Miejscowość, dnia <data>.
Do
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
<adres>
w moim przypadku podkarpacki czyli w Rzeszowie
za pośrednictwem
<organ,czyli urząd którego bezczynność skarżymy, adres >
w moim przypadku Urząd Miejski Wydział Spraw Obywatelskich
Skarżący: <imię i nazwisko, adres wnoszącego skargę>
w moim przypadku Żona
Organ: <organ,czyli urząd którego bezczynność skarżymy>
w moim przypadku Urząd Miejski Wydział Spraw Obywatelskich
SKARGA
na bezczynność <nazwa organu, czyli urzędu>
w moim przypadku Urząd Miejski Wydział Spraw Obywatelskich
Na podstawie art.3 §2 pkt.8, art.50 §1, art.52 §2, art. 54 §1 oraz art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnoszę skargę na bezczynność <nazwa organu,czyli urzędu którego bezczynność skarżymy>, zarzucając naruszenie
art.8, art.12, art.35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu i wnoszę o:
1) zobowiązanie <nazwa organu,czyli urzędu którego bezczynność skarżymy>
w moim przypadku Urząd Miejski Wydział Spraw Obywatelskich do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi,
2) dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga
3) zobowiązanie <nazwa organu,czyli urzędu którego bezczynność skarżymy>
w moim przypadku Urząd Miejski Wydział Spraw Obywatelskich do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie,
4) w przypadku uwzględnienia skargi o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jeśli taki zostanie wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu.
5) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a
6) zasądzenie kosztów postępowania.
Uzasadnienie:
W toku postępowania administracyjnego miał miejsce następujący przebieg zdarzeń:
1. Dnia <data>złożyłem podanie zawierające wniosek <tu opisujemy, czego żądaliśmy w podaniu>
w moim przypadku wszczęcia postępowania administracyjnego o zameldowanie żony
2. Dnia <data>na podstawie art. 37 § 1 KPA złożyłem do organu II instancji czyli <nazwa organu wyższej - II instancji>,
w moim przypadku Wojewoda Podkarpacki zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
3. Dnia <data> złożyłem na podstawie art. 37 KPA zażalenie niezałatwienie sprawy do <nazwa organu wyższej - II instancji>
w moim przypadku Wojewoda Podkarpacki Niestety organ wyższej instancji pozostawił moje zażalenie dotychczas bez odpowiedzi, co jednak nie pozbawia prawa złożenia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, ponieważ w Postanowieniu NSA z dnia 4 lipca 2012 (sygn. akt II OSK 1478/12) orzeczono, że „Podkreślenia wymaga, że warunek zawarty w art. 52 § 1 p.p.s.a., tj. wyczerpanie środków zaskarżenia, rozumiany powinien być w postępowaniu ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jako złożenie środka prawnego w postaci zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu, do którego wniesiono ww. środek prawny. Powołany przepis skutek wniesionego środka zaskarżenia wiąże bowiem jedynie z samym wniesieniem tego środka zaskarżenia, a nie z jego rozpatrzeniem przez organ. Złożenie takiego zażalenia wywiera więc skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia, a tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2012 t., sygn. akt I OSK 207/12; postanowienie z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 1046/12). ” W załączeniu przekazuję kopię mojego zażalenia
<nazwa organu,czyli urzędu którego bezczynność skarżymy>
w moim przypadku Urząd Miejski Wydział Spraw Obywatelskich dotychczas nie wydał stosownego aktu administracyjnego, co oznacza że od dnia złożenia mojego podania do dziś mój wniosek nie został rozpoznany. Tym samym organ naruszył art. 35 § 3 KPA, który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą art. 8 KPA oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 KPA .
<tu mozna napisać, co uważamy>
w moim przypadku : Dopiero blisko po miesiącu od wszczęcia postępowania organ administracji wyznaczył termin rozprawy i to dopiero za kolejny miesiąc. Tak powolne podejmowanie działań świadczy o opieszałości organu, gdyż materiał dowodowy mógłbyć zebrany prostrzymi metodami w tej wydawałoby się trywialnej sprawie, gdzie żona zamieszkuje wraz z mężem np. poprzez kontakt z administracją budynku. Dodać nalezy, że żona dotychczas zameldowana była w tym lokalu na pobyt czasowy, a więc fakt zamieszkiwania jest znany organowi administracji publicznej z urzędu. W tej sytuacji wyznaczenie odległego terminu rozprawy trudno nazwać działaniem efektywnym, a tym bardziej niezbędnym
W tym stanie rzeczy skarga jest uzasadniona stosownie do wykładni prawa dokonywanej przez sądy administracyjne, przykładowo w Wyroku NSA z dnia 19 kwietnia 2012 (sygn. akt II OSK 321/12) zauważono "O bezczynności organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. możemy mówić, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności."
"Rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji publicznej, na podstawie przepisów art. 149 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., sąd administracyjny obowiązany jest dokonać z urzędu kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga." - tak orzekł WSA w Wyroku z dnia 1 lutego 2012 (sygn. akt II SAB/Go 59/11)
Ponadto w Uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 (sygn. akt I OPS 6/08 ) zawarta jest następująca wykładnia stosowania prawa: „Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.” Zaś w tezie wyroku NSA z dnia 5 lipca 2012 (sygn. akt II OSK 1031/12) zauważono: "O ile wydanie przez organ administracyjny na dzień orzekania przez Sąd żądanego rozstrzygnięcia sprawy czyni z natury rzeczy niemożliwymi zobowiązanie organu do działania, o tyle nie zwalnia to Sądu z obowiązku zbadania, czy w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, a następnie oceny, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz rozważania, czy zachodzą podstawy do wymierzenia organowi grzywny (art. 149 par. 1 i 2 p.p.s.a.). Podjęcie przez organ czynności procesowych powoduje, iż ustaje stan ewentualnej bezczynności organu, co uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie skargi na bezczynność organu, ale nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania sądowego dotyczącego skargi strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ"
Za uzasadnione w związku z tym należy uznać zobowiązanie <nazwa organu,czyli urzędu którego bezczynność skarżymy>
w moim przypadku Urząd Miejski Wydział Spraw Obywatelskich do ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie na podstawie art. 38 KPA
Wnoszę także o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie.
Podpis
Załączniki:
1) odpis skargi
nas już nic nie złamie przede wszystkim urzędnicy 
