Rezygnacja z usługi Pobieraczek bez konieczności zapłaty

CZĘŚĆ XI
Nie można także zgodzić się z twierdzeniami Wspólników, iż o braku możliwości
wprowadzenia stosowanych przez nich reklam w błąd przesądzać miałoby zamieszczenie
stosownych informacji w Regulaminie świadczenia usług. Wskazać przede wszystkim należy, iż
tekst Regulaminu jest dostępny jedynie poprzez „kliknięcie” linka skutkującego wyświetleniem
jego treści. Już z tego powodu uznać należy, iż znajdujące się tam informacje posiadają słabszą
24 J
możliwość oddziaływania na wyobrażenie konsumenta o treści zawieranej umowy niż przekaz, z
którym się bezpośrednio styka, to jest przekaz wynikający z eksponowanych reklam. Fakt
zamieszczenia w Regulaminie prawdziwych informacji nie zmienia naganności praktyk
opisanych w punkcie I sentencji decyzji, ponieważ ujawniają się one na innym etapie
kontraktowani – etapie przedkontraktowym.
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż biorąc pod uwagę sposób prezentacji
produktu, którego dotyczy zarzucana przedsiębiorcom praktyka rynkowa (art. 4 ust. 5 uopnpr),
nie ma podstaw do twierdzenia aby podważał on zasadność stwierdzenia, iż reklama stosowana
przez przedsiębiorców wprowadzała konsumentów w błąd. Jak zostało opisane powyżej, analiza
reklam używanych przez Wspólników jednoznacznie wskazywała na możliwość korzystania ze
świadczonych przez nich usług przez okres 10 dni za darmo i na próbę. Przedsiębiorcy mieli
możliwość skorygowania tego przekazu za pomocą jasnych i wyraźnych komunikatów czego
jednak nie dokonali. Nie można bowiem uznać za wystarczający komunikat określony jako
„Informacja dla klientów”, gdyż jego treść, zdaniem Prezesa Urzędu, raczej umacnia przekaz
reklamowy niż jemu zaprzecza.
Wobec powyższego, w ocenie Prezesa Urzędu, zachodzą przesłanki uzasadniające
uznanie opisanych powyżej działań Wspólników Eller Service s.c. za nieuczciwą praktykę
rynkową wprowadzającą w błąd. Działanie to, przybierające postać reklamy wprowadzającej
konsumentów w błąd co do bezpłatności świadczonych usług w okresie 10 dni od dnia zawarcia
umowy oraz co do okresu, na jaki umowa zostaje zawarta, powoduje podejmowanie przez
przeciętnych konsumentów decyzji zawarcia umowy o świadczenie usług, których, jak wynika ze
zgromadzonych w toku postępowania skarg by nie podjęli a zatem prowadzi do zniekształcenia
zachowania przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy oraz w trakcie jej zawierania.
Klauzula generalna nieuczciwej praktyki rynkowej wymaga także uznania, iż dana praktyka
rynkowa narusza dobre obyczaje. Dobre obyczaje pozostają klauzulą generalną, która podlega
konkretyzacji na okoliczność danego stanu faktycznego. Zgodnie z poglądem doktryny sprzeczne
z dobrymi obyczajami są działania, które zmierzają do niedoinformowania, dezorientacji,
wywołania błędnego przekonania u klienta, wykorzystania jego niewiedzy lub naiwności (…),
czyli takie działanie, które potocznie określone jest jako nieuczciwe, nierzetelne, odbiegające In
minus od przyjętych standardów postępowania (K.Pietrzykowski red., Kodeks cywilny.
Komentarz, Warszawa 2002r., s. 804). W niniejszej sprawie dobre obyczaje należy ocenić jako
prawo do rzetelnej i jednoznacznej informacji, jaką w ramach przekazu reklamowego
profesjonalista – przedsiębiorca powinien kierować do przeciętnego konsumenta (dostatecznie
poinformowanego, ostrożnego i uważnego), przy uwzględnieniu oczywiście ograniczeń
wynikających z takiej formy prezentacji oferty. Naruszenie tak rozumianych dobrych obyczajów
zostało dokonane przez Wspólników poprzez przekazanie błędnego komunikatu, który
wskazywał na możliwość zawarcia z nimi nieodpłatnej 10 dniowej umowy.
Wobec powyższego, w ocenie Prezesa Urzędu, działania Wspólników Eller Service
s.c. należy uznać za nieuczciwą praktykę rynkowa w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 uopnpr a
sprecyzowaną w art. 5 ust. 1 uopnpr. Tym samym spełniona została pierwsza z przesłanek
warunkujących możliwość stwierdzenia stosowania przez przedsiębiorców praktyki
naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, przesłanka bezprawności działań.
Ad. b. Godzenie w zbiorowy interes konsumentów.
Zbiorowy interes konsumentów
25 J
Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie podaje definicji „zbiorowego interesu
konsumentów”, wskazując jednak w przepisie art. 24 ust. 3, że nie jest nim suma indywidualnych
interesów konsumentów. Naruszenie zbiorowego interesu konsumentów oznacza zatem narażenie
na uszczerbek interesów znacznej grupy lub wszystkich konsumentów, poprzez stosowaną przez
przedsiębiorcę praktykę, obejmującą tak działania, jak i zaniechania. Ponadto, godzenie w
zbiorowe interesy konsumentów może polegać zarówno na ich naruszeniu, jak i na zagrożeniu
ich naruszenia. O tym, czy naruszony został interes zbiorowy, nie zawsze przesądza kryterium
ilościowe, ponieważ niekiedy jeden ujawniony przypadek naruszenia prawa konsumenta może
być przejawem stosowanej praktyki naruszającej interes zbiorowy. W jednym z orzeczeń Sąd
Najwyższy stwierdził, iż nie jest zasadne uznawanie, że postępowanie z tytułu naruszenia ustawy
o ochronie konkurencji i konsumentów można wszcząć tylko wtedy, gdy zagrożone są interesy
wielu odbiorców, a nie jest to możliwe w sytuacji, gdy pokrzywdzonym jest tylko jeden
konsument. Wydawane orzeczenie ma bowiem wymiar znacznie szerszy, pełni także funkcję
prewencyjną, służy bowiem ochronie także nieograniczonej liczbie potencjalnych konsumentów
(wyrok SN z dnia 12 września 2003 r., I CKN 504/01).
Dla stwierdzenia naruszenia zbiorowych interesów konsumentów istotne jest ustalenie, że
konkretne działanie przedsiębiorcy nie ma ściśle określonego adresata, lecz jest kierowane do
nieoznaczonego z góry kręgu podmiotów. Oznacza to, że nie ilość faktycznych, potwierdzonych
naruszeń, ale przede wszystkim ich charakter, a w związku z tym możliwość (chociażby tylko
potencjalna) wywołania negatywnych skutków wobec określonej zbiorowości przesądza o
naruszeniu zbiorowego interesu. W niniejszej sprawie bez wątpienia mamy do czynienia z
naruszeniem praw potencjalnie nieograniczonej liczby konsumentów. Prezes Urzędu podejmując
rozstrzygnięcie zawarte w niniejszej decyzji nie opierał się zatem wyłącznie na indywidualnych
przypadkach przedstawianych przez konsumentów, a wziął pod uwagę działania Wspólników
odnoszące się do naruszenia zbiorowych interesów konsumentów, a więc pewnej, potencjalnie
nieograniczonej liczby konsumentów. W omawianym przypadku naruszenie przejawia się w
prezentowaniu reklam, których treść wprowadza konsumentów w błąd, co zostało uznane za
działanie bezprawne. Zbiorowy interes realizuje się natomiast poprzez fakt, iż potencjalnie
wszyscy odbiorcy tych reklam (nieograniczona grupa konsumentów, nie tylko obecnych
abonentów Spółki) zostali dotknięci przedmiotowym naruszeniem.
Interes konsumentów należy rozumieć jako interes prawny (a nie faktyczny), a więc
uznany przez ustawodawcę na zasługujący na ochronę i zabezpieczenie. W literaturze przedmiotu
zwraca się uwagę, iż określenie stałego czy zamkniętego katalogu interesów konsumentów nie
jest możliwe, ani też zasadne (patrz: M. Szydło, „Publicznoprawna ochrona zbiorowych
interesów konsumentów”, Monitor Prawniczy 2004/17/791). Naruszenie zbiorowego interesu
konsumentów powiązane jest z naruszaniem interesów gospodarczych konsumentów. Pod tym
pojęciem należy rozumieć zarówno naruszenie interesów stricte ekonomicznych (o wymiarze
majątkowym), jak również prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i
niezakłóconych przez przedsiębiorcę warunkach rynkowych, zapewniających konsumentom
dokonywanie transakcji handlowych z przedsiębiorcami przy całkowitym zrozumieniu
rzeczywistego sensu ekonomicznego i prawnego warunków dokonywanych czynności na etapie
przedkontraktowym oraz w czasie wykonywania umowy, czego urzeczywistnieniem jest m.in.
abstrakcyjnie pojmowane prawo do rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji w komunikacji
pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem.
W tym też aspekcie w niniejszej sprawie nastąpiło naruszenie interesu gospodarczego
26 J
konsumentów poprzez skierowanie do konsumentów błędnego, co do istoty jego treści przekazu
reklamowego. Okoliczność darmowego czy też płatnego charakteru zawieranej umowy oraz
okresu, na jaki umowa ta zostaje zawarta ma istotne znaczenia dla konsumentów z punktu
widzenia ekonomicznego. Wskazując na interes konsumentów, jaki został naruszony poprzez
bezprawne działanie Wspólników, zdaniem Prezesa UOKiK, oprócz interesu stricte
ekonomicznego (skorzystanie pod wpływem reklamy z danej oferty) zasadnym jest w niniejszej
sprawie uwzględnienie naruszenia interesu pozaekonomicznego rozumianego jako nierzetelność i
wprowadzenie w błąd (tak: E. Łętowska, Prawo Umów Konsumenckich, wydanie 2, Warszawa
2002 r., str. 341). Wobec powyższego, praktyka przedsiębiorców godziła w podstawowe prawo
konsumentów, jakim jest prawo do rzetelnej i prawdziwej informacji, której konsument może
oczekiwać od przekazu reklamowego.
Tym samym spełniona została druga z przesłanek warunkujących możliwość
stwierdzenia stosowania przez przedsiębiorców praktyki naruszającej zbiorowe interesy
konsumentów, przesłanka godzenia powyżej opisanymi działaniami w zbiorowe interesy
konsumentów.

C.D.N

CZĘŚĆ XII
Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż Rafał Peisert i Iwona Kwiatkowska
prowadzący działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą Eller Service spółka
cywilna z siedzibą w Gdańsku stosują praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o
której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez
stosowanie reklamy wprowadzającej konsumentów w błąd, co do bezpłatności świadczonych
usług w okresie 10 dni od dnia zawarcia umowy oraz co do okresu, na jaki umowa zostaje
zawarta, co narusza art. 4 ust. 1 i 2 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 roku o
przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr. 171, poz. 1206) i godzi w
zbiorowe interesy konsumentów.
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w punkcie I.1 sentencji niniejszej decyzji.
3. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie I.2 sentencji niniejszej decyzji.
Przesłanki naruszenia art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów
Art. 24 ust. 1ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi, że zakazane jest
stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Z kolei art. 24 ust. 2
wskazuje, iż „przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w
nie bezprawne działanie przedsiębiorcy”. Zbiorowe interesy konsumentów podlegają zatem
ochronie przed działaniami przedsiębiorców, które są sprzeczne z prawem, tj. przepisami
określonych aktów prawnych oraz zasadami współżycia społecznego i dobrymi obyczajami.
Powołany art. 24 ust. 2 zawiera przykładowe wyliczenie praktyk naruszających zbiorowe interesy
konsumentów, zaliczając do nich m.in. w punkcie 3 nieuczciwe praktyki rynkowe.
Do stwierdzenia zatem praktyki z art. 24 ust 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie (…) konieczne
jest wykazanie, że spełnione zostały łącznie następujące przesłanki:
a) bezprawność działań przedsiębiorcy, polegająca na stosowaniu nieuczciwych praktyk
rynkowych;
b) godzenie tymi działaniami w zbiorowy interes konsumentów.
27 J
Ad. a
Zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 i 2 w zw. z art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 23
sierpnia 2007 roku o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr. 171,
poz. 1206) a tym samym naruszenia art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i
konsumentów poprzez zamieszczenie na stronie internetowej www.pobieraczek.pl
informacji handlowej, na którą składa się:
a) reklama w postaci baneru reklamowego,
b) sformułowanie o treści „Tak, chcę testować przez 10 dni!”,
c) informacja pod tytułem „Informacja dla klientów”,
która wprowadza konsumentów w błąd co do bezpłatności świadczonych usług w okresie 10
dni od dnia zawarcia umowy oraz co do okresu, na jaki umowa zostaje zawarta.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 uopnpr, stosowana przez przedsiębiorcę praktyka rynkowa jest
nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może
zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy, w trakcie
jej zawierania lub po zawarciu. Przedmiotowy przepis stanowi klauzulę generalną, która na
okoliczność stosowania danej praktyki podlega stosownej konkretyzacji. Jednocześnie, uopnpr
dokonuje podziału praktyk rynkowych na wprowadzające w błąd oraz agresywne praktyki
rynkowe (art. 4 ust. 2). Jednocześnie po myśli art. 5 ust. 1 ww. ustawy praktykę rynkową uznaje
się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub
może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której
inaczej by nie podjął.
W niniejszej sprawie koniecznym stało się zatem rozważenie, czy zamieszczona przez
Wspólników na stronie internetowej www.pobieraczek.pl informacja handlowa wprowadzała
przeciętnego konsumenta w błąd co do bezpłatności świadczonych usług w okresie 10 dni od
dnia zawarcia umowy oraz co do okresu, na jaki umowa zostaje zawarta, tj. mogły powodować
przez niego podjęcie decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Wskazać przy tym
należy, iż po myśli art. 2 pkt 7 uopnpr przez decyzję dotyczącą umowy rozumieć należy
podejmowaną przez konsumenta decyzję, co do tego, czy, w jaki sposób i na jakich warunkach
dokona zakupu, zapłaci za produkt w całości lub części, rozporządzi nim lub wykona
uprawnienie umowne związane z produktem, bez względu na to, czy konsument postanowi
dokonać określonej czynności, czy też powstrzymać się od jej dokonania. Ponadto, zgodnie z art.
4 ust. 1 uopnpr, zniekształcenie lub możliwość zniekształcenia zachowania rynkowego
przeciętnego konsumenta działającego pod wpływem nieuczciwej praktyki rynkowej może
dotyczyć etapu przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej
zawarciu. Działanie polegające na wprowadzeniu w błąd jako rodzaj nieuczciwej praktyki
rynkowej nie musi zatem finalnie prowadzić do dokonania przez konsumenta czynności prawnej,
której, gdyby nie działał pod wpływem błędu by nie podjął. Decyzja dotycząca umowy, którą
posługuje się uopnpr ma bowiem szerszy zakres niż instytucja błędu uregulowana w art. 84 i n.
k.c. Oznacza to, iż elementem konstrukcyjnym decyzji konsumenta nie należy czynić samego
faktu jej dokonania. Prawnie relewantna będzie zatem taka praktyka rynkowa, która w
jakikolwiek sposób, w tym również przez swoją formę, wywołuje skutek w postaci co najmniej
możliwości wprowadzenia w błąd „przeciętnego konsumenta”, do którego jest skierowana lub
28 J
dociera i która ze względu na swoją zwodniczą naturę może zniekształcić jego zachowanie
rynkowe.
Jak wynika z ustalonego w sprawie stanu faktycznego, świadczenie usług przez ww.
przedsiębiorców odbywa się za pośrednictwem strony internetowej o adresie
www.pobieraczek.pl. Witryna ta składa się z kilku „zakładek”, jednakże stroną tytułową, na którą
kierowany jest konsument, jest strona o adresie www.pobieraczek.pl, to jest strona znajdująca się
w „zakładce” home. Na omawianej stronie internetowej zawarta jest informacja handlowa
kierowana przez przedsiębiorców do konsumentów, której składniki nie zawężają się jedynie do
reklam oferowanych usług. Podkreślić należy, iż skoro konsument kształtuje swoje wyobrażenie
o treści zawieranej umowy z całości treści przedstawionej na witrynie, to może być ona
przedmiotem zarzutu tak, jak został on sformułowany w treści punktu II sentencji niniejszej
decyzji.
Na omawianej stronie internetowej znajduje się, w jej górnej części baner reklamowy, na
którym mieszczą się następujące hasła: „10 DNI POBIERANIA ZA DARMO !” - wypisane
dużą czcionką w centralnym jego miejscu, „10 dni za darmo” – wypisane mniejszą czcionką i
umiejscowione w górnym lewym rogu oraz taką samą czcionką hasło „Doznaj rozkoszy
najszybszego pobierania. Ogromne zasoby filmów, gier, programów, muzyki oraz treści
erotycznych czekają na Ciebie” znajdujący się pod głównym hasłem. Pod tym banerem znajduje
się z lewej strony formularz rejestracyjny. Jest on przedstawiony za pomocą pozostawionych do
wypełnienia rubryk odnoszących się do następujących danych: płeć, imię, nazwisko, ulica/nr, kod
pocztowy/miasto, data urodzenia, e-mail. Nad formularzem rejestracyjnym znajduje się
następująca wiadomość: wytłuszczone kolorem czerwonym zdanie „Tak, chcę testować przez 10
dni.” oraz w kolorze czarnym „Prosimy o poprawne wypełnienie formularza. Państwa dane będą
przetwarzane z zachowaniem poufności.” i „Pobierz 1 GB danych od razu!” Pod formularzem
rejestracyjnym mniejszą czcionką zamieszczona jest informacja o treści: „Wyrażam zgodę na
przetwarzanie moich danych osobowych wyłącznie dla celów realizacji usługi Usenet oraz
oświadczam, że zapoznałem się i akceptuję w całości Regulamin Usługi Usenet.” Wyrażenie
zgody na powyższe odbywa się poprzez zaznaczenie odpowiedniego okienka. W tym też miejscu
znajduje się odnośnik do podstrony - link, na której zamieszczony jest tekst Regulaminu. Po
prawej części witryny znajdują się elementy graficzne jak i zdjęcia eksponowane dużą, kolorową
czcionką. Elementy graficzne przedstawiają „Zalety Pobieraczka”, zdjęcia zaś odnoszą się do
kategorii plików udostępnianych w serwisie. Pod powyższymi informacjami handlowymi
znajduje się, w prawej dolnej części, informacja o treści „Informacja dla klientów. Podczas 10-
dniowego darmowego okresu próbnego przysługuje prawo do pisemnego wypowiedzenia
zamówienia (fax, email, itp.). Po upływie 10 dniowego okresu próbnego ważność umowy od 3
miesięcy i koszt od 7,90 PLN miesięcznie.” Jest ona przedstawiona za pomocą czarnej czcionki,
mniejszej od czcionki użytej w grafikach reklamowych.
W tym miejscu podkreślić należy, iż umowy zawierane przez konsumentów ze
Wspólnikami Eller Service s.c. zaliczyć należy grupy umów elektronicznych on-line sensu
stricte. Zawarcie umowy, następuje bowiem poprzez wymianę elektronicznych oświadczeń woli
pomiędzy konsumentami a przedsiębiorcami w sieci Internet na stronie www.pobieraczek.pl oraz
poprzez pocztę elektroniczną i samo wykonanie umowy odbywa się on-line, gdyż dotyczy tzw.

C.D.N

CZĘŚĆ XIII
informacji w procesie zawierania umowy tzn. czy mógł na ich podstawie powziąć błędna
przekonanie o warunkach świadczenia usług przez Wspólników i na tej podstawie wyrazić
zainteresowanie ofertą przedsiębiorców i zawrzeć umowę.
Działanie polegające na wprowadzeniu w błąd, jako rodzaj nieuczciwej praktyk
rynkowej, jak już zostało podniesione w niniejszej decyzji, nie musi finalnie doprowadzić do
dokonania przez przeciętnego konsumenta czynności prawnej, której gdyby nie działał pod
wpływem błędu, by nie podjął. Decyzja dotycząca umowy, którą posługuje się uoppr ma bowiem
szerszy zakres niż instytucja uregulowana w art. 84 i n. k.c., ponadto przy jej interpretacji należy
odpowiednio stosować reguły dotyczące reklamy wprowadzającej w błąd i wypracowane już w
tym przedmiocie orzecznictwo na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu
nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r., Nr 153, poz. 153 ze zm.).
Decyzja dotycząca umowy w omawianym stanie faktycznym będzie sprowadzać się do
sytuacji, w której konsument pod wpływem stosowanych przez Wspólników praktyk zainteresuje
się ofertą korzystania z usług za pośrednictwem strony www.pobieraczek.pl i ewentualnie
zawrze umowę o świadczenie usług. Wśród elementów konstrukcyjnych decyzji dotyczącej
umowy wskazanych w art. 2 ust. 7 uopnpr wskazuje się podejmowaną przez konsumenta decyzję,
co do tego czy i na jakich warunkach dokona on zakupu – bez względu na to, czy konsument
postanowi dokonać określonej czynności, czy też powstrzyma się od jej dokonania. A zatem, z
nieuczciwą praktyką rynkową w niniejszej sprawie można mówić już wtedy, gdy konsument pod
wpływem przekazu wynikającego z informacji zamieszczonych na stronie www.pobieraczek.pl
oraz nie otrzymując jednoznacznej informacji o charakterze zawieranej umowy w toku rejestracji
serwisie, będąc wprowadzonym w błąd zainteresował się ofertą przedsiębiorców. W podobny
sposób interpretowana jest kwestia reklamy wprowadzającej w błąd – aby dany przekaz
reklamowy przez swoją wprowadzającą w błąd treść mógł podlegać negatywnej ocenie z punktu
widzenia art. 16 ust 2 pkt 2 ustawy, musi posiadać zdolność kierowania wyborem dokonywanym
przez klienta (…) Nie jest przy tym konieczne rzeczywiste nabycie towaru lub usługi, omawiany
przepis zakazuje bowiem prowadzenia reklamy wprowadzającej w błąd w przypadku, kiedy może
ona wpłynąć na decyzję klienta. Dokonując stosownych ocen, organ orzekający nie ma więc
obowiązku ustalania faktycznych skutków rynkowych tej reklamy (E.Nowińska, M du Vall,
Komentarz do ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji, Warszawa 2001, s.158).
Jak wskazywano już w uzasadnieniu do punktu I.1 sentencji niniejszej decyzji Prezes
Urzędu posługiwał się definicją przeciętnego konsumenta jako konsumenta dostatecznie dobrze
poinformowanego, uważnego i ostrożnego; oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników
społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej
grupy konsumentów. W tym miejscu powtórzyć należy, iż charakter usług świadczonych przez
Wspólników, jak i treść informacji handlowej zamieszczonej na witrynie pobieraczek.pl
wskazują na fakt, iż produkt oferowany przez przedsiębiorców nie jest kierowany do jakiejś
określonej, dającej się wyodrębnić grupy konsumentów. Konsument korzystający z tych usług
jest konsumentem przeciętnym, od którego nie można wymagać jakiejś dodatkowej, szczególnej
ostrożności. Korzystanie z sieci Internet nie wymaga obecnie od konsumentów szczególnych
kwalifikacji, jest to umiejętność rozpowszechniona. Korzystanie z Internetu odbywa się obecnie
w dużej mierze właśnie w celu „ściągania” plików tematycznych: filmów, piosenek, itp.
Wobec powyższego, w ocenie Prezesa Urzędu, zachodzą przesłanki uzasadniające
uznanie opisanych powyżej działań Wspólników Eller Service s.c. za nieuczciwą praktykę
33 J
rynkową wprowadzającą w błąd. Zachowanie to, polegające na zamieszczeniu na stronie
internetowej www.pobieraczek.pl informacji handlowej wprowadza konsumentów w błąd, co do
bezpłatności świadczonych usług w okresie 10 dni od dnia zawarcia umowy oraz, co do okresu,
na jaki umowa zostaje zawarta. Praktyka ta powoduje podejmowanie przez przeciętnych
konsumentów decyzji zawarcia umowy o świadczenie usług, których, jak wynika ze
zgromadzonych w toku postępowania skarg, by nie podjęli a zatem prowadzi do zniekształcenia
zachowania przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy oraz w trakcie jej zawierania.
Klauzula generalna nieuczciwej praktyki rynkowej wymaga także uznania, iż dana praktyka
rynkowa narusza dobre obyczaje. Dobre obyczaje pozostają klauzulą generalną, która podlega
konkretyzacji na okoliczność danego stanu faktycznego. Zgodnie z poglądem doktryny sprzeczne
z dobrymi obyczajami są działania, które zmierzają do niedoinformowania, dezorientacji,
wywołania błędnego przekonania u klienta, wykorzystania jego niewiedzy lub naiwności (…),
czyli takie działanie, które potocznie określone jest jako nieuczciwe, nierzetelne, odbiegające In
minus od przyjętych standardów postępowania (K.Pietrzykowski red., Kodeks cywilny.
Komentarz, Warszawa 2002r., s. 804). W niniejszej sprawie dobre obyczaje należy ocenić jako
prawo do rzetelnej i jednoznacznej informacji, jaką zarówno na etapie przedkontraktowym, jak i
na etapie zawierania kontraktu profesjonalista – przedsiębiorca powinien kierować do
przeciętnego konsumenta (dostatecznie poinformowanego, ostrożnego i uważnego), przy
uwzględnieniu oczywiście ograniczeń wynikających z takiej formy prezentacji oferty. Naruszenie
tak rozumianych dobrych obyczajów zostało dokonane przez Wspólników poprzez przekazanie
błędnego komunikatu, który wskazywał na możliwość zawarcia z nimi nieodpłatnej 10 dniowej
umowy oraz stworzenie skorelowanej z nim procedury zawarcia umowy, która w sposób
niejednoznaczny i niejasny informowała o rzeczywistych warunkach świadczenia usług.
Wobec powyższego, w ocenie Prezesa Urzędu, działania Wspólników Eller Service
s.c. należy uznać za nieuczciwą praktykę rynkowa w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 uopnpr a
sprecyzowaną w art. 5 ust. 1 uopnpr. Tym samym spełniona została pierwsza z przesłanek
warunkujących możliwość stwierdzenia stosowania przez przedsiębiorców praktyki
naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, przesłanka bezprawności działań.
Ad. b. Godzenie w zbiorowy interes konsumentów.
Zbiorowy interes konsumentów
Jak wskazywano już powyżej, Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie podaje
definicji „zbiorowego interesu konsumentów”, wskazując jednak w przepisie art. 24 ust. 3, że nie
jest nim suma indywidualnych interesów konsumentów. Naruszenie zbiorowego interesu
konsumentów oznacza zatem narażenie na uszczerbek interesów znacznej grupy lub wszystkich
konsumentów, poprzez stosowaną przez przedsiębiorcę praktykę, obejmującą tak działania, jak i
zaniechania. Ponadto, godzenie w zbiorowe interesy konsumentów może polegać zarówno na ich
naruszeniu, jak i na zagrożeniu ich naruszenia. O tym, czy naruszony został interes zbiorowy, nie
zawsze przesądza kryterium ilościowe, ponieważ niekiedy jeden ujawniony przypadek
naruszenia prawa konsumenta może być przejawem stosowanej praktyki naruszającej interes
zbiorowy. W jednym z orzeczeń Sąd Najwyższy stwierdził, iż nie jest zasadne uznawanie, że
postępowanie z tytułu naruszenia ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów można wszcząć
tylko wtedy, gdy zagrożone są interesy wielu odbiorców, a nie jest to możliwe w sytuacji, gdy
pokrzywdzonym jest tylko jeden konsument. Wydawane orzeczenie ma bowiem wymiar znacznie
34 J

C.D.N

CZĘŚĆ XIV
szerszy, pełni także funkcję prewencyjną, służy bowiem ochronie także nieograniczonej liczbie
potencjalnych konsumentów (wyrok SN z dnia 12 września 2003 r., I CKN 504/01).
Dla stwierdzenia naruszenia zbiorowych interesów konsumentów istotne jest ustalenie, że
konkretne działanie przedsiębiorcy nie ma ściśle określonego adresata, lecz jest kierowane do
nieoznaczonego z góry kręgu podmiotów. Oznacza to, że nie ilość faktycznych, potwierdzonych
naruszeń, ale przede wszystkim ich charakter, a w związku z tym możliwość (chociażby tylko
potencjalna) wywołania negatywnych skutków wobec określonej zbiorowości przesądza o
naruszeniu zbiorowego interesu. W niniejszej sprawie bez wątpienia mamy do czynienia z
naruszeniem praw potencjalnie nieograniczonej liczby konsumentów. Prezes Urzędu podejmując
rozstrzygnięcie zawarte w niniejszej decyzji nie opierał się zatem wyłącznie na indywidualnych
przypadkach przedstawianych przez konsumentów, a wziął pod uwagę działania Wspólników
odnoszące się do naruszenia zbiorowych interesów konsumentów, a więc pewnej, potencjalnie
nieograniczonej liczby konsumentów. W omawianym przypadku naruszenie przejawia się w
prezentowaniu informacji handlowych oraz skonstruowaniu procedury zawarcia umowy w
sposób wprowadzający konsumentów w błąd, co zostało uznane za działanie bezprawne.
Zbiorowy interes realizuje się natomiast poprzez fakt, iż potencjalnie wszyscy odbiorcy tych
reklam (nieograniczona grupa konsumentów, nie tylko obecnych abonentów Wspólników) zostali
dotknięci przedmiotowym naruszeniem.
Interes konsumentów należy rozumieć jako interes prawny (a nie faktyczny), a więc
uznany przez ustawodawcę na zasługujący na ochronę i zabezpieczenie. W literaturze przedmiotu
zwraca się uwagę, iż określenie stałego czy zamkniętego katalogu interesów konsumentów nie
jest możliwe, ani też zasadne (patrz: M. Szydło, „Publicznoprawna ochrona zbiorowych
interesów konsumentów”, Monitor Prawniczy 2004/17/791). Naruszenie zbiorowego interesu
konsumentów powiązane jest z naruszaniem interesów gospodarczych konsumentów. Pod tym
pojęciem należy rozumieć zarówno naruszenie interesów stricte ekonomicznych (o wymiarze
majątkowym), jak również prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i
niezakłóconych przez przedsiębiorcę warunkach rynkowych, zapewniających konsumentom
dokonywanie transakcji handlowych z przedsiębiorcami przy całkowitym zrozumieniu
rzeczywistego sensu ekonomicznego i prawnego warunków dokonywanych czynności na etapie
przedkontraktowym oraz w czasie wykonywania umowy, czego urzeczywistnieniem jest m.in.
abstrakcyjnie pojmowane prawo do rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji w komunikacji
pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem.
W tym też aspekcie w niniejszej sprawie nastąpiło naruszenie interesu gospodarczego
konsumentów poprzez skierowanie do konsumentów błędnego, co do istoty jego treści przekazu
reklamowego. Okoliczność darmowego czy też płatnego charakteru zawieranej umowy oraz
okresu, na jaki umowa ta zostaje zawarta, ma istotne znaczenia dla konsumentów z punktu
widzenia ekonomicznego. Wskazując na interes konsumentów, jaki został naruszony poprzez
bezprawne działanie Wspólników, zdaniem Prezesa UOKiK, oprócz interesu stricte
ekonomicznego (skorzystanie pod wpływem praktyki z danej oferty) zasadnym jest w niniejszej
sprawie uwzględnienie naruszenia interesu pozaekonomicznego rozumianego jako nierzetelność i
wprowadzenie w błąd (tak: E. Łętowska, Prawo Umów Konsumenckich, wydanie 2, Warszawa
2002 r., str. 341). Wobec powyższego, praktyka przedsiębiorców godziła w podstawowe prawo
konsumentów, jakim jest prawo do rzetelnej i prawdziwej informacji, której konsument może
oczekiwać od przekazu reklamowego. Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie zarzut
podnoszony przez przedsiębiorców w toku postępowania, iż o braku godzenia przypisaną im
praktyką w zbiorowy interes konsumentów świadczyć miałoby, wykonanie przez niektórych
35 J
konsumentów prawa odstąpienia od zawartej umowy w terminie przepisanym art. 7 ust. 1 ustawy
o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez
produkt niebezpieczny. Podnieść bowiem należy, iż model przeciętnego konsumenta, w którego
interesy godziła omawiana nieuczciwa praktyka rynkowa, ustalany jest nie w oparciu o kryterium
ilościowe, lecz kryteria abstrakcyjne odnoszące się do jego przezorności i poziomu świadomości
prawnej. Zdaniem Prezesa Urzędu, tak wyznaczonego przeciętnego konsumenta zachowanie
Wspólników mogło i wprowadzało w błąd powodując ponadto zniekształcenie jego zachowania
rynkowego.
Tym samym spełniona została druga z przesłanek warunkujących możliwość
stwierdzenia stosowania przez przedsiębiorców praktyki naruszającej zbiorowe interesy
konsumentów, przesłanka godzenia powyżej opisanymi działaniami w zbiorowe interesy
konsumentów.
Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż Rafał Peisert i Iwona Kwiatkowska
prowadzący działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą Eller Service spółka
cywilna z siedzibą w Gdańsku stosują praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o
której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez
zamieszczenie na stronie internetowej www.pobieraczek.pl informacji handlowej, na którą
składa się:
a) reklama w postaci baneru reklamowego,
b) sformułowanie o treści „Tak, chcę testować przez 10 dni!”,
c) informacja pod tytułem „Informacja dla klientów”,
która wprowadza konsumentów w błąd co do bezpłatności świadczonych usług w okresie 10 dni
od dnia zawarcia umowy oraz co do okresu, na jaki umowa zostaje zawarta, co narusza art. 4 ust.
1 i 2 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 roku o przeciwdziałaniu
nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr. 171, poz. 1206) i godzi w zbiorowe interesy
konsumentów.
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w punkcie I.2 sentencji niniejszej
decyzji.
4. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II sentencji niniejszej decyzji.
Stosownie do art. 83, w związku z art. 84 ustawy o ochronie (...), w sprawach w niej
nieuregulowanych, do postępowania przed Prezesem Urzędu stosuje się – z wyłączeniem spraw
dotyczących dowodów – przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z kolei dyspozycja
art. 105 § 1 k.p.a. stanowi, iż organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu
postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe.
Umorzenie postępowania na tej podstawie jest obligatoryjne, co oznacza, iż ustalenie przesłanki
bezprzedmiotowości postępowania stwarza obowiązek zakończenia postępowania w danej
instancji przez jego umorzenie, ponieważ brak jest podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do jej
istoty. Dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości,
mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślić przy tym należy, iż przesłanka umorzenia
postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione w
toczącym się postępowaniu, a może ona powstać także w czasie trwania postępowania, a więc w
sprawie już zawisłej przed organami administracyjnymi. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu
36 J
Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2003 r. (sygn. akt III SA 2225/01) bezprzedmiotowość
postępowania administracyjnego oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego
stosunku prawnego, a w związku z tym nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez
rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego
merytorycznego rozstrzygnięcia.
W niniejszej sprawie został postawiony Wspólnikom zarzut stosowania praktyki
naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o
ochronie konkurencji i konsumentów polegającej na skonstruowaniu procedury zawarcia umowy
w sposób pomijający istotne informacje potrzebne konsumentowi do podjęcia decyzji dotyczącej
umowy, co mogło naruszać art. 4 ust. 1 i 2 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia
2007 roku o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr. 171, poz. 1206).
Przedmiotem zarzutu był fakt wyświetlania się treści Regulaminu świadczenia usług jedynie w
oddzielnym oknie internetowym.
Jak wskazywano już powyżej, po myśli art. 4 ust. 1 uopnpr, stosowana przez
przedsiębiorcę praktyka rynkowa jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w
istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego
konsumenta przed zawarciem umowy, w trakcie jej zawierania lub po zawarciu. Przedmiotowy
przepis stanowi klauzulę generalną, która na okoliczność stosowania danej praktyki podlega
stosownej konkretyzacji. Jednocześnie po myśli art. 6 ust. 1 tej ustawy praktykę rynkową uznaje
się za zaniechanie wprowadzające w błąd, jeżeli pomija istotne informacje potrzebne
przeciętnemu konsumentowi do podjęcia decyzji dotyczącej umowy i tym samym powoduje lub
może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której
inaczej by nie podjął. Tym samym jednym z elementów konstruktywnych każdej nieuczciwej
praktyki polegającej na zaniechaniu jest jej zdolność do wprowadzenia przeciętnego konsumenta
w błąd. Odnosząc powyższe do zarzutu sformułowanego pod adresem Wspólników w niniejszym
postępowaniu podnieść trzeba, iż sposób skonstruowania przez przedsiębiorców procedury
zawarcia umowy na stronie www.pobieraczek.pl nie jest tego rodzaju aby pozbawiał on
konsumentów zdolności do zapoznania się z warunki świadczenia oferowanych usług. Tak
bowiem, formularz rejestracyjny umieszczony na przedmiotowej witrynie internetowej zawiera
odnośnik (link) pod którym każdy z konsumentów może zapoznać się z Regulaminem
świadczenia usług. Regulamin ten zawiera zaś najistotniejsze informacje dotyczące przedmiotu
zawieranej umowy. Tym samym uznać trzeba, iż przeciętny konsument, będący zgodnie z
definicją przywoływaną już powyżej konsumentem rozważnym i ostrożnym, zapozna się z
treścią Regulaminu. Uznać trzeba, iż przedsiębiorcy dostarczyli technicznej możliwości
zapoznania się przez konsumentów z rzeczywistymi warunkami świadczenia usług (odsyłający
do treści Regulaminu link) a na konsumentach ciąży obowiązek zapoznania się z jego treścią,
skoro w procesie rejestracji dokonują „zaznaczenia okienka”, która to czynność wyraża ich
oświadczenie wiedzy o odczytaniu Regulaminu.

C.D.N

CZĘŚĆ XIV
Ponownie podkreślić należy, iż fakt zawarcia przez Wspólników rzetelnych informacji w
omawianym Regulaminie świadczenia usług nie zmienia naganności praktyk opisanych w
punkcie I sentencji decyzji, ponieważ ujawniają się one na innym etapie kontraktowani – etapie
przedkontraktowym.
Tym samym powyżej opisane zachowanie Wspólników nie wprowadza konsumentów w
błąd, nie jest nieuczciwą praktyką rynkową, o której mowa w art. 4 ust. 1 i 2 w związku z art. 6
ust. 1 uopnpr i w konsekwencji nie może być uznane za praktykę naruszającą zbiorowe interesy
37 J
konsumentów, o których mowa w wart 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i
konsumentów. Prowadzenie postępowania w omawianym zakresie stało się zatem
bezprzedmiotowe.
5. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III sentencji niniejszej decyzji.
Prezes Urzędu nałożył na Rafała Peiserta i Iwonę Kwiatkowską, na podstawie art. 26 ust.
2 w związku z art. 26 ust. 1 w ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów obowiązek
publikacji decyzji w całości stronie internetowej przedsiębiorców www.pobieraczek.pl w ten
sposób, że odnośnik do treści decyzji powinien zostać umieszczony na stronie głównej
www.pobieraczek.pl oraz utrzymywania jej na przedmiotowej stronie internetowej przez okres 6
miesięcy.
Zgodnie z treścią art. 26 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w decyzji
uznającej praktykę za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, Prezes Urzędu może określić
środki usunięcia trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów w celu
zapewnienia wykonania nakazu, w szczególności zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia
jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej w decyzji. Może
również nakazać publikację decyzji w całości lub w części na koszt przedsiębiorcy. Decyzja o
uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów może zatem w związku z
powyższym odesłaniem zawierać elementy dodatkowe, które służyć mają usunięciu trwających
skutków naruszenia. W punkcie I.1 i I.2 sentencji niniejszej decyzji stwierdzono, iż
przedsiębiorcy Rafał Peisert i Iwona Kwiatkowska stosują praktyki naruszające zbiorowe
interesy konsumentów i nakazano zaniechanie ich stosowania, a zatem uznano jednocześnie, iż
ww. przedsiębiorcy kontynuują działania godzące w zbiorowe interesy konsumentów. Istnieje
zatem aktualna potrzeba ochrony interesów konsumentów przed nieuczciwymi praktykami
rynkowymi przypisanymi przedsiębiorcom.
Podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie dochodzi do naruszenia podstawowego prawa
konsumentów, jakim pozostaje prawo do informacji. Mając na uwadze przedmiotowe dobro
podlegające ochronie prawnej, Prezes Urzędu uznał za zasadne nakazanie podania do
wiadomości szerokiego kręgu odbiorców informacji o praktykach Wspólników, które zostały
uznana za bezprawne. Spełni to niewątpliwe funkcję wychowawczą wobec konsumentów,
stanowiąc kolejny element edukacji konsumenckiej zmierzającej do kształtowania modelu
polskiego konsumenta na wzór europejski, przyjęty już w uopnpr – tj. konsumenta uważnego,
ostrożnego i dobrze poinformowanego, zwracając im uwagę na język reklam, który może błędnie
(pobieżnie) opisywać istotę oferowanego produktu. Tym samym także w odniesieniu do
konsumentów zrealizowana zostanie funkcja prewencyjna, gdyż informując o bezprawnych
praktykach oraz przestrzegając przed nimi, należy zakładać, że świadomość konsumencka
wzrośnie i konsumenci uważniej będą analizować przekaz reklamowy oraz informacje handlowe
zawarte na witrynie internetowej w przyszłości. Funkcja edukacyjna i prewencyjna poprzez
omawiany nakaz publikacji będzie realizować się także w odniesieniu do innych profesjonalnych
uczestników rynku, których nie należy ograniczyć wyłącznie do operatorów
telekomunikacyjnych. Publikacja ma stanowić czytelną informację dla przedsiębiorców, jakie
wymogi powinien spełniać rzetelny i niewprowadzający w błąd przekaz reklamowy, a
jednocześnie ostrzegać, iż w przypadku braku dochowania wymaganych standardów i
zastosowania podobnej praktyki muszą liczyć się z określonymi sankcjami.
Mając na uwadze powyższe, orzeka się jak w pkt III sentencji niniejszej decyzji.
38 J
6. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt IV sentencji decyzji.
Zgodnie z art. 103 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu może
nadać decyzji w części lub w całości rygor natychmiastowej wykonalności. Okolicznością
warunkującą zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest wystąpienie ważnego
interesu konsumentów. Oznacza to, że nie w każdej sprawie, w której naruszony został interes
konsumentów, zasadnym jest zastosowanie omawianej instytucji. Należy ją uwzględnić tylko
wtedy, gdy mamy do czynienia z ważnym interesem konsumentów, a więc mającym dużą
wartość, istotnym, doniosłym. Z uwagi na ważny interes konsumentów natychmiastowe
wykonania obowiązków nałożonych w drodze decyzji staje się konieczne. Nadanie decyzji
rygoru natychmiastowej wykonalności musi zatem poprzedzać dokonanie ustalenia, jaki interes
konsumentów doznał w danym przypadku naruszenia oraz czy jest on na tyle ważny, by wydanej
decyzji nadać rygor natychmiastowej wykonalności.
W niniejszej sprawie przedmiotem ochrony jest interes konsumentów polegający na
prawie do informacji. Mając na uwadze naruszenie tego właśnie interesu, które dokonało się
poprzez stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych wprowadzających konsumentów w błąd,
Prezes UOKiK zdecydował o nałożeniu na przedsiębiorcę obowiązku publikacji niniejszej
decyzji. W ten sposób, w ocenie organu administracji, w połączeniu z nałożeniem kary pieniężnej
na przedsiębiorcę, w pełni zostanie zrealizowana funkcja edukacyjna oraz prewencyjna.
W związku z powyższym, Prezes Urzędu za konieczne uznał także nadanie decyzji
w zakresie zobligowania przedsiębiorcy do zaniechania stosowania przypisanych mu
nieuczciwych praktyk rynkowych oraz obowiązku publikacji decyzji, rygoru natychmiastowej
wykonalności. W ocenie Prezesa Urzędu, realizacja ww. funkcji przedmiotowej decyzji będzie
możliwa tylko wtedy, gdy ww. obowiązek zostanie zrealizowany niezwłocznie po doręczeniu
przedsiębiorcy decyzji. Zdaniem organu administracji tylko bowiem wtedy istnieje realna szansa
na zrealizowanie oczekiwanych przez decyzję administracyjną funkcji. Podnieść należy, iż
nakazanie przedsiębiorcom zaniechania stosowania opisanych w sentencji decyzji praktyk a także
publikacji decyzji dopiero po jej uprawomocnieniu, może oznaczać, skuteczną z punktu widzenia
Wspólników, kontynuację stosowania praktyki realnie naruszającej zbiorowy interes
konsumentów. Podkreślić należy, iż nieuczciwy charakter przypisanych Wspólnikom praktyk
przejawia się w zawieraniu przez konsumentów umów na niekorzystnych dla nich warunkach. Z
nadsyłanych w toku postępowania skarg wynika ponadto, iż praktyki te są skuteczne – jej ujemne
skutki przejawiają się każdego dnia. W takim wypadku, natychmiastowe zaprzestanie stosowania
praktyk zarzucanych przedsiębiorcom ma decydujące znaczenie dla zapobiegnięcia dalszym
naruszeniom interesów ekonomicznych konsumentów. Podnieść także trzeba, iż przedmiotem
postępowania są praktyki dotyczące działań marketingowych przedsiębiorcy. Działania te,
wprowadzające konsumentów błąd są jednocześnie skuteczne, co wynika z ilości nadsyłanych w
toku prowadzonego postępowania skarg konsumenckich. W ocenie Prezesa Urzędu w niniejszej
sprawie bezsprzecznie występuje przesłanka ważnego interesu konsumentów, który powinien być
zabezpieczony poprzez nadanie decyzji w określonej w sentencji części rygoru natychmiastowej
wykonalności. Ważnym interes konsumentów, który podlega ochronie w niniejszym
postępowaniu jest prawo do rzetelnej i pełnej informacji, które zostało naruszone. Dlatego też
zachodzi konieczność szybkiego reagowania na naruszenie interesów konsumentów rozumianych
jako prawo do informacji, a skutek ten nie zostanie osiągnięty bez nakazania natychmiastowej
wykonalności pkt I i III sentencji decyzji.
39 J
Mając na uwadze powyższe, orzeka się jak w pkt IV sentencji niniejszej decyzji.
Kara pieniężna
Zgodnie z art.106 ust.1 pkt.4 ustawy o ochronie (…), Prezes Urzędu może nałożyć na
przedsiębiorcę, w drodze decyzji karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10 % przychodu
osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca
ten, choćby nieumyślnie dopuścił się stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy
konsumentów w rozumieniu art. 24 .
Z treści przepisu wynika, iż ww. kara ma charakter fakultatywny. W związku z tym
Prezes Urzędu w ramach uznania administracyjnego decyduje czy zasadne jest w danej sprawie
nałożenie kary. Ustawa nie zawiera katalogu przesłanek, od których uzależniona jest decyzja o
nałożeniu kary. W art. 111 ustawy o ochronie (…) jedynie wskazano, iż ustalając wysokość kary
Prezes Urzędu winien wziąć pod uwagę okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów
ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów ustawy. W rozpatrywanej sprawie, w punkcie
I.1 i I.2 sentencji decyzji stwierdzono, że Rafał Peisert i Iwona Kwiatkowska prowadzący
działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą Eller Service spółka cywilna z
siedzibą w Gdańsku naruszyli zakaz, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie
(…). Zakaz ten ma charakter bezwzględny, zatem nie istnieją przesłanki natury prawnej, które
umożliwiały zalegalizowanie tych praktyk. Spełniona jest zatem podstawowa przesłanka
warunkująca nałożenie kary pieniężnej. Prezes Urzędu uznał więc za uzasadnione w niniejszej
sprawie, wobec uznania, iż Rafał Peisert i Iwona Kwiatkowska stosowali praktyki opisane w
punkcie I.1-2 sentencji decyzji nałożenie na każdego z nich kar pieniężnych za zarzucone im
praktyki.

C.D.N

CZĘŚĆ XVI
Wskazać należy, iż fakt nałożenia kary podkreślać ma naganność zachowania podmiotu,
który dopuścił się stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, a tym
samym naruszył ustawę o ochronie konkurencji i konsumentów. Kara pieniężna nakładana przez
Prezesa Urzędu pełni funkcję represyjną, prewencyjną oraz edukacyjną. Funkcja represyjna ma
stanowić dolegliwość dla przedsiębiorcy łamiącego prawo oraz ma na celu przymuszenie go do
powstrzymania się od podobnych działań. Funkcja prewencyjna oraz edukacyjna mają na celu
powstrzymanie przedsiębiorcy stosującego praktykę oraz innych przedsiębiorców przed
stosowaniem w przyszłości tego typu praktyk w obrocie z konsumentami.
Prezes Urzędu uznał za stosowne wymierzenie każdemu z przedsiębiorców jednej kary
pieniężnej za stosowanie przypisanych im dwóch praktyk naruszających zbiorowe interesy
konsumentów opisanych w punkcie I.1. i I.2 sentencji niniejszej decyzji. Za taką, kumulatywną
oceną stwierdzonych naruszeń przemawia przede wszystkim fakt, iż działania przedsiębiorców
są ze sobą wzajemnie powiązane w ten sposób, że stanowią wzmacniające się środki osiągnięcia
antykonsumenckiego celu – wprowadzenia konsumentów w błąd, co do bezpłatności
świadczonych usług w okresie 10 dni od dnia zawarcia umowy oraz co do okresu, na jaki umowa
zostaje zawarta
Ustalenie kar w przedmiotowej sprawie miało charakter wieloetapowy,
co spowodowane było zaistnieniem w postępowaniu licznych okoliczności mających wpływ na
jej wysokość. Wskazać jednakże należy, iż okoliczności brane przez Prezesa Urzędu pod uwagę
przy miarkowaniu kary dla jednego z przedsiębiorców były tożsame z tymi, branymi pod uwagę,
40 J
przy wymierzaniu kary dla drugiego ze wspólników. Ustalając wymiar kary pieniężnej Prezes
Urzędu w pierwszej kolejności dokonał oceny wagi stwierdzonych praktyk i na tej podstawie
ustalił kwotę bazową, stanowiącą podstawę do dalszych ustaleń wysokości kary, a następnie – w
oparciu o zaistniałe w sprawie okoliczności mające wpływ na wysokość kary – dokonał gradacji
ustalonej kwoty bazowej.
Podstawą obliczenia wysokości kary jest przychód każdego z przedsiębiorców osiągnięty
w roku poprzedzającym rok nałożenia kary tj. kwota zarówno dla Rafała Peiserta jak i Iwony
Kwiatkowskiej po (…) zł.
Przede wszystkim wzięto pod uwagę fakt, iż naruszenie przez Wspólników zbiorowych
interesów konsumentów polegało na stosowaniu nieuczciwych praktyk rynkowych
wprowadzających konsumentów w błąd, co do rzeczywistej treści zawieranego przez nich z
dostawcami usług stosunku prawnego. Praktyki stosowane przez przedsiębiorców naruszają
przede wszystkim podstawowe prawo konsumentów, to jest prawo do rzetelnej i prawdziwej
informacji, której konsument może oczekiwać od kierowanego do niego przekazu reklamowego.
W niniejszej sprawie konsumenci, pod ich wpływem, podejmowali ponadto konkretne decyzje
dotyczące umowy, o skutkach finansowych, których inaczej by nie podjęli, w wyniku czego
naruszone zostały także ich istotne interesy ekonomiczne. Podkreślić ponownie należy, iż
przypisane przedsiębiorcom praktyki wzmacniają się nawzajem, a do naruszenia zbiorowego
interesu konsumentów dochodzi na etapie przedkontraktowym (zachęcenia do skorzystania z
oferowanych usług za pomocą reklamy i informacji handlowych wprowadzających w błąd. Tym
samym, konsument już od pierwszego zetknięcia się z ofertą handlową prezentowaną przez
Wspólników zostaje wprowadzony w błąd, co do rzeczywistych warunków jej świadczenia, a
przekaz ten jest umacniany na dalszych etapach zawierania umowy. Przypisane przedsiębiorcom
nieuczciwe praktyki handlowe uniemożliwiają konsumentom podjęcie świadomej decyzji
dotyczącej zawarcia kontraktu, co wydaje się być zamierzonym celem przedsiębiorców.
Ustalając wagę naruszeń przypisanych Wspólnikom Prezes Urzędu wziął również pod
uwagę ich długotrwałość, którą należy rozpatrywać nie tylko w odniesieniu do okresu stosowania
zarzucanych praktyk (od 17.03.2009r.) ale w niniejszej sprawie również przede wszystkim w
odniesieniu do ich trwałego charakteru (permanentnego stosowania) i skutków jakie z tego
powodu wynikają.
Powyżej opisane okoliczności pozwoliły Prezesowi Urzędu na stwierdzenie, iż łącznie
waga naruszeń w przedmiotowej sprawie kształtuje się na poziomie (…) % przychodu
osiągniętego przez każdego ze Wspólników w 2009 r. Tym samym ustalona przez Prezesa
Urzędu kwota bazowa stanowiąca równowartość (…) % przychodu osiągniętego przez Rafała
Peiserta oraz Iwonę Kwiatkowską wynosi (po zaokrągleniu do zł.) (…) zł, dla każdego z nich.
Dokonując ustalenia ostatecznego wymiaru kary pieniężnej nałożonej na każdego z
przedsiębiorców rozważono również zastosowanie zaistniałych w postępowaniu okoliczności
łagodzących jak i zaostrzających wymiar kary. Prezes Urzędu uwzględniając poszczególne ww.
okoliczności miał na uwadze całokształt zebranego w postępowaniu materiału dowodowego.
Jako okoliczności obciążające Prezes Urzędu przyjął ogólnopolski zasięg stwierdzonych
naruszeń oraz ich skalę i dolegliwość, na którą wskazują liczne pisma otrzymane od skarżących
się na działalność przedmiotowej spółki konsumentów. Działalność w zakresie świadczenia
przez Eller Service s.c. usług drogą elektroniczną dotyczy bowiem całego terytorium Polski.
Istotnym argumentem za podwyższeniem kary jest również to, że całość przychodu osiągniętego
przez Wspólników pochodzi z działalności gospodarczej prowadzonej w sposób, który został
41 J
zakwestionowany przez Prezesa Urzędu niniejszą decyzją. I tak, każdy z konsumentów
zawierający umowy ze Wspólnikami narażony był na kierowany do nich, wprowadzający w błąd,
przekaz reklamowy, jak i każdy z nich podejmował decyzję dotyczącą umowy w oparciu o
mylący (zwodniczy) charakter informacji handlowej zawartej na witrynie internetowej oraz nie
posiadając pełnej i jasnej informacji potrzebnej do zawarcia kontraktu. Tym samym,
potencjalnie, u podłoża każdej korzyści uzyskanej przez Wspólników z tytułu świadczenia
oferowanych usług, leżało działanie uznane przez Prezesa Urzędu za niedozwolone.
W przedmiotowej sprawie Prezes Urzędu nie dopatrzył się okoliczności, które mogłyby
spowodować złagodzenie kary.
Tym samym uwzględnienie wskazanych powyżej okoliczności zaostrzających wymiar
kary pieniężnej spowodowało jej podwyższenie dla każdego z przedsiębiorców o (…) %, to jest o
kwotę (…) zł. - do kwoty (po zaokrągleniu) (…) zł. Tak ustalone kary pieniężne stanowiłyby
(…) % przychodu każdego z przedsiębiorców za rok 2009 r. czyli (…) % kary maksymalnej,
jaka mogłaby być w tym przypadku na każdego z nich nałożona.

C.D.N

CZĘŚĆ XVII
Prezes Urzędu uznał jednak, iż kary w powyższej wysokości byłyby rażąco niskie i nie
spełniałyby swoich celów, to jest nie przyczyniłyby się do zapewnienia trwałego zaniechania
przez Wspólników naruszeń interesów konsumentów w przyszłości i nie stanowiłyby
odpowiednio dolegliwej represji. Tym samym uznał za stosowne dokonać ich nadzwyczajnego
podwyższenia.
Mieć bowiem należy na uwadze, iż niedozwolone praktyki przypisane przedsiębiorcom
mają bardzo rozległy charakter i są powiązane ze sprzedażą produktu cyfrowego bardzo
popularnego wśród młodych konsumentów, w tym dzieci, na co wskazują znajdujące się w
materiale dowodowym skargi. Co więcej, działalność przedsiębiorców, którzy są w pełni
odpowiedzialni za treść informacji handlowej eksponowanej konsumentom, zmierzała nie tylko
do mylnego przedstawienia cech zawieranej umowy, ale także, do uzyskania w jej wyniku
korzyści majątkowych. Brać także należy pod uwagę wyjątkową szkodliwość stosowanych przez
przedsiębiorców praktyk, która przejawia się nie tylko w podejmowaniu przez konsumentów
decyzji dotyczących umowy, których inaczej by nie podjęli, ale wynikających z owych decyzji
możliwych skutków wiążących się z ewentualnymi sporami ze Wspólnikami na tle wykonywania
zawartych umów. Znamiennym jest także, iż w stosunkowo krótkim okresie czasu (17 marzec
2009 roku – 3 luty 2010 rok) Wspólnicy w ramach prowadzonej działalności zawarli aż 43 037
umów z konsumentami. Wskazać należy, że działalność prowadzona przez przedmiotowych
przedsiębiorców znamionuje się dużą rentownością. Wskaźnik rentowności sprzedaży brutto za
okres 2009 roku, rozumiany jako relacja wyniku finansowego brutto do zysku brutto informujący
o tym, ile zysku brutto przynosi jeden złoty uzyskanych przychodów ze sprzedaży, kształtuje się
bowiem dla prowadzonej przez Wspólników działalności gospodarczej na poziomie (…) %. Tym
samym każde 100 zł uzyskanego przychodu z prowadzonej działalności generuje (…) zł zysku.
Domniemywać należy także, iż część przychodu uzyskanego przez Wspólników była wynikiem
wpłat dokonanych przez konsumentów pragnących jedynie uniknąć sporu z przedsiębiorcami.
Podnieść również należy, iż rynek usług internetowych jest rynkiem dynamicznie rozwijającym
się, na którym strona nabywająca lub zamawiająca daną usługę jest w nieporównanie słabszej
pozycji aniżeli w przypadku dokonywania transakcji w sposób tradycyjny, w siedzibie
przedsiębiorcy. Tym samym od przedsiębiorców działających na takim rynku wymagać należy
szczególnej wiarygodności i uczciwości a wszelkie leżące po ich stronie naruszenia słusznych
interesów konsumentów zasługują na surowe sankcje.
42 J
Mając powyższe na uwadze Prezes Urzędu, uznał za zasadne nadzwyczajnie podwyższyć
powyżej ustalone kary pieniężne i nałożyć na każdego ze Wspólników kary pieniężne w
wysokości (…) % kary maksymalnej możliwej do nałożenia na każdego z nich. Skoro przychód
każdego ze Wspólników wyniósł w 2009 roku po (…) zł, to kara maksymalna, jaka mogła być
nałożona na każdego ze Wspólników wyniosłaby po (…). Kary, które Prezes Urzędu postanowił
wymierzyć na każdego z przedsiębiorców a kształtujące się na poziomie (…) % kary
maksymalnej wynoszą zatem po (po zaokrągleniu do pełnej złotówki) 119 570 zł (słownie sto
dziewiętnaście tysięcy pięćset siedemdziesiąt złotych).
Zdaniem Prezesa Urzędu dopiero tak określone kary spełnią zarówno rolę represyjną jako
sankcja i dolegliwość za naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurenci i konsumentów, jak
i prewencyjną, zapobiegając ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest też jej walor
wychowawczy, w tym wymiar ogólny, odstraszający dla innych przedsiębiorców działających w
branży przed podobnym naruszaniem słusznych interesów konsumentów.
Przyjmując wspomniane ww. wcześniej okoliczności naruszenia przepisów ustawy o
ochronie (...), jak również fakt, iż kara winna być orzekana na poziomie wystarczającym do
osiągnięcia zamierzonego celu i odczuwalna dla przedsiębiorcy, Prezes Urzędu postanowił
nałożyć karę w wysokości określonej jak w punkcie V i VI sentencji decyzji.
Zgodnie z art. 112 ust. 1 ustawy o ochronie (…) karę pieniężną należy uiścić w terminie
14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i
Konsumentów Warszawie: NBP O/O Warszawa 51101010100078782231000000.
Wobec powyższego, Prezes Urzędu orzekł jak w sentencji niniejszej decyzji.
Stosownie do treści art. 81 ust 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w
związku z art. 47928 § 2 kp.c., od niniejszej decyzji przysługuje stronie odwołanie do Sądu
Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie
dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów we
Wrocławiu.
Otrzymuje:
r.pr. Dariusz Knera
ul. Wyczółkowskiego 91
80-147 Gdańsk

FINISH !!!
MAM NADZIEJE ZE CI KTÓRZY PRZEZ TO PRZEBRNĄ COS Z TEGO WYBIORĄ BY SIĘ NA TYM WESPRZEC PISZĄC DO OWEJ FIRMY

Odpowiedz dla popi1986. Nie kłamię. Dostałam dzisiaj kolejnego maila i poszłam do rzecznika, bo uznałam ze tam dadzą mi ostateczna odpowiedz. Niestety pani była ostrożna w wypowiedziach, powiedziała jeszcze ze jeśli przyjdzie avizo z sadu, trzeba odbierać, bo nie nieodebranie avizo nie oznacza niezapoznania się z treścią( tu w ogóle nie rozumiem),wyszłam od niej jeszcze bardziej zdenerwowana niż byłam. Więcej pocieszających informacji znajduje już od tygodnia na forum, tylko ciekawa jestem jak z ta kosmetyka, co oni zrobili na swojej stronie i dlaczego nie zamknęli tej firmy do tej pory, po tylu skargach nie powinno już ich być - to jest cud nad cudami!!!!
Bądźmy wyrozumiali dla siebie nawzajem!!!

Czy komuś pofatygowali się odpowiedzieć listem poleconym? Dostałam dzisiaj właśnie. Pisza coś na cala stronę o uchyleniu się od skutków prawnych swojego oświadczenia woli podczas rejestracji i zasypują paragrafami, z których nic nie rozumiem. A jeszcze rzeczniczka powiedziała mi wczoraj ze nie może dać konkretnej pocieszającej odpowiedzi, ze "trzeba czekać i jak będzie wezwanie do sadu trzeba odbierać aviza etc". Podałam prawdziwe dane osobowe i adresowe, wiec teraz będą mnie nękać przez internet i pocztę. Bardzo się martwię, mąż proponuje zapłacić i zapomnieć, ale to jest niesprawiedliwe! Duzo jest takich, którzy podali prawdziwe dane a którym dali spokój? Chociaż co to za spokój póki ta firma istnieje i może liczy sobie procenty?

Strona : Proca.pl - Zamknięcie Pobieraczek.pl pomoże oszukanym i zastraszanym w usunięciu portalu ze stron internetowych.

Wszystkim którzy czują się poszkodowani przez Naciagaczka.pl (czyt.Pobieraczek) zapraszam do zapisania się do tej petycji.

Wszyscy którzy wraz ze mną chcą złożyć pozew zbiorowy proszę o wiadomość na PW. Wytoczymy im kolejny proces i znowu moze dostaną np.240tys. kary jak wcześniej

Ja bym się podpisał ale nie chce ujawniać swoich prawdziwych danych....

Wie ktoś jak usunąć konto na tym pobieraczku?

redoran tripleX

możesz podczas wyrejestrowania podać adres e mail na który zostala wyslany link z potwierdzeniem rejestracji z informacją ze żadasz usunięcia danych związanych ze swoim kontem z portalu pobieraczek.pl tu trezba sie na jakąś ustawe powołać na temecie jest już post jak to zrobić leciało to mniej więcej tak

- przekazanie sprawy profesjonalnej kancelarii prawnej,

TIA, a czy zna ktos NIEPROFESJONALNA KANCELARIE PRAWNA???????????? CO ZA BZDURA! Kolejne haslo- bojta sie ludziska, bo profesjonalisci juz sie na was szykuja.


- postępowanie sądowe, CHWILECZKE, ZEBY ZALOZYC SPRAWE MUSZA MIEC NAPRAWDE KUPE KASY, BO JESLI TAKICH DLUZNIKOW POBIERACZKOWYCH- NABIERACZKOWYCH JEST MASE, NO TO JA CHCE DLA NICH PRACOWAC. BOGATY TEN NABIERACZEK...PEWNIE PRACOWNIK NABIERAK- POBIERAK DOSTAJE MIESIECZNIE JAKIES 5.000 PLN. SUUUPER!

- komornicza egzekucja należności, - KOLEJNE STRASZONKO, KOLEJNE STRASZNE SLOWA I TERAZ BOIMY SIE STRASZNIE. UWAGA, UWAGA EGZEKUCJA- egzekucja latwo kojarzy sie z rozstrzelaniem pod sciana, z publicznym linczem, z wieszaniem na placu...Hmmm

EGZEKUCJA TO NIE TO SAMO CO EGZEKWOWANIE!!!

EGZEKWOWAC- Owszem tak, jesli cos Ci sie nalezy to zadasz oddania...

Ale EGZEKUCJA???- Tu juz mamy mokro, trzesiemy sie, puls przyspieszony, nerwy, stres....NABIERACZEK GROZI!!!!
- Wpis do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych, który wiązać się może m.in. z odmową udzielenia kredytu lub leasingu a nawet całkowitą utratą wiarygodności w kontaktach handlowych.

SORRRYYY, NO KTO TO PISAL??? REJEST DLUZNIKOW NIEWYPLACALNYCH??? JA TAM NIE WIEM ALE TO BEZ SENSU- CZYluz JEST REJESTR DLUZNIKOW WYPLACALNYCH- To przeciez belkot, skoro jestes dluzny to chyba nie masz kasy...Czyli jak to? Istnieje ciemna i jasna strona dluznikow...Ciemna to dluznicy niewyplacalni, a jasna to dluznicy ale z majacy kase...???



W związku z tym wzywamy Panią do dobrowolnej zapłaty należnej kwoty w wysokości 94,80 PLN w ciągu 5 dni od dnia otrzymania niniejszej wiadomości.


JEZU! SZOK! JAKI BELKOT! " DOBROWOLNA" SKORO MNIE SCIGAJA, SKORO MNIE STRASZA...JAK JA JA MAM ROBIC COS DOBROWOLNIE??? Dobrowolnie rownoznaczne jest z tym ze tak poprostu sobie wplacam kase. Podejzewam , ze jesli nie byloby slowa dobrowolnie to podchodziloby to juz pod paragraf WYMUSZANIE...A tak, NABIERACZEK powie , ze przeciez dobrowolnie, po dobroci, grzecznie prosi...


WIEM , ZE PIERWSZY ODRUCH TO SZOK I STRES. TO PSEUDO PROFESJONALNE PISMO MA STRASZYC NAIWNIAKOW. JEDNO MNIE ZASTANAWIA...CZY NABIERAK- POBIERAK JEST TAKIM PROSTAKIEM , ZE NIE POTRAFI SKLECIC PARU ZDAN POPRAWNIE I Z SENSEM... CZY TEZ POBIERAK- NABIERAK MYSLI ZE WSZYSCY SA TEAKAMI I POZBAWIONYMI LOGICZNEGO MYSLENIA OSIOLKAMI?????

wyślijcie im to:

Szanowni właściciele firmy Eller Service S.C.


Niniejszym oświadczam, iż odstępuję od 'umowy' zawartej z waszą firmą przez serwis Pobieraczek.pl dnia __.__.2010r. z komputera o adresie IP __.___.__.___ .
Odmawiam zapłacenia jakichkolwiek należności, jakie rzekomo jestem wam winien, ponieważ:

1. Z serwisu Pobieraczek.pl nie skorzystałem po za rejestracją, a więc nie pobierałem plików multimedialnych jakie oferujecie co oznacza, że nie miałem okazji skorzystać z waszych usług!

2. Ze względu na brak wiadomości o jakichkolwiek opłatach po 10 dniach od zarejestrowania się okres możliwości odstąpienia od niniejszej umowy przedłuża się do okresu 3 miesięcy - dzisiaj dnia __.10.2010r. nie mija miesiąc od akceptacji regulaminu co pozwala mi na korzystanie z prawa konsumenta i odstąpienia od umowy bez żadnych konsekwencji.

3. Za próby dalszego oszustwa i wyłudzenia pieniędzy ode mnie naruszacie Państwo art. 286 par. 1 k. k. w zw. z art. 13 k. k., co jest przestępstwem i dalsze bezpodstawne grożenie mi sprawą sądową ostrzegam, iż przy jakimkolwiek naliczeniu z waszej strony karnych odsetek lub żądania sumy 94,80PLN - jak dotychczas - sprawa zostanie zgłoszona na policję oraz do prokuratury a także postaram się, aby wszyscy pokrzywdzeni przez Was – materialnie i nie tylko – internauci napisali Pozew Zbiorowy, dzięki któremu będziemy mogli rościć sobie prawo do odszkodowań!

po tym przysłali że mam płacić ale bez żadnych gróźb z sądem to ja im odpisałem że "nie będę płacił i koniec" i już nie odpisują

Moje pytanie jest laickie jak diabli. Czy akceptacja regulaminu może się równać z zawarciem umowy? Przecież na stronie "naciągaczka" nie "zaptasza" się "Akceptuję umowę" a "Akceptuję regulamin". Czy w świetle prawa regulamin może mieć taką samą moc prawną co umowa? I druga sprawa: dane osobowe. Co mnie zmusza do podania prawdziwych danych osobowych? Przy podpisywaniu różnego rodzaju dokumentów jest formułka, że "potwierdzam prawdziwość etc.". A tu na jakiejś stronce wpisuję dane, akceptuję jakiś regulamin i nagle się okazuje, że podpadam pod podawanie fałszywych danych. Przecież jak w formularzu przy zakładaniu konta internetowego, czy portalu społecznościowym podam się za Marylin Manson to nikt nie będzie mnie prawnie ścigał.To się w sumie sprowadza do pytanie pierwszego. Czyli na ile operacja rejestracji i akceptacji regulaminu jest równoznaczna z zawarciem umowy. Może jakiś prawnik się wypowie na ten temat.

Mój mąż tez załozył sobie konto na tym dziadostwie i najśmieszniejsze jest to,ze w informacji id tych intruzów jest ,ze załozył konto o godzinie 6.42 a o tej godzinie jeszcze śpi,wstaje dopiero o 7.00 wiec eidać,ze to kolejny blef. Wysłałam do nich rezygnacje pisemną z potwierdzeniem odbioru ale odpisali jak wielu osobom na tym forum,ze miał 10 dni na odstapienie z umowy. Wiec wysłałam nastepną mejlem ,za potwierdzeniem przeczytania ale jeszcze jej nie przeczytali,bo potwierdzenia nie ma.Jak odpowiedza ,ze znowu NIE,to wyśle im nastepną umowe odstapienia od umowu i tak bede robić do usranej śmierci.:razz:

Witam . Mam podobny problem .Dostałem pismo przed sądowe wezwanie do zapłaty , tyle że to mój nie letni syn dał się nabrać , a mi przysłali by im płacić i sądem straszą odpisałem im że nie mam zamiaru płacić za oszustwo i że podpisują umowy z nieletnimi nie sprawdzają czy czasem nie mają do czynienia z 7 letnim dzieckiem odpowiedzi nie dostałem od nich , ale ja się nie przejmuję tym 90 zł . Proszę przeczytać link poniżej .

Pobieraczek.pl zapłaci 240 tysięcy zł kary - UOKiK uznał, że usługa Pobieraczek5 nie była darmowa. INTERNET - Eller Service, Kara, Pobieraczek, Pobieraczek.Com, Pobieraczek.Pl, Uokik - Internet - nasza klasa, nk, allegro, facebook, ściąganie

Mam takie pytanie a czy ktoś w ogóle miał wytoczony proces przez Pobieraczka?
Uchylanie się od płatności grozi naliczeniem odsetek (mądra po fakcie)
Założyłam te diabelne konto na Pobieraczku skuszona 10 -oma dniami darmowymi po czym zapomniałam że w ogóle coś takiego zrobiłam. Wchodzę dzisiaj na skrzynkę i mam info od Pobieraczka że wisze im 94 zł za usługę.
Wysłałam im rezygnację już 3 raz dzisiaj i ciągle dostaję info w języku angielskim w ogóle niezrozumiałą. Stracha mam bo mądry Polak po szkodzie. dzisiaj dopiero przeczytałam mniej więcej ten głupi regulamin. Co za padaczka. Czytałam artykuł o nich ale najwyraźniej nie stosują się do postanowień sądu.

Więc moje pytanie czy kogoś pociągneli do odpowiedzialności sądowej?

P.S Podpisałam się pod petycją.
Czekam na odpowiedz
Z góry dziękuję
Pozdrawiam

Tu mam konstruktywna odpowiedź od uokik

"Policja nie zajmuje się ustalaniem adresów IP klientów przedmiotowego
serwisu, gdyż nie mamy do czynienia z przestępstwem.

W odpowiedzi na Pana zapytanie należy podkreślić, iż zaakceptowanie przez
przedsiębiorcę Pana odstąpienia od umowy nie ma znaczenia, ponieważ
odstąpienie od umowy jest czynnością jednostronną i nie wymaga akceptacji.

Obecnie sprawa przeciwko pobieraczkowi rozpatrywana jest przez Sąd Ochrony
Konkurencji i Konsumentów, wobec czego do czasu prawomocnego jej
rozstrzygnięcia proponuję nie podejmować w przedmiotowej sprawie dalszych
czynności."

i tyle w tym temacie

A dostał ktoś jakieś maile po "przed sądownym" wezwaniem do zapłaty, czy na tym się kończy ich nękanie ludzi?