Sąd orzekając obowiązek w trybie art. 72 par. 2 kk ma obowiązek zawsze określić termin realizacji tego zobowiązania, albowiem obowiązek ten jest stricte związany ze środkami probacyjnymi. Sąd nie może nałożyć tego obowiązku orzekając np. bezwzględną karę pw. co jasno wskazuje art. 72 par. 1 kk
Marika, nie zgodzę się z Tobą, iż
[cytat:3j7ceakp]Sąd, po upływie terminu na jaki ustalił wykonanie obowiązku, może przedłużyc termin jego wykonania. Za podstawę prawną przyjmuje tutaj art. 74 par.1 kk[/cytat:3j7ceakp]
i wydaję mi się, iż gdyby na takie postanowienie złożyć zażalenie (mam na myśli samą kwestię tylko przedłużenia terminu do wykonania obowiązku na mocy art. 74/1 kk), to sąd wyższej instancji przychyliłby się, albowiem przepis ten stosuje się w momencie tylko samego orzekania o tym obowiązku, co wynika wprost z jego literalnego zapisu,
[cytat:3j7ceakp]Czas i sposób wykonania nałożonych obowiązków wymienionych w art. 72 sąd określa po wysłuchaniu skazanego[/cytat:3j7ceakp]
a nie w dalszym etapie, kiedy obowiązek ten już jest ustanowiony na konkretny termin i skazany chce wydłużenia tego terminu. Nadto należy tutaj zauważyć, iż obowiązek naprawienia szkody w trybie art. 72 par. 2 może zostać ustanowiony tylko na etapie wydawania wyroku, a nie już w okresie samej próby o czym w sposób jasny mówi przepis art. właśnie 74. par. 2 kk, [cytat:3j7ceakp] (…) sąd, wobec skazanego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, może w okresie próby ustanawiać, rozszerzać lub zmieniać obowiązki wymienione w art. 72 § 1 pkt 3-8, (…)[/cytat:3j7ceakp]
Nie ma tutaj mowy o obowiązku określonym w art. 72/2 kk. Przepis ten też nie jest tutaj bez znaczenia, albowiem w swojej treści także odnosi się do art. 72/2 kk, wyłączając go całkowicie poza możliwość modyfikacji.
[cytat:3j7ceakp](...), sąd, wobec skazanego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, może w okresie próby ustanawiać, rozszerzać lub zmieniać obowiązki wymienione w art. 72 § 1 pkt 3-8 albo od wykonania nałożonych obowiązków zwolnić, z wyjątkiem obowiązku wymienionego w art. 72 § 2, (...)[/cytat:3j7ceakp]
Jak pisałem wyżej, orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, czy to jako środka karnego, czy jako warunku probacyjnego rodzi skutki cywilnoprawne i w przypadku warunku porbacyjnego, kiedy obowiązek nie jest wykonany w terminie, to pokrzywdzony właśnie może dochodzić swoich roszczeń na drodze cywilnej, np. inicjując postępowanie komornicze. W momencie wydłużania tego okresu jest tego pozbawiony, albowiem orzeczenie w części dot. zobowiązania nie nabiera mocy wykonawczej, co niepotrzebnie wpływa na przewlekłość postępowania.
Rzeczywiście trzeba jednak przyznać, iż problem poruszany tutaj jest dyskusyjny, na tyle, iż w tej kwestii swoje zdanie wyrażał nawet SN w Uchwale z 24 maja 2005 roku (sygn. akt I KZP 17/05) uznając, iż jest możliwe stosowanie art. 74/1 kk przy orzeczonym już obowiązku na mocy art. 72/2 kk, ale tylko w takiej sytuacji kiedy termin nie został w ogóle określony i wtedy rzeczywiście sąd postanowienie już na etapie postępowania wykonawczego i na mocy art. 74/1 kk określa termin realizacji.
[cytat:3j7ceakp] Na marginesie dodać należy, iż nieorzeczenie w wyroku o czasie i sposobie wykonania nałożonych na podstawie art. 72 k.k. obowiązków jest wprawdzie wadliwe, ale nie dyskwalifikuje całego orzeczenia, nawet jeśliby się ono w takim kształcie uprawomocniło. Zasadnie w swym wniosku Prokurator wskazał, że określenie tych elementów jest możliwe w postępowaniu wykonawczym, w trybie określonym przepisami art. 178 § 1 k.k.w., przy wykorzystaniu dyspozycji art. 74 § 1 k.k….”[/cytat:3j7ceakp]
W kwestii art. 24 kkw to ma on zastosowanie tylko na etapie wykonawczym.
- skan pisma z sądy na życzenie prześlę szanownym kolegom na maila 
