Jeżeli chodzi o kwestię robienia tatuaży w więzieniu, to nie zawsze taka decyzja wynika z uciążliwości więziennej nudy. Należy na ten aspekt spojrzec przez pryzmat właściwości tatuażu. Po pierwsze tatuaż wykonywany jest na ciele- ciało w warunkach izolacyjnych ma znaczenie wyjątkowe - w wyniku deprywacji bodźców zewnętrzynch i wewnętrznych stanowi obiekt eksperymentów. To nie tylko cwiczenie sprawności fizycznej czy samoagresja ale też tatuaże.Wzbogacają one zakres związanych z ciałem doznań. Przy tym mają wpływ na wygląd zewnętrzny, służą do zaspokojenia potrzeby imponowania ooczeniu. Wiadomo,że siła i wygląd mają decydujące znaczenie w hierarchii więziennej.
Poza tym - tatuaż jest trwały - to co w realiach więziennych jest zmienne,gdzie ograniczona jest prywatnośc życia, swoboda decydowania o sobie etc...wytwarza się silna potrzeba posiadania i tu tatuaż odgrywa istotną rolę w zaspokojeniu tej potrzeby ponieważ cechuje się prywatnością i trwałością a przez to jest niemożliwy do utracenia.
I w końcu - tatuaż jest widoczny - pozwala na komunikację interpersonalną w tych skrajnych,pejoratywnych warunkach. Symboliczne, niezrozumiałe dla niewtajemniczonych znaki na ciele przekazują różne treści. Ma to szczególne znaczenie wśród gryspujących.
Za pośrednictwem tatuaży więźniowie komunikują się miedzy sobą, prezentuja własne cele i normy, określaja pozycję w strukturze grupowej.
To z psychologicznego punktu widzenia na ten temat,dla zrozumienia motywacji więziennego tatuażu
