Egzamin radcowski 2011

podkop_kreta napisał:

z 3 ręki, a nawet 4 ale z Warszawy, dowiedziałam się co następuje:

1. na cywilu trzeba było skarżyć tylko pkt 3 wyroku i koszty - jednak większość skarżyła tez pkt 1, ale to raczej będzie też przechodzić;
2. na karnym każdy popisał co innego...
3. na adminie trzeba było iść w procesowe;
4. na umowie najpewniej kwestia reprezentacji była kluczowa.[/QUOTE]
czyli zła reprez to ndst tak???????

Kliknij, aby rozszerzyć...

szemas napisał:

Jeśli uchwała o powołaniu pełnomocnika była nieważna (bo w niewłaściwej formie), to pełnomocnika nie było, a jak nie było pełnomocnika, to cała umowa jest do bani...można tak argumentować. Z drugiej strony to tylko lapsus w załączniku i wcale nie świadczy o tym, że w rzeczywistości nie było prawidłowo podjętej uchwały o powołaniu pełnomocnika...trzeba było przygotować umowę, a nie załączniki. Pocieszam się trochę, ale mam gigantyczne obawy...

Kliknij, aby rozszerzyć...

podkop_kreta napisał:

ja bym tego nie czytała jako automat do ndst...
nie traćmy ducha

Kliknij, aby rozszerzyć...

puerto napisał:

To moze wrzućcie na luz, a nie piszecie ciągle to samo.. nic juz się nie zmieni.
Sam nie wiem czy zdam, czy nie, mam tyle pierdół popisanych, ale zaczyna mnie to smieszyć.
Czym jest niezdany egzamin w stosunku do wieczności.

Kliknij, aby rozszerzyć...

szemas napisał:

Jeśli uchwała o powołaniu pełnomocnika była nieważna (bo w niewłaściwej formie), to pełnomocnika nie było, a jak nie było pełnomocnika, to cała umowa jest do bani...można tak argumentować. Z drugiej strony to tylko lapsus w załączniku i wcale nie świadczy o tym, że w rzeczywistości nie było prawidłowo podjętej uchwały o powołaniu pełnomocnika...trzeba było przygotować umowę, a nie załączniki. Pocieszam się trochę, ale mam gigantyczne obawy...

Kliknij, aby rozszerzyć...

biedna_ja napisał:

a co powiesz jak ma sie zarząd. Bo pomrocznosć mnie dopadłą i zrobiłąm takiego byka ze szok....usprawiedliwienia nie ma jest tylko litość sprawdzających

Kliknij, aby rozszerzyć...

igciu napisał:

dobra administratywiści wybitni, macie tu podstawową linię obrony zarzutów 7,77 itp oraz 28.2 Pr Bud. Skopało się formatowanie, ale poprawiać już mi się nie chce.


1. Wyrok NSA z dnia 25 września 2007 r. w sprawie II OSK 1241/06

W przedmiotowej sprawie organy administracji obu instancji odmówiły wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, uznając, że wnioskodawcy pozbawieni byli statusu strony w tym postępowaniu. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylił decyzję organów administracji w tym zakresie. Na skutek skargi kasacyjnej, sprawę rozpoznał Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - SNSA prof. zw. dr hab. Roman Hauser (b. Prezes NSA), SNSA Maria Czapska – Górnikiewicz, SNSA Jerzy Stelmasiak.

W przedmiotowym wyroku NSA uznał badanie statusu strony w postępowaniu z wniosku o wznowienie postępowania za dopuszczalne i konieczne, zaś wskazując na uchynienia, których dopuściły się w sprawie administracyjnej organy obu instancji, wskazał na art. art. 7, 8 i 77 kpa, wskazując m.in., że:

Przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie było ustalenie kręgu stron w postępowaniu o pozwolenie na budowę (…) wszczętego na wniosek Stanisława S. i Leszka K. w celu rozważenia wznowienia postępowania w sprawie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W związku z tym, w postępowaniu sądowym Wojewódzki Sąd Administracyjny miał za zadanie skontrolować, czy organ administracji drugiej instancji zasadnie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, który odmówił wznowienia postępowania w sprawie, uznając, iż skarżący Andrzej L. nie posiada przymiotu strony postępowania. (…) Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji z dnia 24 marca 2005 r. ograniczył się jedynie do przytoczenia treści art. 28 k.p.a. i art. 28 ust. 2 pr.bud., a następnie arbitralnie stwierdził, iż „Andrzej L. nie jest właścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania planowanego obiektu”, nie wyjaśniając, na jakich przepisach prawa opierał się organ, rozstrzygając o braku podstaw do wznowienia postępowania w sprawie. Takie postępowanie organu narusza podstawowe zasady ogólne postępowania administracyjnego, na czele z zasadą prawdy obiektywnej, zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, a także z zasadą przekonywania. (…) Zdaniem Sądu drugiej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny, uchylając obie decyzje i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, powinien był ograniczyć się do wskazania naruszenia zasad postępowania administracyjnego, tj. art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a. przez organy obu instancji i wskazania, co do dalszego postępowania [podkreślenia własne].

2. Wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2003. w sprawie II SA/Gd 579/00

W przedmiotowej sprawie organy administracji obu instancji odmówiły wznowienia postępowania, uznając, że podmiot wnoszący o wznowienie nie był stroną tegoż postępowania. Wyrok NSA w pełni potwierdza zasadność merytoryczną i skuteczność zarzucania naruszenia przez organy administracji w takiej sprawie art. art. 7, 77, 80 oraz 107 par. 3 kpa.

NSA wskazał m.in., że: Składając wniosek o wznowienie postępowania skarżący powoływał się na naruszenie jego interesu prawnego w związku z niekorzystnym oddziaływaniem zamierzonej inwestycji na jego nieruchomość. W związku z powyższym rzeczą organów w postępowaniu wznowieniowym było ustalenie, czy taka uciążliwość istnieje i czy może ona negatywnie oddziaływać na nieruchomość skarżącego, gdyż tylko w takim przypadku skarżącemu przysługiwałby przymiot strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i w konsekwencji dalszej legitymacja do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawiart. 145 § 1 pkt 4e k.p.a. Organy administracyjne z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 k.p.a. uchybiły temu obowiązkowi ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że skarżący, którego działka nie sąsiaduje bezpośrednio z nieruchomością inwestora nie ma interesu prawnego do udziału w niniejszym postępowaniu. [podkreślenie własne].

3. Wyrok NSA z dnia 5 października 2007 r. w sprawie I OSK 1406/06

W przedmiotowej sprawie, po wydaniu ostatecznej decyzji administracyjnej o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego, strona, która złożyła wniosek w tym zakresie wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który skargę uwzględnił, wskazując, że Nieustalenie stron postępowania uzasadnia ponadto zarzut naruszenia art. 10, 28, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd pierwszej instancji uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c p.p.s.a. (I SA/Wa 569/05).

Na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez organ administracji, NSA w/w wyrok uchylił . Naczelny Sąd Administracyjny nie zakwestionował formalnej poprawności wyroku WSA, który wskazał na naruszenie art. art. 10, 28, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa. W przedmiotowej sprawie to NSA uznał, że podmiot wnoszący o wznowienie postępowania administracyjnego pozbawiony był statusu strony w postępowaniu administracyjnym, którego wznowienia żądał. NSA wskazał, że: D. [wnosząca o zwnowienie – uwaga własna], będąca spadkobierczynią właściciela wywłaszczonej nieruchomości, nie miała przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją o odmowie wznowienia postępowania. Nie można było zatem przyjąć, iż jej nieuczestniczenie w tym postępowaniu stanowiło okoliczność dającą podstawę wznowienia postępowania administracyjnego. Już to ustalenie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku.

4. Wyrok NSA z dnia 8 lutego 2011 r. w sprawie II OSK 259/10

W przedmiotowej sprawie organy administracji obu instancji odmówiły wznowienia postępowania, uznając, że podmiot wnoszący o wznowienie nie był stroną tegoż postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, zaś NSA oddalił skargę kasacyjną potwierdzając dopuszczalność badania legitymacji osoby wnoszącej o wznowienie i wskazał:

Mając na uwadze wymienione zarzuty skargi kasacyjnej po pierwsze stwierdzić trzeba, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał, iż w myśl art. 149 § 3 k.p.a. odmowa wznowienia postępowania administracyjnego następuje w drodze decyzji wtedy gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne. Takie rozstrzygnięcie z przyczyn podmiotowych (dotyczących podmiotu, który żąda wznowienia postępowania administracyjnego) jest właściwe zawsze wtedy, gdy żądanie takie złoży podmiot nie będący stroną w sprawie, a okoliczność ta jest oczywista. Przy czym - jak zasadnie wywiódł Sąd pierwszej instancji - odmowa statusu strony musi mieć za podstawę przepis art. 28 k.p.a. a ten przepis stanowi, że stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub prawa dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Organ administracji prowadzący postępowanie obowiązany jest zawsze ustalić, kto ma w danej sprawie interes prawny lub obowiązek [podkreślenia własne].

5. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie VII SA/Wa 284/08

Rozpatrując skargę na decyzję w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, wydanej po ustaleniu przez organ administracji, że wnoszący wniosek w tym zakresie pozbawiony był statusu strony w postępowaniu, którego wniosek o wznowienie dotyczył, WSA wskazał:

Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, 77 § 1 Kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, ponieważ Wojewoda [...] orzekający w niniejszej sprawie nie wykazał w postępowaniu administracyjnym w sposób jednoznaczny, że decyzja o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W. nie wkracza w sferę praw i obowiązków właścicieli działki nr ewid. [...] dla której jest prowadzona Księga Wieczysta KW (…) Wymienione wyżej zasady ogóle Kodeksu postępowania administracyjnego [art. 6, 7, 10, 77, 80 kpa – uwaga własna] wiążą również organy administracyjne orzekające w sprawach prowadzonych w trybach nadzwyczajnych, tj. w trybie stwierdzenia nieważności, wznowienia i zmiany decyzji ostatecznych.

6. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. w sprawie VII SA/Wa 122/09

Rozpatrując skargę na decyzję w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, wydanej po ustaleniu przez organ administracji, że wnoszący wniosek w tym zakresie pozbawiony był statusu strony w postępowaniu, którego wniosek o wznowienie dotyczył, WSA wskazał:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zapadły z naruszeniem art. 149 § 3 k.p.a. oraz art. 28 i 7, 77 § 1 k.p.a.(...)

Organy obu instancji błędnie ograniczyły się do zbadania interesu prawnego przez pryzmat jedynie przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, w którym to przepisie jest mowa o obszarze oddziaływania obiektu. Organy te winny bowiem ocenić przymiot strony wyżej wymienionych również z punktu widzenia art. 28 k.p.a. Dodatkowo wskazania wymaga, że w postępowaniach nadzwyczajnych (wznowieniowym, nieważnościowym) organ prowadzący postępowanie winien na nowo ustalić krąg podmiotów uprawnionych do występowania w takim postępowaniu w roli strony. W ugruntowanym już orzecznictwie sądowoadministracyjnym niejednokrotnie wskazywano, że w postępowaniu o wznowienie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę krąg podmiotów ustala się na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 28 k.p.a. Organy administracyjne winny mieć na względzie, że krąg stron biorących udział w postępowaniu nadzwyczajnym nie zawsze pokrywa się z kręgiem podmiotów biorących udział w postępowaniu zwykłym. Organy rozpoznają bowiem nową sprawę w stosunku do załatwionej decyzją ostateczną, która to stanowi przedmiot nowego postępowania.

Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżący w sąsiedztwie przedmiotowej wieży nadawczej posiadają nie tylko jedną działkę nr [...], na którą wskazały organy obu instancji, lecz także inne działki (jeszcze trzynaście), w tym zabudowane. Ponadto w decyzji organów obu instancji nie wynika dlaczego jedynie działka nr [...], jako stanowiąca grunty orne i pastwiska trwałe, była brana pod uwagę przy ocenie interesu prawnego skarżących. Z akt sprawy wynika, że działka ta nie jest działką, która położona jest najbliżej wieży nadawczej, ponieważ to działka nr [...] należąca do skarżących położona jest bliżej wieży i w odróżnieniu od działki nr [...] znajdują się na niej użytki rolne zabudowane. W związku z powyższym postępowanie organów obu instancji w tym zakresie należy uznać za niewystarczające, a zatem przeprowadzone z naruszenie podstawowej zasady Kodeksu postępowania administracyjnego, a mianowicie zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w m.in. w art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. [podkreślenia własne].

7. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie VII SA/Wa 1662/06

W przedmiotowej sprawie WSA wskazał, że wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 par. 1 pkt 4 kpa jest dopuszczane wyłącznie, gdy wnosi o to strona postępowania, którego wniosek dotyczy. W treści uzasadnienia wskazano, że:

Funkcjonowanie przedmiotowej inwestycji nie powoduje ograniczeń w zakresie dysponowania nieruchomością skarżących, a ich subiektywne odczucie o naruszenie ich interesów (nie mających charakteru interesu prawnego) nie dawało podstaw do uznania ich za stronę postępowania w świetle art. 28 kpa. Bez spełnienia tej przesłanki postępowanie nie mogło być wznowione, gdyż tylko wniosek spełniający wymogi wskazanych wyżej przepisów powoduje, że postanowienie o wznowieniu ma podstawę prawne [podkreślenie własne].

8. Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie II SA/Gd 129/08

W przedmiotowej sprawie WSA w Gdańsku wskazał, że:

Przy ocenie legitymacji skarżącego do uczestniczenia w postępowaniu w charakterze strony organy winny się odwołać do przepisu art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowania albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. (...)

W toku przedmiotowego postępowania administracyjnego skarżący J. T. podnosił, że jest właścicielem działki gruntu stanowiącej fragment nieruchomości, przez którą przebiega przedmiotowy rów. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie pozostawiał zatem wątpliwości, co do okoliczności, czy skarżący jest właścicielem działki gruntu, stanowiącej fragment przedmiotowego rowu. Wątpliwości tych organy obu instancji nie wyjaśniły naruszając przepisy art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. [podkreślenie własne].

Kliknij, aby rozszerzyć...

biedna_ja napisał:

POMÓŻ TYM KTO MA BŁĄD W REPREZENTACJI (zarząd wpisany)!!!! na odwołanie co iść muszą

Kliknij, aby rozszerzyć...

igciu napisał:

A co oni rączek i Lexa nie mają?! Zamiast tu biadolić i psychologizować, niech kopią, drążą i walczą...

Kliknij, aby rozszerzyć...