Może do dyskusji coś wniesie Postanowienie z dnia 17 marca 2009 roku Sądu Rejonowego w Zamościu w VII Wydziale Grodzkim (Sygn. akt VII W 223/09)
http://www.zamosc.sr.gov.pl/userfiles/file/VII W 223-09.pdf
<<
Sąd Rejonowy w Zamościu w VII Wydziale Grodzkim
w składzie:
Przewodniczący: Asesor sądowy Aleksandra Rusin - Batko
Protokolant: sekr. sąd. Anna Karchut
Oskarżyciel posiłkowy z Komendy Miejskiej Policji w Zamościu Janusz Lichota
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17 marca 2009 roku w Zamościu sprawy Pawła S………..
obwinionego o wykroczenie z art. 97 k.w.
z urzędu
w przedmiocie umorzenia postępowania
na podstawie art. 62§2 k.p.w. w zw. z art. 5§1 pkt 2 k.p.w. postanawia:
1. umorzyć postępowanie wobec Pawła S………. obwinionego o to, że:
I. w dniu 2 lutego 2009 roku o godz. 12.30 w B………. pow. zamojskiego jako posiadacz samochodu osobowego m-ki Skoda Oktawia nr rej. ………. będąc do tego zobowiązanym na żądanie uprawionego organu nie wskazał komu w dniu …………. roku o godz. …… powierzył wymieniony pojazd do używania;
II. w miejscu i czasie jak w punkcie pierwszym jako posiadacz samochodu osobowego m-ki Audi A8 nr rej. ……… będąc do tego zobowiązanym na żądanie uprawionego organu nie wskazał komu w dniu ……………. roku o godz. ……. powierzył wymieniony pojazd do używania;, tj. o czyny z art. 97 k.w. w zw. z art. 78 ust. 4 Prawo o ruchu drogowym.
2. Ustalić, że koszty postępowania ponosi Skarb państwa.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 23 lutego 2009 roku Posterunek Policji w Szczebrzeszynie domagał się ukarania Pawła S…………… za to, że
I. w dniu 2 lutego 2009 roku o godz. 12.30 w B……….. pow. zamojskiego jako posiadacz samochodu osobowego m-ki Skoda Oktawia nr rej. ……….. będąc do tego zobowiązanym na żądanie uprawionego organu nie wskazał komu w dniu ………… roku o godz. ……. powierzył wymieniony pojazd do używania;
II. w miejscu i czasie jak w punkcie pierwszym jako posiadacz samochodu osobowego m-ki Audi A8 nr rej. ………… będąc do tego zobowiązanym na żądanie uprawionego organu nie wskazał komu w dniu ……………. roku o godz. ……. powierzył wymieniony pojazd do używania;, tj. za czyny z art. 97 k.w. w zw. z art. 78 ust. 4 Prawo o ruchu drogowym.
Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:
Z materiału zgromadzonego w toku czynności wyjaśniających wynika, że czyn obwinionego nie wyczerpuje znamion wykroczenia określonego w art. 97 k.w.
Stosownie do art. 62§2 zd. 2 k.p.w., w razie stwierdzenia okoliczności wyłączających orzekanie po wszczęciu postępowania, sąd wydaje postanowienie o jego umorzeniu, a jeżeli rozpoczęto już przewód sądowy – wyrok o umorzeniu postępowania. W myśl zaś art. 5§1 pkt 2 k.p.w., nie wszczyna się postępowania a wszczęte umarza, gdy czyn nie zawiera znamion wykroczenia albo ustawa stanowi, iż sprawca nie popełnia wykroczenia. Stosownie do art. 97 k.w., grzywny do 3000 złotych albo karze nagany podlega ten, kto wykracza przeciwko innym przepisom o bezpieczeństwie lub o porządku ruchu na drogach publicznych. W literaturze przedmiotu wskazuje się, iż przedmiotem ochrony określonym w tym przepisie jest porządek i bezpieczeństwo ruchu na drogach publicznych (por. Kodeks wykroczeń. Komentarz, pod red. Marka Mozgawy, Warszawa 2007, s. 343 i n.). Dla bytu wykroczenia określonego w art. 97 k.w. konieczne jest zatem naruszenie innych, niż określone w Kodeksie wykroczeń, przepisów regulujących bezpieczeństwo lub porządek ruchu na drogach publicznych. Nie można natomiast tracić z pola widzenia okoliczności, iż nie wszystkie przepisy zawarte w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005r., nr 108, poz. 908 ze zm.) dotyczą bezpośrednio bezpieczeństwa lub porządku ruchu na drogach publicznych.
Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż zachowanie zarzucone obwinionemu - polegające na tym, że jako posiadacz samochodów osobowych, będąc do tego zobowiązanym, nie wskazał na żądanie uprawionego organu komu je powierzył – chociaż co do zasady pozostaje w sprzeczności dyspozycją art. 78 ust. 4 powołanej wyżej ustawy Prawo o ruchu drogowym - to nie może wyczerpywać znamion wykroczenia określonego w art. 97 k.w., gdyż narusza przepis który nie dotyczy bezpieczeństwa lub porządku ruchu na drogach publicznych.
Ostatecznie należy zauważyć, iż jak wynika z protokołu przesłuchania obwinionego z dnia 2 lutego 2009 roku, wskazał on Dariusza S………... , Leszka D………., Piotra S…………. i Stanisława K…… jako osoby, które mogły kierować przedmiotowymi pojazdami samochodowymi w dniach opisanych we wniosku o ukaranie. Jednocześnie należy zauważyć, iż żaden przepis powołanej wyżej ustawy Prawo o ruchu drogowym nie nakłada na właściciela, ani też posiadacza pojazdu obowiązku w postaci prowadzenia ewidencji osób korzystających z danego pojazdu, co czyni utrudnionym (zwłaszcza w dużym przedsiębiorstwie produkcyjnym) ustalenie po upływie znacznego okresu czasu konkretnej osoby korzystającej określonego dania i o określonej godzinie z tego pojazdu.
Mając na uwadze wszystkie te okoliczności należało, na podstawie powołanych przepisów orzec, jak wyżej.
>>
Z treści tego postanowienia wynika, że zarzut naruszenia przez właściciela pojazdu art.97 k.w. jest jakby chybiony.
