opartych na zasadzie powszechności, równości i tajności, lub na innej równorzędnej procedurze, zapewniającej wolność wyborów.


Artykuł 22


Każdy człowiek ma jako członek społeczeństwa prawo do ubezpieczeń społecznych; ma również prawo do urzeczywistniania - poprzez wysiłek narodowy i współpracę międzynarodową oraz zgodnie z organizacją i zasobami każdego Państwa - swych praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, niezbędnych dla jego godności i swobodnego rozwoju jego osobowości.


Artykuł 23


Każdy człowiek ma prawo do pracy, do swobodnego wyboru pracy, do odpowiednich i zadowalających warunków pracy oraz do ochrony przed bezrobociem.
Każdy człowiek, bez względu na jakiekolwiek różnice, ma prawo do równej płacy za równą pracj[4].
Każdy pracujący ma prawo do odpowiedniego i zadowalającego wynagrodzenia, zapewniającego jemu i jego rodzinie egzystencję odpowiadającą godności ludzkiej i uzupełnianego w razie potrzeby innymi środkami pomocy społecznej.
Każdy człowiek ma prawo do tworzenia związków zawodowych i do przystępowania do związków zawodowych dla ochrony swych interesów.


Artykuł 24


Każdy człowiek ma prawo do urlopu i wypoczynku, włączając w to rozsądne ograniczenie godzin pracy i okresowe płatne urlopy.


Artykuł 25


Każdy człowiek ma prawo do stopy życiowej zapewniającej zdrowie i dobrobyt jego i jego rodziny, włączając w to wyżywienie, odzież, mieszkanie, opiekj[5] lekarską i konieczne świadczenia socjalne, oraz prawo do ubezpieczenia na wypadek bezrobocia, choroby, niezdolności do pracy, wdowieństwa, starości lub utraty środków do życia w inny sposób od niego niezależny.
Matka i dziecko mają prawo do specjalnej opieki i pomocy. Wszystkie dzieci, zarówno małżeńskie jak i pozamałżeńskie, korzystają z jednakowej ochrony społecznej.


Artykuł 26


Każdy człowiek ma prawo do nauki. Nauka jest bezpłatna, przynajmniej na stopniu podstawowym. Nauka podstawowa jest obowiązkowa. Oświata techniczna i zawodowa jest powszechnie dostępna, a studia wyższe są dostępne dla wszystkich na zasadzie równości w zależności od zalet osobistych.
Celem nauczania jest pełny rozwój osobowości ludzkiej i ugruntowanie poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności. Krzewi ono zrozumienie, tolerancję i przyjaźń między wszystkimi narodami, grupami rasowymi lub religijnymi; popiera działalność Organizacji Narodów Zjednoczonych zmierzającą do utrzymania pokoju.
Rodzice mają prawo pierwszeństwa w wyborze nauczania, które ma być dane ich dzieciom.


Artykuł 27


Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym społeczeństwa, do korzystania ze sztuki, do uczestniczenia w postępie nauki i korzystania z jego dobrodziejstw.
Każdy człowiek ma prawo do ochrony moralnych i materialnych korzyści wynikających z jakiejkolwiek jego działalności naukowej, literackiej lub artystycznej.


Artykuł 28


Każdy człowiek ma prawo do takiego porządku społecznego i międzynarodowego, w którym prawa i wolności zawarte w niniejszej Deklaracji byłyby w pełni realizowane.


Artykuł 29


Każdy człowiek ma obowiązki wobec społeczeństwa, bez którego niemożliwy jest swobodny i pełny rozwój jego osobowości.
W korzystaniu ze swych praw i wolności każdy człowiek podlega jedynie takim ograniczeniom, które są ustalone przez prawo wyłącznie w celu zapewnienia odpowiedniego uznania i poszanowania praw i wolności innych i w celu uczynienia zadość słusznym wymogom moralności, porządku publicznego i powszechnego dobrobytu demokratycznego społeczeństwa.
Z niniejszych praw i wolności nie wolno w żadnym przypadku korzystać w sposób sprzeczny z celami i zasadami Organizacji Narodów Zjednoczonych.


Artykuł 30


Żadnego z postanowień niniejszej Deklaracji nie można rozumieć jako udzielającego jakiemukolwiek Państwu, grupie lub osobie jakiegokolwiek prawa do podejmowania działalności lub wydawania aktów zmierzających do obalenia któregokolwiek z praw i wolności zawartych w niniejszej Deklaracji.
 
Przekazuje
POWSZECHNA DEKLARACJA PRAW CZŁOWIEKA
[Preamble][1]
Trzecia Sesja Ogólnego Zgromadzenia ONZ, obradująca w Paryżu, uchwaliła 10 grudnia 1948 roku jednomyślnie Powszechną Deklarację Praw Człowieka. Dokument ten stanowi niewątpliwie jedno z największych i najtrwalszych osiągnięć ONZ. Przetłumaczona na większość języków świata Powszechna Deklaracja Praw Człowieka zbiera oraz porządkuje osiągnięcia i postulaty człowieka, który od wielu setek lat toczy nie skończoną jeszcze walkę o swoją wolność i swoją godność.
ZWAŻYWSZY, że uznanie przyrodzonej godności oraz równych i niezbywalnych praw wszystkich członków wspólnoty ludzkiej jest podstawą wolności, sprawiedliwości i pokoju świata,
ZWAŻYWSZY, że nieposzanowanie i nieprzestrzeganie praw człowieka doprowadziło do aktów barbarzyństwa, które wstrząsnęły sumieniem ludzkości, i że ogłoszono uroczyście jako najwznioślejszy cel ludzkości dążenie do zbudowania takiego świata, w którym ludzie korzystać będą z wolności słowa i przekonań oraz z wolności od strachu i nędzy,
ZWAŻYWSZY, że konieczne jest zawarowanie praw człowieka przepisami prawa, aby nie musiał - doprowadzony do ostateczności - uciekać się do buntu przeciw tyranii i uciskowi,
ZWAŻYWSZY, że konieczne jest popieranie rozwoju przyjaznych stosunków między narodami,
ZWAŻYWSZY, że Narody Zjednoczone przywróciły swą wiarę w podstawowe prawa człowieka, godność i wartość jednostki oraz w równouprawnienie mężczyzn i kobiet, oraz wyraziły swe zdecydowanie popierania postępu społecznego i poprawy warunków życia w większej wolności,
ZWAŻYWSZY, że Państwa Członkowskie podjęły się we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych zapewnić powszechne poszanowanie i przestrzeganie praw człowieka i podstawowych wolności,
ZWAŻYWSZY, że jednakowe rozumienie tych praw i wolności ma olbrzymie znaczenie dla ich pełnej realizacji,
PRZETO ZGROMADZENIE OGÓLNE
Ogłasza Uroczyście niniejszą Powszechną Deklarację Praw Człowieka jako wspólny najwyższy cel wszystkich ludów i wszystkich narodów, aby wszyscy ludzie i wszystkie organy społeczeństwa - mając stale w pamięci niniejszą Deklarację - dążyły w drodze nauczania i wychowywania do rozwijania poszanowania tych praw i wolności i aby zapewniły za pomocą postępowych środków o zasięgu krajowym i międzynarodowym powszechne i skuteczne uznanie i stosowanie tej Deklaracji zarówno wśród narodów Państw Członkowskich, jak i wśród narodów zamieszkujących obszary podległe ich władzy.
Artykuł 1
Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw. Są oni obdarzeni rozumem i sumieniem i powinni postępować wobec innych w duchu braterstwa.
Artykuł 2
Każdy człowiek posiada wszystkie prawa i wolności zawarte w niniejszej Deklaracji bez względu na jakiekolwiek różnice rasy, koloru, płci, języka, wyznania, poglądów politycznych i innych, narodowości, pochodzenia społecznego, majątku, urodzenia lub jakiegokolwiek innego stanu.
Nie wolno ponadto czynić żadnej różnicy w zależności od sytuacji politycznej, prawnej lub międzynarodowej kraju lub obszaru, do którego dana osoba przynależy, bez względu na to, czy dany kraj lub obszar jest niepodległy, czy też podlega systemowi powiernictwa, nie rządzi się samodzielnie lub jest w jakikolwiek sposób ograniczony w swej niepodległości.
Artykuł 3
Każdy człowiek ma prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa swej osoby.
Artykuł 4
Nie wolno nikogo czynić niewolnikiem ani nakładać na nikogo służebności; niewolnictwo i handel niewolnikami są zakazane we wszystkich swych postaciach.
Artykuł 5
Nie wolno nikogo torturować ani karać lub traktować w sposób okrutny, nieludzki lub poniżający.
Artykuł 6
Każdy człowiek ma prawo do uznawania wszędzie jego osobowości prawnej.
Artykuł 7
Wszyscy są równi wobec prawa i mają prawo, bez jakiejkolwiek różnicy, do jednakowej ochrony prawnej. Wszyscy mają prawo do jednakowej ochrony przed jakąkolwiek dyskryminacją, będącą pogwałceniem niniejszej Deklaracji, i przed jakimkolwiek narażeniem na taką dyskryminację.
Artykuł 8
Każdy człowiek ma prawo do skutecznego odwoływania się do kompetentnych sądów krajowych przeciw czynom stanowiącym pogwałcenie podstawowych praw przyznanych mu przez konstytucję lub przez prawo.
Artykuł 9
Nikogo nie wolno samowolnie aresztować, zatrzymać lub wygnać z kraju.
Artykuł 10
Każdy człowiek ma na warunkach całkowitej równości prawo, aby przy rozstrzyganiu o jego prawach i zobowiązaniach lub o zasadności wysuwanego przeciw niemu oskarżenia o popełnienie przestępstwa być słuchanym sprawiedliwie i publicznie przez niezależny i bezstronny sąd.
Artykuł 11
Każdy człowiek oskarżony o popełnienie przestjpstwa[2] ma prawo, aby uznawano go za niewinnego dopóty, dopóki nie udowodni mu się winy zgodnie z prawem podczas publicznego procesu, w którym zapewniono mu wszystkie konieczne środki obrony.
Nikt nie może być skazany za przestępstwo z powodu działania lub zaniechania nie stanowiącego w chwili jego dokonania przestępstwa według prawa krajowego lub międzynarodowego. Nie wolno także wymierzać kary wyższej niż ta, która była przewidziana w chwili popełnienia przestępstwa.
Artykuł 12
Nie wolno ingerować samowolnie w czyjekolwiek życie prywatne, rodzinne, domowe, ani w jego korespondencję, ani też uwłaczać jego honorowi lub dobremu imieniu. Każdy człowiek ma prawo do ochrony prawnej przeciwko takiej ingerencji lub uwłaczaniu.
Artykuł 13
Każdy człowiek ma prawo swobodnego poruszania się i wyboru miejsca zamieszkania w granicach każdego Państwa.
Każdy człowiek ma prawo opuścić jakikolwiek kraj, włączając w to swój własny, i powrócić do swego kraju.
Artykuł 14
Każdy człowiek ma prawo ubiegać się o azyl i korzystać z niego w innym kraju w razie prześladowania.
Nie można powoływać się na to prawo w przypadku ścigania wszczętego rzeczywiście z powodu popełnienia przestępstwa pospolitego lub czynu sprzecznego z celami i zasadami Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Artykuł 15
Każdy człowiek ma prawo do posiadania obywatelstwa.
Nie wolno nikogo pozbawiać samowolnie obywatelstwa ani nikomu odmawiać prawa do zmiany obywatelstwa.
Artykuł 16
Mężczyźni i kobiety bez względu na jakiekolwiek różnice rasy, narodowości lub wyznania mają prawo po osiągnięciu pełnoletności do zawarcia małżeństwa i założenia rodziny. Mają oni równe prawa w odniesieniu do zawierania małżeństwa, podczas jego trwania i po jego ustaniu.
Małżeństwo może być zawarte jedynie za swobodnie wyrażoną pełną zgodą przyszłych małżonków.
Rodzina jest naturalną i podstawową komórką społeczeństwa i ma prawo do ochrony ze strony społeczeŃstwa[3] i Państwa.
Artykuł 17
Każdy człowiek, zarówno sam jak i wespół z innymi, ma prawo do posiadania własności.
Nie wolno nikogo samowolnie pozbawiać jego własności.
Artykuł 18
Każdy człowiek ma prawo wolności myśli, sumienia i wyznania; prawo to obejmuje swobodę zmiany wyznania lub wiary oraz swobodę głoszenia swego wyznania lub wiary bądź indywidualnie, bądź wespół z innymi ludźmi, publicznie i prywatnie, poprzez nauczanie, praktykowanie, uprawianie kultu i przestrzeganie obyczajów.
Artykuł 19
Każdy człowiek ma prawo wolności opinii i wyrażania jej; prawo to obejmuje swobodę posiadania niezależnej opinii, poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania informacji i poglądów wszelkimi środkami, bez względu na granice.
Artykuł 20
Każdy człowiek ma prawo spokojnego zgromadzania i stowarzyszania się.
Nikogo nie można zmuszać do należenia do jakiegoś stowarzyszenia.
Artykuł 21
Każdy człowiek ma prawo do uczestniczenia w rządzeniu swym krajem bezpośrednio lub poprzez swobodnie wybranych przedstawicieli.
Każdy człowiek ma prawo równego dostępu do służby publicznej w swym kraju.
Wola ludu jest podstawą władzy rządu; wola ta wyraża się w przeprowadzanych okresowo rzetelnych wyborach, opartych na zasadzie powszechności, równości i tajności, lub na innej równorzędnej procedurze, zapewniającej wolność wyborów.
Artykuł 22
Każdy człowiek ma jako członek społeczeństwa prawo do ubezpieczeń społecznych; ma również prawo do urzeczywistniania - poprzez wysiłek narodowy i współpracę międzynarodową oraz zgodnie z organizacją i zasobami każdego Państwa - swych praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, niezbędnych dla jego godności i swobodnego rozwoju jego osobowości.
Artykuł 23
Każdy człowiek ma prawo do pracy, do swobodnego wyboru pracy, do odpowiednich i zadowalających warunków pracy oraz do ochrony przed bezrobociem.
Każdy człowiek, bez względu na jakiekolwiek różnice, ma prawo do równej płacy za równą pracj[4].
Każdy pracujący ma prawo do odpowiedniego i zadowalającego wynagrodzenia, zapewniającego jemu i jego rodzinie egzystencję odpowiadającą godności ludzkiej i uzupełnianego w razie potrzeby innymi środkami pomocy społecznej.
Każdy człowiek ma prawo do tworzenia związków zawodowych i do przystępowania do związków zawodowych dla ochrony swych interesów.
Artykuł 24
Każdy człowiek ma prawo do urlopu i wypoczynku, włączając w to rozsądne ograniczenie godzin pracy i okresowe płatne urlopy.
Artykuł 25
Każdy człowiek ma prawo do stopy życiowej zapewniającej zdrowie i dobrobyt jego i jego rodziny, włączając w to wyżywienie, odzież, mieszkanie, opiekj[5] lekarską i konieczne świadczenia socjalne, oraz prawo do ubezpieczenia na wypadek bezrobocia, choroby, niezdolności do pracy, wdowieństwa, starości lub utraty środków do życia w inny sposób od niego niezależny.
Matka i dziecko mają prawo do specjalnej opieki i pomocy. Wszystkie dzieci, zarówno małżeńskie jak i pozamałżeńskie, korzystają z jednakowej ochrony społecznej.
Artykuł 26
Każdy człowiek ma prawo do nauki. Nauka jest bezpłatna, przynajmniej na stopniu podstawowym. Nauka podstawowa jest obowiązkowa. Oświata techniczna i zawodowa jest powszechnie dostępna, a studia wyższe są dostępne dla wszystkich na zasadzie równości w zależności od zalet osobistych.
Celem nauczania jest pełny rozwój osobowości ludzkiej i ugruntowanie poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności. Krzewi ono zrozumienie, tolerancję i przyjaźń między wszystkimi narodami, grupami rasowymi lub religijnymi; popiera działalność Organizacji Narodów Zjednoczonych zmierzającą do utrzymania pokoju.
Rodzice mają prawo pierwszeństwa w wyborze nauczania, które ma być dane ich dzieciom.
Artykuł 27
Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym społeczeństwa, do korzystania ze sztuki, do uczestniczenia w postępie nauki i korzystania z jego dobrodziejstw.
Każdy człowiek ma prawo do ochrony moralnych i materialnych korzyści wynikających z jakiejkolwiek jego działalności naukowej, literackiej lub artystycznej.
Artykuł 28
Każdy człowiek ma prawo do takiego porządku społecznego i międzynarodowego, w którym prawa i wolności zawarte w niniejszej Deklaracji byłyby w pełni realizowane.
Artykuł 29
Każdy człowiek ma obowiązki wobec społeczeństwa, bez którego niemożliwy jest swobodny i pełny rozwój jego osobowości.
W korzystaniu ze swych praw i wolności każdy człowiek podlega jedynie takim ograniczeniom, które są ustalone przez prawo wyłącznie w celu zapewnienia odpowiedniego uznania i poszanowania praw i wolności innych i w celu uczynienia zadość słusznym wymogom moralności, porządku publicznego i powszechnego dobrobytu demokratycznego społeczeństwa.
Z niniejszych praw i wolności nie wolno w żadnym przypadku korzystać w sposób sprzeczny z celami i zasadami Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Artykuł 30
Żadnego z postanowień niniejszej Deklaracji nie można rozumieć jako udzielającego jakiemukolwiek Państwu, grupie lub osobie jakiegokolwiek prawa do podejmowania działalności lub wydawania aktów zmierzających do obalenia któregokolwiek z praw i wolności zawartych w niniejszej Deklaracji.
 
Czy aby!!!!

1 „matactwo art. 244 k.p.k”
2 „wyłudzenie art. 286 par. 1 k.p.k
3”zniesławienie art. 212 k.k.” wg Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka
Pozdrawiam wszystkich
 
Witam.
W październiku 2008 roku wziąłem kredyt gotówkowy w PKo splacałem go do 06.2009r. w styczniu 2010 wypowiedziano mi umowę i nakazano zapłacić całość. Dnia 20.09.2011 PKO otrzymało klauzule wykonalności SR w Opolu. ( klauzula ta do mnie nie dotarła. potem 24.10.2011 sprawa trafiła do komornika, lecz 18.01.2012 wierzyciel złożył wniosek u komornika o umorzenie postępowania i w lutym 2012 sprzedał dług firmie IKASO itd. Firma inkaso otrzymała z e-sądu w lublinie klauzulę wykonalności 24.11.2012 (odebrała ją moja matka o innym nazwisku hehe mieszkająca pod moim dawnym adresem). oczywiście z racji odległości udaję że nic nie wiem o nakazie zapłaty nie utrzymuje z matką jakiegoś szczególnego kontaktu ( poza tym czy nakazy nie są do rączek własnych) ?? ostatnio nie wiem z kad firma INKASO dostało numer telefonu do mnie i meczy mnie SMSami i telefonami. Czy jesli chodzi o moja sytuację są jakieś ciekawe możliwości takie jak przedawnienie ? Oczywiście sprzeciwu od nakazu nie złożyłem bo nie wiedziałem o nakazie. Co najlepiej zrobić

-czekać aż sprawa trafi do komornika i złożyć wniosek o przywrócenie terminu? itd.
-czy w ogóle ten dług jest przedawniony?.
-czy pozostaje niestety to splacic ?? :)
 
W pana przypadku radził bym sporządzić wniosek o odwołanie od decyzji e-sądu do max 14 dni od daty otrzymania "papierka'"
Wtedy Pana sprawa przejdzie do sądu instancji II która toczyć się będzie w Pana miejscu zamieszkania i tam będzie Pan mógł przedstawić swoje dowody obrony.
Myślę że niedługo dowiemy się z prasy i telewizji o czymś typu („afera Amber Gold „ - (to jedynie moje przypuszczenie ), tylko to będzie dotyczyło właśnie systemów działających w wyżej wymienionych instytucjach oraz związanych z ich działalnością firmach windykacyjnych.
Do czasu gdy w sprawę nie wkroczy Ministerstwo Sprawiedliwości oraz Prokuratura Generalna to możemy jedynie pomarzyć że czas „polowań na czarownice „ w naszym kraju się skończy.
Dzięki Bogu o praktykach tych firm informowała już 4-ta władza jaką jest Telewizja
http://www.tvn24.pl/biznes-gospodar...sc-uwazaj-nbsp-na-wyroki-z-e-sadu,155236.html
Czy też internetowa prasa jak :” http://prawo.rp.pl/artykul/792777,934937-E-sad-w-Lublinie-do-szybkiej-poprawki.html
W nich jedyna nadzieja.
My jako zwykli obywatele nie mamy możliwości niczego wygrać, i z tym co się tam teraz dzieje bez pomocy organów Rządu nic nie wskóramy i nic nie zmienimy.
Jedyna nadzieja to właśnie ta 4-ta władza.
Lub nieustanne odwoływanie się od każdej decyzji tego sądu
Co zrobić :) takie życie:)
A w gwarze brzmi to tak.
Na władza nic nie poradza :)
 
Ostatnia edycja:
Polecam również lekturę na temat:
Europejska Konwencja Praw Człowieka
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka
Wszystko to obowiązuje w naszym kraju i jest chronione prawem najwyższym –gwarantuje to nam konstytucja RP
A tu jedna z najlepszych (moim zdaniem najlepsza konstytucja) jaka kiedykolwiek przestudiowałem
Praktycznie wszystkie powyższe wywodzą się z niej
Konstytucja USA
mimo ze nasza była pierwsza :))
To wszystko można odnieść do powyższego przypadku.
 
SirBielu napisał:
Witam.

-czekać aż sprawa trafi do komornika i złożyć wniosek o przywrócenie terminu? itd.
-czy w ogóle ten dług jest przedawniony?.
-czy pozostaje niestety to splacic ?? :)

1. można złożyć sprzeciw, lecz po co, skoro należność jest słuszna;
2. nie jest przedawniona;
3. komornik, to kolejne koszty.
 
witam mam dlug w firmie intrum justitia ok2700 zl czy jezeli jutro wplace 2000 zl unikne sadu i czy reszte naleznosci rozloza mi na raty ? moze ktos zna taki przypadek

po jakim czasie oni oddaja sprawe do sadu ??
 
Ostatnią edycję dokonał moderator:
to jest swierzy dlug zerwanie umowy abonentowej ja chce to zaplacic ale oni wymagaja calosci do 10 stycznia ja moge wplacic tylko 2000 tys a oni mnie strasza sadaem za ta reszte a niechca rozlozyc 700zl na raty :rolleyes:Dlatego zadalam takie pytanie czy jesli wplace 2000 zl a te 700 bede splacac w ratach czy oddadza mnie do sadu:confused:
 
magda318 napisał:
to jest swierzy dlug zerwanie umowy abonentowej ja chce to zaplacic ale oni wymagaja calosci do 10 stycznia ja moge wplacic tylko 2000 tys a oni mnie strasza sadaem za ta reszte a niechca rozlozyc 700zl na raty :rolleyes:Dlatego zadalam takie pytanie czy jesli wplace 2000 zl a te 700 bede splacac w ratach czy oddadza mnie do sadu:confused:

nie powinni, każdy wierzyciel chciałby mieć takiego dłużnika ;)
 
Witam, dostałam dzisiaj pismo z Sądu Lublin-Zachód, dotyczące długu sprzed 4 lat. Mianowicie kiedyś posiadałam kartę kredytową w GE Money Banku, nie spłaciłam jej do końca , umowa była zawarta w 2005 roku. W 2008-22-12 GE dokonał cesji długu na Ultimo. Od tamtej pory aż do dzisiaj była cisza.Czy ten dług nie jest przedawniony ? Z góry dziękuję za odpowiedź.
 
Naprawdę udało Ci się przeczytać 1 200 postów w kilka minut?
 
Chcę poznać odpowiedź na zadane pytanie, co do czytania 1200 postów, muszę na to poświęcić klikanaście minut których akurat teraz nie mam.
 
A wyobraź sobie, że odpowiedź na Twoje pytanie tam jest. I dlaczego ktoś miałby po raz setny pisać o tym samym?
Ty nie masz czasu, a użytkownicy forum, którzy opowiadają tu w swoim wolnym czasie mają go znaleźć?
 
A to jest naprawdę taki duży problem, dla kogoś kto zna temat ? Zła pogoda czy co ?
 
Tak, to duży problem. Bo nie szanujesz czasu naszych ekspertów.
 
Status
Ten wątek został zamknięty.
Powrót
Góra