hmmm przecież w naszym przypadku zgodnie z linią45.1.4 co tu badać? Czy uważasz, że w skrytykowanym przez Ciebie orzeczeniu partii wystarczy zachowanie terminu i powołanie się na przesłankę ze 1chodzi o badanie formalne?
hmmm
Taka też sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Zaakcentować przy tym należy, iż organ I instancji poza lakonicznym przytoczeniem podstaw prawnych nie podjął w ogóle żadnej polemiki prawnej, celem ustalenia sąsiadujących nieruchomości i możliwości oddziaływania inwestycji pana K. L. na nieruchomości sąsiadujące, w tym nieruchomości pana K. K.. Wnioski organu I instancji zawarte w uzasadnieniu, nie są poparte jakimikolwiek ustaleniami. Nadto błędnie został podany numer działki skarżącego na [...] zamiast prawidłowego oznaczenia nr ewidencyjnego działki tj. [...]. Zapewne w tej mierze doszło do omyłki pisarskiej, niemniej jednak organ nie sprostował tego błędu.
W tych okolicznościach uzasadnienie organu I instancji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 ust. 3 kpa. Motywy decyzji zaś winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśniać tok rozumowania prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Wyjaśnienie powodów zastosowania przez organ określonego przepisu prawa podlega kontroli w drodze administracyjnej bądź sądowej pod kątem jego prawidłowości (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 listopada 2004 roku, sygn. akt I SA 1128/03, Lex nr 164719).
Wydając zaskarżoną decyzję organ II instancji próbował sanować powyższe uchybienia organu I instancji, znacznie obszerniej uzasadniając swoją decyzję. Niemniej jednak organ ten również nie dokonał żadnych ustaleń faktycznych i prawnych w zakresie zebranego materiału dowodowego. Organ ten w zasadzie wskazał jedynie, iż przedmiotowe inwestycje graniczące z działką inwestora o nr [...], nie są wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczególnych uwarunkować związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. nr 257, poz. 2573 ze zm.), jak też spełniają wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Tym samym organ przyjął, iż planowane inwestycje nie wprowadzają ograniczenia w użytkowaniu jak i zagospodarowania terenów sąsiednich, ani nie oddziaływają na nie. Na podstawie jakich ustaleń faktycznych organ wyciągnął takie wnioski jednak nie wiadomo. Nie znany jest również Sądowi tok rozumowania tego organu.
Mapa sytuacyjna do celów projektowych przedłożona do akt nie określa żadnych zabudowań na działkach sąsiednich, ani ich charakteru. Analiza zaś doktryny i orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych co do "obszaru oddziaływania obiektu" wskazuje, iż nie bada się wyłącznie danej inwestycji, która ma być zrealizowania, ale także jej oddziaływanie na budynki sąsiednie. Nie dokonując przy tym żadnej analizy odnośnie budynków i nieruchomości sąsiednich nie jest możliwe ustalenie, czy projektowana inwestycja oddziałuje na nieruchomości sąsiednie.
Dokonana analiza przedmiotowej inwestycji jest natomiast w przedmiotowej sprawie bardzo lakoniczna. Regulacje zaś zawarte w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) zmierzają do zagwarantowania ładu przestrzennego, jako takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo-społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne. Zasada tam określone wskazują na konieczność dostosowania nowej zabudowy do wyznaczonych przez zastany w danym miejscu stan dotychczasowej zabudowy, cech i parametrów o charakterze urbanistycznym (zagospodarowanie terenu) i architektonicznym (ukształtowanie wzniesionych obiektów) (sygn. akt IV SA/Wa 950/04, LEX nr 171198).
Z uwagi na brak analizy nieruchomości sąsiednich i oceny czy nieruchomości sąsiednie znajdują się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji nie jest możliwa kontrola tych ustaleń przez Sąd, ani też merytoryczna ocena zarzutów podniesionych w skardze. Podkreślić przy tym należy, że ze względu na to, iż ustalenie obszaru oddziaływania konkretnego obiektu ma decydujące znaczenie nie tylko dla ustalenia stron postępowania administracyjnego, ale też zapewnienia poszanowania, występujących w zasięgu oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego) ustalenia te są niezbędne, a ich brak powoduje naruszenie przepisów prawa materialnego w tym art. 3 pkt 20 prawa budowlanego.
Szczegółowe określenie, który z podmiotów, poza inwestorem, posiada legitymację do występowania jako strona w danym postępowaniu, możliwe jest zatem wyłącznie na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym oraz analizie przepisów powszechnie obowiązujących, w tym przepisów techniczno-budowlanych, zawierających regulacje odnoszące się do odległości obiektów i urządzeń budowlanych od innych obiektów i granic nieruchomości, z zakresu ochrony środowiska (także rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko), warunków technicznych dotyczących różnych obiektów, a także przepisów dotyczących inwestycji planowanych na terenach parków krajobrazowych (S. Park Krajobrazowy). Ustalenia zaś organu i wysnute wnioski winne być poparte wyczerpującym uzasadnieniem, odnoszącym się konkretnie do danego stanu faktycznego.
Dlatego też organy, rozpatrując ponownie sprawę będą musiały określić dokładnie czy planowana inwestycja nie oddziałuje na nieruchomości sąsiednie, a zatem czy skarżącemu przysługuje przymiot strony postępowania. Sąd bowiem uchylając zaskarżone decyzje nie przesądza o tym, iż skarżącemu taki przymiot strony przysługuje, a zatem iż postępowanie w zakresie udzielenia pozwolenia na budowę należy wznowić. Powyższe uchybienia skutkują tym, iż Sąd nie jest w stanie ocenić pozostałych zarzutów skarżącego, które również powinny być uwzględnione przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
Pomocne przy ustaleniu obszaru oddziaływania obiektu może być zestawienie najważniejszych przepisów, opracowanych przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego i wskazanych w Komentarzu do Prawa Budowlanego – pod redakcją Roberta Dziwińskiego i Pawła Ziemskiego, Dom Wydawniczy ABC, Wydanie II z 2006 roku (str. 26-28), zastosowanych odpowiednio do stanu faktycznego konkretnej sprawy.
. Musimy zatem znaleźć orzeczenia zgodnie, z którymi organ powinien ustalać krąg podmiotów jeszcze przed wydaniem postanowienia o wznowieniu stosując do tego ogólne reguły k.p.a. Tj. 7,77,80 itp 
Takich wyroków NSA jest więcej i czytając tylko NSA można rzeczywiście dojść do wniosku, że taka jest linia partii. Temu stanowisku przeczy jednak cytowany już na ty forum wyrok NSA II OSK 1241/06. Uważam, że dla nas to zupełnie wystarcza (plus oczywiście inne fajne wyroki WSA). W końcu mając tych kilka godzin na napisanie pracy nie możemy zbadać jaka jest obowiązująca linia.