Stwierdzić należy, ze przepis art. 110 Kpa wyraża zasadę związania organu administracji publicznej wydaną przez siebie decyzją administracyjną. Regulacja ta dotyczy stabilizacji treści decyzji w zakresie w jakim rozstrzyga ona sprawę co do istoty albo kończy postępowanie w danej instancji. Doręczenie lub ogłoszenie decyzji oznacza wprowadzenie jej do obrotu prawnego, od tej chwili organ administracji pozostaje związany treścią swego rozstrzygnięcia. Związanie to trwa aż do czasu ustania mocy obowiązującej decyzji, co może nastąpić w wyniku jej uchylenia, zmiany lub wygaśnięcia, ale tylko w sytuacjach wyraźnie wskazanych w przepisach (Janusz Borkowski [w] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2006, s. 529, 530; Andrzej Wróbel [w:]
M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Zakamycze, 2005, Komentarz do art.110). Decyzja wiąże zatem organ, który w sytuacji prowadzenia postępowania opartego o ten sam stan faktyczny i prawny nie może dokonać merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Należy także zwrócić uwagę, iż w świetle orzecznictwa brak możliwości przyjęcia sprawy do rozstrzygnięcia istnieje także wówczas, gdy strona składająca nowy wniosek powołuje się na zmianę podstawy prawnej rozstrzygnięcia administracyjnego, jednakże tożsamość spraw istnieć będzie także i wtedy, gdy zmieni się wprawdzie akt stanowiący podstawę prawną decyzji, lecz zachowana zostanie ciągłość regulacji prawnej praw i obowiązków stron postępowania administracyjnego (wyrok SN z dnia 3 czerwca 1993 r. Sygn.akt III ARN 27/93 – OSNC 1994/2 poz. 43).
Tak więc, niedopuszczalne jest wydanie kolejnej decyzji w oparciu o ten sam stan faktyczny i prawny, istniejący pomiędzy tymi samymi stronami, w sytuacji gdy poprzednio zapadła decyzja nie została wyeliminowana z obrotu prawnego i ze stanowiskiem organu odwoławczego w tym zakresie należy się zgodzić.