Na podstawie art. 368 § 1 pkt 2 kpc Sądowi Rejonowemu zarzucam:
1) naruszenie przepisów postępowania tj, art. 89 kpc w poprzez dopuszczenie do
działania w sprawie jako pełnomocnika pozwanego osoby nienależycie umocowanej,
co skutkuje nieważnością pstępowania z art. 379 pkt 2 kpc.
Ponadto działając z ostrożności procesowej, w interesie swojego mocodawcy,
Sądowi Rejonowemu zarzucam:
1) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik
rozstrzygnięcia tj.
- art. 233 § 1 kpc poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, poprzez
wyprowadzenie z zebranego materiału dowodowego tj. opini biegłego mgr inż
Krzysztofa Maliniaka wniosków niezgodnych z zasadami logiki i doświadczenia
życiowego, w konsekwencji ustalenie, że powódka w aktywny sposób pozbawiła się
możności uniknięcia wypadku, zaniedbała zasady utrzymania bezpiecznego odstępu
od omijanego pojazdu, podczas gdy opinia ta jest wewnętrznie sprzeczna i
pozbawiona podstaw prawnyc oraz faktycznych, na co wskazywała powódka w
piśmie procesowym z dnia 2 kwietnia 2010 r., co doprowadziło do niewyjasnienia
istotnych okoliczności sprawy;
-art. 233 § 1 poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i
pominięcie ustalaniu okoliczności faktycznych zeznań biegłego mgr inż Krzysztofa
Maliniaka złozonych na rozprawie w dniu 12 maja 2010 r., w których stwierdził, że
bezpośrednią lub jedyną przyczyną wypadku mogło być niewłaściwe zachowanie
pozwanego;
- art. 230 kpc poprzez jego zastosowanie i uznanie ustaleń wskazanych w opinii mgr
inż Krzysztofa Maliniaka, gdyż nie była kwestionowana przez zadną ze stron,
podczas gdy powódka kwestionowała wartośc dowodowa opinii w piśmie
procesowym z dnia 2 kwietnia 2010 r.;
- art. 299 kpc w zw. z art. 232 kpc poprzez niezarządzenie przesłuchania powódki w
--------------------------------------------
Kod: 803 Strona 2 z 8
charakterze stony podczas gdy pozstały niewyjaśnione okoliczności, w
szczególności, czy powódka dysponowała bezwarunkową lub warunkową
możliwością uniknięcia wypadku oraz kwestie w jakiej odlegości od powódki
nastapiło otwarcie drzwi samochodu przez pozwanego;
2) naruszenie przepisów prawa materialnego mogących mieć istotne znaczenie dla
wyniku sprawy:
- tj. art 362 kc w zw. z art. 361 §1 kc poprzez błedną wykładnię i niewłaściwe
zastosowanie, polegającego na przyjęciu, że zachwoanie powódki obiektywnie
prawidłowe pozostaje w związku przyczynowym w powstaniu wypadku i uzasadnia
zmniejszenie wysokości odszkodowania;
- art. 445 kc poprzez niewłaściwe zastosowanie i nieprzyznanie zadośćuczynienia
powódce w wysokości adekwatnej do doznanej krzywdy, podczas gdy z zebranego
materiłau dowodowego, w szczgólności opinii biegłego dr nuk med. Mateusza
Łękotka oraz zeznan świadka Władysława homara wynika, że w swietle doznanej
przez powdke krzywdy zasadnym jest przyznanie jej zadośćuczynienia w pełnej
wysokości.
co tym sądzicie, juz kiedys wklajałam
i tam Sąd zasądził za małe zadośćuczynienie, wtedy SSA podniosła zarzut 445 kc przez jego niezastosowanie, bowiem zasądzone zadośćuczynienie nie można nazwać odpowiednim, o którym mowa w tym przepisie (jakoś tak)