hmmm.... dobry tok myślenia lecz bardziej myślałem o czymś takim....
Powód nie wykazał właściwymi dokumentami nabycia wierzytelności przypadającej od pozwanego ani jej źródła czy wysokości. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na tej stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne (wyrok SN z dnia 17.12.1996 r., sygn. akt I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/poz. 76). Zgodnie z umową przelewu wierzytelności, w ramach której powód miał nabyć pakiet wierzytelności A i B – wyciąg z umowy sprzedaży wierzytelności. Wedle wskazań złożonego wyciągu w pkt 2.3 i 2.4 strony postanowiły, że przeniesienie wierzytelności objętych pakietem A i B nastąpi z dniem dokonania przez obecnego powoda pełnej płatności, zaś w terminie przypadającym nie później niż 14 dni roboczych od dnia przeniesienia pakietu wierzytelności A i B strony umowy podpiszą aneksy, w których wskażą między innymi ostateczny skład i wartość pakietu wierzytelności na dzień przeniesienia wierzytelności, które będą uwzględniały zmiany w składzie od dnia 1 kwietnia 2011 roku do dnia poprzedzającego dzień przeniesienia włącznie. Ponadto powód w ramach umowy, do której przystąpił, przyjął na siebie obowiązek, że jako nabywca wierzytelności objętych pakietem A i B dochodząc na drodze sądowej roszczeń z nich wynikających ma obowiązek przedstawić dowód przejścia wierzytelności objętych umową.
Jedyne dowody, jakie przedstawił powód to wyciąg z umowy cesji, zgodnie z którą nabył od Kredyt Banku bliżej nieokreślone wierzytelności oraz wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego z dnia 31 maja 2011 roku. Powód nie złożył powoływanych w wyciągu z umowy dokumentów, z mocy których nabył wierzytelność przypadającą od pozwanego.
Zgodnie z umową przeniesienie wierzytelności miało nastąpić po dokonaniu pełnej płatności. W sprawie nie zostało wykazane, że taka płatność nastąpiła. Następnie strony umowy miały sporządzić aneks, który miał potwierdzać skład i wartość pakietu wierzytelności i tego dokumentu powód również nie przedstawił. Dołączona do pozwu umowa kredytu nr ............... jest jedynie kserokopią, bez poświadczenia jej zgodności z oryginałem. Nawet zakładając ze został złożony oryginał tejże umowy, że źródło zobowiązania powoda jest niezaprzeczalne, to w dalszej kolejności wątpliwości budzi nabycie wierzytelności w tej wysokości. Powód jako podmiot profesjonalny miał bowiem obowiązek przedstawić aneks do umowy, który by potwierdzał skład wierzytelności i jej wartość, a dodatkowo również źródło i podstawy zobowiązania pozwanego.
Dowodem, jaki przedstawił powód był wyciąg z załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności, z którego wynikała jedynie rzekoma wysokość zadłużenia pozwanego na dzień 31 maja 2011 roku. Dokument ten został podpisany przez asystenta ds. wierzytelności detalicznych i nie był aneksem do umowy, który miały sporządzić strony. Zatem jest to dokument prywatny, z którego nie wynika jasno, że przedmiotem zbycia była wierzytelność Kredyt Banku w stosunku do pozwanego, jaka była jej wysokość po uiszczeniu pełnej płatności.
Więc stan zadłużenia wedle tego wskazania był inny od objętego pozwem. Ani powołany wyciąg, ani żaden dokument złożony i powołany przez powoda nie dokumentuje naliczonych odsetek, nie wiadomo od jakiej kwoty zostały naliczone, za jaki okres i jaka była podstawa ich uwzględnienia.
Zatem uregulowany w art. 509 k.c. przelew wierzytelności należy do czynności prawnych rozporządzających, bowiem przenosi na nabywcę wierzytelność przysługującą zbywcy, tj. prawo podmiotowe wierzyciela do żądania od dłużnika świadczenia zgodnie z art. 353 k.c.. Więc warunkiem skutecznej cesji wierzytelności jest istnienie tego prawa. Aby wierzytelność mogła być przedmiotem przelewu, musi być w dostateczny sposób zindywidualizowana poprzez dokładne określenie stosunku zobowiązaniowego, z którego wynika, czyli że oznaczenie wierzytelności to wskazanie stron tego stosunku, świadczenia oraz przedmiotu świadczenia. Elementy te w momencie zawierania umowy przelewu powinny być oznaczone lub przynajmniej oznaczalne. Natomiast do chwili przejścia wierzytelności z majątku zbywcy do majątku nabywcy winno nastąpić dokładne sprecyzowanie pozostałych elementów stosunku zobowiązaniowego, w ramach którego istnieje zbywana wierzytelność (wyrok SN z dnia 11 maja 1999 r., III CKN 423/99, Biul. SN 2000, nr 1, s. 1).
