Witam forumowiczów.
Po konsultacji z kolega Kpierog i wniesionych przez niego poprawkach zamieszczam wzor pozwu o 500 zł za KP:
Warszawa, ………. r.
Sąd Rejonowy w …………
Powód:
Pozwany:
Wartość przedmiotu sporu: 500 zł (słownie: pięćset złotych)
Opłata w kwocie 30 zł. została uiszczona w postaci znaczków skarbowych (dowód w załączeniu)
POZEW O ZAPŁATĘ W POSTĘPOWANIU UPOMINAWCZYM
Niniejszym wnoszę o:
1. Orzeczenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, by pozwany Gmina Miasto Warszawa zapłacił powodowi kwotę 500 złotych (słownie: pięćset złotych) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia ………… r. do dnia zapłaty oraz został obciążony kosztami procesu, według norm prawem przepisanych w terminie 14 dni od doręczenia nakazu, ewentualnie w tym terminie wniósł sprzeciw.
W takim wypadku wnoszę o:
2. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 500 złotych c wraz z odsetkami ustawowymi od dnia ………….. roku do dnia zapłaty,
3. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm prawem przepisanych
4. przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność powoda
5. wydanie wyroku zaocznego pod nieobecność pozwanego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z dnia 28.07.2003 r. (Dz. U. z dnia 6 sierpnia 2003 r.) obowiązującego do końca kwietnia 2006 r. za wydanie karty pojazdu przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organ rejestrujący pobierał opłatę w wysokości 500 złotych polskich.
W dniu 15.06.2005 r. powód uiścił opłatę za wydanie karty pojazdu w wysokości 500 złotych (słownie: pięćset złotych) i zarejestrował w Urzędzie Miasta St. Warszawy w Dzielnicy Śródmieście sprowadzony z zagranicy pojazd wyprodukowany w …….. marki ………………….. pod numerem rejestracyjnym …………………...
Dowód:
- kopia dowodu rejestracyjnego
- kopia wpłaty za kartę pojazdu
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17.01.2006 r. syg. akt 6/04 (Dz. U. z 2006 r. Nr 15, poz. 119) stwierdza, że przepis § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310) jest niezgodny z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust 5 ustawy z dnia 20.06.1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późniejszymi zmianami) oraz z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Niezależnie od stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności Rozporządzenia z Konstytucją RP i z ustawą Prawo o ruchu drogowym, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wypowiedział się w kwestii zgodności § 1 ust. 1 Rozporządzenia z prawem wspólnotowym. Na pytanie prejudycjalne Sądu Rejonowego w Jaworznie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, postanowieniem z dnia 10.10.2007 r., sygn. akt C-134/07 (Dz. U. UE C 64, z dnia 08.03.2008 r., str. 15), orzekł, że: „art. 90 akapit pierwszy WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on opłacie, takiej jak ta przewidziana w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu, która to opłata w praktyce jest nakładana w związku z pierwszą rejestracją używanego pojazdu samochodowego przywiezionego z innego państwa członkowskiego, lecz nie jest nakładana w związku z nabyciem w Polsce używanego pojazdu samochodowego, jeśli jest on tam już zarejestrowany”.
Z tego wynika, że w przypadku aut wyprodukowanych przed 1 lipca 1999 roku (data wejścia w życie Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 21.06.1999 r. w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu i jej opisu, które zaczęło obowiązywać od 1.07.1999 r.) opłata ta jest nienależna w pełnej kwocie 500 zł.
Sprowadzony pojazd powoda wyprodukowany był w roku 1993 r., co znaczy, że podobny pojazd nie posiadający karty pojazdu powód mógł zakupić w Polsce w 2005 roku od osoby prywatnej a przy przerejestrowaniu tego pojazdu nie musiałby wnosić opłaty za ten dokument. Wynika z tego, iż kwota 500 złotych, która musiał uiścić powód za kartę pojazdu do sprowadzonego w 2005 roku auta jest opłatą nienależną.
Żądanie wniesienia opłaty za kartę pojazdu od powoda było dyskryminacją i jest to niezgodne z art. 25, art. 28 i art. 90 TWE. Stan niezgodności z prawem wspólnotowym miał miejsce od chwili wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, tj. od dnia 1.05.2004 roku. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 16.04.2003 (Dz.U.nr 90/04 poz.864) normy prawa wspólnotowego mają pierwszeństwo stosowania przed normami prawa krajowego. Zatem przepis Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu jako sprzeczny z art. 90 TWE nie obowiązywał w dacie spełnienia świadczenia a powód nie był zobowiązany do świadczenia.
W takim wypadku stosownie do art. 410 § 2 kc świadczenie było świadczeniem nienależnym.
Żądanie zwrotu całej nienależnie pobranej opłaty jest zgodne z wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie VII Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia 24.04.2008 r. sygn. akt: VII Ca 242/08.
W przedmiotowym postanowieniu z dnia 10.10.2007 r. w sprawie C-134/07 Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że nakładanie opłaty na podstawie Rozporządzenia jest niezgodne z prawem wspólnotowym od samego początku (ma charakter ex tunc) i postanowienie to odnosi się do pełnej wysokości opłaty za kartę pojazdu, tj. kwoty 500 zł.
Sąd Najwyższy w uzasadnieniu Uchwały z dnia 2.06.2010 r. (sygn. akt III CZP 37/10) potwierdza stanowisko strony powodowej, gdzie stwierdził, że ww. Postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma skutek ex tunc, tj. wywołuje skutek retroaktywny - „w świetle tego postanowienia nakładanie opłaty za kartę pojazdu było sprzeczne z prawem unijnym i było z nim sprzeczne od samego początku. Oznacza to, że kupujący nie był w ogóle zobowiązany do uiszczenia tej opłaty”. Sąd Najwyższy w ww. uchwale stwierdził ponadto, że „postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej odnosi się do pełnej wysokości opłaty za kartę pojazdu w kwocie 500 zł a nie jedynie do różnicy 425 zł pomiędzy kwotami określonymi w rozporządzeniach z 2003 i 2006 roku”.
Pismem z dnia ………….. r. powód wezwał pozwaną Gminę do zwrotu kwoty w wysokości 500 zł. W odpowiedzi
pozwany odmówił zapłaty.
Dowód:
- wniosek o zwrot opłaty wraz z potwierdzeniem odbioru z ………… r.
- odpowiedź pozwanego z ………. r.
W dniu ……. r. powód ponownie wezwał pozwaną Gminę do zwrotu kwoty w wysokości 500 zł. W odpowiedzi pozwany podtrzymał wcześniejsze stanowisko z dnia ………… r.
Dowód:
- przed sądowe wezwanie wraz z potwierdzeniem odbioru ………… r.
- odpowiedź pozwanego z …………… r.
Zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym przedmiotowe opłaty pobierane są przez Prezydenta Miasta Warszawy i stanowią dochód gminy, w związku z czym zasądzenie dochodzonej kwoty od Gminy Miasta Warszawa z tytułu obowiązku zwrotu nienależnie uiszczonych opłat jest zasadne.
Dochodzenie roszczenia i wydanie nakazu zapłaty w trybie postępowania upominawczego jest w świetle art. 498 kpc uzasadnione. Zgodnie z art. 498 § 1 kpc, nakaz zapłaty wydaje się jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego, a w innych sprawach, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Okres przedawnienia dochodzenia takiego roszczenia wynosi 10 lat. Dochodzone roszczenie jest niewątpliwie roszczeniem pieniężnym a istnienie roszczenia i jego wysokość zostało należycie udowodnione dołączonymi do pozwu dokumentami.
Dochodzenie roszczenia przed Sądami Powszechnym jest zgodne z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 6.06.2012 r. (sygn. akt III CZP 24/12):
„Dopuszczalna jest droga sądowa w sprawach o zwrot nienależnych opłat za wydanie karty pojazdu, pobranych na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. Nr 137, poz. 1310) przed wejściem w życie z dniem 1.01.2010 r. ustawy z dnia 27.08.2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.).”
W niniejszej sprawie roszczenie jest w pełni zasadne, a okoliczności sprawy nie budzą wątpliwości, wykazane bowiem są dokumentami – dowodami wpłat, a zasadność roszczenia wynika z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Mając na uwadze powyższe wnoszę jak na wstępie.
Załączniki:
- dowód wniesionej opłaty sądowej w postaci znaczków skarbowych
- odpis pozwu i załączników
- kopia dowodu rejestracyjnego
- kopia wpłaty za kartę pojazdu
- wniosek o zwrot opłaty z …………. r. i przed sądowe wezwanie z …………….. r.
- odpowiedź pozwanego z ……….…. r. i z………………….. r.
Niniejszym zycze powodzenia wszystkim, ktorzy chca pomeczyc pomeczyc swoje Starostwo w sądzie. :evil:
