T
Toledo
Stały bywalec
- Dołączył
- 10.2006
- Odpowiedzi
- 969
błąd w ustaleniach faktycznych to trochę mało
Egzamin radcowski 2011
- Autor wątku ann_torun
- Data rozpoczęcia
- Status
T
Toledo
Stały bywalec
- Dołączył
- 10.2006
- Odpowiedzi
- 969
to nie naruszało procedowania, często się zdarza, że świdek jest na sali, bo np. nie wiadomo że będzie potem zeznawał, a konieczność zeznań wynika z dalszego przebiegu.
Przepis 384 mówi o świadkach o których wiadomo sądowi w chwili kiedy rozpoczyna każdą rozprawę, a sąd mógł nie posiadać wiedzy iż osoba ta ma zeznawać.
Przepis 384 mówi o świadkach o których wiadomo sądowi w chwili kiedy rozpoczyna każdą rozprawę, a sąd mógł nie posiadać wiedzy iż osoba ta ma zeznawać.
Ostatnia edycja:
N
(Nie)pewna
Stały bywalec
- Dołączył
- 07.2010
- Odpowiedzi
- 560
Toledo napisał:
Czyli do tego się nie można przyczepić?
Jednak to niewątpliwie wpływa na możliwość podważenia oceny tych dowodów. Zawsze zachodzi wątpliwość co do tego na ile wiarygodny jest świadek, który wiedzę miał o zdarzeniu, o czym oskarżony wiedział i który zna przebieg procesu, a o potrzebie powołania którego oskarżony zdecydował dopiero w toku sprawy.
Czyli co? Art. 7 kpk po prostu? Zakładając, że ustalenia są ok?
Ostatnia edycja:
F
FrankF
Użytkownik
- Dołączył
- 01.2011
- Odpowiedzi
- 145
Błąd w ustaleniach chyba to nie będzie, bo jeśli nie było generalnie innych dowodów, które wskazywałyby na winę oskarżonego, to raczej należałoby podnosić przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów i twierdzić, że sąd wyciągnął nielogiczne wnioski z zebranego materiału i postąpił wbrew zasadom doświadczenia życiowego.
Jeżeli natomiast byłyby inne dowody, z których jak byk wynikałoby, że oskarżony jest winny, to podnosiłbym zapewne błąd w ustaleniach faktycznych.
Jeżeli natomiast byłyby inne dowody, z których jak byk wynikałoby, że oskarżony jest winny, to podnosiłbym zapewne błąd w ustaleniach faktycznych.
F
FrankF
Użytkownik
- Dołączył
- 01.2011
- Odpowiedzi
- 145
W takiej sytuacji powinno być jednak to odpowiednio oznaczone w protokole i sąd oceniając później takie zeznania winien brać pod uwagę ewentualną słabszą moc dowodową takich zeznań.Toledo napisał:
T
Toledo
Stały bywalec
- Dołączył
- 10.2006
- Odpowiedzi
- 969
Ja bym nie stawiała takiego zarzutu.
Co do powyższego, to w takiej sytuacji błąd w ustaleniach jest właśnie konsekwencją dowolnej oceny dowodów ( czyli przekroczeniem granic), bo pisząc o tym błędzie wskazujesz właśnie na to, że sąd dokonał błędnej oceny dowodów. Ja kazus zresztą zrozumiałam tak, że wszystkie dowody oprócz tego jednego wskazywały na winę, a sąd wybiórczo potraktował dowody i wybrał ten jeden, pomimo jego sprzeczności z resztą dowodów. Gdyby reszta dowodów też wskazywał na niewinność, to nie byłoby sensu apelować.
Co do powyższego, to w takiej sytuacji błąd w ustaleniach jest właśnie konsekwencją dowolnej oceny dowodów ( czyli przekroczeniem granic), bo pisząc o tym błędzie wskazujesz właśnie na to, że sąd dokonał błędnej oceny dowodów. Ja kazus zresztą zrozumiałam tak, że wszystkie dowody oprócz tego jednego wskazywały na winę, a sąd wybiórczo potraktował dowody i wybrał ten jeden, pomimo jego sprzeczności z resztą dowodów. Gdyby reszta dowodów też wskazywał na niewinność, to nie byłoby sensu apelować.
T
Toledo
Stały bywalec
- Dołączył
- 10.2006
- Odpowiedzi
- 969
FrankF napisał:
sam sobie przeczysz, bo przecież nie uwzględnienie słabszej mocy dowodowej to właśnie dowolna ocena dowodów skutkująca błędem faktycznym
N
(Nie)pewna
Stały bywalec
- Dołączył
- 07.2010
- Odpowiedzi
- 560
Toledo napisał:
A powiedz mi, widziałaś takie apelacje, który stawiały wyłącznie siódemkę? Konkretnie wytykając dowolność i selektywne podejście do wiarygodności świadków i wersji albo wnioskowanie "od czapy"?
To wystarcza?
T
Toledo
Stały bywalec
- Dołączył
- 10.2006
- Odpowiedzi
- 969
W praktyce się tego nie robi, ale na potrzeby egzaminu zastanawiałabym się, czy tak nie napisać. Oczywiście nie jako jedyny zarzut. I trzeba ten zarzut dosyć szczegółowo opisać.
L
loyd30
Stały bywalec
- Dołączył
- 04.2011
- Odpowiedzi
- 870
Otwarłem browara .....
T
tommq
Użytkownik
- Dołączył
- 06.2011
- Odpowiedzi
- 57
zarzut naruszenia prawa karnego procesowego, tj. art 7 i 410 poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów w odniesieniu do oceny wiarygodności świadka... w oparciu o pozostałe zgromadzone w sprawie materiały dowodowe oraz w konsekwencji wybiórczą i jednostronną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, które w wyniku tak popełnionych błędów proceduralnych skutkowało ustaleniem błędnych okoliczności faktycznych skutkujących uniewinnieniem oskarżonego.
w ten sposób wskazujemy, że podstawowym błędem było naruszenie procedury skutkujące również następczym błędem w ustaleniach faktycznych.
plus jeszcze conajamniej jeden zarzut naruszenia kk i z 2 takimi zarzutami mamy całość i idziemy do uzasadnienia
tak ładnie w Łojewskim pisze
w ten sposób wskazujemy, że podstawowym błędem było naruszenie procedury skutkujące również następczym błędem w ustaleniach faktycznych.
plus jeszcze conajamniej jeden zarzut naruszenia kk i z 2 takimi zarzutami mamy całość i idziemy do uzasadnienia
tak ładnie w Łojewskim pisze
Toledo napisał:
T
tommq
Użytkownik
- Dołączył
- 06.2011
- Odpowiedzi
- 57
apelacja karna: zarzuty
na zasadzie art. 444 kpk zaskarżam wyżej wymieniony wyrok w całości
na zasadzie art. 427 § 2 kpk i art. 438 pkt 2 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucam:
1. obrazę przepisów prawa procesowego mogącą mieć wpływ na treść wyroku, a to art. :
a) art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 kpk w zw. z art. 2§2kpk przez mało wnikliwą i wybiórczą ocenę dowodów zeznań świadków m. in.,............., wyjaśnień oskarżonego ........... dowodów z dokumentów w tym opinii biegłych, co doprowadziło do nie poczynienia podstawowych ustaleń faktycznych w zakresie rekonstrukcji zdarzenia, bądź poczynienia niekategorycznych ustaleń dopuszczających możliwość różnej oceny zdarzenia, bądź wewnętrznie sprzecznych ustaleń, uniemożliwiając tym samych skontrolowanie zaskarżonego wyroku
b) art. 7, 410, 424 § 1 kpk przez poczynienie ustaleń faktycznych co do prędkości poruszania się pieszego normalnym krokiem w oparciu o dowód z zeznań............ , w sytuacji kiedy z treści zeznań świadka wynika, ze nie obserwował on ruchu pieszego na odcinku od zatrzymania na połowie lewego pasa ruchu do miejsca zetknięcia się z samochodem
c) art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 przez poczynienie wewnętrznie sprzecznych ustaleń co do sposobu poruszania się pojazdu tuż przed zderzeniem i miejsca zderzenia pojazdu z pieszym przez stwierdzenie że................. a do zderzenia doszło.................
d) art. 7, 424 § 1 pkt 1 kpk przez niepoczynienie kategorycznych ustaleń co do ..................................................
e) 7, 410, 424 § 1 pkt 1 kpk przez nierozważenie............................... w sytuacji gdy z przeprowadzonych dowodów – (jakie dowody ) ...................w sposób jednoznaczny wynika, że.................................
f) 7, 201, 410 kpk przez nienależyte rozważenie opinii biegłych z zakresu ................... , co do potrzeby przeprowadzenie dodatkowych badań nad ........... , w konsekwencji zaaprobowanie jej niekompletności
g) art. 201 kpk poprzez oparcie ustaleń faktycznych na niepełnej i niejasnej opinii biegłego.............. z zakresu..............
h) art. 410 kpk poprzez nieodniesienie się do wszystkich dowodów przeprowadzonych przed Sądem w tym m.in. dowodów z zeznań ..............;
i) 424 § 1 pkt 2 k.p.k poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej wyroku, w szczególności związku między naruszonymi zasadami bezpieczeństwa a powstaniem wypadku, a także z czego wynikał obowiązek ustąpienia pierwszeństwa pieszemu, którego oskarżony nie dochował;
j) 391 § 1 k.p.k. przez odstąpienie od zasady bezpośredniości przez ujawnianie uprzednio składanych zeznań przez świadków bez wskazania przyczyny ujawnienia i zakresu, co uniemożliwia kontrolę przeprowadzonych dowodów;
k) 413 § 2 pkt 1 k.p.k. przez niepełne opisanie czynu przypisanego oskarżonemu, w szczególności nieokreślenie postaci winy w jakiej miał oskarżony spowodować skutek w postaci śmierci ..........;
l) 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k. przez oparcie ustaleń faktycznych na fragmentach materiału dowodowego bez należytego rozważenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy i należytego uzasadnienia stanowiska w tym zakresie;
m) 4, 7, 410 k.p.k. przez nieprzeprowadzenie należytej, wnikliwej oceny zeznań świadków ........., co w konsekwencji doprowadziło do sformułowania błędnego wniosku, jakoby ............;
n) 4, 7, 410 k.p.k. przez małą wnikliwą ocenę dowodów z opinii biegłych .... oraz zeznań świadków ......, co doprowadziło do wadliwego sformułowania wniosków ...........;
o) 7, 424 § 1 pkt 2 k.p.k. przez nienależyte rozważenie podstawy prawnej wyroku, w szczególności ............., a także brak uzasadnienia ...........;
p) art. 49 § 1 k.p.k. przez dopuszczenie do udziału w sprawie jako oskarżyciela posiłkowego ........ w sytuacji kiedy nie jest on pokrzywdzonym w przedmiotowej sprawie i taki status jemu nie przysługiwał;
q) 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego nieusuwalnych wątpliwości co do ..........., podczas, gdy ............;
r) art. 170 § 1 k.p.k., 201 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego zgłoszonego na rozprawie ......... o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego ....... podczas, gdy okoliczność, która miała być udowodniona miała decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a dowody na których sąd się oparł wydając wyrok w niniejszej sprawie były niepełne;
s) art. 424 § 1 k.p.k. poprzez niedostateczne ustosunkowanie się do zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności nierozstrzygnięcie przez Sąd licznych sprzeczności i rozbieżności w zebranym materiale dowodowym i wiążących się z tym wątpliwości, których Sąd nie usunął, co skutkowało niewystarczającym uzasadnieniem wyroku w zakresie ustaleń stanu faktycznego, poprzez uproszczony i wewnętrznie sprzeczny sposób oceny poszczególnych dowodów;
na zasadzie art. 444 kpk zaskarżam wyżej wymieniony wyrok w całości
na zasadzie art. 427 § 2 kpk i art. 438 pkt 2 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucam:
1. obrazę przepisów prawa procesowego mogącą mieć wpływ na treść wyroku, a to art. :
a) art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 kpk w zw. z art. 2§2kpk przez mało wnikliwą i wybiórczą ocenę dowodów zeznań świadków m. in.,............., wyjaśnień oskarżonego ........... dowodów z dokumentów w tym opinii biegłych, co doprowadziło do nie poczynienia podstawowych ustaleń faktycznych w zakresie rekonstrukcji zdarzenia, bądź poczynienia niekategorycznych ustaleń dopuszczających możliwość różnej oceny zdarzenia, bądź wewnętrznie sprzecznych ustaleń, uniemożliwiając tym samych skontrolowanie zaskarżonego wyroku
b) art. 7, 410, 424 § 1 kpk przez poczynienie ustaleń faktycznych co do prędkości poruszania się pieszego normalnym krokiem w oparciu o dowód z zeznań............ , w sytuacji kiedy z treści zeznań świadka wynika, ze nie obserwował on ruchu pieszego na odcinku od zatrzymania na połowie lewego pasa ruchu do miejsca zetknięcia się z samochodem
c) art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 przez poczynienie wewnętrznie sprzecznych ustaleń co do sposobu poruszania się pojazdu tuż przed zderzeniem i miejsca zderzenia pojazdu z pieszym przez stwierdzenie że................. a do zderzenia doszło.................
d) art. 7, 424 § 1 pkt 1 kpk przez niepoczynienie kategorycznych ustaleń co do ..................................................
e) 7, 410, 424 § 1 pkt 1 kpk przez nierozważenie............................... w sytuacji gdy z przeprowadzonych dowodów – (jakie dowody ) ...................w sposób jednoznaczny wynika, że.................................
f) 7, 201, 410 kpk przez nienależyte rozważenie opinii biegłych z zakresu ................... , co do potrzeby przeprowadzenie dodatkowych badań nad ........... , w konsekwencji zaaprobowanie jej niekompletności
g) art. 201 kpk poprzez oparcie ustaleń faktycznych na niepełnej i niejasnej opinii biegłego.............. z zakresu..............
h) art. 410 kpk poprzez nieodniesienie się do wszystkich dowodów przeprowadzonych przed Sądem w tym m.in. dowodów z zeznań ..............;
i) 424 § 1 pkt 2 k.p.k poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej wyroku, w szczególności związku między naruszonymi zasadami bezpieczeństwa a powstaniem wypadku, a także z czego wynikał obowiązek ustąpienia pierwszeństwa pieszemu, którego oskarżony nie dochował;
j) 391 § 1 k.p.k. przez odstąpienie od zasady bezpośredniości przez ujawnianie uprzednio składanych zeznań przez świadków bez wskazania przyczyny ujawnienia i zakresu, co uniemożliwia kontrolę przeprowadzonych dowodów;
k) 413 § 2 pkt 1 k.p.k. przez niepełne opisanie czynu przypisanego oskarżonemu, w szczególności nieokreślenie postaci winy w jakiej miał oskarżony spowodować skutek w postaci śmierci ..........;
l) 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k. przez oparcie ustaleń faktycznych na fragmentach materiału dowodowego bez należytego rozważenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy i należytego uzasadnienia stanowiska w tym zakresie;
m) 4, 7, 410 k.p.k. przez nieprzeprowadzenie należytej, wnikliwej oceny zeznań świadków ........., co w konsekwencji doprowadziło do sformułowania błędnego wniosku, jakoby ............;
n) 4, 7, 410 k.p.k. przez małą wnikliwą ocenę dowodów z opinii biegłych .... oraz zeznań świadków ......, co doprowadziło do wadliwego sformułowania wniosków ...........;
o) 7, 424 § 1 pkt 2 k.p.k. przez nienależyte rozważenie podstawy prawnej wyroku, w szczególności ............., a także brak uzasadnienia ...........;
p) art. 49 § 1 k.p.k. przez dopuszczenie do udziału w sprawie jako oskarżyciela posiłkowego ........ w sytuacji kiedy nie jest on pokrzywdzonym w przedmiotowej sprawie i taki status jemu nie przysługiwał;
q) 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego nieusuwalnych wątpliwości co do ..........., podczas, gdy ............;
r) art. 170 § 1 k.p.k., 201 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego zgłoszonego na rozprawie ......... o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego ....... podczas, gdy okoliczność, która miała być udowodniona miała decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a dowody na których sąd się oparł wydając wyrok w niniejszej sprawie były niepełne;
s) art. 424 § 1 k.p.k. poprzez niedostateczne ustosunkowanie się do zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności nierozstrzygnięcie przez Sąd licznych sprzeczności i rozbieżności w zebranym materiale dowodowym i wiążących się z tym wątpliwości, których Sąd nie usunął, co skutkowało niewystarczającym uzasadnieniem wyroku w zakresie ustaleń stanu faktycznego, poprzez uproszczony i wewnętrznie sprzeczny sposób oceny poszczególnych dowodów;
T
Toledo
Stały bywalec
- Dołączył
- 10.2006
- Odpowiedzi
- 969
tommq napisał:
w praktyce moż e i te zbiorcze zarzuty mają sens, ale na egzaminie ja bym ich nie stawiała
F
FrankF
Użytkownik
- Dołączył
- 01.2011
- Odpowiedzi
- 145
Nie wiem, dlaczego mam sobie sam przeczyć. Chodziło mi o przykład, w którym sąd dopuszcza zeznania świadka, który przebywał wcześniej na sali sądowej, zaznacza ten fakt w protokole i pewnie bierze tę okoliczność później podczas oceny takiego dowodu.Toledo napisał:
T
Toledo
Stały bywalec
- Dołączył
- 10.2006
- Odpowiedzi
- 969
FrankF napisał:
F
FrankF
Użytkownik
- Dołączył
- 01.2011
- Odpowiedzi
- 145
Ale ja się odnosiłem w ogóle do samego przesłuchania świadka, który przebywał wcześniej na sali sądowej. Nie wypowiadałem się w tym poście na temat kazusu.
W omawianym wcześniej kazusie taka sytuacja nie mogłaby mieć miejsca, bo sąd się przecież oparł przede wszystkim na zeznaniach takiego świadka, więc bez sensu byłoby najpierw wskazywać na słabszą moc dowodową takich zeznań, a później wbrew innym dowodom się na nich opierać ;-)
W omawianym wcześniej kazusie taka sytuacja nie mogłaby mieć miejsca, bo sąd się przecież oparł przede wszystkim na zeznaniach takiego świadka, więc bez sensu byłoby najpierw wskazywać na słabszą moc dowodową takich zeznań, a później wbrew innym dowodom się na nich opierać ;-)
T
Toledo
Stały bywalec
- Dołączył
- 10.2006
- Odpowiedzi
- 969
Może Wam się przyda:
Apelacja karna.
Wymogi formalne apelacji:
1) miejsce i data wniesienia (data musi odpowiadać kazusowi – kiedy doręczono wyrok z uzasadnieniem i od tego 14 dni!)
2) wskazanie sygnatury akt sprawy, oznaczenie oskarżonego i obrońcy oskarżonego;
3) oznaczenie sądu do którego wnosimy i wskazanie sądu za pośrednictwem którego wnosimy (zawsze wnosimy za pośrednictwem Sądu który wydał zaskarżony wyrok, ale do sądu II instancji)
4) tytułujemy że jest to apelacja obrońcy oskarżonego;
5) określamy od jakiego wyroku została wniesiona, w jakim zakresie zaskarżamy ten wyrok;
6) wskazujemy zarzuty zaczynając od procesowych jeżeli są, a jak nie ma to materialne;
7) wnioski – muszą być odpowiednie do stawianych zarzutów;
8) podpis obrońcy z kazusu!
9) załączamy : upoważnienie do obrony, odpis dla strony przeciwnej (tu uważać ile jest podmiotów w postępowaniu sądowym przeciwną stroną jest prokurator, ale mogą być oskarżyciele posiłkowi to dla każdego odpis apelacji, zwrócić uwagę czy mają pełnomocników i ilu, bo mogą mieć jednego pełnomocnika). Do sądu apelacyjnego załączamy dodatkowy odpis.
Zarzuty:
I. naruszenie prawa procesowego (raczej ma być ich mało, bo byłoby to zbyt łatwe bo łatwo je zauważyć), ale Sąd może naruszyć m.in.:
art. 413 k.p.k. - sprawdzamy czy wyrok ma wszystkie elementy jakie powinien mieć!!!!
art. 439 k.p.k. - czy nie ma bezwzględnej przyczyny odwoławczej
nie stawiamy zarzutów naruszenia 2 i 4 k.p.k.!!!!SN już wielokrotnie mówił że Sąd tego nie może naruszyć!
art. 5 § 2 k.p.k. - zarzucamy gdy są nieusuwalne wątpliwości i Sąd nie rozstrzygnie ich na korzyść oskarżonego, ale one muszą być po stronie Sądu;
art. 6 k.p.k. - gdy jest naruszone prawo do obrony w jakikolwiek sposób, ale nie stawiamy tego gdy jest obrona obligatoryjna bo wtedy mamy zarzut 79 k.p.k.
art. 7 k.p.k. - ocena materiału dowodowego – niezgodna z zasadami logiki, niezodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego;
art. 12 k.p.k. - sprawdzamy czy został złożony wniosek o ściganie przy przestępstwach ściganych na wniosek;
art. 92 k.p.k. - gdy Sąd pominął jakieś dowody które dopuścił, albo w uzasadnieniu wskazał na dowody, których w toku postępowania nie dopuścił, orzeczenie może być bowiem oparte na całokształcie materiału dowodowego ujawnionego w toku sprawy;
art. 167 k.p.k. - gdy Sąd nie przeprowadził dowodów koniecznych dla prawidłowego rozstrzygnięcia. Ten zarzut najczęściej pojawia się w związku z art. 366 k.p.k., w sytuacji gdy nie został przeprowadzony dowód konieczny do wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy.
art. 170 k.p.k. - gdy z nieuzasadnionych powodów Sąd oddalił wniosek dowodowy, musimy wykazać że wniosek był uzasadniony i miał na celu wyjaśnienie sprawy.
art. 174 k.p.k. - gdy nie przesłuchano świadka a ujawniono jedynie jego oświadczenie pisemnie (to może się zdarzyć przy jakichś notatkach policyjnych itp.)
art. 182 k.p.k. - pouczenie najbliższych dla oskarżonego i współsprawców!!!
art. 199 k.p.k. - gdy Sąd w uzasadnieniu ujawni, że oparł się na zeznaniach biegłego, w których biegły zeznał to czego dowiedział się od oskarżonego w czasie badania, jest to niedopuszczalne.
Art. 200 k.p.k. Opinia biegłego:
art. 201 k.p.k. - niepełna, niejasna, sprzeczna.
Opinia składa się z dwóch elementów: art. 200 par. 2 pkt. 1-3 i 6 k.p.k. informacje dotyczące biegłego i instytucji które reprezentuje, to jest element konstytutywny opinii;
drugi w art. 200 par. 2 pkt. 3-4 k.p.k.
wtedy ta opinia jest niekompletna – nie niepełna, a niepełna dopiero gdy opinia jest kompletna to oceniamy merytorycznie tą opinię dopiero. Gdy jest niepełna stawiamy zarzut naruszenia tych przepisów.
Polemika z opiniami jest trudna, ale warto skierować się ku opinii prywatnej. One są wprawdzie wytwarzane poza nurtem procesu karnego i one nie są podstawą do kwestionowania opinii sądowej – takie było stanowisko są w Krakowie, bo twierdził on że między zlecającym a stroną jest węzeł obligacyjny i w sumie strona oczekuje korzystnego rozstrzygnięcia.
art. 214 k.p.k. - brak przeprowadzenia obligatoryjnego wywiadu środowiskowego, ale uwaga!!!!podnosimy to tylko jeżeli mamy pewność że wywiad jest korzystny dla oskarżonego.
art. 301 kp.k. w zw. z art. 6 k.p.k. - gdy nie uwzględniono żądania przesłuchania z udziałem obrońcy, co niewątpliwie stanowiło naruszenie prawa do obrony.
art. 321 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. - niezaznajomienie z materiałami śledztwa czy dochodzenia jako naruszenie prawa do obrony;
art. 391 k.p.k. - gdy nie zostały przez Sąd odczytane zeznania świadkowi, gdy zeznawał odmiennie (tu można połączyć z 7 k.p.k. gdy Sąd da wiarę tym zeznaniom).
art. 399 k.p.k. - gdy Sąd w wyroku zmienił kwalifikację prawną czynu, ale wcześniej nie uprzedził stron o takiej możliwości.
art. 400 k.p.k. - obligatoryjne stosowanie przepisów o wykroczeniu – jeżeli czyn wyczerpuje znamiona wykroczenia a Sąd nie stosuje tych przepisów to prócz naruszenia materialnego możemy postawić naruszenie tego przepisu.
art. 410 k.p.k. - podstawę wyroku może stanowić jedynie całokształt materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie głównej. Jeżeli nie ujawniono jakiego ś dowodu to wtedy mamy to naruszenie.
Art. 452 k.p.k. - nie jako zarzut, Sąd odwoławczy nie przeprowadza dowodów, ale w wyjątkowych przypadkach gdyby miało się to przyczynić do szybszego rozstrzygnięcia można wnosić o przeprowadzenie dowodu.
Art. 454 k.p.k. - przy apelacji oskarżyciela posiłkowego Pamiętać o gravamen (interes w zaskarżeniu, tylko na niekorzyść oskarżonego) i o tym, że gdy był uniewinniony to nie można wnosić o skazanie!!!!zawsze o uchylenie wnosimy.!!!!
obraza przepisów postępowania – jezeli miała wpływ na treść wyroku( mogą powstać w toku postępowania przygotowawczego i w zakresie czynności procesowych w czasie postępowania realizowanych).
- niedostateczne uzasadnienie ao, nieuwzględnienie wniosków stron,
- przeprowadzenie dochodzenia zamiast śledztwa, niezapoznanie podejrzanego, zły ao, niedopuszczenie obrońcy do czynności przy zamknięciu śledztwa.
ważna jest tylko taka czynność która odpowiada kpk co do czasu miejsca i sposobu dokonania, większość czynności z przygotowawczego podlega konwalidacji w toku postępowania sądowego, te 438 k.p.k. nie ulegają konwalidacji.
Sąd może prawidłowo przesłuchać świadka wadliwie przesłuchanego w postępowaniu przygotowawczym;
II. naruszenie przepisów prawa materialnego – tylko wtedy gdy nie kwestionujemy ustaleń faktycznych ( może się zdarzyć, tak, że będziemy kwestionowali ustalenia co do innych czynów, to co do tamtych nie stawiamy naruszenia prawa materialnego, ale do tego co do którego nie kwestionujemy ustaleń możemy postawić naruszenie prawa materialnego).
ustalenie stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy karnej, do czasu zatem póki nie jest pełny i nie budzący wątpliwości stan faktyczny nie ma mowy o stosowaniu prawa materialnego;
jaka norma prawna ma zastosowanie do tego ustalonego stanu faktycznego;
ustalenie znaczenia i treści normy prawnej do podjęcia decyzji.
Podciągnięcie stanu faktycznego pod normę prawną – kwalifikacja prawna czynu;
określenie zakresu skutków prawnych wynikających z przyjęciu normy prawnej do stanu faktycznego
Błędy sądu w zakresie stosowania prawa materialnego:
błąd co do bytu normy prawnej – polega na tym, że w organie stosującym prawo jest mylne przyjęcie, że jest norma, która nie istnieje;
błąd w interpretacji w normy prawnej;
bład w kwalifikacji normy prawnej czynu przestępnego;
błąd co do prawnych konsekwencji.
Zwracamy uwagę na:
czy w chwili popełnienia czynu stanowił on przestępstwo – art. 1 k.k.
wiek sprawcy – czy sprawca podlega odpowiedzialności karnej – art. 10 k.k., szczególnie jeżeli jest nieletni po 15 lat, to tylko wymienione tam przestępstwa; może się zdarzyć że przy czynach z 12 k.k. nieletni ukończy 17 lat, to wtedy może być skazany tylko za te czyny, które popełnił po uzyskaniu
Apelacja karna.
Wymogi formalne apelacji:
1) miejsce i data wniesienia (data musi odpowiadać kazusowi – kiedy doręczono wyrok z uzasadnieniem i od tego 14 dni!)
2) wskazanie sygnatury akt sprawy, oznaczenie oskarżonego i obrońcy oskarżonego;
3) oznaczenie sądu do którego wnosimy i wskazanie sądu za pośrednictwem którego wnosimy (zawsze wnosimy za pośrednictwem Sądu który wydał zaskarżony wyrok, ale do sądu II instancji)
4) tytułujemy że jest to apelacja obrońcy oskarżonego;
5) określamy od jakiego wyroku została wniesiona, w jakim zakresie zaskarżamy ten wyrok;
6) wskazujemy zarzuty zaczynając od procesowych jeżeli są, a jak nie ma to materialne;
7) wnioski – muszą być odpowiednie do stawianych zarzutów;
8) podpis obrońcy z kazusu!
9) załączamy : upoważnienie do obrony, odpis dla strony przeciwnej (tu uważać ile jest podmiotów w postępowaniu sądowym przeciwną stroną jest prokurator, ale mogą być oskarżyciele posiłkowi to dla każdego odpis apelacji, zwrócić uwagę czy mają pełnomocników i ilu, bo mogą mieć jednego pełnomocnika). Do sądu apelacyjnego załączamy dodatkowy odpis.
Zarzuty:
I. naruszenie prawa procesowego (raczej ma być ich mało, bo byłoby to zbyt łatwe bo łatwo je zauważyć), ale Sąd może naruszyć m.in.:
art. 413 k.p.k. - sprawdzamy czy wyrok ma wszystkie elementy jakie powinien mieć!!!!
art. 439 k.p.k. - czy nie ma bezwzględnej przyczyny odwoławczej
nie stawiamy zarzutów naruszenia 2 i 4 k.p.k.!!!!SN już wielokrotnie mówił że Sąd tego nie może naruszyć!
art. 5 § 2 k.p.k. - zarzucamy gdy są nieusuwalne wątpliwości i Sąd nie rozstrzygnie ich na korzyść oskarżonego, ale one muszą być po stronie Sądu;
art. 6 k.p.k. - gdy jest naruszone prawo do obrony w jakikolwiek sposób, ale nie stawiamy tego gdy jest obrona obligatoryjna bo wtedy mamy zarzut 79 k.p.k.
art. 7 k.p.k. - ocena materiału dowodowego – niezgodna z zasadami logiki, niezodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego;
art. 12 k.p.k. - sprawdzamy czy został złożony wniosek o ściganie przy przestępstwach ściganych na wniosek;
art. 92 k.p.k. - gdy Sąd pominął jakieś dowody które dopuścił, albo w uzasadnieniu wskazał na dowody, których w toku postępowania nie dopuścił, orzeczenie może być bowiem oparte na całokształcie materiału dowodowego ujawnionego w toku sprawy;
art. 167 k.p.k. - gdy Sąd nie przeprowadził dowodów koniecznych dla prawidłowego rozstrzygnięcia. Ten zarzut najczęściej pojawia się w związku z art. 366 k.p.k., w sytuacji gdy nie został przeprowadzony dowód konieczny do wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy.
art. 170 k.p.k. - gdy z nieuzasadnionych powodów Sąd oddalił wniosek dowodowy, musimy wykazać że wniosek był uzasadniony i miał na celu wyjaśnienie sprawy.
art. 174 k.p.k. - gdy nie przesłuchano świadka a ujawniono jedynie jego oświadczenie pisemnie (to może się zdarzyć przy jakichś notatkach policyjnych itp.)
art. 182 k.p.k. - pouczenie najbliższych dla oskarżonego i współsprawców!!!
art. 199 k.p.k. - gdy Sąd w uzasadnieniu ujawni, że oparł się na zeznaniach biegłego, w których biegły zeznał to czego dowiedział się od oskarżonego w czasie badania, jest to niedopuszczalne.
Art. 200 k.p.k. Opinia biegłego:
art. 201 k.p.k. - niepełna, niejasna, sprzeczna.
Opinia składa się z dwóch elementów: art. 200 par. 2 pkt. 1-3 i 6 k.p.k. informacje dotyczące biegłego i instytucji które reprezentuje, to jest element konstytutywny opinii;
drugi w art. 200 par. 2 pkt. 3-4 k.p.k.
wtedy ta opinia jest niekompletna – nie niepełna, a niepełna dopiero gdy opinia jest kompletna to oceniamy merytorycznie tą opinię dopiero. Gdy jest niepełna stawiamy zarzut naruszenia tych przepisów.
Polemika z opiniami jest trudna, ale warto skierować się ku opinii prywatnej. One są wprawdzie wytwarzane poza nurtem procesu karnego i one nie są podstawą do kwestionowania opinii sądowej – takie było stanowisko są w Krakowie, bo twierdził on że między zlecającym a stroną jest węzeł obligacyjny i w sumie strona oczekuje korzystnego rozstrzygnięcia.
art. 214 k.p.k. - brak przeprowadzenia obligatoryjnego wywiadu środowiskowego, ale uwaga!!!!podnosimy to tylko jeżeli mamy pewność że wywiad jest korzystny dla oskarżonego.
art. 301 kp.k. w zw. z art. 6 k.p.k. - gdy nie uwzględniono żądania przesłuchania z udziałem obrońcy, co niewątpliwie stanowiło naruszenie prawa do obrony.
art. 321 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. - niezaznajomienie z materiałami śledztwa czy dochodzenia jako naruszenie prawa do obrony;
art. 391 k.p.k. - gdy nie zostały przez Sąd odczytane zeznania świadkowi, gdy zeznawał odmiennie (tu można połączyć z 7 k.p.k. gdy Sąd da wiarę tym zeznaniom).
art. 399 k.p.k. - gdy Sąd w wyroku zmienił kwalifikację prawną czynu, ale wcześniej nie uprzedził stron o takiej możliwości.
art. 400 k.p.k. - obligatoryjne stosowanie przepisów o wykroczeniu – jeżeli czyn wyczerpuje znamiona wykroczenia a Sąd nie stosuje tych przepisów to prócz naruszenia materialnego możemy postawić naruszenie tego przepisu.
art. 410 k.p.k. - podstawę wyroku może stanowić jedynie całokształt materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie głównej. Jeżeli nie ujawniono jakiego ś dowodu to wtedy mamy to naruszenie.
Art. 452 k.p.k. - nie jako zarzut, Sąd odwoławczy nie przeprowadza dowodów, ale w wyjątkowych przypadkach gdyby miało się to przyczynić do szybszego rozstrzygnięcia można wnosić o przeprowadzenie dowodu.
Art. 454 k.p.k. - przy apelacji oskarżyciela posiłkowego Pamiętać o gravamen (interes w zaskarżeniu, tylko na niekorzyść oskarżonego) i o tym, że gdy był uniewinniony to nie można wnosić o skazanie!!!!zawsze o uchylenie wnosimy.!!!!
obraza przepisów postępowania – jezeli miała wpływ na treść wyroku( mogą powstać w toku postępowania przygotowawczego i w zakresie czynności procesowych w czasie postępowania realizowanych).
- niedostateczne uzasadnienie ao, nieuwzględnienie wniosków stron,
- przeprowadzenie dochodzenia zamiast śledztwa, niezapoznanie podejrzanego, zły ao, niedopuszczenie obrońcy do czynności przy zamknięciu śledztwa.
ważna jest tylko taka czynność która odpowiada kpk co do czasu miejsca i sposobu dokonania, większość czynności z przygotowawczego podlega konwalidacji w toku postępowania sądowego, te 438 k.p.k. nie ulegają konwalidacji.
Sąd może prawidłowo przesłuchać świadka wadliwie przesłuchanego w postępowaniu przygotowawczym;
II. naruszenie przepisów prawa materialnego – tylko wtedy gdy nie kwestionujemy ustaleń faktycznych ( może się zdarzyć, tak, że będziemy kwestionowali ustalenia co do innych czynów, to co do tamtych nie stawiamy naruszenia prawa materialnego, ale do tego co do którego nie kwestionujemy ustaleń możemy postawić naruszenie prawa materialnego).
ustalenie stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy karnej, do czasu zatem póki nie jest pełny i nie budzący wątpliwości stan faktyczny nie ma mowy o stosowaniu prawa materialnego;
jaka norma prawna ma zastosowanie do tego ustalonego stanu faktycznego;
ustalenie znaczenia i treści normy prawnej do podjęcia decyzji.
Podciągnięcie stanu faktycznego pod normę prawną – kwalifikacja prawna czynu;
określenie zakresu skutków prawnych wynikających z przyjęciu normy prawnej do stanu faktycznego
Błędy sądu w zakresie stosowania prawa materialnego:
błąd co do bytu normy prawnej – polega na tym, że w organie stosującym prawo jest mylne przyjęcie, że jest norma, która nie istnieje;
błąd w interpretacji w normy prawnej;
bład w kwalifikacji normy prawnej czynu przestępnego;
błąd co do prawnych konsekwencji.
Zwracamy uwagę na:
czy w chwili popełnienia czynu stanowił on przestępstwo – art. 1 k.k.
wiek sprawcy – czy sprawca podlega odpowiedzialności karnej – art. 10 k.k., szczególnie jeżeli jest nieletni po 15 lat, to tylko wymienione tam przestępstwa; może się zdarzyć że przy czynach z 12 k.k. nieletni ukończy 17 lat, to wtedy może być skazany tylko za te czyny, które popełnił po uzyskaniu
T
Toledo
Stały bywalec
- Dołączył
- 10.2006
- Odpowiedzi
- 969
III. Błąd w ustaleniach faktycznych.
błąd w ustaleniach faktycznych - schemat:
przyczyną jest obraza przepisów postępowania np. 167 k.p.k.,
nieustalenie wszystkich faktów z których można byłoby wysnuć prawidłowy wniosek o kwestiach istotnych dla rozstrzygnięcia;
nieudowodnienie okoliczności faktycznych;
uznanie za nieudowodnione faktów mimo dostatecznych ku temu podstaw;
sprzeczność wniosków między sobą lub sprzeczność wniosków z ustaleniami sprawy;
brak wzajemnego wynikania między faktami ustalonymi przez Sąd ;
nietrafność przyjętych kryteriów oceny
niewiarygodność źródeł dowodowych;
sąd ma oprzeć się tylko na faktach bezspornych a bezsporne nie są fakty wątpliwe.
Ustalenie postaci zamiaru jest elementem stanu faktycznego!!!
jeżeli błąd powstał w wyniku pierwotnego naruszenia prawa procesowego, to podnosimy uchybienie o charakterze pierwotnym, nie wskazujemy już błędu w ustaleniach, bo błędem sądu było naruszenie prawa procesowego.
IV Rażąca niewspółmierność kary.
Kwestionujemy ocenę Sądu w zakresie okoliczności na korzyść i na niekorzyść oskarżonego, możemy wskazywać na pominięcie okoliczności lub istnienie pozytywnej prognozy gdyby była możliwość zawieszenia wykonania kary;
zwrócić uwagę czy środek karny nie jest zbyt wysoki i dotkliwy, czy Sąd musiał go orzekać czy też nie.
V. Wnioski apelacyjne.
Jeżeli nie ma naruszenia prawa procesowego które miało wpływ na wynika sprawy, a jest tylko naruszenie prawa materialnego, to wnosimy o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie, zmianę kwalifikacji np. na wykroczenie i …......np. umorzenie z uwagi na przedawnienie.
Jeżeli jest istotne naruszenie prawa procesowego albo jeżeli wskazujemy że materiał dowodowy nie jest pełny, to wnosimy o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;
jeżeli zachodzą przesłanki z 17 k.p.k. to wnosimy o uchylenie i umorzenie postępowania, bądź w przypadkach art. 17 § 1 pkt. 1 i 2 k.p.k. wnosimy o uniewinnienie.
Jeżeli kwestionujemy ocenę dowodów prawidłowo zebranych i wskazujemy na błędy w ustaleniach które wynikają z tej błędnej oceny, to wnosimy o zmianę wyroku, bo sąd na podstawie materiału dowodowego który jest już zgromadzony w aktach sprawy może orzec w sprawie i wyeliminować błędy sądu w ocenie tego materiału.
Możemy wnosić przy naruszeniu prawa materialnego o zmianę kwalifikacji na łagodniejszą (bo nie kwestionowaliśmy ustaleń faktycznych z których wynika że popełnił tylko nie to za co został skazany, albo nie przestępstwo a wykroczenie) i skazanie za ten czyn przewidujący łagodniejszą odpowiedzialność lub za wykroczenie.
Możemy wnosić przy zarzucie niewspółmierności kary o zmianę poprzez obniżenie wymiaru kary lub środka karnego;
możemy stawiać wnioski ewentualne, ale trzeba być konsekwentnym co do wniosków żeby były koherentne z zarzutami.
błąd w ustaleniach faktycznych - schemat:
przyczyną jest obraza przepisów postępowania np. 167 k.p.k.,
nieustalenie wszystkich faktów z których można byłoby wysnuć prawidłowy wniosek o kwestiach istotnych dla rozstrzygnięcia;
nieudowodnienie okoliczności faktycznych;
uznanie za nieudowodnione faktów mimo dostatecznych ku temu podstaw;
sprzeczność wniosków między sobą lub sprzeczność wniosków z ustaleniami sprawy;
brak wzajemnego wynikania między faktami ustalonymi przez Sąd ;
nietrafność przyjętych kryteriów oceny
niewiarygodność źródeł dowodowych;
sąd ma oprzeć się tylko na faktach bezspornych a bezsporne nie są fakty wątpliwe.
Ustalenie postaci zamiaru jest elementem stanu faktycznego!!!
jeżeli błąd powstał w wyniku pierwotnego naruszenia prawa procesowego, to podnosimy uchybienie o charakterze pierwotnym, nie wskazujemy już błędu w ustaleniach, bo błędem sądu było naruszenie prawa procesowego.
IV Rażąca niewspółmierność kary.
Kwestionujemy ocenę Sądu w zakresie okoliczności na korzyść i na niekorzyść oskarżonego, możemy wskazywać na pominięcie okoliczności lub istnienie pozytywnej prognozy gdyby była możliwość zawieszenia wykonania kary;
zwrócić uwagę czy środek karny nie jest zbyt wysoki i dotkliwy, czy Sąd musiał go orzekać czy też nie.
V. Wnioski apelacyjne.
Jeżeli nie ma naruszenia prawa procesowego które miało wpływ na wynika sprawy, a jest tylko naruszenie prawa materialnego, to wnosimy o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie, zmianę kwalifikacji np. na wykroczenie i …......np. umorzenie z uwagi na przedawnienie.
Jeżeli jest istotne naruszenie prawa procesowego albo jeżeli wskazujemy że materiał dowodowy nie jest pełny, to wnosimy o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;
jeżeli zachodzą przesłanki z 17 k.p.k. to wnosimy o uchylenie i umorzenie postępowania, bądź w przypadkach art. 17 § 1 pkt. 1 i 2 k.p.k. wnosimy o uniewinnienie.
Jeżeli kwestionujemy ocenę dowodów prawidłowo zebranych i wskazujemy na błędy w ustaleniach które wynikają z tej błędnej oceny, to wnosimy o zmianę wyroku, bo sąd na podstawie materiału dowodowego który jest już zgromadzony w aktach sprawy może orzec w sprawie i wyeliminować błędy sądu w ocenie tego materiału.
Możemy wnosić przy naruszeniu prawa materialnego o zmianę kwalifikacji na łagodniejszą (bo nie kwestionowaliśmy ustaleń faktycznych z których wynika że popełnił tylko nie to za co został skazany, albo nie przestępstwo a wykroczenie) i skazanie za ten czyn przewidujący łagodniejszą odpowiedzialność lub za wykroczenie.
Możemy wnosić przy zarzucie niewspółmierności kary o zmianę poprzez obniżenie wymiaru kary lub środka karnego;
możemy stawiać wnioski ewentualne, ale trzeba być konsekwentnym co do wniosków żeby były koherentne z zarzutami.
T
Toledo
Stały bywalec
- Dołączył
- 10.2006
- Odpowiedzi
- 969
tommq napisał:zarzut naruszenia prawa karnego procesowego, tj. art 7 i 410 poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów w odniesieniu do oceny wiarygodności świadka... w oparciu o pozostałe zgromadzone w sprawie materiały dowodowe oraz w konsekwencji wybiórczą i jednostronną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, które w wyniku tak popełnionych błędów proceduralnych skutkowało ustaleniem błędnych okoliczności faktycznych skutkujących uniewinnieniem oskarżonego.
w ten sposób wskazujemy, że podstawowym błędem było naruszenie procedury skutkujące również następczym błędem w ustaleniach faktycznych.
plus jeszcze conajamniej jeden zarzut naruszenia kk i z 2 takimi zarzutami mamy całość i idziemy do uzasadnienia
tak ładnie w Łojewskim pisze
i przy pomieszaniu błędu w ustaleniach z naruszeniem kk (a więc materialnym) mamy z bańki część karną (czyt. z bańki, bo oblaną)
W
Wkurzona
Zbanowany
- Dołączył
- 08.2010
- Odpowiedzi
- 158
Zgadzam się z Toledo, trzeba jednak ostrożnie ;-)
Radzę się wszystkim wyspać i zrelaksować bo po tej burzy mózgów to chyba osłabieni bardzo - za przykład niech nam służy loyd30 :beer:
Radzę się wszystkim wyspać i zrelaksować bo po tej burzy mózgów to chyba osłabieni bardzo - za przykład niech nam służy loyd30 :beer:
- Status