Nie wiem na jakim etapie jest twoje postępowanie (I czy II instancja), czy w ogóle wniosek o ukaranie wpłynął do sądu i o jakie wykroczenie zostałeś obwiniony.
Ten fragment, stanowiska Marszałka Sejmu, w twojej indywidualnej sprawie za dużo nie pomoże, gdyż nawet gdyby owa nieprawidłowość w działaniu SM została podzielona przez sąd, to zapewne naruszenie to zostanie uznane za niemające wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Może być ono zaś przydatne w odrębnym postępowaniu prokuratury badającym czy doszło do naruszeń prawa w prowadzonych postępowaniach wykroczeniowych prowadzonych przez SM w Łomży, a w razie stwierdzenia, że do naruszeń takich doszło, to czy stanowiły one czyn zabroniony.
W twojej zaś sprawie najistotniejsze jest to, że w wezwaniu organ nie sformułował żądania o treści odpowiadającej ustawowo przewidzianej. Samo pouczenie o treści przepisu sankcjonującego określone zachowanie nie stanowi owego żądania. Sformułowanie żądania wskazania kierującego w momencie popełnienia wykroczenia, co moim zdaniem miało miejsce w tym wezwaniu, nie może być potraktowane jako żądanie podania osoby, której pojazd został powierzony do prowadzenia/używania.
Tutaj zgadzam się z VELS.
VelS napisał:
Po trzecie nigdzie nie żąda od własciciela wskazania komu powierzył pojazd
Margines orzeczniczy sądów w tych sprawach jest duży:
Możesz się natknąć na taką "perełkę":
Wobec powyższego należy uznać, iż wezwanie uprawnionego organu skierowane do właściciela pojazdu, którym dopuszczono się wykroczenia o udzielenie informacji, tj. wskazania osoby, która kierowała tym pojazdem w oznaczonym miejscu i czasie jednoznacznie wskazuje, że chodzi o wskazanie faktycznego użytkownika pojazdu w chwili popełnienia wykroczenia. Użyte natomiast w treści takiego wezwania sformułowanie „wzywa do wskazania osoby, która kierowała oznaczonym pojazdem” należy rozumieć, w ocenie Sądu Okręgowego jako wskazanie przez właściciela lub użytkownika pojazdu osoby, której według posiadanej przez nich wiedzy powierzony został pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie.
http://orzeczenia.ms.gov.pl/content/V$0020Ka$0020347$002f1/155510000002506_V_Ka_000347_2013_Uz_2013-05-29_001
Możesz również spotkać sąd w pełni przytomny i sprawny:
Polemizując ze stanowiskiem Sądu I instancji skarżący dochodzi do wniosku, że „zapytanie nie musi przybierać dosłownie literalnego brzmienia tak, jak wskazano to w art. 96 § 3 k.w.” (str. 3 zażalenia). Nie po to jednak zapis art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym precyzuje treść zapytania, z którym można zwrócić się do właściciela lub posiadacza pojazdu oraz tej samej treści zapytanie, w razie nieudzielenia na nie odpowiedzi, obwarowane jest sankcją określoną w art. 96 § 3 k.w., by jego treść dowolnie zmieniać.
http://orzeczenia.ms.gov.pl/content/VI$0020Kz$0020281$002f13/151020000003006_VI_Kz_000281_2013_Uz_2013-06-28_001