art. 1. § 1. Przepisy ustawy stosuje się w zakresie:
1)
zapobiegania i zwalczania demoralizacji - w stosunku do osób, które nie ukończyły lat 18,
2)
postępowania w sprawach o czyny karalne - w stosunku do osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły lat 17,
§ 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) "nieletnich" - rozumie się przez to osoby, o których mowa w § 1,
2)
"czynie karalnym" - rozumie się przez to czyn zabroniony przez ustawę jako:
a) przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo
b) wykroczenie określone w art. 51, 62 (1), 69, 74, 76, 85, 87, 119, 122, 124, 133 lub 143 Kodeksu wykroczeń.
oraz art 2
Art. 2. Przewidziane w ustawie działania podejmuje się w wypadkach, gdy nieletni wykazuje
przejawy demoralizacji lub dopuści się czynu karalnego.
Wyraźnie w mojej ocenie nieletni odpowiada tylko za wykroczenia wyliczone w przepisie, a za pozostałe jeżeli w ogóle można mówić o "odpowiedzialności" w takim przypadku, tylko gdy są one przejawem demoralizacji.
Dodatkowo "Czynem karalnym jest czyn zabroniony przez ustawę jako przestępstwo (art. 1 k.k.), czyli zbrodnia albo występek, przestępstwo skarbowe (art. 2 k.k.s.) oraz 11 wykroczeń (...) Odpowiedzialność za pozostałe wykroczenia może nastąpić tylko w ramach przypisania nieletniemu przejawu demoralizacji i tym samym może uzasadniać potrzebę wszczęcia postępowania przez sędziego rodzinnego." Górecki P., Stachowiak S., Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich. Komentarz., Oficyna, 2007
kk_kw napisał:
Mylisz się. Popełnienie czynu zabronionego jest zawsze przejawem demoralizacji.
W związku z powyższym nie zgodzę z takim twierdzeniem, chociaż w praktyce pewnie najczęściej oznacza przejaw demoralizacji, to skoro ustawodawca wyraźnie wskazał w art. 2 ustawy podstawy wszczęcia postępowania jakim są popełnienie czynu karalnego ( przestępstwo oraz wskazane wykroczenia ) oraz demoralizacje nieletniego, która jest przesłanką ocenną, nie można twierdzić że zawsze popełnienie wykroczenia nie będącego czynem karalnym na gruncie tejże ustawy stanowi przejaw demoralizacji gdyż o tym decyduje sąd, który może uznać że był to jednorazowy wybryk niezwiązany z ową demoralizacją i w tym kierunku obok oczywiście sprawstwa owego wykroczenia prowadzone jest postępowania. W przypadku wymienionych wykroczeń wystarczy tylko ustalenie czy nieletni się ich dopuścił.
i niestety dyrektor mojego gimnazjum się o tym dowiedział... 
Teraz chce mnie pozwać do sądu, jakie mogą być konsekwencje mojego czynu? 
