voyteg
Moderator globalny
Moderator
- Dołączył
- 08.2010
- Odpowiedzi
- 18 611
proton napisał:że jestem głupi itp. nie odpowiadam lub mówię
jest znany aforyzm, który brzmi jakoś tak "to zaszczyt być przez idiotę nazwanym debilem"
Podążaj za instrukcjami wyświetlonymi na poniższym wideo, aby zainstalować aplikację internetową na Twoim urządzeniu.
Uwaga: Ta opcja może nie być dostępna w niektórych przeglądarkach internetowych.
proton napisał:że jestem głupi itp. nie odpowiadam lub mówię
proton napisał:II instancja postąpiła prawidłowo i przekazała do I akta sprawy dotyczące odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego i uchylenia przez WSA obu postanowień. Czyli skoro dziś otrzymałem pismo informujące to i organ też, a więc 04.02.2013+7dni=zażalenie do II instancji + 3 dni = skarga do WSA ?
voyteg napisał:+ 1 na dla zaspanego lub zakopanego w zaspach listonosza]
Zależy jakich dokumentów (SA udostępaniają skrytki na ePUAP).stach12 napisał:ma takie prawo w polskim sadownictwie nie mozna nawetwysylac dokumentow epuapem.
Skarge czeba skladac zawsze w dwoch orginach. Ja tez juz mialem tego typu wezwania to normalne
Ciekawe... To tak, jakby zarzucić policji, że nadużywa wystawiania uzasadnionych mandatów, bo kierowcy powinni mieć "chwilę" na wyhamowanie pojazdów.proton napisał:skarżący nadużywa przysługujących mu uprawnień
proton napisał:powołują się na postanowienie NSA z dnia 17 października 1997r.,
Złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu do którego wniesiono środek prawny przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Powołany przepis skutek wniesienia środka zaskarżenia wiąże bowiem jedynie z samym wniesieniem tego środka zaskarżenia, a nie z jego rozpatrzeniem przez organ. Ze względu na charakter środka prawnego przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinno być załatwione niezwłocznie. Skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej można zatem wnosić w każdym czasie po wyczerpaniu przysługujących stronie środków zaskarżenia lub po złożeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie więc zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa wywiera skutek wyczerpania środków zaskarżenia i umożliwia stronie skuteczne wniesienie skargi na przewlekłe postępowanie.
Warunek zawarty w art. 52 § 1 P.p.s.a., tj. wyczerpanie środków zaskarżenia, rozumiany powinien być w postępowaniu ze skargi na bezczynność jako złożenie środka prawnego w postaci zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a., a w przypadku bezczynności ministra – w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Warunek wyczerpania środków zaskarżenia będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu, do którego wniesiono wyżej wymieniony środek prawny. Powołany przepis skutek wniesionego środka zaskarżenia wiąże bowiem jedynie z samym wniesieniem tego środka zaskarżenia, a nie z jego rozpatrzeniem przez organ.
Podkreślenia wymaga, że warunek zawarty w art. 52 § 1 p.p.s.a., tj. wyczerpanie środków zaskarżenia, rozumiany powinien być w postępowaniu ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jako złożenie środka prawnego w postaci zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu, do którego wniesiono ww. środek prawny. Powołany przepis skutek wniesionego środka zaskarżenia wiąże bowiem jedynie z samym wniesieniem tego środka zaskarżenia, a nie z jego rozpatrzeniem przez organ. Złożenie takiego zażalenia wywiera więc skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia, a tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2012 t., sygn. akt I OSK 207/12; postanowienie z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 1046/12).
Jak najbardziej, muszę to sprawdzić w praktyce, rozstrzygnięcie przyda się nam wszystkim.voyteg napisał:Zatem piszemy pierwszą skargę kasacyjną?![]()
proton napisał:Jak najbardziej, muszę to sprawdzić w praktyce, rozstrzygnięcie przyda się nam wszystkim.
proton napisał:Czy to wystarczy uzupełnić gotowy wzór i do adwokata po podpis, pełnomocnictwo oraz na pocztę?
dlaczego?voyteg napisał:Jeśli to mozliwe, to lepiej skargę złożyć w WSA
Uzasadnienie już otrzymałem i po przespaniu nocy, trochę ochłonąłem, na pewno mam rację ale czy to warto nerwy szarpać i angażować pana czas, sami oceńcie bo przepisze je tutaj (swoją drogą, to z tymi terminami jestem trochę "narwany") , cytuję:voyteg napisał:Zatem proponuję poczekajmy do sporządzenia uzasadnienia i wtedy skarge zredagujemy. Oprzemy ją na wykładni zawartej we wskazanych wyżej orzeczeniach, ewentualnie posiłkując się orzeczeniami o "stosowaniu wykładni rozszerzającej"
W zasadzie chyba ten fragment jest kwintesencją prawdziwych motywacji przy formułowaniu orzeczenia Sądu.proton napisał:okoliczności sprawy związane z licznymi skargami i zastrzeżeniami kierowanymi przez skarżącego wobec wszelkich czynności podejmowanych przez Starostę, powoduje to sytuację, w której skarżący nadużywa przysługujących mu uprawnień, a taki stan rzeczy nie może być sankcjonowany przez Sąd. Okoliczności związane z wykorzystaniem przez skarżącego przepisów powszechnie obowiązującego prawa prowadzące do dezorganizacji i paraliżowania pracy urzędu bezspornie mogą powodować opóźnienia w załatwianiu sprawy.
Sachalin napisał:dlaczego?
proton napisał:jest uprzednie- a więc z odpowiednim wyprzedzeniem
proton napisał:co najmniej trzydziestodniowym wyprzedzeniem
Cytowana regulacja zawiera w art. 35 § 1 k.p.a. ogólną dyrektywą , w myśl której sprawy administracyjne powinny być załatwiane bez zbędnej zwłoki. W dalszej części tj. w § 2 i § 3 wprowadzono zróżnicowanie terminów załatwiania spraw w pierwszej instancji, przy czym o ile zaistnieją ku temu przesłanki, reguła niezwłocznego załatwiania spraw z § 2 będzie miała pierwszeństwo przed terminami wskazanymi w art. 35 § 3 k.p.a. W doktrynie podnosi się trafnie, że sformułowanie zawarte w art. 35 §1 k.p.a. oznacza , że organ administracji publicznej powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, jeżeli w toku postępowania administracyjnego okaże się, że sprawa może być załatwiona przed upływem ustawowych terminów do jej załatwienia ( komentarze do art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III. oraz G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-103, LEX, 2007, wyd. II ). Takie podejście odpowiada też wyrażonej w art. 12 k.p.a. zasadzie szybkości postępowania, obowiązującej również do kwestii incydentalnych.
proton napisał:dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia do organu jakiegokolwiek środka prawnego, dopóty wniesienie skargi do sadu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne,
proton napisał:pozbawił Starostę .. podjęcia nie tylko wszelkich , ale jakichkolwiek działań niezbędnych do załatwienia sprawy.
proton napisał:Okoliczności związane z wykorzystaniem przez skarżącego przepisów powszechnie obowiązującego prawa
proton napisał:Dowiadywałem się u adwokata i koszt jest 120+vat +17 zł. Za podpisanie tylko, bez udziału na rozprawie.
proton napisał:czy rozprawa może odbyć się bez mojego udziału i adwokata i czy będzie to miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia?
liczba mnoga w tym wypadku to chyba tylko z grzeczności. Tak, "piszemy".voyteg napisał:to co piszemy skargę?![]()
voyteg napisał:<miasto>, dnia <data>
Naczelny Sąd Administracyjny
<dane i adres sądu>
za pośrednictwem
<dane i adres WSA>
Wnoszący skargę kasacyjną:
<pana dane>
reprezentowany (a) przez adwokata
<dane i adres radcy prawnego lub adwokata>
Organ, którego działanie jest przedmiotem skargi:
<nazwa i dane organu>
SKARGA KASACYJNA
od Postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego <miasto> z dnia <data>. (sygn. akt.......... doręczonego w dniu <data>.
Na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w imieniu <pana dane>, zaskarżam w całości Postanowienie <dane WSA> z dnia <data> r. (sygn. akt ....) doręczony skarżącemu w dniu <data>r.
Na podstawie art. 176 w zw. z art. 185 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnoszę o:
1) uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu <dane>,
2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucam naruszenie:
1. art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, iż skarżący wniósł skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia
2. art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. polegające na ich niewłaściwym zastosowaniu wynikającym z błędnego przekonania, iż skarga została wniesiona do Sądu bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, podczas gdy środki zaskarżenia zostały przez skarżącego wyczerpane
Uzasadnienie
Stosownie do art. 52 3 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozpoznający sprawę ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania bada, czy złożenie skargi zostało poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia środka prawnego w postaci zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że skarżący dnia 23 stycznia 2013 złożył do SKO zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę zgodnie w art. 37§ 1 k.p.a. Jednak WSA w zaskarżonym postanowieniu orzekł, że złożenie zażalenia musi być „ze stosownym wyprzedzeniem”. Należy tu zauważyć, że dokonano tu wykładni rozszerzającej normy zawartej w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a, ponieważ nie znajduje się tam unormowanie uzależniające prawa do złożenia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego dopiero po upłynięciu określonego czasu od złożenia zażalenia. Wprost przeciwnie – ugruntowane orzecznictwo NSA prezentuje odmienną do powyższej wskazanej wykładnię, że powołany przepis skutek wniesionego środka zaskarżenia wiąże bowiem "jedynie z samym wniesieniem tego środka zaskarżenia, a nie z jego rozpatrzeniem przez organ". Pogląd ten ugruntowany jest w orzecznictwie sądów administracyjnych – przykładowo w postanowieniu NSA z dnia 21 sierpnia 2012, sygn. akt II GSK 1253/12, w postanowieniu NSA z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 207/12 lub w postanowieniu NSA z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1478/12.
W świetle powyższych wywodów wnoszę jak na wstępie.
Radca prawny lub adwokat
<podpis>
w załączeniu:
1. pełnomocnictwo
proton napisał:Nie ma już teraz możliwości ponaglać?
voyteg napisał:Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że skarżący dnia 23 stycznia 2013 złożył do SKO zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę zgodnie w art. 37§ 1 k.p.a. Jednak WSA w zaskarżonym postanowieniu orzekł, że złożenie zażalenia musi być „ze stosownym wyprzedzeniem”. Należy tu zauważyć, że dokonano tu wykładni rozszerzającej normy zawartej w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a, ponieważ nie znajduje się tam unormowanie uzależniające prawa do złożenia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego dopiero po upłynięciu określonego czasu od złożenia zażalenia. Wprost przeciwnie – ugruntowane orzecznictwo NSA prezentuje odmienną do powyższej wskazanej wykładnię, że powołany przepis skutek wniesionego środka zaskarżenia wiąże bowiem "jedynie z samym wniesieniem tego środka zaskarżenia, a nie z jego rozpatrzeniem przez organ". Pogląd ten ugruntowany jest w orzecznictwie sądów administracyjnych – przykładowo w postanowieniu NSA z dnia 21 sierpnia 2012, sygn. akt II GSK 1253/12, w postanowieniu NSA z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 207/12 lub w postanowieniu NSA z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1478/12.