cywil: wpz: 20 tys.; zakres zaskarżenia: pkt I (co do okresu za który należą się odsetki), III (w całości) oraz IV i V;
zarzuty:
I. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy wskutek naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
1) art. 227 k.p.c. w zw. z art. 299 k.p.c. oraz 232 zd. drugie k.p.c. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron na okoliczności związane z przebiegiem wypadku, któremu uległa powódka w dniu 23 marca 2007 r., i uznanie tym samym, że w sprawie nie pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, co w konsekwencji doprowadziło Sąd do uznania, że powódka przyczyniła się do zdarzenia, w wyniku którego została poszkodowana, choć odmienny pogląd można wywieść z opinii biegłego mgr inż Krzysztofa Maliniaka, który wskazuje wprost, że "'w oparciu o materiał dowodowy nie można jednoznacznie wskazać co do przyczynienia się powódki do wypadku";
2) niewyjaśnienie czy kwota 50.000 zł jest wystarczającą rekompensatą za krzywdy doznane przez powódkę wskutek wypadku;
II. Obrazę przepisów prawa procesowego oraz sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału wskutek naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
1) art. 233 § 1 k..p.c. poprzez zaniechanie wszechstronnej i obiektywnej analizy materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie tj. opinii biegłego Krzysztofa Maliniaka i ustalenie na tej podstawie, że powódka przyczyniła się do zdarzenia wypadkowego w stopniu określonym przez Sąd na 20%, podczas gdy biegły ten, na rozprawie w dniu 12 maja 2010 r., podczas przesłuchania, wskazał wyraźnie, iż nie może wypowiedzieć się w kwestii przyczynienia oraz nie jest w stanie procentowo ustalić w jakim stopniu powódka przyczyniła się do powstania szkody, ponieważ nie znał okoliczności wypadku, w tym w szczególności parametrów ruchu ewentualnego pojazdu nadjeżdżającego z przeciwka a takie informacje nie wynikały z materiału dowodowego badanego przez biegłego - tu w uzasadnieniu podkreślenie, że naruszenie to spowodowało naruszenie 362;
2) art. 328 § 2 k.p.c. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia w zakresie odsetek - tu w uzasadnieniu podkreślenie, że naruszenie to spowodowało naruszenie art. 481 k.c. w zw. z art. 455 k.c. poprzez niezastosowanie;
3) art. 328 § 2 k.p.c. poprzez błędne przytoczenie w uzasadnieniu jako podstawy prawnej zasądzenia zadośćuczynienia na rzecz powódki przepisu art. 444 § 1 k.c., podczas gdy jako podstawa prawna rozstrzygnięcia powinien zostać wskazany art. 445 § 1 k.c.;
4) błędne ustalnie faktyczne w zakresie niewzywania przez powódkę pozwanej do spełnienia świadczenia, co w konsekwencji spowodowało błędne ustalenie daty, od której powinny być naliczone odsetki od kwoty 33.100 zł.
wniosek - o wyrok reformatoryjny, żądanie rozstrzygnięcia jak w pozwie;