Mam wrażenie, że hasło "nie ma czegoś takiego jak reso" zakorzeniło się tak bardzo w ludzkich umysłach, że choćby nie wiadomo co się działo to zawsze będzie mało, mało, mało. Powielę to, co pisałam tu nieraz, ale:
Kiedyś zamykano skazanych w pojedynczych celach, dawano im Biblię i kazano pracować od rana do nocy w myśl zasady ora et labora, nie mieli kontaktu z nikim dopóty, dopóki nie nastąpiła w nich przemiana duchowa - reso oczywiście nie było. Teraz są cele wieloosobowe, kontakt z rodziną i społeczeństwem, dostęp do pracy, kursów czy nauczania - ale reso nadal nie ma.
Na pewno jeszcze wiele musi się zmienić, ale przecież nie od razu domy murowane stawiano. A najgorsze jest to, że ci osadzeni, którzy najgłośniej krzyczą, że w ZK reso nie ma, nigdy nie wyrazili chęci przystąpienia do systemu programowanego oddziaływania, tym samym zamykając sobie drzwi do oferty reso. Kończąc - ja zawsze będę zdania, że ten kto chce, skorzysta, a kto nie chce - nie skorzysta - proste, tak jak w społeczeństwie - zasada wyboru.
Hipek - populacja więzienna jest tak zróżnicowana, że trochę trudno rozdzielić wszystkich tak, żeby wilk był syty i owca cała, ale nie można twierdzić, że osoba skazana za zabójstwo nie powinna siedzieć z "rowerzystą" - zabójstwo zabójstwu nierówne, po to są akta, w których można znaleźć opis całego zdarzenia, żeby ocenić czy owy zabójca może dzielić celę z owym "rowerzystą". No i w ogóle wyobraź sobie co by się działo, gdyby wszystkich sprawców okrutnych morderstw trzymano w jednej celi? Jak wychowawca miałby pracować z grupą, która posiada tylko takie osoby? Czasami towarzystwo musi być wymieszane, żeby nie doszło do zachwiania bezpieczeństwa jednostki.
forg napisał:
Jak widzę nie odpowiadasz na niewygodne dla Ciebie pytania...
Odezwał się ten, który na niewygodne pytania odpowiada...
Troszkę chęci!
Wiem, że dane są np. z listopada ale jest to dowód na to, że coś tam się robi...:roza:
Prześlę to Mu w liście. Dziękuję. W czwartek, będę w Zarębie to męczę troszkę wychowawcę