Markos6 napisał:
Pytanie tylko czy to 10 letnie przedawnienie obowiązuje w moim wypadku?
Pozwani wygrywają sprawy powołując sie na 3-letni okres przedawnienia.
Poniżej już jakiś czas temu padła taka podpowiedź:
amelia2013 napisał:
Zapadło pewne orzeczenie Sądu Najwyższego, na jakie się powołują na tej karteczce, tylko że im się "zapomniało" iż dotyczyło ono odmiennego stanu prawnego.
Najlepiej odpisać tak:
Pozwany podtrzymuje wszystkie swoje twierdzenia i zarzuty, zaprzeczając jednocześnie wszystkim twierdzeniom powoda. W szczególności należy uwypuklić fakt, iż twierdzenia powoda jakoby w sprawie niniejszej można było przywołać rzeczone orzeczenie SN, jest całkowicie nieuzasadnione.
Wskazywane orzeczenie SN zapadło w świetle całkowicie odmiennej sytuacji prawnej, tj. dla spraw wszczętych jeszcze przed wejściem w życie nowelizacji ustawy. Jako że zmiana ustawy nastąpiła w trakcie przewodu sądowego, a nowelizacja przyniosła zasadnicze zmiany dla istoty rozstrzygnięcia, powstała wątpliwość czy w takiej sytuacji zastosować można dla pozwanego nowe, korzystniejsze przepisy. Dlatego właśnie na zadane pytanie prawne wypowiedział się SN w przywołanym orzeczeniu.
Jest rzeczą oczywistą, iż w sprawie niniejszej powództwo zostało wniesione już po dacie nowelizacji, a zatem brzmienie treści art. 160a ust. 7 ustawy tj. o 3-letnim okresie przedawnienia odnosi się w sposób wyraźny i wprost do okoliczności sprawy:
ustawa z dnia 11 lipca 2014 r.
o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw1
Art. 32. Do umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne, o których mowa w art. 99 ust. 1
ustawy, o której mowa w art. 1, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 160a ust. 7
ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że żadne orzeczenie SN nie może ingerować, zmieniać ani w swej treści być sprzeczne z treścią ustawy, która w sposób nie budzący najmniejszych wątpliwości interpretacyjnych - wobec spraw wszczętych po dacie wejścia w życie nowelizacji - mówi o 3-letnim okresie przedawnienia roszczenia z tego tytułu.
Gdyby bowiem powołane orzeczenie SN zastosować dla sprawy niniejszej, efektem byłoby zaprzeczenie treści ustawy - mówiącej o 3-letnim terminie przedawnienia roszczenia dla umów zawartych przed wejściem w życie nowelizacji - przez orzeczenie SN - stwierdzające (dla przypomnienia: wydanego dla sprawy o zupełnie innej sytuacji prawnej, albowiem wszczętej przed wejściem w życie nowelizacji) iż należy stosować 10-letni okres przedawnienia.
Wobec powyższego podtrzymuję swój zarzut przedawnienia roszczenia i wnoszę o oddalenie powództwa w całości.
Ja dopisałbym do powyższego jeszcze tak:
„...Aktualnie obowiązujący przepis art. 160a ust 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym wskazuje jednoznacznie, iż roszczenia wynikające z umowy (o świadczenie usług edukacyjnych) przedawniają się z upływem trzech lat. Przepis art. 160a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym zdaje się obejmować swoją regulację jedynie opłaty za studia w uczelni publicznej, odsyłając do treści art. 98 ust 1 i 99 ust 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Przepis art. 160a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym wprowadzony został w/w ustawą z dnia 11 lipca 2014 roku o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz o zmianie niektórych innych ustaw i w art. 32 tejże ustawy wskazano, że przepis art. 160a ust 7 stosuje się do warunków odpłatności za studia również wynikających z wcześniej zawartych umów.
Sąd Najwyższy w przywołanej uchwale, wskazał jednoznacznie,
iż norma intertemporalna z art. 32 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku w sposób kategoryczny odnosi się również i do przedawnienia roszczeń uczelni dotyczących opłat należnych na podstawie umów zawartych przed wejściem w życie tejże ustawy. Sąd Najwyższy udzielił także odpowiedzi na pytanie prawne jedynie z uwagi na specyfikę okoliczności konkretnej sprawy, w której sformułowano i przedstawiono takiej treści pytanie.
Udzielenie odpowiedzi wiązało się z datami, w jakich w sprawie rozpoznawanej przez sąd „pytający” orzeczenie Sądu I instancji zapadło – 27 czerwca 2013 roku, a więc w stanie prawnym obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku.
Uchwała ta nie jest bynajmniej, jak chce powód, w jakimkolwiek zakresie zakwestionowaniem treści przepisu art. 160a ust 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 32 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku. Ten ostatni przepis nie pozostawia w ocenie Sądu Rejonowego żadnych wątpliwości, że i roszczenie powoda zgłoszone w niniejszej sprawie przedawnia się z upływem 3 lat od dnia jego wymagalności. W takiej konfiguracji na datę wniesienia pozwu było już przedawnione. Przepis art. 160a ust 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 32 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku dotyczy zarówno uczelni publicznych jak i niepublicznych.
Kwestia przedawnienia roszczenia uczelni wyższej o zapłatę przez studenta opłat za studia niestacjonarne była w dotychczasowym orzecznictwie rozwiązywana niejednolicie. Podnieść należy jednak, że z dniem 01 października 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 1198 ), mocą której w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym dodano art. 160a. Zgodnie z tym przepisem (ust. 1), warunki pobierania opłat związanych z odbywaniem studiów, o których mowa w art. 98 ust. 1 pkt 5 oraz opłat za usługi edukacyjne, przewidzianych w art. 99 ust. 1 pkt 1-6, a także wysokość tych opłat, określa umowa między uczelnią a studentem lub osobą przyjętą na studia, zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Stosownie do ust. 7 omawianego przepisu, roszczenia wynikające z tych umów przedawniają się w terminie trzech lat. Ponadto w art. 32 ustawy nowelizującej przewidziano, że do umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne, o których mowa w art. 99 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, stosuje się art. 160a ust. 7 ustawy – Prawo szkolnictwie wyższym – a zatem przepis ten znajdzie zastosowanie również w niniejszej sprawie.
Podkreślić również trzeba, że w sprawie niniejszej nie znajdzie zastosowania pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w uchwale z dnia 21 października 2015 r. w sprawie o sygn. akt: III CZP 67/15, albowiem w sprawie rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy kwestią oceny było przedawnienie roszczeń publicznej uczelni wyższej o zapłatę czesnego. Sąd Najwyższy badał charakter stosunku prawnego łączącego publiczną uczelnię wyższą ze studentem studiów niestacjonarnych - umowy o warunkach odpłatności za studia niestacjonarne. Nie zaś jak w niniejszej sprawie – umowy o usługi edukacyjne, jak wskazywał sam powód w toku niniejszego postępowania...” –
por. wyrok SO w Suwałkach sygn akt. I Ca 360/16 i inne.
W świetle powyższych okoliczności, pozostaje w sposób jednoznaczny przyjąć, iż dochodzone niniejszym pozwem – wniesionym po wejściu w życie wskazywanej nowelizacji ustawy – roszczenie przedawniło się. W związku z tym wnoszę o oddalenie powództwa w całości.