Nawet jednak w razie zaistnienia takich okoliczności wyłączających możliwość zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a więc wyłączających możliwość uwzględnienia podstawowego żądania skargi na bezczynność, bądź przewlekłe prowadzenie postępowania, konieczne jest rozstrzygnięcie przez Sąd, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wynika to bowiem z zestawienia przepisów p.p.s.a. wprowadzonych ustawami: z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 6/2011 poz.18 ), z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz.U. Nr 34/2011 poz. 173) i z dnia 25 marca 2011 r. o zmianie p.p.s.a. (Dz.U. Nr 76/2011 poz. 409 ) - z przepisami kodeksu cywilnego dotyczącymi odszkodowania za niewydanie orzeczenia lub decyzji (art. 417¹ § 3 kc). Zgodnie bowiem z tym ostatnim przepisem, jeżeli szkoda została wyrządzona przez niewydanie orzeczenia lub decyzji, gdy obowiązek ich wydania przewiduje przepis prawa, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem niewydania orzeczenia lub decyzji, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Wspomniane stwierdzenie stanowiące prejudykat w sprawie o odszkodowanie opartej na treści art. 417¹ § 3 kc, może wynikać między innymi z wyroku rozstrzygającego na podstawie art. 149 p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Aby możliwość uzyskania takiego stwierdzenia była realna, konieczne jest istnienie możliwości orzeczenia o tym czy bezczynność, bądź przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa również wtedy, gdy organ, przed rozpoznaniem skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, usunął bezczynność lub przewlekłość, załatwiając sprawę przez wydanie aktu, bądź dokonanie czynności. Z powyższych wywodów wynika ponadto, że w przedstawionej sytuacji aktualne jest również rozstrzyganie na wniosek strony bądź z urzędu, o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 2 p.p.s.a.).
