Ripper nie wiem kiedy zrozumiesz, że korzystanie z praw przyznanych przez ustawę w żadnym razie nie może stanowić i nie stanowi ani omijania prawa ani unikania zasadnego płacenia grzywny. Co więcej ludzie są nieświadomi tego jakie prawa im przysługują, zaś to forum stworzone zostało po to by przede wszystkim informować o tym jakie prawa przysługują w konkretnych sytuacjach w jakich się znaleźli.
Zresztą, żeby nie było, że ja coś wymyślam, powołam się wyłącznie na fragmenty z orzecznictwa:
W przypadku zatem gdy sprawca sam popełnia wykroczenie, np. przekraczając dozwoloną prędkość, a następnie odmawia wskazania komu powierzył pojazd do kierowania, to z uwagi na jego prawo do obrony można mu postawić zarzut jedynie co do wykroczenia z art. 92a kw (tak: Wojciech Jankowski – Komentarz do art. 96 Kodeksu Wykroczeń ).
Analogiczne stanowisko zajmuje R. S., stwierdzając w Komentarzu do art. 96 kw, iż: „wydawać by się mogło, że sprawca tego wykroczenia może odpowiadać także za wykroczenie, które sam popełnił, np. za wkroczenie z art. 92a kw oraz za wykroczenie z art. 96 § 3 kw w wypadku, gdy odmówił na żądanie uprawnionego organu podania informacji, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania. Jego odpowiedzialność za to drugie wykroczenie jest jednak wyłączona na zasadzie kontratypu działania w ramach uprawnień. Odmowa wskazania siebie jako sprawcy wykroczenia mieści się w jego prawie do obrony”.
Podzielając w pełni powyższą argumentację Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, iż norma art. 96 § 3 kw nie powinna być wykorzystywana do wywierania nacisku, którego celem byłoby samooskarżenie. Nie ulega wątpliwości, że kierowane do obwinionego wezwanie o wskazanie osoby, która w konkretnym czasie kierowała pojazdem ma najczęściej związek z ustalonym faktem popełnienia wykroczenia drogowego (najczęściej przekroczenia dozwolonej prędkości). W związku z trudnościami z jednoznacznym ustaleniem rzeczywistego sprawcy czynu, co wiąże się najczęściej z niską jakością techniczną wykonanego zdjęcia, organy ścigania ograniczają się do ustalenia danych właściciela pojazdu, a następnie, pod groźbą odpowiedzialności z art. 96 § 3 kw, wzywają go do wskazania komu w danym czasie powierzył pojazd. Tym samym jednak spoczywający na organach ścigania obowiązek ustalenia sprawcy czynu zabronionego przeniesiony zostaje de facto na właściciela pojazdu.
Wyrok SO we Wrocławiu z dnia 19.12.2013, IV Ka 1232/13
Źródło: http://orzeczenia.ms.gov.pl/content/$N/155025000002006_IV_Ka_001232_2013_Uz_2014-01-02_001
