Przede wszystkim trzeba wiedzieć, że podatek od wynagrodzeń (Lohnsteuer), który zatrzymuje pracodawca i odprowadza do Finanzamt-u jest podatkiem dochodowym, którego stawki obowiązują wszystkich; także tych, którzy mają inne źródła dochodów, jak np. Gewerbe (działalność gospodarcza), wolny zawód (np. lekarz z prywatną praktyką lub adwokat pracujący na własny rachunek). Ten Lohnsteuer, czyli podatek od wynagrodzenia, zatrzymywany i odprowadzany przez pracodawcę, jest niczym innym, jak przedpłatą na podatek dochodowy, jaki obowiązany jest zapłacić podatnik od przychodów za cały rok, w którym te przychody osiągnął. Klasa podatkowa, według której pracodawca zatrzymuje i odprowadza miesięcznie podatek pracownika, nie ma wpływu na wysokość podatku, który ostatecznie wyliczony będzie po zakończeniu roku; klasy podatkowe wyznaczają tylko i wyłącznie, ile podatku Lohnsteuer zatrzymać i odprowadzić ma pracodawca; przy gupie III stawka zatrzymywanego i odprowadzanego za pracownika podatku jest najniższa. Po zakończeniu roku podatkowego wiadomo ile pracownik zarobił brutto za cały rok. I od tej zarobionej przez cały minony rok wylicza się podatek, którego wysokość odczytuje się z tabel podatkowych. Sąd dwie tabele: tzw. Grundtabelle (tabela podstawowa) i Splittingtabelle (tabela różnicująca). Podatek wg. Grundtabelle jest wyższy i płacą go wszyscy ci, którzy nie żyją w związku małżeńskim lub żyją w separacji. Natomiast Splittingtabelle, to ta korzystniejsza tabela (stawki podatku są w niej niższe), z której korzystają podatnicy żyjący w faktycznym (bez separacji) związku małżeńskim. Podstawę opodatkowania, czyli zarobek brutto za cały podatkowy rok, pomniejsza się o kwotę wolną od podatku, o tzw. Werbungskosten, czyli wydatki związane z zarobkowaniem (np. koszty dojazdów, koszty Twojego samochodu, jeśli dojeżdżasz nim do pracy w odpowiedniej procentowej części z tym związanej itp.), a także tzw. Sonderausgaben (wydatki szczególne; np. składki ubezpieczeniowe, udział pracownika w składkach socjalnych itp), oraz tzw. "aussergewoenliche Belastungen", czyli nadzwyczajne losowe obciążenia; wydatki na leczenie dziecka lub najbliższej osoby. Od wyliczonego w ten sposób podatku odejmuje się te kwoty, które zatrzymał i odprowadził do Finanzamt-u pracodawca. Dopiero po tym wyliczeniu wychodzi, czy suma zatrzymana tytułem Lohnsteuer (podatek od wynagrodzenia) przywyższa ten podatek, który pracownik powinien ostatecznie zapłacić; jeśli tak, to Finanzamt zwraca nadpłacony podatek. Jeśli zaś suma zatrzymanego i odprowadzonego przez pracodawcę podatku Lohnsteuer była za mała, wówczas pracownik musi Finanzamt-owi dopłacić. Trudno powiedzieć, czy mając Twoją grupę podatkową III dostaniesz zwrot jakiejś kwoty podatku, czy też bądziesz musiał coś dopłacić. W każdym razie możesz zobaczyć w internecie te tabele podatkowe (Einkommensteuertabelle 2013 Grundtabelle i Splittingtabelle) i wyliczyć sobie przewidywany podatek, czyli: sumo brutto, minus wolna od podatku kwota, minus ewentualne koszty związane z pracą, minus te dalsze, o których napisałem wyżej, a następnie odczytać z odpowiedniej tabeli roczny podatek od kwoty, która wyszła po tych odjęciach (pamiętaj: Grundtabelle-samotni, a Splittingtabelle żonaci żyjący faktycznie w związkach; conajmniej jeden dzień w danym roku podatkowym(!)). Oczywiście, nie uwzględniłem i nie omówiłem tu dokładnie samych tych odliczeń od brutta, które powodują zmniejszenie podatku; np. alimenty itd. (w każdym razie zbieraj wszystkie kwity!!!) Chodziło mi o samą zasadę liczenia.