W odpowiedzi na Pana wniosek o udostępnienie informacji publicznej, przesłany pocztą elektroniczną (mailem) w dniu 5 lipca 2010 r. – informuję, że Ministerstwo Sprawiedliwości nie opracowywało „wskazówek dotyczących rozwiązania zadań egzaminacyjnych” z poszczególnych części egzaminu radcowskiego, który odbył się w dniach od 29 czerwca do 2 lipca 2010 r.
Kryteria oceny rozwiązania każdego z zadań z części drugiej do piątej egzaminu radcowskiego określone są w art. 365 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 365 ust. 2 ustawy, oceny rozwiązania każdego z zadań egzaminu radcowskiego dokonują niezależnie od siebie dwaj egzaminatorzy z dziedzin prawa, których dotyczy praca pisemna, jeden spośród wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, drugi spośród wskazanych przez Krajową Radę Radców Prawnych. Ustawa określa, że egzaminatorzy przy ocenie prac biorą pod uwagę w szczególności zachowanie wymogów formalnych, właściwość zastosowanych przepisów prawa i umiejętność ich interpretacji, poprawność zaproponowanego przez zdającego sposobu rozstrzygnięcia problemu z uwzględnieniem interesu strony, którą zgodnie z zadaniem reprezentuje.
Ustawa o radcach prawnych w art. 365 ust. 3 i 4 przewiduje, że każdy z egzaminatorów sprawdzających pracę pisemną wystawia ocenę cząstkową i sporządza pisemne uzasadnienie wystawionej oceny cząstkowej i przekazuje je niezwłocznie przewodniczącemu komisji egzaminacyjnej, który załącza wszystkie uzasadnienia ocen cząstkowych dotyczące prac zdającego do protokołu z przebiegu egzaminu radcowskiego. Ostateczną ocenę z pracy pisemnej danego zadania z części od drugiej do piątej egzaminu radcowskiego stanowi średnia ocen cząstkowych przyznanych przez każdego z egzaminatorów.
Pozytywny wynik z egzaminu radcowskiego otrzymuje zdający, który z każdej części egzaminu radcowskiego otrzymał ocenę pozytywną (art. 366 ust. 1 ustawy o radcach prawnych).