blablab
Użytkownik
- Dołączył
- 06.2011
- Odpowiedzi
- 276
Ja już klęczę ściskając w rękach zmoczone łzami orzeczenie ii osk 1158/10
Podążaj za instrukcjami wyświetlonymi na poniższym wideo, aby zainstalować aplikację internetową na Twoim urządzeniu.
Uwaga: Ta opcja może nie być dostępna w niektórych przeglądarkach internetowych.
po_egz napisał:Kto układał to zadanie z administracyjnego? Sędzia WSA czy NSA? Bo jak WSA, no to generalnie byłaby to kopromitacja. Dwa tygodnie po egzaminie wypowiada się NSA i w sumie karci autora kazusa za niewiedzę i niewłaściwe podejście do tematu
rdzawy napisał:Wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2011 r. II OSK 1158/10
wyciniki z uzasadnienia
"W tym zakresie rysują się, co najmniej cztery stanowiska.
Pierwsze stanowisko, przyjęte w wyroku NSA z dnia 27 stycznia 2009 r., II OSK 23/08, Lex nr 537771, zakłada, iż "dopuszczalna jest odmowa wznowienia postępowania w drodze decyzji z tego powodu, że osoba żądająca wznowienia postępowania nie jest stroną, bez potrzeby uprzedniego wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, o którym mowa w art. 149 § 1 k.p.a.". Skład orzekający NSA uznał więc, że nie została spełniona przesłanka podmiotowa wznowienia postępowania, a więc nie jest możliwe przejście do następnego etapu postępowania polegającego na badaniu, czy przedmiotowa przesłanka wznowienia w rzeczywistości wystąpiła, a jeżeli tak, to czy wywarła ona wpływ na treść dotychczasowej decyzji ostatecznej.
Drugie stanowisko zakłada, iż wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania może nastąpić wyłącznie z przyczyn formalnych, a nie merytorycznych. "Może do niej dojść także wtedy, gdy w sposób oczywisty można z twierdzeń stron wyprowadzić wniosek o braku związku między podstawą wznowienia a treścią decyzji. Powodem tym nie może być jednak brak podstaw do wznowienia postępowania z przyczyn np. wymienionych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż prowadziłoby to do oceny podstaw wznowienia przed wydaniem postanowienia o jego wznowieniu. Jeżeli istnieją wątpliwości, co do legitymacji podmiotu składającego wniosek o wznowienie postępowania, gdy zachodzi potrzeba badania tej legitymacji na gruncie akt sprawy, to wydanie decyzji winno być poprzedzone postanowieniem, o jakim mowa w art. 149 § 1 k.p.a., a to z uwagi na konieczność przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania, co do przyczyn wznowienia, a więc realizacja dyspozycji z art. 149 § 2 k.p.a. – wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., II OSK 1286/09.
Trzecie stanowisko prezentuje B. Adamiak: "Niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych będzie miała miejsce, gdy żądanie wszczęcia postępowania złoży jednostka, niebędąca stroną w sprawie lub strona niemająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego. Wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania z przyczyn podmiotowych należy ograniczyć tylko do przypadków, gdy jednostka żądająca wszczęcia postępowania nie powołuje się na interes prawny. Ustalenie czy sprawa dotyczy interesu prawnego jednostki może nastąpić wyłącznie w toku postępowania, przy zapewnieniu udziału w tych czynnościach ustalających. Rozpoznanie interesu prawnego poza postępowaniem, bez zapewnienia czynnego udziału jednostki jest sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawnego, którego wartością jest prawo do procesu, a zatem prawo do obrony w trybie regulowanym przepisami prawa... Decyzję o odmowie wznowienia postępowania doręcza się żądającemu wznowienia postępowania. Jeżeli decyzja o odmowie wznowienia postępowania została wydana z powodu braku interesu prawnego jednostki żądającej wszczęcia postępowania, prawo złożenia odwołania przysługuje wyłącznie temu podmiotowi. Decyzja o odmowie wznowienia postępowania wywołuje skutki prawne wobec tego podmiotu. W razie, gdy w wyniku wadliwej oceny organ wszczyna postępowania, pomimo że występują przyczyny niedopuszczalności wznowienia postępowania, postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu (art. 105 § 1)" - B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski: K.p.a., Komentarz, s. 543 – 544.
W ocenie jednak składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego winno być przyjęte czwarte, kompromisowe stanowisko. Sprowadza się ono do tego, iż w przypadku oparcia wniosku o wznowienie postępowania na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. – strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu - okoliczność czy podanie pochodzi od podmiotu posiadającego interes prawny badana jest przed wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia postępowania – postanowienia o wznowieniu postępowania ewentualne decyzji (obecnie postanowienia) o odmowie wznowienia postępowania. Natomiast, gdy okaże się, że podanie takie złożyła strona, to po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, a wiec w toku wznowionego postępowania, przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 będzie badana wyłącznie pod kątem ustalenia czy rzeczywiście wystąpiła sytuacja, iż bez własnej winy nie brała ona udziału w tym postępowaniu. Inaczej mówiąc, przedmiotem wznowionego postępowania w zakresie ustalenia czy przesłanka wznowienia w rzeczywistości wystąpiła będzie wyłącznie sprawdzenie braku zawinienia strony w nieuczestniczeniu w postępowaniu, a jeżeli się on potwierdzi, to także wpływ tej okoliczności na byt prawny ostatecznej decyzji. Pośrednio potwierdzają taką tezę wyroki NSA: z dnia 27 stycznia 2009 r., II OSK 23/08, z dnia 30 kwietnia 2010 r., I OSK 938/09, z 16 lutego 2010 r., II OSK 359/09.
Chyba pasuje![]()
theBostonian napisał:moje gratulacje, ale....... k2 może powiedzieć, że zdaje się według stanu prawnego (?) na dzień pisania egz. tj. 17 czerwca
oby nie - powodzenia
theBostonian napisał:moje gratulacje, ale....... k2 może powiedzieć, że zdaje się według stanu prawnego (?) na dzień pisania egz. tj. 17 czerwca
oby nie - powodzenia
blablab napisał:Stan prawny o ile mi wiadomo się nie zmienił.... a cztery stanowiska na które powołuje się NSA nie powstały "wczoraj"
Aglaia napisał:Orzeczenie zaje.. tylko nachodzi mnie pewna smutna analogia - w zeszłym roku +/- miesiąc po egzaminie TK wydał jakieś orzeczenie, że są mega wątpliwości czy deweloperska bez wpisu to kw to przedwstępna czy nie (co wielu misiów ucieszyło bo jak to takie wątpliwości a egzamin taki jednoznaczny to przed k2 będzie gites). No i niestety d... nikt się tym przed k2 nie przejął. Wiem, że tu mamy trochę inną sytuację (idąc tropem tego orzeczenia - i wielu innych - moim zdaniem lepiej chonimy interes klienta) ale co ma być to i tak będzie.
rdzawy napisał:tylko, że to orzeczenie wyraźnie wskazuje, że przed datą 30 czerwca 2011 r. (a więc jak sądzę również i przed datą 17 czerwca 2011 r.) były 4 (cztery!!!) różne stanowiska dotyczące momentu badania "stronowatości", a nie, jak wynika z wytycznych, tylko jedno
Korniles napisał:Jest jeden dodatkowy problem. Była zmiana stanu prawnego z decyzji na postanowienie. Trochę to wskazuje na wyłącznie procesowy charakter rozstrzygnięcia z uwagi na formę postanowienia, a skoro procesowy, to wątpliwe zdaje się badanie przesłanek materialnoprawnych
Korniles napisał:Jest jeden dodatkowy problem. Była zmiana stanu prawnego z decyzji na postanowienie. Trochę to wskazuje na wyłącznie procesowy charakter rozstrzygnięcia z uwagi na formę postanowienia, a skoro procesowy, to wątpliwe zdaje się badanie przesłanek materialnoprawnych
po_egz napisał:Kto układał to zadanie z administracyjnego? Sędzia WSA czy NSA? Bo jak WSA, no to generalnie byłaby to kopromitacja. Dwa tygodnie po egzaminie wypowiada się NSA i w sumie karci autora kazusa za niewiedzę i niewłaściwe podejście do tematu
igciu napisał:1. Jeżeli zmiana stanu była istotna, to czemu Autorka Kazusu referuje do orzecznictwa na starym stanie??
2. Przeczytaj sobie uzasadnienie do nowelizacji. Tam jest napisane, że zmiana decyzji na postanowienie w 149 wiąże się z wprowadzenien. 61a kpa, który przewiduje swoisty przedsąd co do kwestii podmiotowych przed wszczęciem postępowania.
igciu napisał:1. Jeżeli zmiana stanu była istotna, to czemu Autorka Kazusu referuje do orzecznictwa na starym stanie??
2. Przeczytaj sobie uzasadnienie do nowelizacji. Tam jest napisane, że zmiana decyzji na postanowienie w 149 wiąże się z wprowadzenien. 61a kpa, który przewiduje swoisty przedsąd co do kwestii podmiotowych przed wszczęciem postępowania.
pepegit napisał:sędzia Ibrom z WSA Lublin, Ewa o ile dobrze pamiętam z komisji nr 9 w W-wie
ciekawe jakie bedzie jej podejscie do oceniania mojej pracy (przyjąłem kompromisowe rozwiązanie nr cztery)
przy czym nie mam ani 138, 144, 145
i teraz jak patrzę wnosiłem o uchylenie tylko orzeczenia drugiej instancji (zaćmienie czy co)
Korniles napisał:Autorów nie mam zamiaru bronić, bo co do wadliwości wytycznych sam się kilka razy wypowiadałem, ale zwracam uwagę na Art.*123 §*2.
Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej.
Poprzednio była decyzja, więc mogła rozstrzygać o istocie, teraz postanowienie, a na gruncie postanowienia chyba jeszcze nie ma orzeczeń. Więc K2 będzie mieć argument, że rozbieżności były na gruncie poprzedniego stanu prawnego, ale ustawodawca zaingerował i kwestia jasna.