Białystok, 10.05.2012
Do
Sądu Rejonowego
w Białymstoku
Wydział I Cywilny
Powód: Daniel Grabowski
zam. przy ul. ………………… .
Pozwany: Gmina Miasta Białystok
ul. Słonimska 1
15-00000
Wartość przedmiotu sporu: 425 zł
Opłata w kwocie 30 zł. została uiszczona (dowód w załączeniu)
POZEW O ZAPŁATĘ W POSTĘPOWANIU UPOMINAWCZYM
Niniejszym wnoszę o:
1. Orzeczenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, by pozwany Gmina Miasta Białystok zapłacił powodowi kwotę 425 złotych ( słownie: czterysta dwadzieścia pięć złotych) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia ??? do dnia zapłaty oraz kosztami procesu, według norm prawem przepisanych w terminie 14 dni od doręczenia nakazu, ewentualnie w tym terminie wniósł sprzeciw.
W takim wypadku wnoszę o:
2. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 425 złotych ( słownie: czterysta dwadzieścia pięć złotych ) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia ………….. do dnia zapłaty,
3. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm prawem przepisanych
4. przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność powoda
5. wydanie wyroku zaocznego pod nieobecność pozwanego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z dnia 28 lipca 2003 roku (Dz. U. z dnia 6 sierpnia 2003 r.) obowiązującego do końca kwietnia 2006 r. za wydanie karty pojazdu przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organ rejestrujący pobierał opłatę w wysokości 500 złotych.
Powód uiścił opłatę za wydanie karty pojazdu w wysokości 500 złotych (słownie: pięćset złotych). Opłata ta dotyczyła sprowadzonego przez niego pojazdu marki xxxxxxxx nr rej. BIxxxxx (VIN:xxxxxxxxxxxxxxxx ), zarejestrowany w dniu 13 stycznia 2005r.
(w tym miejscu należy wskazać numer rejestracyjny pojazdu, datę wniesienia opłaty i datę rejestracji)
Dowód:
- potwierdzenie wniesienia opłaty
Wysokość opłaty przewidzianej wskazanym na wstępie Rozporządzeniem zakwestionował Rzecznik Praw Obywatelskich i złożył on wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności tego zapisu z art. 77 ust. 4 pkt. 2, ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 17 stycznia 2006 roku (sygn. akt. 6/04) uznał, iż: „§ 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 roku w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu jest niezgodny:
- z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.);
- z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.”
W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż tak znaczne zawyżenie opłaty za wydanie karty pojazdu przekracza zakres upoważnienia zawartego w ustawie, skierowanego do organu mającego wielkość tej opłaty określić. Narusza to art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, który nakazuje wydawanie rozporządzeń, służących wykonywaniu ustaw i wyklucza przez organ wydający rozporządzenie uprawnień ustawodawcy.
Trybunał Konstytucyjny we wskazanym wyżej uzasadnieniu wyroku wskazał także, iż opłata w wysokości 500 złotych za wydanie karty pojazdu jest sprzeczna z art. 217 Konstytucji RP.
Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 stycznia 2006 roku wskazał również na potrzebę ponownego uregulowania kwestii opłat za wydanie karty pojazdu.
W oparciu o wskazanie Trybunału Konstytucyjnego w dniu 28 marca 2006 r. zostało wydane Rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa (Dz. U. z 2006 r., nr 59, poz. 421). W rozporządzeniu tym, w § 1 ust. 1 ustalono wielkość opłaty za wydanie karty pojazdu w wysokości 75 złotych. Przedmiotowe Rozporządzenie weszło w życie w dniu 15 kwietnia 2006 r.
Powód wniósł opłatę w wysokości 500 złotych za każdy samochód. Samochodów, za które wniesiona została opłata było 1. Daje to łącznie kwotę 500 złotych. Obowiązujące przepisy zmniejszyły wysokość tej opłaty do 75 złotych od samochodu. Za 1 samochód powód powinien zapłacić więc 75 zł złotych. Wynika z tego, iż kwota 425 złotych jest kwotą nienależnie uiszczoną.
Powód żąda zwrotu różnicy pomiędzy kwotą uiszczoną, a kwotą wynikającą z przepisów obowiązującego prawa.
Pismem z dnia 10.04.2012- powód wezwał pozwaną Gminę do zwrotu kwoty w wysokości 425 zł.
Dowód:
- wezwanie wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru
Pozwana Gmina we wskazanym w wezwaniu terminie odmówił zwrotu opłaty.
Zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym przedmiotowe opłaty pobierane są przez Starostę i stanowią dochód powiatu, w związku z czym zasądzenie dochodzonej kwoty od Gminy Białystok z tytułu obowiązku zwrotu nienależnie uiszczonych opłat jest zasadne.
Dochodzenie roszczenia i wydanie nakazu zapłaty w trybie postępowania upominawczego jest w świetle art. 498 kpc uzasadnione. Zgodnie z art. 498 § 1 kpc, nakaz zapłaty wydaje się jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego, a w innych sprawach, jeżeli przepis szczególny tak stanowi.
Dochodzone roszczenie jest niewątpliwie roszczeniem pieniężnym a istnienie roszczenia i jego wysokość zostało należycie udowodnione dołączonymi do pozwu dokumentami.
W niniejszej sprawie roszczenie jest w pełni zasadne, a okoliczności sprawy nie budzą wątpliwości, wykazane bowiem są dokumentami – dowodami wpłat, a zasadność roszczenia wynika z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Mając na uwadze powyższe wnoszę jak na wstępie.
Załączniki:
- dowód opłaty
- odpis pozwu i załączników
- dowód wniesionej opłaty
