Fotoradary - c.d. c.d.

cdn

dalej

epilog

coś podobnego, jest jakis produkt konstytucyjny w tym raju ?
Stawki mandatów nadają się do kosza - Finanse - WP.PL

Wachmistrzu, od początku powstania "taryfikatora" twierdziłam, że jest on sprzeczny z prawem. Tyle, że mnie "szarej obywatelki" nikt nie słuchał a jedynie wyśmiewał.

Ja uważałem tak samo, jest to owoc doklejania usprawnień do już funkcjonujących całkiem nieźle rozwiązań w myśl zasady, jest dobrze ale zróbmy jeszcze lepiej, co jest bardzo wygodne dla niekompetentnych i nie lubiących się doskonalić urzędników, funkcjonariuszy, decydentów, smutne (po co myśleć jak się tylko otworzy ściągawkę i hyc gotowe rozwiązanie i stwierdzenie, no ja bym zrobił inaczej ale mam związane ręce)
Ale dzieje się coś pozytywnego w temacie, oby tak dalej

Sygn. akt: VI Kz 143/13
POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Słupsku w VI Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący SSO Witold Żyluk
Protokolant st.sekr.sądowy Roksana Rzechtalska
przy udziale oskarżyciela publicznego Komendanta Straży Miejskiej w C. – T. R.
po rozpoznaniu w sprawie D. P.obwinionego o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w.
zażalenia wniesionego przez oskarżyciela publicznego – Komendanta Straży Miejskiej w C. na postanowienie Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt II W 1134/13
w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.s.w.
p o s t a n a w i a
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Zażalenie jest niezasadne. W pełni należy zaakceptować stanowisko Sądu Rejonowego w Chojnicach co do tego, że Komendant Straży Miejskiej w C. nie ma uprawnień do złożenia wniosku o ukaranie D. P. o zarzucony mu czyn z art. 96 § 3 k.w., który miał być ujawniony w trakcie prowadzonych czynności wyjaśniających dotyczących czynu z art. 92 § 1 k.w., popełnionego w dniu 8 stycznia 2013 r. w C., polegającego na niestosowaniu się do znaku drogowego B-2.
Zgodnie z art. 17 § 3 k.p.s.w., straż gminna (miejska), jest uprawniona do złożenia wniosku o ukaranie, gdy w zakresie swego działania w tym w trakcie prowadzonych czynności wyjaśniających ujawniła wykroczenie, zaś zakres tego działania w odniesieniu do kontroli ruchu drogowego określony został w art. 129b Prawa o ruchu drogowym. Rację ma Sąd Rejonowy co do tego, że czyn będący przedmiotem wniosku o ukaranie nie jest wykroczeniem w sytuacji gdy Straż Miejska w C. nie była uprawniona do przeprowadzenia czynności wyjaśniających, dotyczącego wykroczenia stwierdzonego na podstawie zapisu monitoringu miejskiego (k.1). Wykroczenie to bowiem nie należy do kategorii określonych w art. 129b ust. 2 pkt 1 lit. a), ani do kategorii określonych w art. 129b ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu
drogowym oraz nie zostało ujawnione i zarejestrowane przy użyciu urządzenia rejestrującego w rozumieniu art. 2 pkt 59 cyt. ustawy. Polemizując ze stanowiskiem Sądu Rejonowego skarżący stoi na stanowisku, że jego uprawnienie do prowadzenia czynności wyjaśniających dotyczących wykroczenia wskazanego na k. 1 wynika z zarejestrowania go przez urządzenie rejestrujące wchodzące w skład monitoringu miejskiego, a wobec tego należy ono do kategorii określonych w art. 129b ust. 2 pkt 1 lit. b) Prawa o ruchu drogowym. Prawidłowe jest jednak stanowisko Sądu Rejonowego, że kamery monitoringu miejskiego nie są urządzeniami rejestrującymi dokonującymi ujawnienia i zarejestrowania czynu
w rozumieniu art. 129b ust. 2 pkt 1 lit. b) Prawa o ruchu drogowym. Przy tym trafnie Sąd Rejonowy wskazuje, że podstawową cechą urządzenia rejestrującego przeznaczonego do ujawnienia i zarejestrowania czynu jest to, że jego zadziałanie uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, do wykrycia którego takie urządzenie jest skonstruowane. Zatem gdy urządzenia rejestrujące wchodzące w skład monitoringu miejskiego takiej cechy nie mają, to nie mogą, w myśl art. 129b ust. 2 pkt 1 lit. b) Prawa o ruchu drogowym, dokonywać ujawnienia i zarejestrowania czynu. Mogą tylko służyć kontroli ruchu drogowego wykonywanej przez straż gminną (miejską) w takim zakresie w jakim wyznaczony on został[/QUOTE]

W przypadku monitoringu sąd jak najbardziej ma rację. Gdyby chodziło o wykroczenie zarejestrowane przez fotoradar SM jak najbardziej ma prawo kierować wniosek o niewskazanie z art. 96&3 KW. Monitoring nie jest urządzeniem rejestrującym i stąd słuszna decyzja sądu.

Sąd w uzasadnieniu zwrócił też uwage i na to ale nie rozwijał dalej

Zgodnie z art. 17 § 3 k.p.s.w., straż gminna (miejska), jest uprawniona do złożenia wniosku o ukaranie, gdy w zakresie swego działania w tym w trakcie prowadzonych czynności wyjaśniających ujawniła wykroczenie, zaś zakres tego działania w odniesieniu do kontroli ruchu drogowego określony został w art. 129b Prawa o ruchu drogowym.

Witam, jestem nowy na forum i mam kilka pytań związanych z moją sprawą. Dnia 14 lutego 2013 r na skrzyżowaniu Fieldorfa z Ostrobramską ,zostałem sfotografowany gdy wjeżdżam na "czerwonym" świetle za linię warunkowego zatrzymania . Problem polega na tym, że w momencie wjazdu na skrzyżowanie światło zmieniło się z zielonego na żółte (mam na to świadka) Światło zmieniło się w czasie wjazdu pod sygnalizator. Dzisiaj rano po dostarczeniu mi wezwania ,stawiłem się w siedzibie SM w celu złożenia wyjaśnień. Strażnik nie chciał słuchać moich wyjaśnień , zaczął się rzucać że owo urządzenie jest nie omylne i że kara mnie nie ominie, więc automatycznie poprosiłem o skierowanie sprawy do sądu grodzkiego . Teraz moje pytanie , jakie mam szanse na sprawiedliwe rozpatrzenie sprawy ?? Dodam że nie jestem jedyną osobą poszkodowaną w taki sposób przez ten fotoradar. Są udokumentowane przypadki zdjęć zrobionych na światłach żółtym i zielonym na tym skrzyżowaniu, oraz gdy się zepsuł i robił zdjęcia wszystkim .

a ta Fieldorfa i Ostrobramska To gdzie, w Wąchocku, Wrocławiu czy w Pcimu ?

mattyah napisał:

a ta Fieldorfa i Ostrobramska To gdzie, w Wąchocku, Wrocławiu czy w Pcimu ?

Kliknij, aby rozszerzyć...

W Warszawie , sorry za nie sprecyzowanie

świeża sprawa 13 czerwiec 2013

Dla mnie dziwny wyrok. Moim zdaniem SM posiada takie uprawnienie.

możesz podpowiedzieć SM w Nysie że mogą wystapić z wnioskiem do RPO lub PG o kasacje wyroku

Może sami na to wpadną.

Sąd Rejonowy w Szczecinku miał ogólnie racje, ale szczegółowo nie miał racji



Sygn. akt V Ka 347/13
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 maja 2013 r.
Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia: SO Bogdan Lewandowski
Protokolant: sekr. sąd. Anna Andrzejewska
przy udziale oskarżyciela publicznego ---
po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2013 r. sprawę M. L. obwinionego z art. 96 § 3 kw na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Szczecinku z dnia 11 kwietnia 2013 roku sygn. akt II W 6512/12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Szczecinku do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Szczecinku, wyrokiem zaocznym z dnia 11 kwietnia 2013 roku, sygn. akt II W 6512/12, w sprawie M. L. (L.), obwinionego o to, że:

w okresie od 29.06.2012 r. do 06.09.2012 r. w S. będąc właścicielem samochodu o nr rej. (...) nie wskazał/a Straży Miejskiej w S. osoby, której w dniu 03.05.2012 r. około godziny 11:51 powierzył/a wymieniony samochód do kierowania,

to jest o czyn z art.96 § 3 k.w.,

orzekł:

I. uniewinnił M. L. od popełnienia zarzucanego mu wnioskiem o ukaranie czynu;

II. zryczałtowanymi kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Od powyższego wyroku apelację wywiódł oskarżyciel publiczny – Straż Miejska w S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Apelujący zarzucił orzeczeniu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia i mający istotny wpływ na jego treść polegający na uznaniu, iż zachowanie M. L. polegające na nie udzieleniu odpowiedzi na wezwanie Straży Miejskiej o wskazanie osoby, której obwiniony powierzył pojazd do prowadzenia we wskazanym czasie, nie stanowi wykroczenia z art.96 § 3 k.w. ze względu na fakt, iż wezwanie nie zawiera zobowiązania do wskazania komu obwiniony powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, gdy tymczasem prawidłowa ocena zebranego materiału dowodowego, a w szczególności wezwania skierowanego do obwinionego wskazuje, iż nie udzielenie odpowiedzi stanowi wykroczenie z art.96 § 3 k.w.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się zasadna o tyle, o ile prowadziła do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania niniejszej sprawy Sądowi Rejonowemu w Szczecinku do ponownego rozpoznania. Przeprowadzonego przez Sąd wnioskowania, które prowadziło do uniewinnienia obwinionego, nie można bowiem uznać za prawidłowe.

W ocenie Sądu Okręgowego, przedmiotowa sprawa nie została należycie wyjaśniona. Jej analiza, wbrew temu, co przyjął Sąd Rejonowy, prowadzi do wniosku, że ustalenia odnośnie braku sprawstwa obwinionego nie zostały poprzedzone dostatecznie wnikliwym badaniem wszystkich okoliczności sprawy, wskutek czego dokonaną ocenę zgromadzonych dowodów, w szczególności skierowanego do obwinionego przez Straż Miejską w S. pisma z dnia 16 czerwca 2012 roku należało uznać za nieprawidłową.

Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że Sąd rozpoznający sprawę uznał, że obwiniony nie został prawidłowo wezwany przez Straż Miejską w S. do udzielenia odpowiedzi, tj. wskazania komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, albowiem skierowane do niego pismo zawiera jedynie wezwanie do wskazania osoby kierującej lub użytkującej przedstawiony na fotografii pojazd.

Analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, iż w dniu 16 czerwca 2012 roku Straż Miejska w S. skierowała do M. L. pismo, tj. wezwanie do wskazania osoby, która kierowała w dniu 03 maja 2012 roku pojazdem o nr rej. (...) jakim popełniono wykroczenie polegające na przekroczeniu prędkości w S. na ul. (...). Obwiniony odebrał wskazane pismo w dniu 20 czerwca 2012 roku i nie udzielił na nie żadnej odpowiedzi. Taki stan faktyczny, jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku przyjął niewątpliwie orzekający w pierwszej instancji Sąd Rejonowy w Szczecinku.

Wskazać w sprawie należy, że wykroczenie z art. 96 §3 k.w. popełnia każdy, kto nie czyni zadość obowiązkowi wskazania na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Obowiązek taki wynika wprost z art. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym i zgodnie z treścią wskazanego przepisu spoczywa nie tylko na właścicielu, ale i na posiadaczu pojazdu, a zatem na osobie, która nie będąc właścicielem, czasowo nim włada (użytkowniku pojazdu). Oznacza on, że każda ze wskazanych wyżej osób ma obowiązek upewnienia się i zapamiętania, komu w danym czasie powierza pojazd, którym dysponuje. W konsekwencji, na możliwość przypisania przedmiotowego wykroczenia nie może mieć wpływu fakt, że sprawca nie pamięta, komu w danym dniu powierzył pojazd. Świadczy to bowiem jedynie o niedołożeniu należytej staranności wymaganej od niego jako właściciela lub posiadacza pojazdu w świetle przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono pogląd, że zaniechanie, polegające na niewykonaniu obowiązku wskazania tożsamości osoby, której powierzono pojazd, wymaga wykazania, że osoba zobowiązana posiadała taką wiedzę i odmawiała jej przekazania uprawnionemu organowi. Trzeba bowiem zauważyć, że obowiązek wynikający z art. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie dotyczy sytuacji, gdy pojazd został użyty wbrew woli i wiedzy właściciela lub posiadacza przez nieznaną osobę, co stanowi okoliczność wyłączającą odpowiedzialność z art. 96 § 3 k.w. (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2010 roku, I KZP 8/10, OSNKW 2010/9/76).

Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 78 ust. 4 wskazanej ustawy, obowiązek wskazania osoby, której został powierzony pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, powstaje tylko wówczas, gdy uprawniony organ wystąpi z takim żądaniem. Wówczas naruszenie tego obowiązku może polegać na złożeniu oświadczenia o odmowie wskazania tej osoby albo też na nieudzieleniu odpowiedzi na zadane pytanie. Jednakże w każdym wypadku po stronie osoby zobowiązanej musi istnieć świadomość żądania udzielenia takiej informacji (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2010 roku, I KZP 15/10, OSNKW 2010/10/87, R.A. Stefański, Komentarz do art.96 k.w., Lex 2011).

Wobec powyższego należy uznać, iż wezwanie uprawnionego organu skierowane do właściciela pojazdu, którym dopuszczono się wykroczenia o udzielenie informacji, tj. wskazania osoby, która kierowała tym pojazdem w oznaczonym miejscu i czasie jednoznacznie wskazuje, że chodzi o wskazanie faktycznego użytkownika pojazdu w chwili popełnienia wykroczenia. Użyte natomiast w treści takiego wezwania sformułowanie „wzywa do wskazania osoby, która kierowała oznaczonym pojazdem” należy rozumieć, w ocenie Sądu Okręgowego jako wskazanie przez właściciela lub użytkownika pojazdu osoby, której według posiadanej przez nich wiedzy powierzony został pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Czym innym natomiast jest skierowanie do właściciela lub użytkownika określonego pojazdu wezwania, z którego nie wynika jasno i jednoznacznie żądanie udzielenia informacji odnośnie tego kto kierował w danym dniu tym pojazdem. Skierowane przy tym do M. L. w dniu 16 czerwca 2012 roku wezwanie wydaje się być jak najbardziej przejrzyste i zrozumiałe, a w rezultacie nie ma wątpliwości co do tego, jakiego zachowania oczekiwała od obwinionego Straż Miejska w S.. W rezultacie nie przesądzając na obecnym etapie postępowania sądowego o ewentualnym sprawstwie obwinionego za zarzucany mu czyn z art.96 § 3 k.w., wnioskowanie Sądu Rejonowego w Szczecinku, które stało się podstawą zaskarżonego orzeczenia należy uznać za chybione.

Zdaniem Sądu, postępowanie Sądu I instancji, który dopuścił się wskazanego uchybienia mogło mieć niewątpliwie istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, co powoduje, iż nie może się ono ostać w całości.

Mając na względzie obowiązujący porządek prawny nie można także bezkrytycznie przyjąć za słuszne stanowisko Sądu pierwszej instancji, że odmowa odpowiedzi przez obwinionego na wezwanie kto kierował lub użytkował w określonym miejscu i czasie pojazd nie może rodzić po stronie M. L. odpowiedzialności za czyn z art.96 § 3 k.w., gdyż korzystał on w tym zakresie przysługującej mu ochrony prawnej.

Sąd Rejonowy w Szczecinku słusznie podkreślił, że obwiniony nie ma obowiązku dowodzenia swej niewinności, ani obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść. Samo wskazanie na żądanie uprawnionego organu, komu powierzono pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie nie przesądza jeszcze o ewentualnej odpowiedzialności wskazanej osoby za wykroczenie. Nieudzielanie jednakże odpowiedzi na takie żądanie rodzi odpowiedzialność z art.96 § 3 k.w., którego brzmienie w świetle obowiązujących przepisów jest jednoznaczne.

Z powyższego powodów zaskarżone orzeczenie na podstawie art. 437 §2 k.p.k. w zw. z art. 109 §2 k.p.s.w. podlegało uchyleniu, zaś sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu w Szczecinku do ponownego rozpoznana celem dokonania powtórnej oceny zachowania obwinionego w okresie od dnia 26 czerwca 2012 roku do dnia 06 września 2012 roku.

w Kołobrzegu już się zaczęło, albo prezydent miasta jest dalekowzroczny

Wotum nieufności dla Straży Miejskiej wyraził prezydent i zwalnia 5 strażników.
Komendant SM w Kołobrzegu: - Zrezygnujemy z fotoradaru. (sam nie wierze w to co czytam)

Ciekaw jestem gdzie cytowane tu sądy znadują obowiązek prowadzenie korespondencji listownej przez włascicieli lub posiadaczy pojazdów ze SM.
Może juz niedługo i sądy zamiast nas przesłuchiwac jako swiadków na rozprawach (teraz to może kosztowac) będą nam przysyłały listy z pytaniami.

@VelS "Może juz niedługo i sądy zamiast nas przesłuchiwac jako swiadków na rozprawach (teraz to może kosztowac) będą nam przysyłały listy z pytaniami."

Super i trzy warianty, chcesz być uniewinniony, skazany, czy świadkiem w sprawie ?:brawo:

Od likwidacji "korespondencyjnego" karania kierowców należało zacząć - tym powinni zająć się m in RPO czy PG.