Egzamin radcowski 2011

  • Autor wątku Autor wątku ann_torun
  • Data rozpoczęcia Data rozpoczęcia
Status
Ten wątek został zamknięty.
Chociaż sądzę, ze dla prof. Ł. również i nadchodzace wybory mało znaczą. W kontekście oceny naszych skarg, of course
 
Neffra napisał:
Chociaż sądzę, ze dla prof. Ł. również i nadchodzace wybory mało znaczą. W kontekście oceny naszych skarg, of course

No akurat o profesora Łaszczycę byłbym na Twoim miejscu spokojny, nie wydaje mi się aby był on szczególnie surowy - na kolokwium z prawa adm. był zawsze uznawany za lżejszego egzaminatora niż prof. Martysz...
 
Neffra napisał:
Chociaż sądzę, ze dla prof. Ł. również i nadchodzace wybory mało znaczą. W kontekście oceny naszych skarg, of course

Na pewno. Ale akurat ten Egzaminujący dysponuje szerokim spojrzeniem na całokształt i cieszę się, że w tym roku znalazł się w komisji. Nie wierzę, żeby oblał kogoś tylko za to, że w jego skardze brak było zarzutu, którego wymagały wytyczne. A w zeszłym roku, czytając niektóre uzasadnienia ocen, to ręce opadały... Ja rozumiem, że to my tutaj się dobijamy do zawodu i nasze prace, sporządzane w warunkach egzaminacyjnych, dalekie są od doskonałości. Ale też od Egzaminatorów należałoby wymagać jakiejś staranności, a nie argumentacji, polegającej w znakomitej części na przytoczeniu wytycznych ministerstwa.

BTW - boski_jurysto, ja to rozumiem, ale nigdy nie wiadomo kto czyta to forum, a nie wiem czy wpis tej treści jak wyżej, nie może czasem podziałać trochę rozsierdzająco (znam takie przypadki z praktyki). Może w naszym wspólnym interesie (nie wiem, w której komisji byłeś, ale zapewne komisje katowickie też się spotkają, żeby ustalić wspólne stanowisko co do prac) byłoby pominięcie tego?
 
Ostatnia edycja:
karne pkt II wyroku:
-błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia skutkujący odstąpieniem od wymierzenia kary oskarżonemu za czyn opisany w pkt. 2 wyroku w oparciu o przepis art. 216par.3kk gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje na jego sprawstwo czynu określonego w art.216 par 1kk
W uzasadnieniu m.in:
-obrona konieczna,
- wyraźna różnica wieku pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym
-
 
Ja akurat jestem u sędziego z WSA, u którego miałam praktyki...
Nie mam nic do Tego Egazminujacego :) a nawet lubie bardzo :) serio, serio
ale jakoś wydaje mi się, ze jest bardziej teoretykiem, niż praktykiem, chociaż w sumie w SKO też orzeka.
Sędzia WSA moze patrzec o tyle przychylniej, że wie z nawyku, jak by taką "kwiniętą" skargę rozstrzygnął - czyli uwzględnił :)
Ale może się mylę
 
Rambubu__ napisał:
Może w naszym wspólnym interesie (nie wiem, w której komisji byłeś, ale zapewne komisje katowickie też się spotkają, żeby ustalić wspólne stanowisko co do prac) byłoby pominięcie tego?
Ok, kończymy wątek
 
W takim razie, kończąc ekshibicjonizm wrzucam swoje zarzuty z karnego:

Działając w imieniu mojego Mandanta - pełnomocnictwo z dowodem
uiszczenia opłaty skarbowej w aktach sprawy - niniejszym zaskarżam w całości, na
niekorzyść oskarżonego, wyrok Sądu Rejonowego we Włodawie z dnia 12 maja
2011r. (sygn. akt II K 130/10), doręczony ustanowionemu pełnomocnikowi
oskarżyciela prywatnego w dniu 03 czerwca 2011 roku.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucam:
1. co do pkt 1 wyroku:
· na podstawie art. 438 pkt 2) k.p.k., obrazę przepisów postępowania,
która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 167 k.p.k. poprzez jego
niezastosowanie i nieprzeprowadzenie przez Sąd Rejonowy z urzędu
dowodu z przesłuchania nowo ujawnionego świadka w sytuacji, gdy
wzajemne zeznania oskarżonego oraz świadków Zenona Białego i
Albina Czerwonego pozostają we wzajemnej sprzeczności oraz w
sprzeczności z zeznaniami mojego Mandanta, a dopiero postępowanie
dowodowe przeprowadzone na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011r.
ujawniło nowego świadka, którego zeznania mogą w jednoznaczny
sposób rozstrzygnąć czy w dniu 09 września 2010r. oskarżony Jan
Milczek przebywał we Włodawie, czy w Kraśniku, a nadto zarzucam,
· na podstawie art 438 pkt 2) k.p.k., obrazę przepisów postępowania,
która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 i art. 410 k.p.k.
poprzez a priori przyjęcie, iż z fakt pozostawania świadka Aldony
Wołek w związku małżeńskim z oskarżycielem prywatnym stanowi
dostateczną podstawę do przyjęcia, iż zeznania małżonka nie są
wiarygodne i w konsekwencji odrzucenie tych zeznań oraz uznanie
ich za niewiarygodne, co stanowi przejaw dowolnej, a nie swobodnej
oceny dowodów, a nadto zarzucam,
· na podstawie art 438 pkt 2) k.p.k., obrazę przepisów postępowania,
która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 4, 7, 424 §1 pkt 1)
k.p.k. poprzez przemilczenie w uzasadnieniu okoliczności, iż
oskarżony i świadek A. Czerwony pozostają w bliskich stosunkach
natury koleżeńskiej, co powinno znaleźć odpowiednie
odzwierciedlenie przy ocenie wierygodności świadka A. Czerwonego,
a nadto zarzucam,
· na podstawie art 438 pkt 2) k.p.k., obrazę przepisów postępowania,
która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 172 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k., polegającą na zaniechaniu konfrontacji świadków Z.
Białego i A. Czerwonego, co do ustalenia okoliczności, czy
oskarżony i świadek Z. Biały mogli przebywać w dniu 09 września
2010r. w Kraśniku, gdy te zeznania wykluczają się wzajemnie, które
to zaniechanie co doprowadziło w konsekwencji Sąd do błędnego
uznania, że zeznania te są zgodne i nie pozostają w sprzeczności;
2. co do pkt 2 wyroku, na podstawie art. 438 pkt 2) k.p.k., obrazę przepisów
postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 4, 410, 424 §1 i
§2 k.p.k, w drodze nie uwzględnienia w opisie zachowania oskarżonego, iż
poza używaniem słów wulgarnych i wyzwisk równocześnie zbliżał się do
oskarżyciela prywatnego z zaciśniętymi pięściami, co w połączeniu z
ustaleniem, iż zachodząc oskrżycielowi prywatnemu drogę uniemożliwiając
wyminięcie go, czym wzbudził uzasadniony lęk dokonania kolejnego
pobicia, co w rezultacie doprowadziło do błędnego przyjęcia, iż zachowanie
oskarżyciela prywatnego wyczerpało znamiona "ekwiwalentnej retorsji" i
umożliwiło odstąpienie od wymierzenia kary na podstawie art. 216 § 3 KK;
3. co do pkt 3 wyroku, na podstawie art. 438 pkt) 1 k.p.k., obrazę przepisów
prawa materialnego - art. 5 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w
sprawach karnych (tj. Dz.U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) poprzez
zasądzenie od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty w
wysokości 20,00 zł, co stanowi niewłaściwą opłatę, gdyż art. 5 rzeczonej
ustawy ściśle i precyzyjnie określa wysokość tej opłaty na kwotę 30,00 zł;
4. co do pkt 4 wyroku, na podstawie art. 438 pkt) 1 k.p.k., obrazę przepisów
prawa materialnego - art. 631 k.p.k. poprzez obciążenie oskarżyciela
posiłkowego kosztami procesu w całości, podczas gdy art. 631 k.p.k.
przewiduje wyłącznie możliwość częściowego obciążenia oskarżonego
kosztami poniesionymi przez oskarżyciela prywatnego, a nadto zarzucam
bezpodstawne obciążenie oskarżyciela kosztami obrony w wysokościu
1.400,00 zł brutto, gdy w sposób ewidentny przekraczają one określone w
rozporządzeniu ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w
sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U. 2002, Nr 163, poz. 1348
ze zm.) stawki minimalne;
Biorąc powyższe pod uwagę, a nadto mając na względzie regułę ne peius wyrażoną w art. 454 § 1 k.p.k., wnoszę o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w
całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od
oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego obowiązku zwrotu kosztów procesu
według norm przepisanych.

Co do pkt 3 w uzasadnieniu poruszyłem kwestię gravamenu:
Naruszenie wyroku w pkt 3 wyroku stanowi oczywistą obrazę prawa
materialnego poprzez wymierzenie (w formie finansowej) dolegliwości
oskarżonemu za popełniony czyn zabroniony. Prawidłowym jest wymierzenie
przedmiotowej opłaty w wysokości wyższej, co - być może - skłoni oskarżonego do
poprawy w przyszłości jego zachowania, choćby w obawie przed konsekwencjami
fiskalnymi swoich czynów.
 
Ostatnia edycja:
Tak się zastanawiam nad konfrontacją świadków. Bez większego zastanowienia, napisałem w apelacji, że konfrontacja powinna być przeprowadzona pomiędzy oskarżycielem prywatnym a świadkiem Białym.

Po egzaminie miałem wątpliwości, czy można dokonać takiej konfrontacji, ale chyba jest to dopuszczalne. Na pewno można konfrontować świadka z oskarżonym. To czemu nie z oskarżycielem, którego zeznania też stanowią dowód w sprawie.

Bo tak na prawdę, to należy założyć, że świadek Biały i Czerwony są w zmowie z oskarżonym. Wprawdzie moje doświadczenie ze spraw karnych z sali rozpraw ograniczone jest do książek Grishama i seriali prawniczych, ale co da konfrontacja Białego z Czerwonym? Jakieś rozbieżności w ich zeznaniach były, ale oni sobie "wygładzą" swoją wersję na oczach sądu. Sąd zapyta świadków, jak to było, czy spali na dole w domku, czy na górze. No i Biały powie, drogi Panie Albinie przecież spaliśmy z oskarżonym na górze, na co A. Czerwony odpowie "ach tak, faktycznie, teraz sobie przypominam". Skutkiem tego ich zeznania staną się spójne i sąd uzna je za jeszcze bardziej wiarygodne.

Jakoś nie widzę sensu w konfrontacji świadków, którzy są w zmowie i kłamią. A co innego, jakby skonfrontować Białego z oskarżycielem. W końcu oskarżyciel twierdzi, że Biały siedział na ławce i pił winko w czasie zajście objętego drugim zarzutem. Taka konfrontacja mogłaby wiele wnieść. Oskarżyciel wskazałby np. na ubiór Białego, że w ten wieczór miał na sobie koszulkę z napisem "Lech Poznań jest najlepszym klubem w Polsce" i Biały, wiedząc, że każdy wie, że taką koszulkę nosi, pękłby przed sądem i sprawa rozwiązana.
 
w karnym zarzuca się rażące naruszenie prawa jeśli mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, a nie mające wpływ - bo to dopiero podlega ocenie
 
po_egz napisał:
Sąd zapyta świadków, jak to było, czy spali na dole w domku, czy na górze. No i Biały powie, drogi Panie Albinie przecież spaliśmy z oskarżonym na górze, na co A. Czerwony odpowie "ach tak, faktycznie, teraz sobie przypominam". Skutkiem tego ich zeznania staną się spójne i sąd uzna je za jeszcze bardziej wiarygodne.

Jak dla mnie świadek, co sobie "nagle" przypomina jakieś fakty podczas konfrontacji z drugim świadkiem nie ma pełnej wiarygodności, ale to oczywiście rzecz do oceny Sądu w ramach swobody - zarzut przynajmniej jest, fajnie wygląda i trzyma się kupy, co do skuteczności w rzeczywistości to zapewne masz rację, choć sędziowie mają często poważne wątpliwości, gdy zeznania są idealnie zbieżne i lubią sobie podociekać i często świadkowie się gubią :D

Raz prowadziłem konfrontację(mojego) świadka ze stroną (przeciwnikiem) (ale w cywilu) - każdy pozostał przy swojej wersji i konfrontacja nic nie dała
 
Toledo napisał:
w karnym zarzuca się rażące naruszenie prawa jeśli mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, a nie mające wpływ - bo to dopiero podlega ocenie

Tylko że art. 438 kpk mówi wyraźnie o obrazie przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia, a rażącym naruszeniu prawa mówią przepisy o kasacji (523 kpk)
 
po_egz napisał:
Tylko że art. 438 kpk mówi wyraźnie o obrazie przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia, a rażącym naruszeniu prawa mówią przepisy o kasacji (523 kpk)

nie chodzi mi o zwrot rażące :-) tylko o to, że w większości widzę w treści zarzutów "miało wpływ" - a w mojej ocenie winno byc raczej "mogło mieć wpływ - tak jak właśnie napisałeś.
 
KANTapli napisał:
Jak dla mnie świadek, co sobie "nagle" przypomina jakieś fakty podczas konfrontacji z drugim świadkiem nie ma pełnej wiarygodności, ale to oczywiście rzecz do oceny Sądu w ramach swobody - zarzut przynajmniej jest, fajnie wygląda i trzyma się kupy, co do skuteczności w rzeczywistości to zapewne masz rację, choć sędziowie mają często poważne wątpliwości, gdy zeznania są idealnie zbieżne i lubią sobie podociekać i często świadkowie się gubią :D

Raz prowadziłem konfrontację(mojego) świadka ze stroną (przeciwnikiem) (ale w cywilu) - każdy pozostał przy swojej wersji i konfrontacja nic nie dała

Tylko że sąd będzie musiałby wydać postanowienie o przeprowadzeniu dowodu, wezwać świadków itd. Mieliby masę czasu by jakoś na tyle uzgodnić zeznania, by wyjść z wytłumaczeniem, dlaczego się pomylili. Bo prawda jest taka, że to my (czyli pełnomocnik, za którego się podpisaliśmy) popełnił błąd, bo trzeba było na bieżąco dopytywać świadków. Ale oczywiście sam zarzut braku konfrontacji, w jakiejkolwiek konfiguracji, jest jak najbardziej wskazany. Tylko pewnie i tak by nic nie zmienił
 
Toledo napisał:
nie chodzi mi o zwrot rażące :-) tylko o to, że w większości widzę w treści zarzutów "miało wpływ" - a w mojej ocenie winno byc raczej "mogło mieć wpływ - tak jak właśnie napisałeś.

To nie są wprawdzie moje zarzuty, ale już bez przesady. Jak wykażesz, że coś "miało wpływ", to to jest coś więcej niż tylko "mogło mieć wpływ". Wszystkie zdarzenia, które mają wpływ, są zdarzeniami, które mogą mieć wpływ, a nie wszystkie zdarzenia, które mogą mieć wpływ, mają wpływ.
 
UMOWA SPRZEDAŻY UDZIAŁÓW
Zawarta w dniu 17 czerwca 2011 roku w Warszawie, pomiędzy:
1) "CARGO" Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie, ul. Zdana 18, 02-555
Warszawa, wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Sądu Rejonowego dla Warszawy -
Śródmieścia pod numerem KRS 000001256, NIP: 566-344-654, kapitał zakładowy
w całości wpłacony 25.000.000 zł (słownie: dwadzieścia pięć milionów złotych),
zarząd w składzie: Tomasz Maliniak - Prezes Zarządu, Jan Kowalski - Wiceprezes
Zarządu, Adam Nowak - Członek Zarządu,
reprezentowana w niniejszej umowie przez:
Przewodniczącego Rady Nadzorczej Łukasza Ubożaka na podstawie uchwały Rady
Nadzorczej z dnia 16 czerwca 2011 roku
zwaną w dalszej cześci niniejszej umowy również jako Sprzedający

oraz

2) Adamem Nowakiem zamieszkałym w Warszawie, ul. Karbońska 15, 02-345
Warszawa, legitymującym się dowodem osobistym serii ASD454454, PESEL:
79020609818, pozostającym w związku małżeńskim z Jadwigą Nowak
zwanym w dalszej części niniejszej umowy również jako Kupujący

§ 1
Oświadczenia stron
1. Sprzedający oświadcza, że:
(a) posiada 250 udziałów o wartości nominalnej 150 zł każdy udział i łącznej
wartości nominalnej 37.500 zł w kapitale zakładowym spółki działającej pod firmą
"Trans-port" Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, przy ulicy Zdanej 20 (02-555
Warszawa), wpisanej do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego
pod numerem KRS: 0000003546, NIP: 837653234, kapitał zakładowy 50.000 zł, w
dalszej części niniejszej Umowy określanych jako Udziały,

(b) w dniu 16 czerwca 2011 roku Rada Nadzorcza Sprzedającego podjęła
jednogłośną uchwałę w obecności wszystkich jej członków o wyrażeniu zgody na
zawarcie niniejszej umowy i upoważniła jej przewodniczącego Łukasza Ubożaka do
jej zawarcia na warunkach określonych w uchwale,

(c) w dniu 16 czerwca 2011 roku Zarząd spółki "Trans-port" Sp. z o.o.
wyraził w zgodę (w formie podpisów notarialnie poświadczonych) na zbycie przez
Sprzedającego dowolnej osobie trzeciej, dowolnej ilości udziałów w jej kapitale
zakładowym przez Sprzedającego,

(d) w dniu 16 czerwca 2011 r. wszyscy pozostali wspólnicy spółki
"Trans-port" Sp. z o.o. złożyli oświadczenie o rezygnacji z przysługującego im
prawa pierszeństwa zakupu Udziałów,

(e) udziały są w całości opłacone oraz wolne od jakichkolwiek praw i
roszczeń osób trzecich, w szczególności Udziały nie są przedmiotem jakiegokolwiek
postępowania sądowego, administracyjnego bądź egzekucyjnego a Sprzedającemu
przysługuje pełne prawo do dysponowania nimi z wyłączeniem wszelkich osób
trzecich,

2. Kupujący oświadcza, że:

(a) pozostaje od dnia 1 stycznia 2010 roku w związku małżeńskim z Jadwigą
Nowak,

(b) żadnych umów małżeńskich nie zawierał,

(c) w dniu 16 czerwca 2011 roku, jego żona Jadwiga Nowak złożyła
oświadczenie o wyrażeniu zgody na kupno udziałów na warunkch niżej określonych
do ich majątku wspólnego w formie podpisów notarialnie poświadczonych
zawierające również oświadczenie o wyrażeniu zgody na zaspokojenie ewentualnych
roszczeń Sprzedającego z tytułu zapłaty ceny sprzedaży z ich majątku wspólnego,

(e) w dniu 16 czerwca 2011 roku, jego żona Jadwiga Nowak złożyła
oświadczenie o wyrażeniu zgody na zawarcie umowy zastawu na rzeczy wchodzącej
do ich majątku dorobkowego - samochodzie AUDI Q7 w formie podpisów
notarialnie poświadczonych.

§ 2
Sprzedaż
1. Niniejszym Sprzedający oświadcza, że Sprzedaje a Kupujący oświadcza,
że kupuje Udziały ze środków pochodzących z jego majątku wspólnego
małżeńskiego na warunkach i zasadach niżej określonych.
2. Strony postanawiają, że Kupujący nabywa uprawnienia związane z udziałami
w tym prawo do udziału w zysku za cały rok 2011 z chwilą zawarcia niniejszej
umowy.
3. Strony postanawiają, że cena sprzedaży wynosi 150.000 zł (słownie: sto
pięćdziesiąt tysięcy złotych) i płatna będzie przelewem na poniższy rachunek
bankowy w terminie 30 dni od zawarcia niniejszej umowy.
23 2345 7784 3493 0000 0000 0000 3324 34

§ 3
Pozostałe postanowienia
1. Sprzedający niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 dni od
zawarcia niniejszej umowy zawiadomi pisemnie "Trans-port" Sp. z o.o. o fakcie
zawarcia niniejszej umowy i przejściu udziałów na Kupującego.

§ 4
Zabezpieczenie zapłaty ceny sprzedaży - zastaw
1. Niniejszym w celu zabezpieczenia wierzytelności Sprzedającego wobec
Kupującego z tytułu zapłaty ceny sprzedaży w wysokości 150.000 zł (dalej
Wierzytelność) Kupujący ustanawia na rzecz Sprzedającego, stosownie do
postanowień art. 306 i nast. kodeksu cywilnego zastaw na samochodzie marki
AUDI Q7 o numerach rejestracyjnych WLX 67125, nr nadwozia:
WL0647382737GXC.
2. Strony zgodnie oświadczają, że przedmiot zastawu został wydany
Sprzedającemu w dniu wczorajszym wraz z kompletem dokumentów i dwoma
kompletami kluczyków.
3. Sprzedający zobowiązuje się zachować przedmiot zastawu w stanie nie
pogorszonym.
4. Sprzedający zobowiązuje się zwrócić Kupującemu przedmiot zastawu
najpóźniej w następnym dniu po dokonaniu przez Kupującego płatności kwoty
150.000 zł.
5. Za każdy dzień zwłoki w zwrocie przedmiotu zastawu, Kupującemu
przysługuje wobec Sprzedającego prawo naliczenia kary umownej w wysokości
2000 zł (słownie: dwóch tysięcy złotych).

§ 5
Postanowienia końcowe
1. Niniejsza umowa sporządzona została w dwóch jednobrzmiących
egzemplarzach, po jednym dla każdej ze stron.
2. Wszelkie zmiany niniejszej umowy wymagają dla swej ważności formy
pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi.
3. Wszelkie spory wynikłe na tle niniejszej umowy rozpatrywane będą przez
własciwy rzeczowo Sąd w Warszawie.

Lista załączników:
(a) uchwała Rady Nadzorczej Sprzedającego z dnia 16 czerwca 2011 roku,
(b) oświadczenie Zarządu spółki "Trans-port" Sp. z o. o. o wyrażeniu zgody
na zbycie udziałów (podpis notarialnie poświadczony),
(c) oświadczenia wspólników spółki "Trans-port" Sp. z o.o. o rezygnacji z
przysługującego im prawa pierwszeństwa,
(d) oświadczenie żony Kupującego z dnia 16 czerwca 2011 roku (podpis
notarialnie poświadczony),
(e) odpis z KRS Sprzedającego,
(f) odpis z KRS spółki "Trans-port" Sp. z o.o.

Łukasz Ubożak Adam Nowak
________________________ _________________________
Za Sprzedającego Za Kupującego

Podpisy zostały notarialnie poświadczone.



Co o tym sądzicie ?
 
dla mnie gitara, a za pomysl z rezygnacją z prawa pierwszenstwa, choc w kluczu jest ponoc warunkowa, to jeszcze powinni Ci ocenę podnieść:) Ps. mam taką samą koncepcję:) Trza się pocieszyć:)
 
Generalnie ładnie, przejrzyście, a co do wybrania formy bezwarunkowej na skutek założenia, że zawczasu wspólnicy złożyli oświadczenie o rezygnacji z prawa pierwszeństwa, to dyskusja toczy się od 2 tygodni.

Moim zdaniem ten zabieg jest dość ryzykowny, bo naraża na zarzut poczynienia założenia sprzecznego z nałożonymi zadaniami, acz za spryt bym nie oblewał osobiście - wszystko w głowach komisji.
 
Status
Ten wątek został zamknięty.
Powrót
Góra