Prawo stałego pobytu (R2R)
/.../
W związku z przyznaniem uprawnień do otrzymywania zasiłków socjalnych (patrz poniżej), kraje, jakie przystąpiły do Unii Europejskiej w 2004 roku, podzielone zostały na dwie grupy:
Kraje A2: Malta i Cypr.
Kraje A8: Czechy, Estonia, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska, Słowenia i Słowacja.
/.../
Wszyscy obywatele wyszczególnionych powyżej krajów mają prawo do swobodnego przemieszczania się po terytorium krajów członkowskich. Jak przedstawione zostanie później, obywatele krajów A8 są uprawnieni do podejmowania pracy na terenie Wielkiej Brytanii, jednak, w przeciwieństwie do obywateli innych krajów członkowskich UE, zobowiązani są zgłosić zatrudnienie, podczas gdy obywatele Rumunii i Bułgarii muszą być pracownikami ‘autoryzowanymi’.
Ponieważ rząd Wielkiej Brytanii uznał, że HRT nie będzie wystarczającą metodą prewencji, prawo zostało zmienione, a 1 maja 2004 wprowadzono prawo stałego pobytu.
W konsekwencji, wszelkie wytyczne odnoszące się do uprawnień zasiłkowych zostały zmienione tak, aby nowe przepisy nabrały mocy prawnej.
Od 1 maja 2004 roku uznaje się, że osoby, które mają prawa do stałego pobytu, nie są objęte prawem zwyczajowego pobytu na terenie Wielkiej Brytanii, Irlandii i Wspólnego Obszaru Podróżowania (CTA).
(CTA) składa się z Channel Islands i Isle of Man
Oznacza to, że jeżeli dana osoba nie posiada prawa pobytu zwyczajowego, określa się ją mianem ‘osoby z zagranicy’ (PFA). W przypadku PFA uważa się, że kwota odnosząca się do uprawnień zasiłkowych wynosi ‘zero’.